Kατεβάσετε την εφαρμογή android του blog! DownLoad

FoulsCode: 2011-17

Translate

Πρόσφατα Σχόλια

Σύνολο αναρτήσεων

Συνολικές προβολές σελίδας

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Internet. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Internet. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τι είναι το Phishing

Written By Fouls Code on Τρίτη, 1 Νοεμβρίου 2016 | Νοεμβρίου 01, 2016


Phishing, η μεγαλύτερη απάτη ever!
Το Phishing, είναι ένα έγκλημα που κοστίζει, σε επιχειρήσεις και ιδιώτες, χιλιάδες αν όχι εκατομμύρια δολάρια ετησίως.

Τι είναι, τέλος πάντων, αυτό το phishing;
Λοιπόν, το phishing είναι ένας τύπος απάτης που παγιδεύει τους ανθρώπους και τους αναγκάζει να αποκαλύψουν πολύ προσωπικές πληροφορίες, όπως στοιχεία πιστωτικών καρτών, ονόματα χρηστών και κωδικούς πρόσβασης, αριθμούς λογαριασμών και άλλα παρεμφερή προσωπικά δεδομένα. Ο πιο συνηθισμένος τρόπος phishing είναι μέσω email. Τα θύματα λαμβάνουν ένα μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου από ένα άτομο που ισχυρίζεται ότι είναι μια εταιρεία ή κάποιος οργανισμός με τον οποίον το επικείμενο θύμα έχει πάρε δώσε˙ για παράδειγμα, μία τράπεζα, κάποια εταιρεία κινητής τηλεφωνίας ή ακόμα και ένα κοινωνικό δίκτυο (socials).



via: www.osarena.net


Νοεμβρίου 01, 2016 | 0 σχόλια | Διαβάστε περισσότερα

Η αρχή της ουδετερότητας του διαδικτύου…

Written By Fouls Code on Πέμπτη, 28 Ιανουαρίου 2016 | Ιανουαρίου 28, 2016



της Δώρας Κοτσακά-Καλαϊτζιδάκη
Η ουδετερότητα του διαδικτύου αποτελεί την πιο πολυσυζητημένη έννοια των τελευταίων ετών όσον αφορά τα ψηφιακά δικαιώματα. Αναφέρεται στο ότι οι πάροχοι υπηρεσιών πρόσβασης στο διαδίκτυο (ISPs) μεταχειρίζονται με τον ίδιο τρόπο κάθε πακέτο δεδομένων που διέρχεται από τα δίκτυά τους, ανεξάρτητα από την προέλευση, τον παραλήπτη, τον αποστολέα, το είδος του περιεχομένου ή τα χρησιμοποιούμενα για τη μετάδοσή τους μέσα (π.χ. ψηφιακός εξοπλισμός ή σχετικά πρωτόκολλα).
Έργο του Edward McGowan (πηγή: underplot.tumblr.com)
Η παραπάνω αρχή συνιστά την τεχνολογική και δικαιοπολιτική βάση πάνω στην οποία στηρίζεται ο δημόσιος χαρακτήρας του διαδικτύου. Είναι ενσωματωμένη στα διαδικτυακά πρωτόκολλα επικοινωνίας (TCP-IP), καθιστώντας τον έλεγχο των πληροφοριών που κυλούν μέσα στα σύγχρονα δίκτυα ηλεκτρονικών επικοινωνιών εξαιρετικά δύσκολο για τους παρόχους. Όποια παρέκκλιση από αυτή την αρχή κριθεί απαραίτητη (π.χ. για λόγους δημοσίου οφέλους, κοινωνικής προστασίας ή ψηφιακής συμφόρησης) είναι εφικτό να αποτελέσει αντικείμενο ρύθμισης, αφού πρώτα τεκμηριωθεί νομικά και δοθεί δικαστική εντολή.
Η διαδικτυακή ουδετερότητα περιλαμβάνει τρεις θεμελιώδεις άξονες. Πρώτον, όλα τα σημεία του διαδικτύου είναι δυνατό να συνδέονται με όλα τα υπόλοιπα. Δεύτερον, όλοι οι πάροχοι οφείλουν να προσφέρουν όσο το δυνατόν καλύτερης ποιότητας υπηρεσίες για την επικοινωνία και μεταφορά δεδομένων από σημείο σε σημείο. Τρίτον, σε θέματα καινοτομίας δεν μπορεί να υπάρχει κανενός είδους παρακώλυση από κανέναν, άτομο ή φορέα. Η εφαρμογή των παραπάνω είναι θεμελιώδης, προκειμένου να εξασφαλιστεί η ανάπτυξη και η καινοτομία στον τομέα των Τεχνολογιών Πληροφορικής και Επικοινωνίας (ΤΠΕ), αλλά και για την περιφρούρηση των βασικών αξιών του διαδικτύου: της δημοκρατίας και της ελευθερίας της επικοινωνίας.
Αν τα παραπάνω δεν τηρούνται, το διαδίκτυο σύντομα θα αρχίσει να θυμίζει την καλωδιακή τηλεόραση, όπου ο πάροχος έχει απόλυτο έλεγχο ως προς το προσβάσιμο online περιεχόμενο, ενώ η επιπλέον χρέωση για συγκεκριμένες υπηρεσίες είναι στη διακριτική του ευχέρεια. Ένα τέτοιο πλαίσιο μπορεί να οδηγήσει σε διαδίκτυο δύο ταχυτήτων. Συγκεκριμένες υπηρεσίες θα αποκτούν προτεραιότητα και υψηλότερη τιμή, ενώ άλλες θα οδηγούνται σε αργές και φτηνότερες γραμμές. Με λίγα λόγια, θα μιλούν, δημιουργούν, καινοτομούν όσοι μπορούν να πληρώνουν — και όλοι εμείς οι υπόλοιποι θα ακούμε. Σήμερα, κάθε χρήστης μπορεί ταυτόχρονα να είναι τόσο πομπός όσο και δέκτης πληροφοριών. Η επιτάχυνση της μετάδοσης δεδομένων για όσους έχουν να πληρώσουν καθιστά σαφώς πιο αργή και έτσι λιγότερο ελκυστική την πρόσβαση στο περιεχόμενο των απλών χρηστών και των αδύναμων παρόχων, οδηγώντας τους στη διαδικτυακή αφάνεια. Με αυτό τον τρόπο, ο δραστήριος χρήστης και ο δημιουργός επιστρέφουν πάλι στην κατάσταση του παθητικού δέκτη, που τους αναλογούσε στα μέσα μαζικής επικοινωνίας του παρελθόντος.
Επιπλέον, η χρήση τεχνολογιών όπως το p2p file sharing θα τίθεται εκτός νόμου. Οι πάροχοι θα μπορούν να προβαίνουν σε προσφορά διαφορετικών πακέτων πρόσβασης στο διαδίκτυο ανάλογα με τις υπηρεσίες και το περιεχόμενο (π.χ. email & browsing μόνο, + downloading, + p2p, όλα), χρεώνοντας διαφορετικά ανάλογα με το τι προσφέρει το πακέτο. Σήμερα αυτό δεν είναι εφικτό, διότι είναι υποχρεωμένοι να παρέχουν πρόσβαση στο διαδίκτυο συνολικά, κάτι που συνάδει με την αντιμετώπισή του ως δημόσιο αγαθό.
Στο επίπεδο της τεχνολογικής καινοτομίας αρκεί να σκεφτούμε ότι μερικά από τα εργαλεία που χρησιμοποιούν καθημερινά εκατομμύρια χρήστες για τη διακίνηση της πληροφορίας, τη γνώση και την εργασία αναπτύχθηκαν σε μέρη που κανείς δεν μπορούσε να φανταστεί, όπως σε γκαράζ. Αυτή η ιδιότυπη και πρωτοπόρα καινοτομία θα περιοριστεί στην περίπτωση που απαιτείται από την όποια ομάδα πειραματισμού να συμφωνήσει με τους παρόχους να επιτρέπεται η χρήση του δικτύου τους ή θα πρέπει να πληρώσει επιπλέον, προς αποφυγή τυχόν επιβράδυνσης της ταχύτητας ροής δεδομένων. Η εγκατάλειψη των αρχών της ουδετερότητας του διαδικτύου οδηγεί σε λιγότερες υπηρεσίες καινοτομίας σε μακροεπίπεδο. Οι αυξανόμενες χρεώσεις από την πλευρά των παρόχων θα καταστήσουν ακριβότερο και δυσκολότερο το λανσάρισμα νέων υπηρεσιών, ιδιαίτερα για μικρές εταιρείες που δεν είναι συνδεδεμένες με τους εγκατεστημένους ισχυρούς παίκτες της αγοράς. 
Η στάση της Ευρωπαϊκής Ένωσης
H σχετική συζήτηση στην Ευρώπη ξεκίνησε όταν η προηγούμενη Ευρωπαία Επίτροπος για την Ψηφιακή Ατζέντα Neelie Kroes και το επιτελείο της, μόλις λίγους μήνες πριν το τέλος της θητείας της, ανακοίνωσαν μια νομοθετική πρωτοβουλία η οποία, μεταξύ άλλων, περιόριζε το ανοιχτό διαδίκτυο σε πανευρωπαϊκό επίπεδο: ήταν μια απόπειρα να ικανοποιήσουν το αίτημα μεγάλων πολυεθνικών της επικοινωνίας. Συγκεκριμένα, στη βάση πολλών διατάξεων του προτεινόμενου Κανονισμού για την Ενιαία Τηλεπικοινωνιακή Αγορά, η ομάδα της Kroes ουσιαστικά πρότεινε την κατάργηση της αρχής της ουδετερότητας των διαδικτυακών επικοινωνιών: έδινε το δικαίωμα στους τηλεπικοινωνιακούς παρόχους, αντί να μεταχειρίζονται όλα τα διαδικτυακά πακέτα με τον ίδιο τρόπο, να χρεώνουν για την επιτάχυνση της μετάδοσης του περιεχομένου, καταδικάζοντας σε επιβραδυνόμενη πρόσβαση όσους δεν πλήρωναν
Η αντίδραση των σχετικών κινημάτων και της κοινωνίας των πολιτών υπήρξε μεγάλη και συνοδεύτηκε από κινητοποιήσεις και ευρύτατη δικτύωση, με σκοπό την ενημέρωση και την προστασία της αρχής της διαδικτυακής ουδετερότητας. Ως αποτέλεσμα το Ευρωκοινοβούλιο στις 3 Απριλίου 2014 απέρριψε τις επικίνδυνες για την εν λόγω αρχή διατάξεις που πρότεινε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, και τις αντικατέστησε με άλλες. Στη βάση αυτών παρέχεται ένας νομοθετικός ορισμός της διαδικτυακής ουδετερότητας ως τεχνολογικής αρχής και αποκτά υποχρεωτική για τους τηλεπικοινωνιακούς παρόχους ισχύ, με την κάλυψη πλέον του νόμου.
Ωστόσο, το Μάρτιο του 2015 το θέμα επανήλθε, όταν η Λετονία που έχει την προεδρία της ΕΕ, κατέθεσε προς ψήφιση στα 28 κράτη-μέλη ένα κείμενο που υπονομεύει εκ νέου την ουδετερότητα του διαδικτύου. Η πρόταση προβλέπει τη δημιουργία γρηγορότερων και ακριβότερων γραμμών για όσους μπορούν να τις πληρώσουν, διαφοροποίηση των τιμολογίων εντός της Ε.Ε. και μπλοκάρισμα απολύτως νόμιμου περιεχομένου κατά την κρίση του παρόχου. Αυτή τη στιγμή οι διαπραγματεύσεις έχουν εισέλθει στη φάση «trialogue», καθώς οι τρεις θεσμοί της Ε.Ε. (η Επιτροπή, το Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο) πρέπει να συμφωνήσουν σε μία κοινή θέση πριν το τελικό κείμενο πάει σε ψηφοφορία και η πίεση από τις μεγάλες τηλεπικοινωνιακές εταιρείες είναι τεράστια.
Η εφαρμογή των παραπάνω προϋποθέτει την ευρύτατη χρήση του Deep Packet Inspection (DPI). Η πληροφορία που στέλνουμε και λαμβάνουμε στο διαδίκτυο ταξιδεύει μέσω των λεγόμενων «πακέτων» με «φακέλους», που υποδεικνύουν τον αποστολέα και τον παραλήπτη. Σε αντίθεση με ό,τι συμβαίνει με τα συνήθη διαδικτυακά εργαλεία, το DPI δεν εξετάζει μόνο τους «φακέλους» αλλά και το περιεχόμενο του «πακέτου» και μπορεί να χρησιμοποιηθεί προκειμένου να παρεμποδίσει ή να θέσει φραγή σε ορισμένα με βάση το περιεχόμενό τους. Το DPI μπορεί να χρησιμοποιηθεί για ωφέλιμους λόγους (να μπλοκάρει spam ή ιούς), αλλά και με σκοπό την επιτήρηση, την παρακολούθηση και τη λογοκρισία. Όπως συχνά σημειώνουν οι υπέρμαχοι της ουδετερότητας του διαδικτύου: «Η υπηρεσία αποστολής μιας επιστολής με το ταχυδρομείο προβλέπει αποκλειστικά τη μεταφορά της. Το ταχυδρομείο δεν έχει δικαίωμα να ελέγξει το περιεχόμενο ή να εξακριβώσει τα στοιχεία του αποστολέα ή του παραλήπτη. Γιατί να επιτραπεί κάτι τέτοιο στα δεδομένα μας;».
Είναι προφανές ότι το νομικό πλαίσιο που αφορά τα θέματα του διαδικτύου παραμένει ασαφές, κάτι το οποίο επιτρέπει αυτό το διαρκές bras de fer μεταξύ διαφορετικών συμφερόντων. Ο βασικότερος λόγος που η παγκόσμια έννομη τάξη δεν μπορεί να ανταποκριθεί στις προοπτικές των νέων τεχνολογιών είναι ότι τις αντιμετωπίζει με παλιά και σκουριασμένα εργαλεία. Έτσι, το δίκαιο πληροφοριών αποτελεί, σχεδόν σε όλα τα επίπεδα της έννομης τάξης, ένα μωσαϊκό ή, ακριβέστερα, ένα ασύνδετο συνονθύλευμα ήδη υπαρχόντων τομέων δικαίου, όπως το δίκαιο της διανοητικής ιδιοκτησίας και το δίκαιο της προστασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα. Δεν έχει ακόμα αναπτύξει δικές του γενικές αρχές και φιλοσοφικούς κανόνες, που θα το αναδείκνυαν σε ξεχωριστό τομέα δικαίου. Οι δικαϊκές αρχές που θα αποκρυπτογραφούν και θα απεικονίζουν επαρκώς τις νέες κοινωνικές πραγματικότητες που δημιουργεί συνεχώς η Κοινωνία της Πληροφορίας αποτελούν αντικείμενο προς αναζήτηση, που οι υπερασπιστές της ουδετερότητας του διαδικτύου αντλούν και από τον κόσμο των προγραμματιστών. Μέχρι τότε, φαίνεται ότι πρέπει να έχουμε τα μάτια μας ανοιχτά και να συγκροτήσουμε τις απαιτούμενες κοινωνικές συμμαχίες που θα αποτρέψουν μια νέα «περίφραξη» επί του ψηφιακού κοινού αγαθού που συνιστά το διαδίκτυο ως ένα συλλογικά δημιουργημένο διανοητικό άθροισμα για την ανθρωπότητα.
Η Δώρα Κοτσακά είναι δρ πολιτικής κοινωνιολογίας, ερευνήτρια στο Ινστιτούτο Νίκος Πουλαντζάς
Ιανουαρίου 28, 2016 | 0 σχόλια | Διαβάστε περισσότερα

