Web Analytics Made Easy - StatCounter
FoulsCode

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Matrix. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Matrix. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

14 Νοεμβρίου 2017

Καταρρέει!!! Η ΙΣΧΥΣ ΕΝ ΤΗ ΕΝΩΣΕΙ.




«ΤΟ ΜΑΤΡΙΞ ΚΑΤΑΡΡΕΕΙ»….ΑΚΟΥΓΕΤΑΙ ΠΟΛΥ ΤΩΡΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ……ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΑΥΤΟ?…..

Ε ΚΑΙ, ΕΙΝΑΙ ΦΩΣ ΦΑΝΑΡΙ ΠΩΣ ΚΑΤΑΡΡΕΕΙ,ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΑΥΤΟ, ΠΩΣ ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΠΟΥΜΕ ΤΑ ΟΠΛΑ,Η ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ ΜΕ ΣΤΑΥΡΩΜΕΝΑ ΧΕΡΙΑ ΤΟ ΣΥΜΠΑΝ ΘΕΟ ΝΑ ΜΑΣ ΣΩΣΕΙ?……ΔΕΝ ΑΚΟΥΓΕΤΑΙ ΚΑΠΩΣ ΕΓΩΙΣΤΙΚΟ?……

Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΕΙΝΑΙ ΠΩΣ ΑΝ ΔΕΝ ΔΕΝ ΕΙΣΑΙ ΕΤΟΙΜΟΣ/ΠΡΟΘΥΜΟΣ ΝΑ ΚΑΝΕΙΣ ΤΗΝ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ(ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ) ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΕ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΟΥ, ΝΑ ΤΟΝ ΓΝΩΡΙΣΕΙΣ ΕΙΣ ΒΑΘΟΣ, ΚΑΙ ΝΑ ΚΑΛΥΤΕΡΕΨΕΙΣ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΟΥ ΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΕΠΙΠΕΔΑ……ΜΗΝ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙΣ ΝΑ ΔΕΙΣ ΚΑΜΙΑ ΑΛΛΑΓΗ…..

Η ΑΛΛΑΓΗ ΕΡΧΕΤΑΙ ΕΝΤΟΣ….ΑΝ ΔΕΝ ΕΙΣΑΙ ΕΤΟΙΜΟΣ/ΠΡΟΘΥΜΟΣ ΝΑ ΑΛΛΑΞΕΙΣ…ΜΗΝ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙΣ ΘΑΥΜΑΤΑ!!!

ΚΑΛΗ ΔΥΝΑΜΗ…..Η ΙΣΧΥΣ ΕΝ ΤΗ ΕΝΩΣΕΙ.






via: katohika.gr

Διαβάστε Περισσότερα »

10 Νοεμβρίου 2017

Ο ΠΟΛΕΜΟΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ MATRIX



ΧΑΡΤΟΓΡΑΦΩΝΤΑΣ ΤΟ ΣΥΓΧΡΟΝΟ MATRIX

«Το να μεταμορφώσεις την αντίληψη του κόσμου και να αλλάξεις τη δομή της κοινωνίας είναι το ίδιο πράγμα. Απελευθερώνοντας τον εαυτό του κάποιος, έχει αλλάξει τους συσχετισμούς δύναμης και, συνεπώς, έχει μετασχηματίσει την κοινωνία…» Πήτερ Μάρσαλ


Γράφει ο Γιώργος Στάμκος



Μετά τον θρίαμβο της «ήπιας σκέψης» των δεκαετιών του 1980 και 1990, πιστεύω πως είναι ο καιρός για ένα ισχυρό ταρακούνημα στους υπνωτισμένους εγκεφάλους μας. Δεν έχουμε πλέον την πολυτέλεια να ρεμβάζουμε μέσα στις ψευδαισθήσεις μας και να πίνουμε «χαλαροί» το φραπέ μας. Αυτός είναι κι ένας από τους λόγους που άρχισα τελευταία να γράφω κείμενα σαν κι αυτό. Ένα καλό κείμενο επενδύει μια μεγάλη ποσότητα διανοητικών πόρων μέσα σε λίγες σελίδες, συμβάλλοντας στην κατανόηση του κόσμου που ζούμε. Όταν τελειώνεις την ανάγνωση του μπορείς να δεις τον κόσμο με διαφορετικά μάτια. Αυτό ενδιαφέρει κι εμένα: να συμβάλλω στην ανακάλυψη νέων τρόπων ερμηνείας του κόσμου και της πραγματικότητάς μας.
Γράφοντας αυτό το κείμενο, σαν να ήθελε το ίδιο να γραφτεί, νιώθω πως σε τελική ανάλυση το The Matrix λειτουργεί ως πυροκροτητής, που πυροδοτεί στον καθένα μας μια αλυσιδωτή αντίδραση ερωτημάτων σχετικά με τη φύση της πραγματικότητας και όχι μόνον. Τα ερωτήματα αυτά ώθησαν κι εμένα στο ρηξικέλευθο συμπέρασμα πως ζούμε μέσα στο φαντασιακό ενός καθρέπτη, μιας οθόνης, μιας «μήτρας»(Matrix) που αποκαλούμε «πραγματικότητα» και μάλιστα βρισκόμαστε σε κωματώδη κατάσταση, εφόσον οι κινήσεις μας είναι υποτυπώδεις. Η πολυθρύλητη ελευθερία μας είναι σχεδόν ανύπαρκτη –δοκιμάστε, για παράδειγμα, να μην πληρώσετε για κάποιους μήνες τους λογαριασμούς σας…– και οι επιλογές μας περιορισμένες. Άλλωστε δεν μπορούμε να διαλέξουμε αυτό που είμαστε (δηλαδή παγιδευμένοι στο Matrix της «πραγματικότητας»), μπορούμε μόνο να διαλέξουμε αυτό που θέλουμε να γίνουμε: να ξεφύγουμε από αυτό και να δραπετεύσουμε στην «έρημο του πραγματικού».

Προσωπικά προτιμώ να μην θεωρώ ως «Matrix» απλά τον σημερινό προσομοιωμένο, κωδικοποιημένο και συμβολικοποιημένο κόσμο μας, αλλά να γίνω πιο συγκεκριμένος. Δεν θέλω να στοχεύω σε αφηρημένα πράγματα. Δεν μου αρκεί να αναλίσκομαι σε γενικόλογες φιλοσοφικές τοποθετήσεις κατά ενός αφηρημένου «Matrix» και στο τέλος τίποτε. Θέλω να οριοθετήσω τον εχθρό μου για να μπορώ να τον πολεμήσω καλύτερα. Θέλω να χαρτογραφήσω το δικό μου «Matrix» για να καταστρώσω στη συνέχεια «σχέδιο μάχης» εναντίον του. Έτσι λοιπόν μπήκα στη διαδικασία να κατασκευάσω έναν κατάλογο από τις εκφάνσεις του σύγχρονου Matrix και να σας τις παρουσιάσω, προκειμένου να πάρετε μια εικόνα για την κοσμοθέασή μου. Να τι αποφάσισα να θεωρώ ως εκφάνσεις του «Matrix»:
Τη μίζερη κι επαναλαμβανόμενη καθημερινότητα που σκοτώνει τα όνειρά μας.
Την πλανητική Αυτοκρατορία που τείνει να εξουσιάσει και να ομογενοποιήσει τα πάντα.
Τους παγκόσμιους θεσμούς (ΟΗΕ, ΔΝΤ, ΠΟΕ, GATT κ.α.), που κατασκευάζουν κανόνες και παράγουν νομιμότητα.
Τις υπερεθνικές επιχειρήσεις που λεηλατούν τις αγορές και νοιάζονται μόνο για τα κέρδη τους και όχι για τους ανθρώπους.
Τις τράπεζες που μας απομυζούν μέσω των δανείων και μας σκλαβώνουν μέσω των χρεών.
Το φαρμακευτικό καρτέλ και το ιατρικό κατεστημένο, που έχουν κάνει την υγεία μας εμπόρευμα.
Το παγκόσμιο ενεργειακό-βιομηχανικό σύμπλεγμα συμφερόντων που μας κρατάει δέσμιους των ορυκτών καυσίμων, ενώ καταστρέφει ανεπανόρθωτα το φυσικό περιβάλλον.
Το στρατιωτικό-αμυντικό λόμπι, που «κατασκευάζει» ανά τακτά διαστήματα πολέμους και ανακαλύπτει συνεχώς νέες απειλές, προκειμένου να παράγει και να εμπορεύεται αδιάκοπα τα όλο και ακριβότερα οπλικά του συστήματα.
Όλους τους άχρωμους ανθρώπους του Συστήματος, που θυσίασαν την ελευθερία τους για μια ψευδαίσθηση ασφάλειας, πουλώντας κυριολεκτικά την ψυχή τους για μια θέση στο… δημόσιο.
Τους σύγχρονους «μάγους με τις λευκές ρόμπες» (επιστήμονες) που χρησιμοποιούν τις γνώσεις τους αποκλειστικά για τα συμφέροντα κερδοσκοπικών επιχειρήσεων, απρόσωπων κυβερνήσεων και ανήθικων ινστιτούτων, ξεχνώντας ότι η γνώση πρέπει να απελευθερώνει και όχι να σκλαβώνει.
Τους πληρωμένους ακαδημαϊκούς και τους «διανοούμενους» του κατεστημένου, που δογματικά θεωρούν πως έχουν το μονοπώλιο της εξήγησης των πραγμάτων, ενώ δεν είναι παρά μισθωμένοι «μηχανισμοί» νομιμοποίησης της πραγματικότητας την οποία επιβάλλει στις μάζες η ελίτ της Αυτοκρατορίας.
Τον politically correct νεοσυντηρητισμό που τα θέλει όλα «εξαγνισμένα», αποστειρωμένα και σε τάξη.
Τους μεταμοντέρνους μικροαστούς που αρνούνται το κιτς αλλά δεν λένε όχι στην αναγουλιαστική αισθητική της τηλεοπτικής ρυπαρότητας.
Τους μαρκετίστες και τον πανάκριβο διαφημιστικό μηχανισμό τους, που θέλουν να μας κάνουν να καταναλώνουμε ψυχαναγκαστικά ό,τι μας προτείνουν.
Την τηλεόραση που μας πυροβολεί εγκεφαλικά εκ του συστάδην.
Τον μισαλλόδοξο εθνικισμό και ρατσισμό, που κάνει πλιάτσικο στην ιστορία και προσπαθεί να ταξινομήσει τους ανθρώπους με «γενετικά» κριτήρια λες και είμαστε ζαρζαβατικά.
Το σύγχρονο «Ελλαδοτράνς», την ελληνοκεντρική δηλαδή παράνοια ορισμένων κατοίκων αυτής της χώρας, που έχει εξευτελίσει και ευνουχίσει το οικουμενικό πνεύμα του Ελληνισμού.
Τις θρησκείες που θέλουν να μας επιβάλουν το «μεταφυσικό μονοπώλιο» τους και τις «εξ αποκαλύψεως αλήθειες» τους
Τα κάθε είδους «πνευματικά ιερατεία», που ευαγγελίζονται δήθεν τη σωτηρία των ψυχών μας αλλά ουσιαστικά ενδιαφέρονται μόνο για την εξουσία
Την παγκόσμια ψυχαγωγική βιομηχανία τύπου Χόλιγουντ, που στοιχειώνει το φαντασιακό μας και κατασκευάζει τη μυθολογία του 21ου αιώνα.
Την πλανητική κατασκευή νέων τρόμων ως τεχνική διαχείρισης φόβου για τον αποτελεσματικότερο έλεγχο των μαζών.
Τις διάφορες ελίτ, τέλος, που μας βλέπουν σαν «ζαλισμένο κοπάδι» και θέλουν να μας ελέγχουν και να μας κατευθύνουν.
Θα μπορούσα να προσθέσω κι άλλες εκφάνσεις του Matrix που με ενοχλούν και με μιζεριάζουν αλλά, επειδή ουσιαστικά ο κατάλογος αυτός δεν έχει τέλος, θα αρκεστώ στις προηγούμενες. Μου αρκούν για την ώρα. Δεν μπορώ άλλωστε να τα βάλω με τους πάντες. Θα εξαντληθώ μαχόμενος σε πολλά μέτωπα. Γι’ αυτό και κάθε φορά πρέπει να εστιάζομαι σε συγκεκριμένο στόχο, για να πετύχω έστω και μια μικρή νίκη σ’ αυτόν τον αντί-Matrix αγώνα μου. Υπάρχει βέβαια και το παράδοξο ενδεχόμενο τμήματα του Matrix να έχουν αυτονομηθεί και να μάχονται μεταξύ τους, δημιουργώντας ήδη ένα μετά-Matrix που περιλαμβάνει το δικό μας Matrix και όλα τα προηγούμενα (κάτι σαν τις ρωσικές κούκλες, που είναι η μια μέσα στην άλλη)…


ΕΞΟΡΙΣΤΟΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΜΑΣ ΤΗ ΖΩΗ

Εξορισμένοι από την αληθινή πραγματικότητα κι από την ίδια μας τη ζωή, έχουμε την τάση να αναζητούμε συνεχώς κάτι μόνιμο, κάτι που μοιάζει να μας προσφέρει «ευτυχία» και μόλις υποψιαζόμαστε πως το βρήκαμε γαντζωνόμαστε σ’ αυτό λες και δεν πρόκειται ν’ αλλάξει. Όμως δεν υπάρχει καμία σταθερότητα στη ζωή –τα μόνα σταθερά πράγματα είναι οι φόροι και ο θάνατός! Η ζωή είναι μια αέναη εμπειρία απώλειας. Και όπως λέει και ο σικάτος μισάνθρωπος πράκτορας Σμιθ (agent Smith), ο οποίος παραδόξως απέκτησε περισσότερους φαν από τον «Εκλεκτό» Κιάνου Ριβς, «ο άνθρωπος ορίζει την πραγματικότητα του μέσα από τον πόνο και τη μιζέρια». 