Τεχνολογία και η σημασία της στην Κοινωνία

Written By Fouls Code on Τρίτη, 12 Ιανουαρίου 2016 | Ιανουαρίου 12, 2016

[άρθρο του inlovewithlife]

Τεχνολογία και Κοινωνίες – Μια Σχέση Αλληλεπίδρασης

Η σχέση ανάμεσα στην τεχνολογία και τις κοινωνίες είναι μία σχέση αλληλεπίδρασης. Από τη μία οι κοινωνίες εξελίσσουν τεχνολογίες ως μέσα για την επίτευξη σκοπών και από την άλλη η χρήση των τεχνολογιών από τους ανθρώπους συντελεί σε κοινωνικές αλλαγές.
Εξαιτίας όμως του ότι οι σημερινές κοινωνίες είναι ιεραρχικές και διαστρωματωμένες, τόσο η επιλογή των σκοπών, που υπηρετεί η τεχνολογία, όσο και οι κοινωνικές αλλαγές, που συντελούνται, καθορίζονται σε μεγάλο βαθμό από τα εκάστοτε κυριαρχικά σε αυτές συμφέροντα.
Συνεπώς, η τεχνολογία ως μέσο επίτευξης σκοπών και ως μοχλός κοινωνικής αλλαγής αποτελεί αναγκαστικά ένα κρίσιμο πεδίο πάλης για τα κοινωνικά κινήματα στο δρόμο προς την κοινωνική απελευθέρωση.

Τεχνολογία & Κοινωνική Αλλαγή

Η τεχνολογία δεν είναι από μόνη της ούτε μόνο αρνητική ούτε μόνο θετική ούτε ουδέτερη αλλά ούτε αποτελεί και από μόνη της παράγοντα κοινωνικής αλλαγής. Έχει όμως συγκεκριμένες κάθε φορά ιδιότητες, προεκτάσεις και προοπτικές.
Η διαμόρφωση και η χρήση/εκμετάλλευσή της εναπόκειται λοιπόν στον ανθρώπινο παράγοντα και κρίνεται ανάλογα με την εκάστοτε κατανομή δυνάμεων στον κοινωνικό ανταγωνισμό.
Έτσι, οι σύγχρονες τεχνολογίες μπορούν να δημιουργούν τις προϋποθέσεις τόσο για νέες μεθόδους και τακτικές κυριαρχίας πάνω στις κοινωνίες όσο και, την ίδια ώρα, για νέες δυνατότητες και προοπτικές για τη συνεργασία και την αλληλεγγύη μεταξύ των ανθρώπων, τη δημοκρατική συμμετοχή και την κοινωνική απελευθέρωση.

Η Διαμόρφωση της Τεχνολογίας ως Κρίσιμο Πεδίο Πάλης

Η δημιουργία και πραγμάτωση των απελευθερωτικών προοπτικών των σύγχρονων τεχνολογιών δεν εναπόκειται σε μία αναπόδραστη αλληλουχία ιστορικών γεγονότων αλλά στην ανθρώπινη συλλογική δράση. Τα κινήματα, που αγωνίζονται για την κοινωνική απελευθέρωση, οφείλουν να αναγνωρίζουν τη διαμόρφωση και εφαρμογή των τεχνολογιών αυτών ως ένα κρίσιμο πεδίο πάλης.
Ο στόχος της συλλογικής τους δράσης θα πρέπει να είναι διττός, δηλαδή να κατευθύνεται τόσο προς την πραγμάτωση τέτοιων απελευθερωτικών προοπτικών όσο και προς την καταπολέμηση τεχνολογικών επιλογών, που ενισχύουν την κυριαρχία μέσα στις κοινωνίες.

Πληροφορική & Επικοινωνίες

Οι σύγχρονες τεχνολογίες πληροφορικής και επικοινωνιών συνοψίζουν με τον πιο έντονο τρόπο τις αντιφάσεις, που αναφέρονται παραπάνω. Ενώ αναπτύχθηκαν αρχικά για στρατιωτικούς σκοπούς, εγγενή τους χαρακτηριστικά είχαν απρόβλεπτα για τους σχεδιαστές τους αποτελέσματα, όταν υιοθετήθηκαν στην οικονομία και στην επιστημονική έρευνα.
Σήμερα, βρίσκονται στην καρδιά των υπό εξέλιξη κοινωνικών αλλαγών. Αποτελούν αίτιο και ταυτόχρονα αποτέλεσμα της παγκοσμιοποιημένης καπιταλιστικής οικονομίας και της μετάβασης σε μία μεταβιομηχανική κοινωνία και, ταυτόχρονα, μέσο για μία άνευ προηγουμένου έκρηξη επικοινωνίας και δημιουργικότητας ανάμεσα στους ανθρώπους.
Οι ίδιες τεχνολογίες από τη μία χρησιμοποιούνται από την κυριαρχία για την ενίσχυση της επιτήρησης πάνω στις κοινωνίες και την ενίσχυση των οργανωτικών της υποδομών αλλά από την άλλη δίνουν ώθηση σε έναν μετασχηματισμό της δημόσιας σφαίρας προς την κατεύθυνση της κοινωνικής απελευθέρωσης και στην ανάδειξη μετακαπιταλιστικών μορφών άυλης οικονομίας.
Ιανουαρίου 12, 2016 | 0 σχόλια | Διαβάστε περισσότερα