Αυτός είναι και ο λόγος που, σύμφωνα με το σενάριο της ταινίας, το «πρώτο Matrix», το οποίο ήταν μια παραβολή του Παράδεισου από τον οποίο «εξέπεσε» ο άνθρωπος, παρ’ ότι ήταν τέλεια σχεδιασμένο, απέτυχε: «Το ήξερες πως το πρώτο Matrix είχε σχεδιαστεί να είναι ένας τέλειος ανθρώπινος κόσμος; Όπου κανείς δε θα υπέφερε, όπου όλοι θα ήταν ευτυχισμένοι. Ήταν καταστροφή. Κανείς δεν δέχθηκε το πρόγραμμα. Ολόκληρες ‘’καλλιέργειες’’ (σ.σ. ανθρώπων που χρησιμοποιούνται ως ‘’μπαταρίες’’) χάθηκαν… Ο τέλειος κόσμος ήταν ένα όνειρο από το οποίο ο πρωτόγονος εγκέφαλος σας προσπαθούσε συνεχώς να ξυπνήσει» (agent Smith).


Ο Σλοβένος Λακανικός φιλόσοφος Σλάβοϊ Ζίζεκ γράφει σχετικά στο δοκίμιο του The Matrix ή οι Δύο Όψεις της Διαστροφής: «Η ατέλεια του κόσμου μας είναι ταυτόχρονα σημάδι της εικονικότητάς του και σημάδι της πραγματικότητάς του. Μπορεί λοιπόν κανείς να υποστηρίξει ότι ο πράκτορας Σμιθ (ας μην ξεχνάμε ότι, όχι ένα ανθρώπινο πλάσμα σαν τα άλλα, αλλά μια άμεση εικονική ενσάρκωση του ίδιου του Matrix –του μεγάλου Άλλου) είναι το υποκατάστατο της φιγούρας του ψυχαναλυτή μέσα στο σύμπαν του φιλμ: Το μάθημά του είναι ότι η εμπειρία του ανυπέρβλητου εμποδίου, είναι η θετική συνθήκη για μας, τους ανθρώπους, για να αντιληφθούμε κάτι ως πραγματικότητα –η πραγματικότητα είναι τελικά αυτό που αντιστέκεται».


Αντιστεκόμενο ή όχι το Matrix της καθημερινότητας μας τρέφεται από τα ίδια του τα απορρίμματα, παίρνει την ενέργεια του από την ενέργεια που δαπανά σ’ ένα είδος θαύματος της υποκατάστασης. Η λάμψη του προέρχεται από τα ελαττώματα του. Ο πόνος και η μιζέρια που μας προκαλεί μας κάνουν ακόμη καλύτερες «μπαταρίες». Όσο για μας, εμείς επιμένουμε να ζούμε μέσα από τις παγίδες που στήνουμε ο ένας για τον άλλον και το μόνο που πολλαπλασιάζει την ενέργεια μας είναι η αδράνεια του θανάτου…



Ο ΑΚΥΡΗΚΤΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ ΤΩΝ MEMES: ΜΙΑ ΑΛΛΗ ΟΨΗ ΤΟΥ MATRIX
Από την άλλη το Matrix θα μπορούσε κάλλιστα να θεωρηθεί ως το πιο πετυχημένο μιμ (meme) ή μιμίδιο της εποχής μας (δεν είναι τυχαίο άλλωστε που ταινία μεσουράνησε την εποχή που η χρήση του Internet γνώρισε εκρηκτική διάδοση). Επινοημένο από το ζωολόγο Richard Dawkins, συγγραφέα του αμφιλεγόμενου βιβλίο Το Εγωιστικό Γονίδιο (1976), το μιμ (κάτι ανάλογο με το γονίδιο) είναι μια πολιτιστική μονάδα πληροφορίας, μια «νοητική οντότητα», που έχει την ιδιότητα να αυτοαναπαράγεται χρησιμοποιώντας τον ανθρώπινο εγκέφαλο ως ξενιστή. Αν στο μυαλό σας έχει αποτυπωθεί οποιοδήποτε διαφημιστικό σποτ ή αν ακολουθείτε άθελά σας τα ρεύματα της μόδας, τότε ίσως έρθετε σε απροσδόκητη επαφή μ’ ένα μιμ. Κάθε «Ματριξόπληκτος», όπως η αφεντιά μου, έχει ουσιαστικά μολυνθεί διανοητικά με το μιμ του Matrix.
Ο Richard Dawkins επινόησε τη λέξη μιμ συνδυάζοντας δύο ελληνικές λέξεις: τη λέξη μνήμη (memory) και τη λέξη μίμηση (mimesis). Ο Dawkins ορίζει το μιμ ως εξής: «Μιμ είναι ένα μεταδοτικό “σχήμα” πληροφορίας που αναπαράγεται με παρασιτική “μόλυνση” των ανθρώπινων εγκεφάλων και αλλάζει τις συμπεριφορές τους, κάνοντάς τους να ”εκπέμψουν” κι αυτοί το ίδιο σχήμα πληροφορίας. Τα σλόγκαν, οι “έξυπνες εκφράσεις”, οι μελωδίες, οι εικόνες, οι εφευρέσεις και οι μόδες είναι τυπικά μιμς. Μια ιδέα ή ένα σχήμα δεν είναι μιμ μέχρι να αναγκάσει κάποιον να την αναπαραγάγει με οποιοδήποτε τρόπο, να την επαναλάβει και να μολύνει έτσι κάποιον άλλον εγκέφαλο. Κάθε μεταδιδόμενη γνώση είναι μιμητική».
Τα μιμς μεταπηδούν από μυαλό σε μυαλό μέσω μιας διαδικασίας που ονομάζουμε μίμηση (memesis). Σύμφωνα με τον δρ Don Beck «τα μιμς είναι κρυφά σχήματα εντός της ροής και του αναβρασμού της κουλτούρας μας».


Οι επιχειρήσεις των Μέσων Μαζικής Επικοινωνίας (τηλεόραση, ραδιόφωνα, κινηματογράφος, έντυπα, διαδίκτυιο, social media κ.α.) ελέγχουν και κατευθύνουν τη διασπορά των μιμς. Όμως τα πιο επικίνδυνα μιμς εμφανίζονται συχνότερα στους εγκεφάλους κομβικών ανθρώπων των μέσων μαζικής επικοινωνίας, όπως για παράδειγμα στα μυαλά «φιλελεύθερων» συντακτών περιοδικών μόδας.
Ακόμη και οι εκστρατείες «δημιουργικής αντίστασης» του περιοδικού Adbusters, που παρακινούν τους ανθρώπους ανά τον κόσμο να μην αγοράζουν τίποτε για μια μέρα (Buy Nothing Day) και να κλείσουν τις τηλεοράσεις τους για μια βδομάδα (TV Turnoff Week) είναι αποτελέσματα διάδοσης κάποιων, ευτυχώς θετικών, μιμιδίων.
Σύμφωνα με την Καναδή συγγραφέα Kalle Lasn τα όπλα των Μιμς αυξάνουν όλο και περισσότερο. Η επόμενη επανάσταση, όπως προέβλεψε και ο γκουρού των μήντια Μάρσαλ ΜακΛούαν, θα είναι ένας «πληροφοριακός ανταρτοπόλεμος». Μπορεί να διεξαχθεί στους δρόμους με σύμβολα, συνθήματα, πλακάτ και γκράφιτι. Μπορεί όμως και να διεξαχθεί στις εφημερίδες, στο ραδιόφωνο, στην τηλεόραση και στο διαδίκτυο. Μπορεί να είναι ένας βρώμικος πόλεμος προπαγάνδας ανταγωνιστικών κοσμοθεάσεων και εναλλακτικών οραμάτων του μέλλοντος.


Οι επιχειρήσεις έχουν τους δικούς τους διαφημιστές, μαρκετίστες, πράκτορες, δικηγόρους και, ασφαλώς, προϋπολογισμούς δισεκατομμυρίων ευρώ. Ωστόσο όλα αυτά μπορεί να μην είναι αρκετά. Οι αντίπαλοί τους έχουν πλέον το Internet: το μεγαλύτερο και καλύτερο Μιμς που έχει ποτέ εφευρεθεί. Έχουν επίσης ένα παγκόσμιο συνδεδεμένο δίκτυο από καλλιτέχνες, διανοητές, σχεδιαστές, χάκερς και «παιδιά-θαύματα» που ασχολούνται με τα multi–media, που μπορούν να κινητοποιηθούν κάτω από έναν σκοπό. Ποιος θα νικήσει άραγε στον πόλεμο των μιμς που μόλις ξεκίνησε;


ΣΤΑ ΔΙΧΤΥΑ TOΥ MATRIX ΤΩΝ ΠΟΛΥΕΘΝΙΚΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ
Για την ώρα πάντως οι πολυεθνικές επιχειρήσεις φαίνεται να έχουν το «πάνω χέρι». Οι εταιρείες αυτές δεν είναι απλά οικονομικοί οργανισμοί αλλά έχουν μετεξελιχθεί σε εξουσιολάγνες μεταφυσικές οντότητες, που ονειρεύονται την ολοκληρωτική κατάκτηση των αγορών (αλλά και της ψυχικής μας διάθεσης) μασκαρεμένες σε «γκουρού», έτοιμους να μας διδάξουν το νόημα της ευτυχίας: την κατανάλωση και την κουλτούρα των επώνυμων προϊόντων (Brand–names).
Η τακτική αυτών των επιχειρήσεων είναι ύπουλη και εξαιρετικά επικίνδυνη, μοιάζοντας ανατριχιαστικά με Matrix. Προωθούν διαφημιστικά τα προϊόντα τους στοχεύοντας σε όλο και πιο ευάλωτες ηλικίες, που δεν έχουν προλάβει ακόμη να αναπτύξουν άμυνες κι έτσι στο μυαλό τους μπορούν να εντυπωθούν κυριολεκτικά τα πάντα. Οι αφηνιασμένοι καταναλωτές του αύριο κτίζονται από την βρεφική τους ηλικία!
Εκτός από καλοσχεδιασμένα διαφημιστικά μηνύματα οι εταιρείες αυτές εξαπολύουν και τους λεγόμενους «διαφημιστικούς ιούς» (Advertising Virus), που είναι εξειδικευμένα πακέτα πληροφορίας τα οποία στοχεύουν σε κομβικά άτομα μιας ομάδας, π.χ. στα πιο δημοφιλή άτομα-πρότυπα μιας παρέας, τα οποία και καθιστούν «φορείς» μετάδοσης των καταναλωτικών συνηθειών που επιδιώκει η βιομηχανία της κατανάλωσης.


Για τους μαρκετίστες αυτών των εταιρειών ο «ιδανικός στόχος» είναι η ηλικία των 17 ετών. Αυτή θεωρείται η ηλικία του «Perfect Cool» και ο καθένας μας την επιθυμεί, από τον 42χρονο «Ντόριαν Γκρέι», μέχρι και τον 20χρονο που κατά παράδοξο τρόπο θεωρεί ήδη τον εαυτό του «μεγάλο».


Τη δεκαετία του 1990 οι μαρκετίστες άρχισαν να μελετούν τους έφηβους, όπως οι ανθρωπολόγοι μελετούσαν μια ξένη κουλτούρα. Την ίδια περίοδο η αποκαλούμενη Generation X άρχισε να οργανώνει τις άμυνές της απέναντι στις δυνάμεις του μάρκετινγκ, υιοθετώντας μια στάση κι έναν τρόπο ζωής που αντιστέκονταν και στην ιδέα του «cool» σαν αυτοσκοπό.
Οι μαρκετίστες αντέδρασαν. Η διαφημιστική εκστρατεία του αναψυκτικού Sprite είχε ως σύνθημα: «Η εμφάνιση είναι τίποτε. Ο πόθος είναι τα πάντα». Έτσι η αντι-πώληση έγινε η νέα πώληση, και το μάρκετινγκ πέρασε σε νέα φάση. Το Matrix του μάρκετινγκ έφτασε στο σημείο να προωθεί τον εαυτό του μέσω ενός υποτιθέμενου «Αντι-Matrix»!


Από την άλλη οι οικονομικές επιχειρήσεις δεν έχουν τον παραμικρό ενδοιασμό να χρησιμοποιήσουν τα δισεκατομμύρια δολάρια που διαθέτουν, προκειμένου να προωθήσουν οποιοδήποτε χαζό προϊόν μπορεί να τους προσφέρει συνεχόμενα κέρδη. Το τελευταίο διάστημα οι βιομηχανίες τροφίμων, ενόψει της μαζικής φοβίας για τις μεταλλαγμένες τροφές, αφήνιασαν διαφημιστικά. Στις ΗΠΑ το Εθνικό Ινστιτούτο Υγείας δαπανά μόλις ένα εκατομμύριο δολάρια ετησίως για ενθαρρύνει την κατανάλωση φρούτων και λαχανικών από τους Αμερικανούς καταναλωτές. Στο μεταξύ οι επιχειρήσεις τροφίμων δαπανούν 10 δισεκατομμύρια δολάρια ετησίως για να προωθήσουν διαφημιστικά τα προϊόντα τους και να τα βάλουν στην αμερικανική δίαιτα. Μόνον η Mc Donald’s ξοδεύει για αυτό το σκοπό σχεδόν ένα δισεκατομμύριο δολάρια ετησίως. Η Αμερική ως γνωστόν είναι επικοινωνιακή δημοκρατία, όπου τα πάντα προωθούνται μέσω διαφημίσεων. Οι συγκρίσεις είναι αναπόφευκτες.