Μουσικοί και DeepWeb

Written By Fouls Code on Κυριακή, 7 Δεκεμβρίου 2014 | Δεκεμβρίου 07, 2014




Σκεφτείτε το Διαδίκτυο σαν την επιφάνεια της Γης. Υπάρχουν λοιπόν τα κομμάτια του ιστού τα οποία ο καθένας γνωρίζει. Ναι, αλλά, γύρω από αυτά -μην ξεχνάμε πως- υπάρχουν και οι αχανείς εκτάσεις του ωκεανού που αντιπροσωπεύουν το πολύ δημοφιλές “Deep Web”. Ο λόγος για τις ιστοσελίδες που δεν εμφανίζονται στις τυποποιημένες εμπορικές μηχανές αναζήτησης. Ωστόσο, μέσα σε αυτήν την άβυσσο των αχαρτογράφητων νερών, υπάρχει ένα μέρος που αναλαμβάνει επαναστατικές τεχνολογικές εξελίξεις. Πρόκειται για το γνωστό πλέον σε όλους μας “darknet” στο οποίο μπορεί κάποιος να περιηγηθεί μόνον με την χρήση υπηρεσιών όπως το Tor (The Onion Router) ή το Freenet, οι οποίες βασίζονται στην ανωνυμία και έχουν  σχεδιαστεί με τέτοιον τρόπο, ώστε οι επισκέπτες και οι ιστοσελίδες (των οποίων οι καταλήξεις είναι συνήθως .onion) να μην εντοπίζονται εύκολα.
Η αναζήτηση στο διαδίκτυο σήμερα, μπορεί να συγκριθεί με το να προσπαθήσουμε να απλώσουμε ένα δίχτυ σε όλη την επιφάνεια ενός ωκεανού. Ενώ ένα μεγάλο μέρος μπορεί να πιαστεί στο δίχτυ, εξακολουθεί να υπάρχει ένας πλούτος πληροφοριών που είναι βαθειά, και ως εκ τούτου τον χάσαμε!
Ο λόγος είναι απλός: Οι περισσότερες πληροφορίες του Ιστού είναι θαμμένες πολύ κάτω σε ιστοσελίδες που δημιουργούνται δυναμικά, και οι παραδοσιακές μηχανές αναζήτησης δεν τις βρίσκουν.
Εδώ είναι μερικά γεγονότα σχετικά με το Deep Web:

  • · Η ενημέρωση του κοινού σχετικά με το βαθύ Web είναι σήμερα 400 με 550 φορές μεγαλύτερη από ό,τι συνήθως ορίζει το World Wide Web.
  • · το Deep Web περιέχει 7.500 terabyte πληροφοριών ενώ το «επιφανειακό Web» (εκείνο δηλαδή το Web που βρίσκουμε από τις παραδοσιακές μηχανές αναζήτησης) περιέχει 19 terabyte πληροφοριών.
  • · το «Deep Web» περιέχει περίπου 550 δισεκατομμύρια μεμονωμένα έγγραφα σε σύγκριση με το 1 δισεκατομμύριο που υφίστανται στο «επιφανειακό Web».
  • · Περισσότερες από 200.000 βαθιά κρυμμένες ιστοσελίδες υπάρχουν σήμερα.
  • · Οι εξήντα, μόνον, από τις μεγαλύτερες βαθιά κρυμμένες τοποθεσίες Web περιέχουν συνολικά περίπου 750 terabytes πληροφοριών – ήδη, αυτές από μόνες τους, υπερβαίνουν το μέγεθος του «επιφανειακού Web» κατά σαράντα φορές.
  • · Το βαθύ Web είναι η μεγαλύτερη αναπτυσσόμενη κατηγορία των νέων πληροφοριών στο Διαδίκτυο.
  • · Oι Deep ιστοσελίδες τείνουν να είναι πιο περιορισμένες, με βαθύτερο περιεχόμενο, από τους συμβατικούς χώρους του «επιφανειακού Web».
  • · Η ποιότητα του περιεχομένου του Deep Web είναι 1.000 έως 2.000 φορές μεγαλύτερη από εκείνη του «επιφανειακού Ιστού».
  • · Το περιεχόμενο Deep Web είναι ιδιαίτερα σημαντικό για κάθε ανάγκη πληροφόρησης και αγοράς.
  • · Περισσότερο από το ήμισυ του περιεχομένου του Deep Web βρίσκεται σε συγκεκριμένες βάσεις δεδομένων.
  • · Ένα πλήρες ενενήντα πέντε τοις εκατό από το Deep Web είναι προσβάσιμες στο κοινό πληροφορίες – που δεν υπόκεινται σε τέλη ή συνδρομές.

Το γνωστό και ως DarkNet υπάρχει από την δεκαετία του '70 αλλά η άνοδος και η πτώση του αυτοκράτορα από τα marketplaces του darknet, Silk Road (τώρα πλέον Silk Road 2.0) το 2013 και η έλευση των κρυπτονομισμάτων -κυρίως του Bitcoin- ανάγκασαν ακόμα και τα mainstream (συμβατικά) ΜΜΕ (Μέσα Μαζικής “Ενημέρωσης”) να ασχοληθούν μαζί του.

Μουσική και DeepWeb

Έχοντας όλα αυτά υπ' όψιν, άναυδους άφησε -τους λάτρεις της μουσικής του- η απόφαση του Aphex Twin να απελευθερώσει τις λεπτομέρειες του Syro, του πρώτου του άλμπουμ εδώ και 13 χρόνια, μέσω μιας ιστοσελίδας .onion. Το ευρύ κοινό λοιπόν, ψάχνεται, προσπαθώντας να αποκρυπτογραφήσει γιατί ο άσωτος υιός της ηλεκτρονικής μουσικής επέλεξε μια τέτοια πλατφόρμα. Οι δε Hackers, μπήκαν αμέσως μέσω του Tor στην εν λόγω ιστοσελίδα μήπως και ανακαλύψουν τυχόν κρυμμένες εκπλήξεις.
Τελικά όμως ανέφεραν μέσω του Reddit ότι
ότι δεν υπάρχει ούτε κάποιο κρυμμένο περιεχόμενο, μα ούτε και μυστικά μηνύματα.
Απλά κάποιος σχολιαστής, έγραψε ότι:


Αν μη τι άλλο, η τοποθεσία δείχνει κάπως ασουλούπωτη.

Βλέπουμε πάντως πως τέτοιου είδους κινήσεις επεκτείνονται καθώς όλο και περισσότεροι καλλιτέχνες διερευνούν τα σύνορα του διαδικτύου, προκειμένου να εμπνευστούν, να ζήσουν την περιπέτεια, να βιώσουν την ανωνυμία και την εξέγερση -σε αναζήτηση μιας πιο αληθινής και χωρίς λογοκρισία αντανάκλασης της κοινωνίας στην οποία ζούμε.
Ένας από αυτούς τους καλλιτέχνες είναι και ο  Lee Bannon, ένας πειραματικός παραγωγός του hip-hop, με βάση του το Σακραμέντο. Ο Bannon πέρασε τα τελευταία χρόνια εργαζόμενος διακριτικά πάνω σε ένα άλμπουμ εμπνευσμένο από το darknet. Η πρώτη του εμπειρία με το Βαθύ Διαδίκτυο (Deep Web) ήρθε όταν ανακάλυψε πως η μουσική του  συζητιέται σε διάφορους τύπους φόρουμ στο διαδίκτυο.
Η hip-hop βάση των οπαδών μου, κατά κάποιον τρόπο εξελίσσεται, σε ένα πλήθος από πνευματικούς χάκερζ,
λέει.
Οι άνθρωποι αυτοί ζουν ένα συγκεκριμένο τρόπο ζωής και θα ήθελα να βουτήξω κι εγώ σε αυτήν την ατμόσφαιρα· να νιώσω τον παλμό τους.
Τονίζει δε πως
Για μένα, η γοητεία όλου αυτού βρίσκεται στην κοινωνική δικαιοσύνη και σε αυτό το νέο σύνορο των δυνατοτήτων.
Νομίζω ότι θα μπορούσαμε να την παρομοιάσουμε σαν ένα σπαθί. Κάποιος καλός, θα μπορούσε να το πάρει για να προστατεύσει τους ανθρώπους και ένας κακός, για να κόψει το κεφάλι κάποιου.

Και φυσικά, ο Lee Bannon δεν είναι ο μόνος που έχει ασπαστεί την υποκουλτούρα του διαδικτύου.
Ο Καναδός καλλιτέχνης και δοκιμιογράφος Jon Rafman εξηγεί ότι
Ανακάλυψα μία καινούρια κοινότητα, την “Wizardchan”, που δεν γνώριζα καν πως υπήρχε. Πρόκειται για μια online κοινότητα  αρσενικών παρθένων που έχουν περάσει την ηλικία των 30. Μένουν παρθένοι μέχρι τα 30 τους γιατί ένα ιαπωνικό ρητό λέει ότι αν φθάσεις στην ηλικία των 30 και είσαι ακόμα παρθένος, θα γίνεις μάγος. Είναι μια κοινότητα υποστήριξης της αυτο-υποτίμησης και αυτο-απέχθειας, με μεγάλη αίσθηση του χιούμορ.
Κάθε φορά, βρίσκω κάτι νέο. Αποκαλύπτω έναν ολόκληρο κόσμο μέσα σε έναν κόσμο. Είναι σαν να νομίζεις ότι ξέρεις τι εστί πραγματικότητα και, στην συνέχεια, να ανακαλύψεις ένα ολόκληρο σύμπαν μέσα σε ένα άτομο.

Ο Rafman παραδέχεται πως ένα μεγάλο μέρος της αγάπης του για την πιο σκοτεινή γωνιά του Διαδικτύου οφείλεται στο γεγονός ότι, αυτή η “γωνιά”, θα επιτρέπει στους ανθρώπους να αναλάβουν νέους ρόλους και ταυτότητες.
Ωστόσο, ένα από τα βασικά χαρακτηριστικά του darknet -που είναι η ανωνυμία- θέλουν να μας την περάσουν ως το πιο επικίνδυνο συστατικό του. Μα σημαία τους, ατάκες του στυλ
τι έχεις να κρύψεις; 
περάσαμε στους κινδύνους που τίθενται από την απόλυτη έλλειψη της ανωνυμίας η οποία επεβλήθη με το έτσι θέλω στους χρήστες του διαδικτύου, από ιστοσελίδες που συλλέγουν τα δεδομένα τους.



Πηγή 
Δεκεμβρίου 07, 2014 | 0 σχόλια | Διαβάστε περισσότερα

Δείτε τη δραστηριότητα των χρηστών του Twitter σε πραγματικό χρόνο, με το Tweetping

Written By Fouls Code on Σάββατο, 21 Δεκεμβρίου 2013 | Δεκεμβρίου 21, 2013



Το Tweetping είναι μια υπηρεσία που πέρα από το αισθητικό μέρος της δεν έχει να προσφέρει ιδιαίτερα χρήσιμες πληροφορίες σε όσους ψάχνουν στατιστικά σχετικά με το Twitter. Παρόλα αυτά, δεν μπορείς να αρνηθείς ότι η παρακολούθηση της δραστηριότητας των χρηστών της υπηρεσίας σε πραγματικό χρόνο είναι κάτι το εντυπωσιακό.


Όπως πολύ εύστοχα περιγράφει ο συντάκτης του The Atlantic, «μόλις παρακολούθησα την Δυτική Ακτή [σ.σ. των ΗΠΑ] να ξυπνάει. Στο Twitter».