Ένας άλλος χώρος στο οποίο φαίνεται ξεκάθαρα η επικράτηση της «λογικής του ξεζουμίσματος» εκ μέρους των πολυεθνικών επιχειρήσεων είναι εκείνος του πετρελαίου. Παρ’ ότι καταστρέφει ανεπανόρθωτα το περιβάλλον, υποβαθμίζει την ποιότητα της ζωής μας, γίνεται αιτία διαρκών γεωπολιτικών αναταραχών και πολυαίμακτων πολέμων, το πετρέλαιο συνεχίζει να είναι η κινητήριος δύναμη της παγκόσμιας οικονομίας μόνο και μόνο για να κερδοσκοπεί μια μικρή ομάδα πολυεθνικών επιχειρήσεων και κυβερνήσεων, που υποτίθεται πουλά «φθηνό» πετρέλαιο. Όμως δεν μπορούμε να κλείσουμε τα μάτια μας στο περιβαλλοντικό και κοινωνικό κόστος του πετρελαίου. Ένα μήλο από τη Νέα Ζηλανδία είναι φθηνό επειδή τα καύσιμα είναι φθηνά, και τα καύσιμα είναι φθηνά επειδή «επιδοτούνται» από τους φορολογούμενους και τις μελλοντικές γενιές. Μοιάζει με μια κακή τηλεοπτική διαφήμιση: Στην τιμή του πετρελαίου δεν περιλαμβάνεται το ένα δισεκατομμύριο δολάρια που ξοδεύει ετησίως ο Αμερικανικός Στρατός για να εξασφαλίσει τους δρόμους του πετρελαίου στη Μέση Ανατολή, το ένα δισεκατομμύριο που ξοδεύονται στο Οντάριο για την αντιμετώπιση των ασθενειών που σχετίζονται με τη μόλυνση του περιβάλλοντος, το 1,8 δισεκατομμύριο δολάρια που δαπανά το Ηνωμένο Βασίλειο για να «προσαρμοστεί’ στις συνθήκες του Φαινομένου του Θερμοκηπίου και τα 15 δισεκατομμύρια που δαπανώνται κάθε χρόνο για να αποκατασταθούν οι ζημίες από τις καταιγίδες και τυφώνες που προκαλούνται από την αύξηση της παγκόσμιας θερμοκρασίας, η οποία είναι αποτέλεσμα της συστηματικής κατανάλωσης πετρελαίου… Και η λίστα είναι ατέλειωτη. Οι μεγάλοι παραγωγοί πετρελαίου και οι μεγάλοι καταναλωτές του δεν πληρώνουν αυτό το κόστος. Το πληρώνουμε όλοι εμείς!


Για να αντιμετωπίσουμε καλύτερα τη σύγχρονη επέλαση των πολυεθνικών επιχειρήσεων πρέπει να έχουμε υπόψιν μας και να απαιτούμε τα εξής:
Η τιμή του κάθε προϊόντος στην παγκόσμια αγορά πρέπει να λέει την οικολογική αλήθεια, δηλαδή ποιο είναι το πραγματικό περιβαλλοντικό του κόστος.
Το μάρκετινγκ μπορεί να στραφεί ενάντια στον εαυτό του: δεν είμαστε υποχρεωμένοι να αγοράζουμε κανένα προϊόν.
Ο παγκόσμιος καταναλωτικός καπιταλισμός είναι σχεδιασμένος για συνεχή ανάπτυξη. Είναι σαν μια καταστροφική μηχανή που πρέπει να σταματήσει και να επαναπρογραμματιστεί.
Οι επιχειρήσεις είναι νόμιμες μυθοπλασίες που έχουν δημιουργήσει οι άνθρωποι. Δεν έχουν έμφυτα δικαιώματα ή ελευθερίες, εμείς τα παραχωρούμε.
Κάθε ανθρώπινο ον έχει το «δικαίωμα στην επικοινωνία»: να δέχεται και να μεταδίδει πληροφορίες μέσα από κάθε μέσον. Μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε αυτό το δικαίωμα για μια παγκόσμια «δημιουργική αντίσταση».
Δεν κάναμε όλη αυτή τη διαδρομή των εκατοντάδων χιλιάδων ετών από τις Σαβάνες μέχρι τις σύγχρονες μεγαλουπόλεις για να καταλήξουμε homo Consumus. Δεν μας αξίζει μια τέτοια μοίρα. Μπορεί η εξουσία να έχει γίνει πλέον αφηρημένη, αόριστη, απρόσιτη και απρόσωπη και η μόνη υποκειμενική εγγύηση σωτηρίας να έχει καταντήσει το χρήμα, αλλά όμως σε καμιά περίπτωση η ανθρώπινη ζωή δεν πρέπει να συνυπολογίζεται με το ΑΕΠ (Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν). Δεν πρέπει να ανεχθούμε άλλες ισοπεδώσεις προς τα κάτω.


Ο «ΕΣΩΤΕΡΙΚΟΣ ΦΑΣΙΣΜΟΣ»: ΜΙΑ ΥΠΟΥΛΗ «ΜΑΤΡΙΞΟΠΟΙΗΣΗ»
Τελειώνοντας, δεν μπορώ να αποφύγω τον πειρασμό να αναφερθώ και στον κίνδυνο «Ματριξοποίησης» μας μέσω μιας ύπουλης επαναπροώθησης ενός «εσωτερικού φασισμού», προσαρμοσμένου στη ληθαργική εποχή της τηλεναρκωτικής δημοκρατίας που ζούμε. Κι επειδή δεν είμαστε εμβολιασμένοι απέναντι στον «ιό» του φασισμού, αφήνω τον Ουμπέρτο Έκο να σας υπενθυμίσει ποια είναι τα χαρακτηριστικά του «εσωτερικού φασισμού» της εποχής μας:
Η λατρεία της δράσης για τη δράση.
Η ιδέα πως η διαφωνία είναι προδοσία.
Ο φόβος του διαφορετικού ή ρατσισμός.
Η λατρεία της παράδοσης.
Η απόρριψη του εκσυγχρονισμού.
Η επίκληση του ατομικισμού και η κοινωνική απογοήτευση.
Η εμμονή στις συνωμοσίες, μαζί με την ξενοφοβία και τον ρατσισμό.
Το μήνυμα πως ο εχθρός είναι από τη μια είναι δυνατός αλλά από την άλλη δειλός.
Η ιδέα πως ο φιλειρηνισμός είναι μια συνωμοσία με τον εχθρό και πως η ζωή είναι μόνιμος πόλεμος.
Η απέχθεια προς τους αδύναμους.
Η λατρεία του «ηρωισμού».
Η ισχυρή ανδρική περηφάνια ή η μετάθεση της (ανεκπλήρωτης) σεξουαλικότητας στη «θέληση για δύναμη».
Η πεποίθηση πως τα ατομικά δικαιώματα είναι δευτερεύουσας σημασίας σε σύγκριση με την ενότητα του κράτους.
Η χρησιμοποίηση τεχνικών προπαγάνδας.


Αφού ο φόβος θρόνιασε για μια ακόμη φορά στις ψυχές μας, έχουμε πάψει πλέον να Σκεφτόμαστε και αρχίσαμε να λειτουργούμε παραληρηματικά: «Εφόσον ο κόσμος μας έγινε παραληρηματικός, θα πρέπει να υιοθετήσουμε μια παραληρηματική οπτική» (Μπωντριγιάρ). O μεγαλύτερος φόβος μας είναι η ισχύς του αγνώστου, ενώ ο όχλος λειτουργεί καθησυχαστικά στη φοβία αυτή, δίνοντας στο άτομο την ψευδαίσθηση ότι ανήκει σε ένα σύνολο. Προτιμάμε τη θαλπωρή του «ζαλισμένου κοπαδιού», παγιδευμένου στα πλέγματα μυριάδων «Matrix», παρά τη μοναχική φυγή προς την ελευθερία, που βρίσκεται στην «έρημο του πραγματικού». Ωστόσο ο κόσμος ανήκει σ’ αυτόν που τον αρνείται, σ’ εκείνον που του αντιστέκεται δημιουργικά.
Παραφράζοντας τέλος τα λόγια του ποιητή Κατσαρού σας παρακινώ, για χιλιοστή φορά (κοντεύω να βαρεθώ τον εαυτό μου), να «Αντισταθείτε. Ακόμη και σ’ έμενα που σας γράφω όλα αυτά. Αντισταθείτε!»




ΑΠΟΤΥΧΙΑ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ
SYSTEM FAILURE…
SYSTEM FAILUR…
SYSTEM FAILU…
SYSTEM FAIL…
SYSTEM FA…
SYSTEM F…
SYSTEM…
SYSTE…
SYST…
SYS…
SY…
S…
 = ♥ 
THE END

ΠΡΟΣΟΧΗ: Όσοι έχετε διαβάσει αυτό το κείμενο είστε ήδη ο Επόμενος Στόχος της Υ.Δ.Ο.
Για επικοινωνία με τον Γ. Στάμκο: stamkos@post.com –www.zenithmag.wordpress.com






ΠΗΓΗ
Διαβάστε Περισσότερα »

9 Νοεμβρίου 2017

Ζούμε σε matrix;... - Μάνος Δανέζης, Στράτος Θεοδοσίου



Είναι πραγματικό το υλικό σύμπαν που αντιλαμβανόμαστε γύρω μας; Mήπως ζούμε σε ένα μάτριξ;
Oι απαντήσεις από τους αστροφυσικούς Μάνο Δανέζη και Στράτο Θεοδοσίου στo 25ο επεισόδιο της σειράς "το Σύμπαν που αγάπησα". Όλα τα βιβλία των καθηγητών θα τα βρείτε στις Εκδόσεις Δίαυλος.

Διαβάστε Περισσότερα »

2 Νοεμβρίου 2017

Ο ΠΟΛΕΜΟΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ MATRIX


«Το να μεταμορφώσεις την αντίληψη του κόσμου και να αλλάξεις τη δομή της κοινωνίας είναι το ίδιο πράγμα. Απελευθερώνοντας τον εαυτό του κάποιος, έχει αλλάξει τους συσχετισμούς δύναμης και, συνεπώς, έχει μετασχηματίσει την κοινωνία» Πήτερ Μάρσαλ

ΧΑΡΤΟΓΡΑΦΩΝΤΑΣ ΤΟ ΣΥΓΧΡΟΝΟ MATRIX

Μετά τον θρίαμβο της «ήπιας σκέψης» των δεκαετιών του 1980 και 1990, πιστεύω πως είναι ο καιρός για ένα ισχυρό ταρακούνημα στους υπνωτισμένους εγκεφάλους μας. Δεν έχουμε πλέον την πολυτέλεια να ρεμβάζουμε μέσα στις ψευδαισθήσεις μας και να πίνουμε «χαλαροί» το φραπέ μας. Αυτός είναι κι ένας από τους λόγους που άρχισα τελευταία να γράφω κείμενα σαν κι αυτό. Ένα καλό κείμενο επενδύει μια μεγάλη ποσότητα διανοητικών πόρων μέσα σε λίγες σελίδες, συμβάλλοντας στην κατανόηση του κόσμου που ζούμε. Όταν τελειώνεις την ανάγνωση του μπορείς να δεις τον κόσμο με διαφορετικά μάτια. Αυτό ενδιαφέρει κι εμένα: να συμβάλλω στην ανακάλυψη νέων τρόπων ερμηνείας του κόσμου και της πραγματικότητάς μας.

Γράφοντας αυτό το κείμενο, σαν να ήθελε το ίδιο να γραφτεί, νιώθω πως σε τελική ανάλυση το The Matrix λειτουργεί ως πυροκροτητής, που πυροδοτεί στον καθένα μας μια αλυσιδωτή αντίδραση ερωτημάτων σχετικά με τη φύση της πραγματικότητας και όχι μόνον. Τα ερωτήματα αυτά ώθησαν κι εμένα στο ρηξικέλευθο συμπέρασμα πως ζούμε μέσα στο φαντασιακό ενός καθρέπτη, μιας οθόνης, μιας «μήτρας»(Matrix) που αποκαλούμε «πραγματικότητα» και μάλιστα βρισκόμαστε σε κωματώδη κατάσταση, εφόσον οι κινήσεις μας είναι υποτυπώδεις. Η πολυθρύλητη ελευθερία μας είναι σχεδόν ανύπαρκτη –δοκιμάστε, για παράδειγμα, να μην πληρώσετε για κάποιους μήνες τους λογαριασμούς σας…– και οι επιλογές μας περιορισμένες. Άλλωστε δεν μπορούμε να διαλέξουμε αυτό που είμαστε (δηλαδή παγιδευμένοι στο Matrix της «πραγματικότητας»), μπορούμε μόνο να διαλέξουμε αυτό που θέλουμε να γίνουμε: να ξεφύγουμε από αυτό και να δραπετεύσουμε στην «έρημο του πραγματικού».