Πράγματι, με το εντυπωσιακό περιβάλλον του και τους καταιγιστικούς ρυθμούς ανανέωσης, το Tweetping μας δίνει μια ιδέα για την παγκόσμια έκταση που έχει αποκτήσει πλέον το φαινόμενο του Twitter.


Δεκεμβρίου 21, 2013 | 0 σχόλια | Διαβάστε περισσότερα

Σύγκριση Αδειών Ανοικτού Κώδικα – Επιλέξετε Αδεια

Written By Fouls Code on Τετάρτη, 11 Δεκεμβρίου 2013 | Δεκεμβρίου 11, 2013




Μόλις δημιουργήσατε μια open source εφαρμογή και αποφασίσατε να την μοιραστείτε με την κοινότητα.  Η “άδεια” είναι πολύ σημαντική για το μέλλον της.

Το Choose A License είναι ένας πολύ εύχρηστος δικτυακός τόπος, ο οποίος δημιουργήθηκε από την ομάδα GitHub, και σας βοηθά να αποφασίσετε ποια άδεια είναι καλύτερη για το έργο σας”.

Ενώ στην αρχική σελίδα της εστιάζει στις 3 δημοφιλείς άδειες χρήσης (MIT, GPL, Apache) , μια υπο-σελίδα απαριθμεί πολλές άλλες.





Η σελίδα παρουσιάζει με επιτυχία “τι επιτρέπεται και τι όχι για κάθε άδεια και εμφανίζει το πλήρες νομικό κείμενο, κατόπιν αιτήματος.

Υ.Γ. Ο κωδικός για το site είναι ανοικτού κώδικα, καθώς επίσης μπορείτε να κάνετε fork ή να συμβάλετε στη βελτίωση της.

Website: http://choosealicense.com/


ΠΗΓΗ
Δεκεμβρίου 11, 2013 | 0 σχόλια | Διαβάστε περισσότερα

“Η ανθρώπινη γνώση ανήκει στον κόσμο…”

Written By Fouls Code on Τετάρτη, 27 Νοεμβρίου 2013 | Νοεμβρίου 27, 2013

Το πως θα χειριστούμε όμως αυτό το δικαίωμα είναι προσωπική επιλογή του καθενός! Το ζήτημα είναι τι πρόσβαση έχουμε στους πόρους της γνώσης ώστε να το ασκήσουμε. Το γεγονός είναι ότι πολλοί από εμάς θέλουμε αλλά αν δεν έχουμε την τύχη με το εκπαιδευτικό σύστημα ή τον ΟΑΕΔ να περάσουμε σε κάποια σχολή τότε πρέπει να τα “σκάσουμε” κανονικότατα για να έχουμε κάποια εξειδίκευση ακόμα και για να μάθουμε απλό χειρισμό ηλεκτρονικού υπολογιστή…
online_books
Στο παρελθόν έχουμε κάνει αναφορά σε κάποιες μηχανές αναζήτησης για ιστοσελίδες που προσφέρουν δωρεάν online μαθήματα. Αν κάποιος ενδιαφέρεται και το ψάξει θ’ ανακαλύψει ότι δεν είναι και λίγοι αυτοί οι οργανισμοί. Από μεγάλα πανεπιστήμια όπως το Massachusets Institute of Technology (MIT), μέχρι Ιστοσελίδες μικρών εκπαιδευτικών Οργανισμών ή και ιδιωτών. Σ’ ορισμένες περιπτώσεις μάλιστα η εκπαίδευση που προσφέρουν είναι ιδιαίτερα υψηλής ποιότητας και αφορά μια μεγάλη γκάμα θεμάτων όπως ξένες γλώσσες, μαθηματικά, φυσικοχημεία και φυσικά Πληροφορική.
Θα σταθούμε στον τελευταίο τομέα που μας αφορά άμεσα, αυτόν δηλαδή των Υπολογιστών. Η Πληροφορική έχει γίνει αναπόσπαστο κομάτι της ζωής μας, μ’ αποτέλεσμα οι σελίδες οι οποίες προσφέρουν μαθήματα στον τομέα αυτό είναι πάμπολλες. Τα μαθήματα αυτά αφοράν θέματα που έχουν να κάνουν από τον απλό χειρισμό κι εκμάθηση των υπολογιστών μέχρι και Computer Science & Engineering με την μορφή Ανοικτού Πανεπιστημίου στα μεγάλα πανεπιστήμια όπως το ΜΙΤ, το Harvard και όχι μόνο. Κάποιες από αυτές παρέχουν και την ανάλογη Πιστοποίηση η οποία είναι επίσημη και πλήρως αναγνωρισμένη. Ας δούμε λοιπόν ορισμένες από αυτές τις σελίδες.

edX.org

Στον οργανισμό edX συνεργάζονται μερικά από τα μεγαλύτερα Πανεπιστήμια του κόσμου όπως τα δύο που αναφέραμε παραπάνω (MIT και Harvard) καθώς και το Τεχνικό Πανεπιστήμιο του Μονάχου, το Berkeley, το Cornell, το Κρατικό Πανεπιστήμιο της Αυστραλίας και άλλα πολλά. Στο Portal του οργανισμού υπάρχει πλήρης κατάλογος με τα τρέχοντα αλλά και παλαιότερα μαθήματα καθώς και από ποιο πανεπιστήμιο υποστηρίζονται αυτά. Για γενικότερες πληροφορίες σχετικά με τον οργανισμό επισκεφτείτε την ιστοσελίδα του τσεκάροντας το λογότυπο που ακολουθεί.
edx
Ειδικότερα αν σας ενδιαφέρουν μαθήματα επάνω στο Computer Science & Engineering από τα Πανεπιστήμια MIT και Harvard μπορείτε ν’ ανατρέξετε στις ιστοσελίδες τους τσεκάροντας το αντίστοιχο λογότυπο:
MIT_open
Harvard
Τα μαθήματα των Πανεπιστημίων (αν και όχι πάντα) συνήθως έχουν συγκεκριμένες ημερομηνίες έναρξης και λήξης. Για όσους θέλουν κάτι σε πιο ελεύθερο στυλ, υπάρχουν σελίδες που προσφέρουν δωρεάν online μαθήματα τα οποία ο ενδιαφερόμενος μπορεί να ξεκινήσει όποτε θέλει και να συνεχίσει με τον δικό του ρυθμό.
udacity
Μια πολύ ενδιαφέρουσα σελίδα είναι το udacity.com. Με κεντρικό άξονα των μαθημάτων της το computer science αλλά και άλλα θέματα όπως το design, την ψυχολογία, τα μαθηματικά κλπ, η ιστοσελίδα προσφέρει μια γκάμα μαθημάτων που απευθύνονται σε άτομα κάθε επίπεδο. Τα μαθήματα περιλαμβάνουν παρουσιάσεις βίντεο, με διάφορα interactive κουίζ και ασκήσεις, καθώς σημειώσεις σε μορφή PDF. Απλά κάνετε έναν λογαριασμό και επιλέγετε το χώρο που σας ενδιαφέρει περισσότερο. Περαιτέρω πληροφορίες καθώς και τον κατάλογο των μαθημάτων μπορείτε να πάρετε στην ιστοσελίδα τους.
w3schools
Με την προτροπή “Learn to Create Websites” λειτουργεί μια αρκετά αξιόλογη σελίδα στην οποία μπορείτε να μάθετε web development. Στην συγκεκριμένη σελίδα θα βρείτε δωρεάν tutorials για HTML & HTML 5, CSS & CSS 3, JavaScript, PHP, SQL, XML, ASP καθώς και τα πιο προχωρημένα μαθήματα για Web Services (WSDL, SOAP, RSS και RDF) και για Web Building (Web Browsers, Web Certification, Web Hosting, TCP/IP, W3C και Web Quality). Η σελίδα περιλαμβάνει θεωρητικό μέρος και πρακτικές ασκήσεις που μπορείτε να κάνετε στον ενσωματωμένο σ’ αυτήν “Try it Yourself Editor”. Επίσης προσφέρει ένα πρόγραμμα με εξετάσεις και πιστοποιήσεις για όσους ενδιαφέρονται, μόνο που αυτό δεν είναι δωρεάν στοιχίζει γύρω στα 95$. Να τονίσω εδώ ότι οι εξετάσεις αυτές δεν είναι υποχρεωτικές, παρά απευθύνονται σε όσους επιθυμούν να πιστοποιήσουν την γνώση που απόκτησαν. Τα πιστοποιητικά της σχολής είναι αναγνωρισμένα σε περισσότερα από 100 Πανεπιστήμια και Σχολές Παγκοσμίως. Για περισσότερες πληροφορίες δεν έχετε παρά να επισκεφτείτε την σχετική ιστοσελίδα.
linux_foundation
Ενδιαφέρον παρουσιάζει και το Linux Foundation το οποίο κοντά στις κανονικές κι επι πληρωμή τάξεις προσφέρει και κάποια δωρεάν tutorials και webminars για θέματα προγραμματισμού και ανάπτυξης, system administration κλπ. Λεπτομέρειες και πληροφορίες γενικά για το Linux Foundation βρίσκετε στην ιστοσελίδα του.
Ειδικότερα για τα δωρεάν tutorials και webminars στο link που ακολουθεί.
mva
Για να προφτάσουμε τις “κακές γλώσσες” που θα πουν ότι είμαστε μονόπλευροι, αναφέρουμε ότι αντίστοιχα δωρεάν μαθήματα προσφέρει και η Microsoft με το Microsoft Virtual Academy. Τα θέματα που έχει απευθύνονται είτε σε απλούς χρήστες είτε σε επαγγελματίες της Πληροφορικής όπως Τεχνικούς, Προγραμματιστές και Administrators. Έχει να κάνει είτε με τα προϊόντα της Microsoft όπως πχ Windows 8, Office 2013, PowerShell, Server 2012, SQL Server, Azure κλπ,  είτε με γλώσσες προγραμματισμού, Web Development, Virtualization κλπ. Πληροφορίες στη σελίδα της Microsoft Virtual Academy.
Άφησα για το τέλος μια σελίδα με το όνομα IT eBooks όπου μπορείτε να κατεβάσετε δωρεάν e-books για θέματα Πληροφορικής από μεγάλους εκδοτικούς οργανισμούς όπως η O’Reilly, Cisco, Microsoft Press, Wiley κα. Υπάρχουν βιβλία Πληροφορικής για όλα τα θέματα και τα επίπεδα στις πιο τελευταίες εκδόσεις τους. Δεν έχετε παρά να εισάγετε στην μηχανή αναζήτησης αυτό που χρειάζεστε και θα σας βγάλει έναν κατάλογο από τα διαθέσιμα βιβλία. Μπορείτε να επιλέξετε όποια θέλετε και να τσεκάρετε αν είναι αυτό που ζητάτε μιας και έχει την δυνατότητα να το διαβάσετε online. Αν το βιβλίο σας ενδιαφέρει μπορείτε να το κατεβάσετε σε PDF μορφή. Επισκεφτείτε την ιστοσελίδα για περισσότερες λεπτομέρειες.
Κλείνοντας θα θελα να ενημερώσω ότι όλα τ’ ανωτέρω είναι στην Αγγλική Γλώσσα. Επειδή δεν έχουν όλοι οι φίλοι κι αναγνώστες το αναγκαίο επίπεδο σ’ αυτήν την γλώσσα, αλλά έχουν την διάθεση να μάθουν κάτι παραπάνω, αν κάποιος από σας γνωρίζει κάτι αντίστοιχο Ιστοσελίδα ή Εκπαιδευτικό Οργανισμό με μαθήματα ή βιβλία στα Ελληνικά θα χαιρόμασταν πολύ να το αναρτήσει με σχόλιο.
updates_b
Από έναν φίλο της σελίδας έλαβα ένα link στο οποίο έχει κάνει μια θαυμάσια συλλογή από διευθύνσεις στο Διαδίκτυο που μπορείτε ν’ απευθυνθείτε για διάφορα μαθήματα δωρεάν!! Για όποιον ενδιαφέρεται μπορεί να πάει στο Greek Open Science Blog και συγκεκριμένα στο link:
http://greekopenscience.wordpress.com/
Από το φίλο Δημήτρη Σ. ήρθε και μια σελίδα με web seminar του Εθνικού Μετσόβειου Πολυτεχνείου που αφορά την αναπτυξη web εφαρμογων.