Προσωπικά προτιμώ να μην θεωρώ ως «Matrix» απλά τον σημερινό προσομοιωμένο, κωδικοποιημένο και συμβολικοποιημένο κόσμο μας, αλλά να γίνω πιο συγκεκριμένος. Δεν θέλω να στοχεύω σε αφηρημένα πράγματα. Δεν μου αρκεί να αναλίσκομαι σε γενικόλογες φιλοσοφικές τοποθετήσεις κατά ενός αφηρημένου «Matrix» και στο τέλος τίποτε. Θέλω να οριοθετήσω τον εχθρό μου για να μπορώ να τον πολεμήσω καλύτερα. Θέλω να χαρτογραφήσω το δικό μου «Matrix» για να καταστρώσω στη συνέχεια «σχέδιο μάχης» εναντίον του. Έτσι λοιπόν μπήκα στη διαδικασία να κατασκευάσω έναν κατάλογο από τις εκφάνσεις του σύγχρονου Matrix και να σας τις παρουσιάσω, προκειμένου να πάρετε μια εικόνα για την κοσμοθέασή μου.

Να τι αποφάσισα να θεωρώ ως εκφάνσεις του «Matrix»

*Τη μίζερη κι επαναλαμβανόμενη καθημερινότητα που σκοτώνει τα όνειρά μας.

*Την πλανητική Αυτοκρατορία που τείνει να εξουσιάσει και να ομογενοποιήσει τα πάντα.
*Τους παγκόσμιους θεσμούς (ΟΗΕ, ΔΝΤ, ΠΟΕ, GATT κ.α.) που κατασκευάζουν κανόνες και παράγουν νομιμότητα.
*Τις υπερεθνικές επιχειρήσεις που λεηλατούν τις αγορές και νοιάζονται μόνο για τα κέρδη τους και όχι για τους ανθρώπους.
*Τις τράπεζες που μας απομυζούν μέσω των δανείων και μας σκλαβώνουν μέσω των χρεών.
*Το φαρμακευτικό καρτέλ και το ιατρικό κατεστημένο, που έχουν κάνει την υγεία μας εμπόρευμα.
*Το παγκόσμιο ενεργειακό-βιομηχανικό σύμπλεγμα συμφερόντων που μας κρατάει δέσμιους των ορυκτών καυσίμων, ενώ καταστρέφει ανεπανόρθωτα το φυσικό περιβάλλον.
*Το στρατιωτικό-αμυντικό λόμπι, που «κατασκευάζει» ανά τακτά διαστήματα πολέμους και ανακαλύπτει συνεχώς νέες απειλές, προκειμένου να παράγει και να εμπορεύεται αδιάκοπα τα όλο και ακριβότερα οπλικά του συστήματα.
*Όλους τους άχρωμους ανθρώπους του Συστήματος, που θυσίασαν την ελευθερία τους για μια ψευδαίσθηση ασφάλειας, πουλώντας κυριολεκτικά την ψυχή τους για μια θέση στο… δημόσιο.
*Τους σύγχρονους «μάγους με τις λευκές ρόμπες» (επιστήμονες) που χρησιμοποιούν τις γνώσεις τους αποκλειστικά για τα συμφέροντα κερδοσκοπικών επιχειρήσεων, απρόσωπων κυβερνήσεων και ανήθικων ινστιτούτων, ξεχνώντας ότι η γνώση πρέπει να απελευθερώνει και όχι να σκλαβώνει.
*Τους πληρωμένους ακαδημαϊκούς και τους «διανοούμενους» του κατεστημένου, που δογματικά θεωρούν πως έχουν το μονοπώλιο της εξήγησης των πραγμάτων, ενώ δεν είναι παρά μισθωμένοι «μηχανισμοί» νομιμοποίησης της πραγματικότητας την οποία επιβάλλει στις μάζες η ελίτ της Αυτοκρατορίας.
*Τον politically correct νεοσυντηρητισμό που τα θέλει όλα «εξαγνισμένα» αποστειρωμένα και σε τάξη.
*Τους μεταμοντέρνους μικροαστούς που αρνούνται το κιτς αλλά δεν λένε όχι στην αναγουλιαστική αισθητική της τηλεοπτικής ρυπαρότητας.
*Τους μαρκετίστες και τον πανάκριβο διαφημιστικό μηχανισμό τους, που θέλουν να μας κάνουν να καταναλώνουμε ψυχαναγκαστικά ό,τι μας προτείνουν.
*Την τηλεόραση που μας πυροβολεί εγκεφαλικά εκ του συστάδην.
*Τον μισαλλόδοξο εθνικισμό και ρατσισμό, που κάνει πλιάτσικο στην ιστορία και προσπαθεί να ταξινομήσει τους ανθρώπους με «γενετικά» κριτήρια λες και είμαστε ζαρζαβατικά.
*Το σύγχρονο «Ελλαδοτράνς», την ελληνοκεντρική δηλαδή παράνοια ορισμένων κατοίκων αυτής της χώρας, που έχει εξευτελίσει και ευνουχίσει το οικουμενικό πνεύμα του Ελληνισμού.
*Τις θρησκείες που θέλουν να μας επιβάλουν το «μεταφυσικό μονοπώλιο» τους και τις «εξ αποκαλύψεως αλήθειες» τους
*Τα κάθε είδους «πνευματικά ιερατεία», που ευαγγελίζονται δήθεν τη σωτηρία των ψυχών μας αλλά ουσιαστικά ενδιαφέρονται μόνο για την εξουσία
*Την παγκόσμια ψυχαγωγική βιομηχανία τύπου Χόλιγουντ, που στοιχειώνει το φαντασιακό μας και κατασκευάζει τη μυθολογία του 21ου αιώνα.
*Την πλανητική κατασκευή νέων τρόμων ως τεχνική διαχείρισης φόβου για τον αποτελεσματικότερο έλεγχο των μαζών.
*Τις διάφορες ελίτ, τέλος, που μας βλέπουν σαν «ζαλισμένο κοπάδι» και θέλουν να μας ελέγχουν και να μας κατευθύνουν.