Νοεμβρίου 27, 2013 | 2 σχόλια | Διαβάστε περισσότερα

Ποιοι, γιατί και πώς παρακολουθούν τα πάντα στο Διαδίκτυο

Written By Fouls Code on Πέμπτη, 11 Ιουλίου 2013 | Ιουλίου 11, 2013

Εκατοντάδες ισχυροί υπολογιστές καταχωρούν και επεξεργάζονται δεδομένα αδιάκοπα, στις δυο πλευρές ενός από τους πολλούς διαδρόμους, ενός από τα πολλά υπολογιστικά κέντρα (data center) του μονοπωλίου της πληροφορικής Google. Και αυτοί δεν ξέρουν τίποτα για το αμερικάνικο κυβερνητικό πρόγραμμα παγκόσμιας παρακολούθησης στο οποίο συμμετέχουν… Μια «βόμβα» έσκασε πρόσφατα, τουλάχιστον για όσους ανυποψίαστοι περιδιαβαίνουν το Διαδίκτυο. Ο Αμερικανός πράκτορας Εντουαρντ Σνόουντεν αποκάλυψε ότι σχεδόν τα πάντα στο διαδίκτυο παρακολουθούνται σε παγκόσμια κλίμακα, από το «Prism»(«Πρίσμα»), ένα πανίσχυρο σύμπλεγμα συστημάτων πληροφορικής, που έχει αναπτύξει η κυβέρνηση των ΗΠΑ στις εγκαταστάσεις της Εθνικής Υπηρεσίας Ασφάλειας (NSA) και στις νέες εγκαταστάσεις αποθήκευσης και επεξεργασίας δεδομένων των μυστικών υπηρεσιών της, στο Μπλάφντεϊλ της Γιούτα («Ρ» 24/3/2012, «7 μέρες μαζί», σελ. 9). Ο Σνόουντεν ήταν η κύρια πηγή πληροφοριών για τα σχετικά δημοσιεύματα της «Washington Post» και του βρετανικού «Guardian» και κατά δήλωσή του προχώρησε στην κίνηση αυτή, επειδή απογοητεύτηκε από τον Δημοκρατικό Ομπάμα, που απλώς συνέχισε την πολιτική του Ρεπουμπλικάνου προκατόχου του Τζορτζ Μπους. Δε θέλω να συμβάλω για να ζήσουμε σε έναν κόσμο όπου τα πάντα που κάνουν και λένε οι άνθρωποι καταγράφονται, φέρεται να δήλωσε. Επικίνδυνη για την ασφάλεια των Αμερικανών χαρακτήρισε την αποκάλυψη του πρώην πράκτορά του, ο επιφορτισμένος με την αντικατασκοπεία υφυπουργός Αμυνας των ΗΠΑ, Τζέιμς Κλάπερ.

Δεν ήξεραν, δεν άκουσαν

Σύμφωνα με τις αποκαλύψεις, οι εταιρείες που συνεργάζονται με την κυβέρνηση των ΗΠΑ για την παρακολούθηση των πάντων, είναι τα μονοπώλια του χώρου της Πληροφορικής, μεταξύ των οποίων: Microsoft, Yahoo, Google, Facebook, PalTalk, AOL, Skype, YouTube, Apple, Twitter. Της αποκάλυψης του Σνόουντεν είχε προηγηθεί μια άλλη, του τεχνικού Μαρκ Κλάιν στο Σαν Φρανσίσκο, ο οποίος έδωσε στη δημοσιότητα έγγραφο του τηλεπικοινωνιακού μονοπωλίου AT&T, που έδινε το ελεύθερο στις κρατικές υπηρεσίες των ΗΠΑ να πάρουν τεράστιο όγκο πληροφοριών για τους πελάτες της AT&T, χωρίς καν την απαιτούμενη εισαγγελική εντολή. Πρόσφατα, επίσης, αποκαλύφθηκε δικαστικό έγγραφο που επιτρέπει στην NSA των ΗΠΑ να κάνει «συνεχή, καθημερινή» παρακολούθηση όλων των ενσύρματων και ασύρματων τηλεφώνων της εταιρείας τηλεπικοινωνιών Verizon, τόσο για τις επικοινωνίες μέσα στη χώρα, όσο και για τις επικοινωνίες με άλλες χώρες.

Πρόεδροι και άλλα σημαίνοντα στελέχη των εταιρειών, αυτοί που τα αστικά ΜΜΕ τόσο πολύ θαυμάζουν ως επιτυχημένους και πρότυπα για κάθε νέο άνθρωπο, δήλωσαν ότι δεν γνώριζαν τίποτα για την παρακολούθηση και ότι οι εταιρείες τους δε συμμετείχαν σ’ αυτή. Δήλωσαν δηλαδή έμμεσα ότι όλες οι εγκαταστάσεις εξοπλισμού, οι διασυνδέσεις συστημάτων και οι σχετικές συνεννοήσεις για τις ρυθμίσεις του λογισμικού έγιναν χωρίς να το ξέρουν και χωρίς να συμμετάσχει στο ελάχιστο η επιχείρησή τους. Αυτό μπορεί να συμβεί τόσο, όσο και το να απαλλαγεί οριστικά ο καπιταλισμός από τις κρίσεις του…

Προφάσεις για την καταπάτηση των ψεύτικων αστικών ελευθεριών.

Πρόφαση για τη μνημειώδους έκτασης και βάθους παρακολούθηση των επικοινωνιών είναι φυσικά ο αγώνας ενάντια στην τρομοκρατία, καθώς έγινε καθόλα νομότυπα, βασισμένη στις δυνατότητες που έδωσε η νομοθεσία μετά την επίθεση στους δίδυμους πύργους της Νέας Υόρκης. Για να δικαιολογήσει την κατάργηση κάθε προσωπικού στοιχείου και ειδικότερα τη λειτουργία του συστήματος «Prism» τα τελευταία έξι χρόνια, η κυβέρνηση Ομπάμα έδωσε στη δημοσιότητα λεπτομέρειες για το πώς το σύστημα αυτό επέτρεψε τη σύλληψη κάποιου Νατζιμπουλάχ Ζαζί, το 2009, όταν εντόπισε μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου που έστειλε σχετικά με την τρομοκρατική ενέργεια που σχεδίαζε στο μετρό της Νέας Υόρκης!

Αλλά δεν είναι μόνο η αμερικανική κυβέρνηση που έχει ένα «Πρίσμα», για να …διαθλά τις τηλεπικοινωνιακές ροές και να μετατρέπεται σε «μαγική σφαίρα», ικανή να δει τα πάντα για τη ζωή των ανθρώπων. Στη Βρετανία, τώρα ψάχνουν να βρουν αν η δική τους μυστική υπηρεσία GCHQ κάνει στο μέτρο των δυνατοτήτων της το ίδιο με την αμερικανική NSA. Το 2009, στη Γερμανία, όπου σήμερα ανθεί η καπιταλιστική βιομηχανία της πορνείας, η κυβέρνηση ανακοίνωσε ότι θα εγκαταστήσει σε όλους τους υπολογιστές στη χώρα, ένα πρόγραμμα που θα εμποδίζει την πρόσβαση σε ιστοσελίδες πορνογραφικού περιεχομένου («Ρ» 25/1/2009, «7 μέρες μαζί», σελ. 7). Η καταπολέμηση ειδικότερα της παιδικής πορνογραφίας είναι το εναλλακτικό επιχείρημα, πέρα από την τρομοκρατία για περιοριστικά μέτρα και μέτρα παρακολούθησης στο Διαδίκτυο. Το 2008, η γερμανική κυβέρνηση είχε ανακοινώσει ότι, όπως και άλλες κυβερνήσεις χωρών – μελών της ΕΕ, θα επιτρέπει στις αντιτρομοκρατικές και άλλες υπηρεσίες της να εγκαθιστούν μέσω Διαδικτύου προγράμματα παρακολούθησης στους ηλεκτρονικούς υπολογιστές όσων θεωρούνται ύποπτοι (σ.σ. από τις ίδιες τις υπηρεσίες) ως τρομοκράτες ή μέλη του οργανωμένου εγκλήματος. Ακόμη μεγαλύτερη προϊστορία στις παρακολουθήσεις έχει η Βρετανία.

Εκσυγχρονισμός της παρακολούθησης.

Η παρακολούθηση του Διαδικτύου με το «Prism» – και άλλα συστήματα που ίσως γίνουν γνωστά στο μέλλον – εκσυγχρονίζει και ολοκληρώνει την παρακολούθηση των τηλεπικοινωνιών του συστήματος «Εσελον», που αποτελεί συνεργασία ΗΠΑ, Βρετανίας και Αυστραλίας. Ηδη από το 2001, οι μυστικές υπηρεσίες των ΗΠΑ ζητούσαν τεράστια ποσά για το σκοπό αυτό, με εκπροσώπους τους να δηλώνουν ότι δεν μπορούν να παρακολουθούν και την κάθε συνομιλία (βλ. «Ρ» 9/12/2001, «7 μέρες μαζί», σελ. 7). Ε, λοιπόν, τώρα μπορούν…

Το «Πρίσμα», σε πολύ μεγαλύτερη έκταση απ’ ό,τι το παλιότερο «Σαρκοφάγο» («Carnivore») του FBI, επιτρέπει την παρακολούθηση και καταγραφή όλων των πληροφοριών που περνάνε από τους τηλεπικοινωνιακούς κόμβους του Διαδικτύου. Μηνύματα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, τηλεφωνικές επικοινωνίες Skype, ό,τι τοποθετεί κάποιος σε μια ιστοσελίδα, ποια ιστοσελίδα διαβάζει, πότε το τοποθέτησε και το διάβασε και πόση ώρα αφιέρωσε γι’ αυτό, τι και πότε έβαλε στο Facebook, πότε και τι είπε στο Twitter, όλα καταγράφονται και αποθηκεύονται ενδεχομένως για πάντα. Μαζί μ’ αυτά, ειδικότερα για τους Αμερικανούς (και ενδεχομένως όχι μόνο γι’ αυτούς) οι ΗΠΑ καταγράφουν πού και πότε αγόρασε κάποιος οτιδήποτε με πιστωτική κάρτα και όλες αυτές οι πληροφορίες διασυνδέονται μεταξύ τους, αλλά και με πληροφορίες αναγνώρισης προσώπων, που ευγενικά προσφέρουν ιστοσελίδες κοινωνικής δικτύωσης, όπως η αυτόματη αναγνώριση προσώπων σε φωτογραφίες (άρα με ποιον και – ενδεχομένως – πότε και πού βρισκόταν κάποιος), ποιους «φίλους» έχει (άρα ποιους γνωρίζει και έχει επικοινωνία ή στενότερη σχέση).

«Χαρτί και καλαμάρι»

Οι πληροφορίες αυτές ταξινομούνται και συνδέονται με το όνομα κάθε ανθρώπου, προσφέροντας στις μυστικές υπηρεσίες με το πάτημα ενός κουμπιού, όχι μόνο ένα πλήρες προφίλ, όσον αφορά το χαρακτήρα, τη συγκρότηση και τη συμπεριφορά κάθε παρακολουθούμενου, αλλά – με αδιαφιλονίκητο τρόπο – και τις παραμικρές λεπτομέρειες της ζωής του. Εκείνες που ακούσια γνωστοποιεί κάνοντας χρήση κάποιας …ηλεκτρονικής ευκολίας και εκείνες που εκούσια ανακοινώνει, αγνοώντας ή αδιαφορώντας για τον κίνδυνο. Η στάση που λέει, τι να κάνουμε, κανείς δεν μπορεί να ξεφύγει σήμερα από το Μεγάλο Αδελφό, είναι η εύκολη απάντηση, δεν είναι όμως αληθής, ούτε αποτελεί λύση. Γιατί όποιος κρατάει αυτή τη στάση απέναντι στο σύστημα που παρακολουθεί κάθε του κίνηση και λέξη, ανοίγει το δρόμο για μια άλλη φάση, όταν οι κινήσεις και οι λέξεις του γίνουν δυσάρεστες και επικίνδυνες για τους παρακολουθούντες.

Οι κυβερνήσεις των ιμπεριαλιστικών χωρών κάνουν αυτό που χρειάζεται για τα μονοπώλια, με προτεραιότητα, φυσικά, στα μονοπώλια της χώρας τους. Φροντίζουν να διατηρηθεί η εξουσία τους, η καπιταλιστική εξουσία. Τη θωρακίζουν από τον «εχθρό λαό», ο οποίος το πολύ πολύ επιτρέπεται να ζει σε μια επίφαση δημοκρατίας και ελευθερίας, ώστε να είναι ευχαριστημένος και γι’ αυτό πιο αποδοτικός εκμεταλλευόμενος. Αν τα πράγματα ζορίσουν, όπως τώρα με τη βαθιά καπιταλιστική κρίση, το πράγμα αλλάζει. Η αστική δημοκρατία αποκαλύπτεται καθώς οι ανάγκες θωράκισης του συστήματος αυξάνουν.

Ταυτόχρονα, οι κυβερνήσεις ακόμα και των χωρών που συνεργάζονται στο πλαίσιο κάποιας ένωσης κρατών ή κάποιας πιο χαλαρής μορφής συνεργασίας, χρησιμοποιούν το Διαδίκτυο για κατασκοπία φίλων και εχθρών, βιομηχανική και στρατιωτική, καθώς βρίσκονται σε αδιάκοπη διαπάλη μεταξύ τους για τις αγορές και τις ψηλότερες θέσεις της ιμπεριαλιστικής πυραμίδας.

Το Διαδίκτυο είναι σαν μια τεράστια πολύβουη πόλη. Εχει τις δικές του εργατογειτονιές, τις δικές του μεγαλοαστικές συνοικίες, τα δικά του κακόφημα μέρη. Δε θα το χαρίσουμε στον εχθρό, δε θα πάμε να ζήσουμε στα βουνά, αλλά δεν θα προσκαλούμε και το χαφιέ για καφέ. Ούτε θα τοιχοκολλάμε στο στέκι του καταλόγους με τους φίλους μας, αναφορές για τις δραστηριότητές μας, τις προσωπικές μας στιγμές και σκέψεις. Και ξέρουμε καλά ότι ο πόλεμος με τον αντίπαλο δεν θα κριθεί στο Διαδίκτυο, αλλά στα εργοστάσια, στους άλλους τόπους δουλειάς, στους τόπους κατοικίας, στους τόπους μάθησης.


Σταύρος Ξενικουδάκης
Ιουλίου 11, 2013 | 0 σχόλια | Διαβάστε περισσότερα

Ανωνυμία στο Διαδίκτυο : Δικαίωμα ή Κατάχρηση; [μια νομική ματιά]

Written By Fouls Code on Τρίτη, 2 Ιουλίου 2013 | Ιουλίου 02, 2013

Στο θέμα της Ανωνυμίας στο διαδίκτυο έχουμε αναφερθεί πολλές φορές και με κάποιες λύσεις που προσφέρουν ισχυρή από αυτήν. Είναι όμως, ένα θέμα που εγείρει πλέον πολλές αντιφατικές απόψεις.
Όπως πάντα, το άλλοθι της εποχής είναι η τρομοκρατία.
Η ύπαρξη της NSA στη ζωή όλων των ανθρώπων του πλανήτη είναι γεγονός.

Aς δούμε, όμως το θέμα της Ανωνυμίας στο Διαδίκτυο, τ' οποίο μπορεί αν γίνει και κατάχρηση, με την ματιά ενός νομικού.
Ακολουθεί, ένα μεγάλο, μα ενδιαφέρον κείμενο του Αντώνη Μπρούμα:

Η ελευθερία της έκφρασης αποτελεί βασικό θεμέλιο μίας δημοκρατικής κοινωνίας (βλ. και ΕΔΔΑ, απόφαση της 7.12.1976, Handyside v. UK, A – 24, παρ. 49).
Με την έλευση του διαδικτύου και, ιδιαίτερα, των εργαλείων έκφρασης του web 2.0 (λ.χ. ιστολόγια) οι δυνατότητες για την ελεύθερη έκφραση και διάδοση των ιδεών διευρύνθηκαν σε απόλυτο βαθμό και οδήγησαν σε μία ενδυνάμωση του πλουραλισμού των πηγών πληροφόρησης και του δημοσίου διαλόγου.
Εντούτοις, η διεύρυνση της ελεύθερης έκφρασης μέσω του διαδικτύου γίνεται αντιληπτή από πολλούς όχι ως ενίσχυση της δημοκρατίας αλλά ως απειλή για τη δημόσια τάξη εξαιτίας του τύποις ανώνυμου χαρακτήρα της.
Οι υπέρμαχοι της άποψης αυτής προτάσσουν την διευκόλυνση της διάπραξης εγκλημάτων υπό το πέπλο της ανωνυμίας και τη δυσχέρεια εξιχνίασης και καταστολής έναντι των προοπτικών που ανοίγει το διαδίκτυο για την ελευθερία έκφρασης. Ήδη λοιπόν από το 2006, οπότε η νεαρή τότε Ελληνική μπλογκόσφαιρα εισήλθε δυναμικά στο προσκήνιο και έγινε πρώτο θέμα ακόμη και σε κεντρικά δελτία ειδήσεων, τεθήκαν ζητήματα αναφορικά με την νομοθέτηση υποχρέωσης για την επώνυμη διαχείριση των ιστολογίων.
Η ανώνυμη διαδικτυακή έκφραση αποτελεί χωρίς αμφιβολία δικαίωμα που προστατεύεται από τον νόμο. Ωστόσο, η συχνή της κατάχρηση δοκιμάζει την ελευθεριότητα του κυβερνοχώρου. Υπάρχει κάποια δυνατότητα εξισορρόπησης ανάμεσα στο αγαθό της ελευθερίας έκφρασης και στο αίτημα για ασφάλεια στα νέα ψηφιακά μέσα; Και ποια είναι η πιο ενδεδειγμένη στάση της πολιτείας στο θέμα αυτό;

Η Διαδικτυακή Ανωνυμία ως Ευφημισμός

Ως ανώνυμη μπορεί να οριστεί κάθε επικοινωνία που δεν κομίζει κανένα στοιχείο για την ταυτότητα του ενεργούντος αυτή. Αντιθέτως, δεν μπορεί να θεωρηθεί ανώνυμη η επικοινωνία εκείνη που μπορεί ν’ αποδοθεί σε κάποιο πρόσωπο βάσει συγκεκριμένων χαρακτηριστικών της ή εξαιτίας πληροφοριών, που συμπεριλαμβάνονται σε αυτή.
Η περιρρέουσα αίσθηση ανωνυμίας κατά την περιήγηση στον παγκόσμιο ιστό έχει καταστήσει διάσημη τη φράση «(o)n the internet nobody knows you are a dog». Στην πραγματικότητα όμως συμβαίνει ακριβώς το αντίστροφο.
Η τεχνική λειτουργία του διαδικτύου καθιστά κατ’ αρχάς αδύνατη την ανώνυμη διαδικτυακή επικοινωνία. Κάθε υπολογιστής συνδέεται στο διαδίκτυο με μία διεύθυνση ιντερνετικού πρωτοκόλλου (IP), η οποία παίζει ρόλο αντίστοιχο του τηλεφωνικού αριθμού για την σύνδεση με τα δίκτυα σταθερής / κινητής τηλεφωνίας. Μέσω της διεύθυνσης IP του υπολογιστή του η διαδρομή που ακολουθεί κάθε χρήστης στον παγκόσμιο ιστό είναι ανιχνεύσιμη, ενώ μπορεί να ανευρεθεί από ποια θέση και σε ποια χρονική στιγμή πραγματοποιήθηκε οποιαδήποτε μεταφορά δεδομένων. Επιπλέον, η διεύθυνση IP είναι κατά κανόνα μοναδική, με αποτέλεσμα να επιτρέπει την αναγνώριση της ταυτότητας του χρήστη.
Επομένως, αν εξαιρέσουμε τις περιπτώσεις απόκρυψης των επικοινωνιών με ισχυρές τεχνολογίες κρυπτογράφησης, η ανωνυμία στο διαδίκτυο είναι ευφημισμός. Έτσι, ζητούμενο σήμερα δεν πρέπει να αποτελεί η νομοθέτηση της επώνυμης διαδικτυακής επικοινωνίας αλλά η περιφρούρηση με νόμους της ιδιωτικότητας των χρηστών από φαινόμενα επιτήρησης της διαδικτυακής τους δραστηριότητας και εκτεταμένης συλλογής των προσωπικών τους δεδομένων.
Το Δικαίωμα στην Ανώνυμη Διαδικτυακή Επικοινωνία ως Επιμέρους Έκφανση της Ελευθερίας Έκφρασης
Η ελευθερία έκφρασης κατοχυρώνεται στο Ελληνικό Σύνταγμα και στις διεθνείς συνθήκες προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων (14 § 1 Σ, 10 § 1 ΕΣΔΑ, 19 § 2 ΔΣΑΠΔ, 11 ΧΘΔΕΕ).
Περιλαμβάνει το δικαίωμα της διαμόρφωσης, της κατοχής, της έκφρασης, της διάδοσης, της λήψης ή ακόμα και της αποσιώπησης μίας γνώμης. Ειδική έκφανση της ελευθερίας έκφρασης με αυξημένη σημασία στην κοινωνία της πληροφορίας αποτελεί και η ελευθερία πληροφόρησης στην ενεργητική της μορφή, δηλαδή το δικαίωμα του πληροφορείν, αλλά και στην παθητική της μορφή, δηλαδή το δικαίωμα του πληροφορείσθαι (5Α § 1 Σ). Από το δικαίωμα άλλωστε του πληροφορείσθαι απορρέει και η θεσμική εγγύηση της ελεύθερης και πλουραλιστικής διαμόρφωσης της κοινής γνώμης (Χρυσόγονος, Ατομικά και Κοινωνικά Δικαιώματα, 2006 : 292).
Επιπλέον, η ελευθερία της δημιουργίας ιστοτόπων και ιστολογίων προστατεύεται με βάση το συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμα πρόσβασης στην κοινωνία της πληροφορίας (5Α § 2 Σ) .
Η ελεύθερη έκφραση δύναται να ασκείται επώνυμα ή και ανώνυμα / ψευδώνυμα. Η ελευθερία της ανώνυμης / ψευδώνυμης έκφρασης κρίνεται άξια προστασίας, καθώς η υποχρεωτικά επώνυμη έκφραση ενδέχεται να επηρεάζει αρνητικά το περιεχόμενο του μηνύματος καθώς και να οδηγεί σε περιορισμό της πολυμορφίας του δημοσίου διαλόγου εξαιτίας πιθανών δυσμενών συνεπειών στο πρόσωπο του εκφέροντος γνώμη. Η άποψη αυτή ενισχύεται περαιτέρω με εξ αντιδιαστολής επιχείρημα από το 19 § 1 ΔΣΑΠΔ, όπου αναφέρεται ότι κανείς δεν πρέπει να υπόκειται σε διακριτική μεταχείριση και να διώκεται για τις απόψεις του.
Έτσι, αν η προστασία των πολιτών από δυσμενείς συνέπειες λόγω δημόσιας εκφοράς των απόψεών τους αποτελεί αποστολή του κράτους, μία τέτοια αποστολή δεν μπορεί παρά να έρχεται σε αντίθεση με τη νομοθέτηση υποχρέωσης για την επώνυμη διαδικτυακή έκφραση.
Η προστασία από το κράτος της ανώνυμης / ψευδώνυμης έκφρασης θεμελιώνεται επίσης στην θεσμική εγγύηση της ελεύθερης και πλουραλιστικής πληροφόρησης, η οποία δύναται να περιοριστεί σημαντικά, αν η ενάσκηση της ελευθερίας έκφρασης καταστεί υποχρεωτικά επώνυμη.
Συνεπώς, η ανώνυμη / ψευδώνυμη έκφραση προστατεύεται ως αναπόσπαστη πτυχή της ελευθερίας έκφρασης. Κατ’ επέκταση, στο προστατευτικό πεδίο της ελευθερίας έκφρασης εμπίπτει κάθε είδους ανώνυμη διαδικτυακή επικοινωνία, όπως η χρήση ιστολογίων και άλλων διαδικτυακών εφαρμογών.
Αποδέκτης της υποχρέωσης σεβασμού του δικαιώματος στην ανώνυμη / ψευδώνυμη διαδικτυακή επικοινωνία δεν είναι μόνο η κρατική εξουσία αλλά και οι πάροχοι υπηρεσιών κοινωνίας της πληροφορίας, καθώς το δικαίωμα αυτό προσιδιάζει στην ασύμμετρη σχέση των παρόχων αυτών με τους διαδικτυακούς χρήστες (25 § 1 Σ). Κατά συνέπεια, το δικαίωμα των πολιτών στην ανώνυμη / ψευδώνυμη διαδικτυακή επικοινωνία δύναται να ασκείται δίχως να επιτρέπεται καμία παρεμπόδιση, παρενόχληση ή δυσμενή έννομη συνέπεια είτε από το κράτος είτε από τους παρόχους υπηρεσιών ΚτΠ.
Ως τέτοια παρεμπόδιση ή δυσμενής έννομη συνέπεια θα μπορούσε να εννοηθεί και η επιβολή υποχρέωσης για την επώνυμη άσκηση της ελευθερίας έκφρασης στο διαδίκτυο.

Το Δικαίωμα στην Ανώνυμη Διαδικτυακή Επικοινωνία ως Προϋπόθεση Ιδιωτικότητας

Οι σύγχρονες τεχνολογίες πληροφορικής και επικοινωνιών (ΤΠΕ) διαθέτουν δυνητικά απεριόριστες δυνατότητες συλλογής, επεξεργασίας και αποθήκευσης δεδομένων.
Η εκμετάλλευση των δυνατοτήτων αυτών μπορεί να καταστήσει τις απόψεις, τις προτιμήσεις και, συνολικά, τη διαδικτυακή μας δραστηριότητα απολύτως διαφανή σε τρίτους. Αν μάλιστα τέτοιες απόψεις εκφέρονται πάντοτε επώνυμα, δεν είναι υπερβολικό να ισχυριστεί κανείς ότι οποιαδήποτε έννοια ιδιωτικότητας στο διαδίκτυο καθίσταται παρελθόν.
Η ανώνυμη χρήση του διαδικτύου αποτελεί σήμερα ένα από τα μέσα άμυνας του πολίτη από τις επιθέσεις στην ιδιωτική του ζωή (βλ. και Σύσταση R (99) του Συμβουλίου της Ευρώπης).
Κατά συνέπεια, η προστασία του δικαιώματος στην ανώνυμη / ψευδώνυμη διαδικτυακή επικοινωνία είναι σημαντικό μέσο για την αυτοπροστασία του ατόμου από την παρακολούθησή του και, τελικά, την προσβολή του εννόμου του αγαθού στον πληροφοριακό αυτοκαθορισμό.
Στα πλαίσια αυτά η διεύθυνση IP του υπολογιστή ενός διαδικτυακού χρήστη λογίζεται σύμφωνα με την πιο ορθή άποψη ως προσωπικό δεδομένο, η δε συλλογή και επεξεργασία της από τρίτους μη εμπλεκόμενους στη διαδικτυακή επικοινωνία επιτρέπεται μόνο κατόπιν άρσης του απορρήτου των επικοινωνιών.
Συνεπώς, η ανώνυμη διαδικτυακή επικοινωνία δεν είναι μόνο συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμα αλλά θωρακίζεται πλήρως και από τα εχέγγυα προστασίας που θεσπίζουν τα άρθρα 9Α Σ για την προστασία των προσωπικών δεδομένων και 19 Σ για την προστασία του απορρήτου των επικοινωνιών καθώς και οι εκτελεστικοί αυτών νόμοι.

Νομικό Πλαίσιο

Το δικαίωμα στην ανώνυμη / ψευδώνυμη διαδικτυακή επικοινωνία κατοχυρώνεται εμμέσως και στην Κοινοτική νομοθεσία. Έτσι, προβλέπεται ότι ο φορέας παροχής διαθεσίμων στο κοινό υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών οφείλει να καθιστά δυνατή τη χρήση και πληρωμή των υπηρεσιών αυτών ανωνύμως ή με ψευδώνυμο, ενώ σε περίπτωση αμφισβήτησης της τεχνικής δυνατότητας της ανώνυμης και ψευδώνυμης χρήσης και πληρωμής των υπηρεσιών αυτών, γνωμοδοτεί η Εθνική Επιτροπή Τηλεπικοινωνιών και Ταχυδρομείων (άρθρο 5 § 5 Ν. 3471/2006 σε ενσωμάτωση της Οδηγίας 2002/58/ΕΚ).
Επιπλέον, η χρήση διαδικτυακού ψευδωνύμου αναγνωρίζεται εμμέσως ως δικαίωμα και προστατεύεται όπως το όνομα με βάση το άρθρο 58 του Αστικού Κώδικα.

Διεθνής και Ελληνική Νομολογία

Μολονότι η τάση των δικαστηρίων είναι να αναγνωρίζουν την προστασία της ανωνυμίας ως πτυχή της ελευθερίας έκφρασης, θεωρείται γενικώς ότι το διαδίκτυο μπορεί μέσω της δυνατότητας ανωνυμίας να διευκολύνει εγκληματικές ενέργειες. Έτσι, έχει κριθεί ότι η δυσχέρεια ή αδυναμία της αποκάλυψης της ταυτότητας ενός διαδικτυακού χρήστη οδηγεί σε μία ιδιότυπη «ασυλία».
Ως εκ τούτου κυριαρχεί στις αποφάσεις των δικαστηρίων η άποψη ότι είναι αναγκαία μία στάθμιση του δικαιώματος στην ανωνυμία με την προστασία των θιγόμενων από την ανώνυμη έκφραση.
Στα πλαίσια αυτά το Ανώτατο Δικαστήριο των ΗΠΑ έχει αναγνωρίσει ότι η προστασία του δικαιώματος της ανώνυμης / ψευδώνυμης διαδικτυακής έκφρασης θεμελιώνεται στην Πρώτη Τροποποίηση του Συντάγματος των ΗΠΑ και έχει κηρύξει αντισυνταγματικούς νόμους, που την περιορίζουν (McIntyre v. Ohio Elections Comm’n, 514 US, 1995, p. 334).
Βασική του μάλιστα θέση είναι ότι, μολονότι το δικαίωμα στην ανώνυμη / ψευδώνυμη έκφραση επιδέχεται περισσότερων κινδύνων κατάχρησης, μία ελεύθερη δημοκρατική κοινωνία οφείλει να αποδίδει μεγαλύτερη αξία στον πλούτο της ελευθερίας έκφρασης παρά στους ενδεχόμενους κινδύνους από την κατάχρησή της (Gertz v. Robert Welch Inc., 418 US, 1974, p. 323).
Με αφορμή εγκλήματα παιδεραστίας τα Ελληνικά δικαστήρια έχουν κρίνει ότι το διαδίκτυο επιτρέπει σε ατομικό επίπεδο, τη δημιουργία και διατήρηση ενός απόλυτα προσωπικού, ανώνυμου και κρυφού περιβάλλοντος έκφρασης ερωτικών φαντασιώσεων, τόσο μέσω της δυνατότητας συγκέντρωσης και διατήρησης μιας τεράστιας σε όγκο συλλογής πορνογραφικού υλικού, όσο και παρέχοντας τη δυνατότητα προσέγγισης ανηλίκων – υποψηφίων θυμάτων κακοποίησης μέσα από τη σιγουριά και την ανωνυμία του κυβερνοχώρου.
Επιπλέον, ότι μέσα στο ιδιωτικό αυτό διαδικτυακό περιβάλλον μειώνονται ή και αναιρούνται εντελώς οποιεσδήποτε, σεξουαλικές αναστολές των χρηστών, αφού δεν υπάρχει ο εξωτερικός έλεγχος, ενώ παράλληλα μέσα από τις κοινωνικές συνθήκες τις οποίες προσφέρει ο κυβερνοχώρος, νομιμοποιείται η σεξουαλική τους απόκλιση.
Περαιτέρω, ότι δημιουργούνται online κοινότητες παιδοφίλων, μέσα από τις οποίες οι χρήστες με την ανταλλαγή εικόνων, πληροφοριών και εμπειριών αυτονομιμοποιούν ως ομάδα τις σεξουαλικά αποκλίνουσες δραστηριότητες τους, αλληλοκαλύπτονται, αλληλοϋποστηρίζονται και κυρίως νοιώθουν ότι ανήκουν σε ένα κοινωνικό σύνολο, το οποίο μοιράζεται τα ενδιαφέροντα τους και τους προσφέρει αίσθημα ασφάλειας και δέσμευσης (ΕφΘεσσ 80/2012, ΠΟΙΝ).
Με αφορμή παραβιάσεις δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας τα Ελληνικά δικαστήρια έχουν ακόμη κρίνει ότι ένας από τους πλέον διαδεδομένους τρόπους τέτοιας παραβίασης, καλυπτόμενος υπό το πέπλο της ανωνυμίας, είναι η ανταλλαγή αρχείων μέσω τεχνολογιών peer to peer (ρ2ρ).
Ότι περαιτέρω η απλή, καλυπτόμενη από ανωνυμία, γρήγορη, αλλά και άναρχη ροή των πληροφοριών μέσω τέτοιων τεχνολογιών συμβάλλει στο να ανατάσσονται εύκολα, μεταξύ άλλων, και αρχεία τα οποία προστατεύονται με δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας (ΜΠΑ 4658/2012).


Συνταγματικά Επιτρεπτοί Περιορισμοί του Δικαιώματος

Η ελευθερία έκφρασης δεν είναι απόλυτο δικαίωμα αλλά επιδέχεται περιορισμών. Τέτοιοι όμως περιορισμοί είναι συνταγματικά επιτρεπτοί μόνο αν τηρούν τις ακόλουθες προϋποθέσεις :
  • Θεσπίζονται με ουσιαστικό νόμο (βλ. και ΑΠ Ολ 1341/1993).
  • Επιδιώκουν έναν θεμιτό σκοπό. Θεμιτοί θεωρούνται οι περιορισμοί που θεσπίζονται με νόμο για την προστασία του ατόμου και του κοινωνικού συνόλου από την καταχρηστική άσκηση του δικαιώματος ελεύθερης έκφρασης. Συνεπώς, η ελευθερία της έκφρασης δεν δύναται να καλύπτει έκφραση λόγου, που θίγει σοβαρά έννομα αγαθά και συμφέροντα τρίτων, όπως τα εγκλήματα κατά της τιμής (πχ. εξύβριση, δυσφήμιση, συκοφαντική δυσφήμιση, 361 επ. ΠΚ), η απειλή και η διακίνηση υλικού παιδικής πορνογραφίας.
  • Αποτελούν αναγκαία μέτρα σε μια δημοκρατική κοινωνία (10 § 2 ΕΣΔΑ, 52 ΧΘΔΕΕ). Σύμφωνα με τη νομολογία του ΕΣΔΑ αναγκαίο είναι το μέτρο που λαμβάνεται για την ικανοποίηση μιας «επιτακτικής κοινωνικής ανάγκης» (ΕΔΔΑ, υπόθεση Karhuvaara και Iltalehti κατά Φινλανδίας, απόφαση της 16.11.2004, αρ. 53678/2000).
  • Είναι συμβατοί με την αρχή της αναλογικότητας, όπως αυτή αναλύεται στις επιμέρους αρχές της αναγκαιότητας, της καταλληλότητας και της αναλογικότητας υπό στενή έννοια (25 § 2 Σ). Η αρχή της αναλογικότητας υπό στενή έννοια αναλύεται περαιτέρω στην αρχή της ελάχιστης δυνατής προσβολής ή του ηπιότερου μέσου, στην αρχή της αποφυγής ασύμμετρων ή δυσανάλογων συνεπειών και στην απαγόρευση της χρονικής ασυνέπειας ή υπερβολής.
  • Είναι συμβατοί με την αρχή του απαραβίαστου του πυρήνα του δικαιώματος στην ελεύθερη έκφραση.
Όπως αναφέρθηκε παραπάνω, η επιβολή υποχρέωσης με νόμο για την χρήση ονοματεπωνύμου κατά την εκφορά λόγου στο διαδίκτυο αποτελεί περιορισμό του συνταγματικά κατοχυρωμένου δικαιώματος στην ανώνυμη διαδικτυακή επικοινωνία. Η νομιμότητα του περιορισμού αυτού θα κριθεί in concreto ανάλογα με το είδος της στάθμισης από τη μία του δικαιώματος στην ανώνυμη διαδικτυακή επικοινωνία και από την άλλη των έννομων αγαθών και συμφερόντων των θιγόμενων τρίτων και του κοινωνικού συνόλου.
Εδώ πρέπει να αναφερθεί ότι με τον 3783/2009 για την «ταυτοποίηση των κατόχων και χρηστών εξοπλισμού και υπηρεσιών κινητής τηλεφωνίας» έχει καταστεί υποχρεωτική η επώνυμη χρήση υπηρεσιών κινητής τηλεφωνίας με σκοπό τη διαφύλαξη της εθνικής ασφάλειας και την προστασία της δημόσιας τάξης από αξιόποινες πράξεις.
Συγκεκριμένα, σύμφωνα με τον παραπάνω νόμο προβλέπεται ότι κατά τη σύναψη σύμβασης παρόχου κινητής τηλεφωνίας με συνδρομητή ο πάροχος οφείλει να συλλέγει και να τηρεί τα στοιχεία ταυτότητας και λοιπά προσωπικά δεδομένα του συνδρομητή, παρέχοντας πρόσβαση σε αυτά στις διωκτικές αρχές κατόπιν τήρησης της διαδικασίας άρσης του απορρήτου των επικοινωνιών.
Εντούτοις, η επιβολή υποχρέωσης με νόμο για την χρήση ονοματεπωνύμου κατά την εκφορά λόγου στο διαδίκτυο δεν αποτελεί περίπτωση ανάλογη με την ταυτοποίηση συνδρομητών κινητής τηλεφωνίας.
Και αυτό γιατί:
  • (α) οι επιπτώσεις στην ιδιωτικότητα του χρήστη από την πλήρη ταυτοποίηση της διαδικτυακής του δραστηριότητας είναι εξαιρετικά δυσμενείς,
  • (β) υπάρχουν άλλα πιο ήπια μέτρα επίτευξης των σχετικών στόχων, που δε θα διευρύνουν τις δυσμενείς συνέπειες ενός τέτοιου μέτρου σε όλους τους διαχειριστές ιστολογίων αλλά μόνο σε όσους προβαίνουν σε καταχρήσεις της ανώνυμης επικοινωνίας, και
  • (γ) η θέσπιση μίας τέτοιας υποχρέωσης είναι καταφανώς ατελέσφορη, αφού η επιβολή της είναι στην πράξη ιδιαίτερα δυσχερής και η μη συμμόρφωση με τον νόμο των διαχειριστών ιστολογίων δεδομένη. Συνεπώς, ένας τέτοιος περιορισμός της ανώνυμης διαδικτυακής επικοινωνίας θα ήταν αντίθετος με το Σύνταγμα και τις διεθνείς συνθήκες προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, καθώς θα παραβίαζε την αρχή της αναλογικότητας.
Δεν θα πρέπει όμως να αποκλειστεί η εξεύρεση μίας πιο πρόσφορης στάθμισης, που θα εναρμονίζει με συνταγματικά αποδεκτό τρόπο τα αντικρουόμενα δικαιώματα και συμφέροντα. Είναι γεγονός ότι το υπάρχον νομικό πλαίσιο για την άρση του απορρήτου των επικοινωνιών δεν αφήνει περιθώρια για την νόμιμη ταυτοποίηση δραστών εγκλημάτων τιμής στο διαδίκτυο, όταν τέτοια εγκλήματα τελούνται υπό το πέπλο της ανωνυμίας, αφήνοντας τους θιγόμενους τρίτους ουσιαστικά δίχως δικαστική προστασία.
Μάλιστα, στην απόφαση KU v Finland το ΕΔΔΑ έκρινε ότι η προστασία της ελευθερίας έκφρασης και του απορρήτου των επικοινωνιών στο διαδίκτυο δεν μπορεί να είναι απόλυτη αλλά θα πρέπει να σταθμίζεται κάθε φορά με την αναγκαιότητα προστασίας δικαιωμάτων τρίτων προσώπων.
Στην εν λόγω υπόθεση ο προσφεύγων ήταν 12χρονος ανήλικος, που είχε υποστεί προσβολή του δικαιώματός του στην ιδιωτική ζωή, καθώς ανώνυμοι τρίτοι είχαν αναρτήσει σε ιστοτόπο δήθεν αγγελία του για αναζήτηση ερωτικού συντρόφου. Στα πλαίσια αυτά το ΕΔΔΑ καταδίκασε την Φινλανδία σε αποζημίωση, γιατί δεν διέθετε τις αναγκαίες νόμιμες διαδικασίες για την επαρκή και αποτελεσματική προστασία του δικαιώματος αυτού.

ΠΗΓΗ
Ιουλίου 02, 2013 | 0 σχόλια | Διαβάστε περισσότερα
 
berita unik