Θα μπορούσα να προσθέσω κι άλλες εκφάνσεις του Matrix που με ενοχλούν και με μιζεριάζουν αλλά, επειδή ουσιαστικά ο κατάλογος αυτός δεν έχει τέλος, θα αρκεστώ στις προηγούμενες. Μου αρκούν για την ώρα. Δεν μπορώ άλλωστε να τα βάλω με τους πάντες. Θα εξαντληθώ μαχόμενος σε πολλά μέτωπα. Γι’ αυτό και κάθε φορά πρέπει να εστιάζομαι σε συγκεκριμένο στόχο, για να πετύχω έστω και μια μικρή νίκη σ’ αυτόν τον αντί-Matrix αγώνα μου. Υπάρχει βέβαια και το παράδοξο ενδεχόμενο τμήματα του Matrix να έχουν αυτονομηθεί και να μάχονται μεταξύ τους, δημιουργώντας ήδη ένα μετά-Matrix που περιλαμβάνει το δικό μας Matrix και όλα τα προηγούμενα (κάτι σαν τις ρωσικές κούκλες, που είναι η μια μέσα στην άλλη)…






ΕΞΟΡΙΣΤΟΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΜΑΣ ΤΗ ΖΩΗ

Εξορισμένοι από την αληθινή πραγματικότητα κι από την ίδια μας τη ζωή, έχουμε την τάση να αναζητούμε συνεχώς κάτι μόνιμο, κάτι που μοιάζει να μας προσφέρει «ευτυχία» και μόλις υποψιαζόμαστε πως το βρήκαμε γαντζωνόμαστε σ’ αυτό λες και δεν πρόκειται ν’ αλλάξει. Όμως δεν υπάρχει καμία σταθερότητα στη ζωή –τα μόνα σταθερά πράγματα είναι οι φόροι και ο θάνατός! Η ζωή είναι μια αέναη εμπειρία απώλειας. Και όπως λέει και ο σικάτος μισάνθρωπος πράκτορας Σμιθ (Agent Smith), ο οποίος παραδόξως απέκτησε περισσότερους φαν από τον «Εκλεκτό» Κιάνου Ριβς, «ο άνθρωπος ορίζει την πραγματικότητα του μέσα από τον πόνο και τη μιζέρια».

Αυτός είναι και ο λόγος που, σύμφωνα με το σενάριο της ταινίας, το «πρώτο Matrix», το οποίο ήταν μια παραβολή του Παράδεισου από τον οποίο «εξέπεσε» ο άνθρωπος, παρ’ ότι ήταν τέλεια σχεδιασμένο, απέτυχε: «Το ήξερες πως το πρώτο Matrix είχε σχεδιαστεί να είναι ένας τέλειος ανθρώπινος κόσμος; Όπου κανείς δε θα υπέφερε, όπου όλοι θα ήταν ευτυχισμένοι. Ήταν καταστροφή. Κανείς δεν δέχθηκε το πρόγραμμα. Ολόκληρες “καλλιέργειες” (σ.σ. ανθρώπων που χρησιμοποιούνται ως μπαταρίες) χάθηκαν… Ο τέλειος κόσμος ήταν ένα όνειρο από το οποίο ο πρωτόγονος εγκέφαλος σας προσπαθούσε συνεχώς να ξυπνήσει» (agent Smith).

Ο Σλοβένος Λακανικός φιλόσοφος Σλάβοϊ Ζίζεκ γράφει σχετικά στο δοκίμιο του The Matrix ή οι Δύο Όψεις της Διαστροφής: «Η ατέλεια του κόσμου μας είναι ταυτόχρονα σημάδι της εικονικότητάς του και σημάδι της πραγματικότητάς του. Μπορεί λοιπόν κανείς να υποστηρίξει ότι ο πράκτορας Σμιθ (ας μην ξεχνάμε ότι, όχι ένα ανθρώπινο πλάσμα σαν τα άλλα, αλλά μια άμεση εικονική ενσάρκωση του ίδιου του Matrix –του μεγάλου Άλλου) είναι το υποκατάστατο της φιγούρας του ψυχαναλυτή μέσα στο σύμπαν του φιλμ: Το μάθημά του είναι ότι η εμπειρία του ανυπέρβλητου εμποδίου, είναι η θετική συνθήκη για μας, τους ανθρώπους, για να αντιληφθούμε κάτι ως πραγματικότητα –η πραγματικότητα είναι τελικά αυτό που αντιστέκεται».

Αντιστεκόμενο ή όχι το Matrix της καθημερινότητας μας τρέφεται από τα ίδια του τα απορρίμματα, παίρνει την ενέργεια του από την ενέργεια που δαπανά σ’ ένα είδος θαύματος της υποκατάστασης. Η λάμψη του προέρχεται από τα ελαττώματα του. Ο πόνος και η μιζέρια που μας προκαλεί μας κάνουν ακόμη καλύτερες «μπαταρίες». Όσο για μας, εμείς επιμένουμε να ζούμε μέσα από τις παγίδες που στήνουμε ο ένας για τον άλλον και το μόνο που πολλαπλασιάζει την ενέργεια μας είναι η αδράνεια του θανάτου…

Ο ΑΚΥΡΗΚΤΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ ΤΩΝ MEMES: ΜΙΑ ΑΛΛΗ ΟΨΗ ΤΟΥ MATRIX

Από την άλλη το Matrix θα μπορούσε κάλλιστα να θεωρηθεί ως το πιο πετυχημένο meme ή μιμίδιο της εποχής μας (δεν είναι τυχαίο άλλωστε που η ταινία μεσουράνησε την εποχή που η χρήση του Internet γνώρισε εκρηκτική διάδοση). Επινοημένο από το ζωολόγο Richard Dawkins, συγγραφέα του αμφιλεγόμενου βιβλίο Το Εγωιστικό Γονίδιο (1976), το meme (κάτι ανάλογο με το γονίδιο) είναι μια πολιτιστική μονάδα πληροφορίας, μια «νοητική οντότητα», που έχει την ιδιότητα να αυτοαναπαράγεται χρησιμοποιώντας τον ανθρώπινο εγκέφαλο ως ξενιστή. Αν στο μυαλό σας έχει αποτυπωθεί οποιοδήποτε διαφημιστικό σποτ ή αν ακολουθείτε άθελά σας τα ρεύματα της μόδας, τότε έρχεστε σε επαφή μ’ ένα μιμ. Κάθε «Ματριξόπληκτος», όπως η αφεντιά μου, έχει ουσιαστικά μολυνθεί διανοητικά με το meme του Matrix.

Ο Richard Dawkins επινόησε τη λέξη μιμ συνδυάζοντας δύο ελληνικές λέξεις: τη λέξη μνήμη (memory) και τη λέξη μίμηση (mimesis). Ο Dawkins ορίζει το μιμ ως εξής: «meme είναι ένα μεταδοτικό σχήμα πληροφορίας που αναπαράγεται με παρασιτική μόλυνση των ανθρώπινων εγκεφάλων και αλλάζει τις συμπεριφορές τους, κάνοντάς τους να εκπέμψουν κι αυτοί το ίδιο σχήμα πληροφορίας. Τα σλόγκαν, οι “έξυπνες εκφράσεις”, οι μελωδίες, οι εικόνες, οι εφευρέσεις και οι μόδες είναι τυπικά meme. Μια ιδέα ή ένα σχήμα δεν είναι meme μέχρι να αναγκάσει κάποιον να την αναπαραγάγει με οποιοδήποτε τρόπο, να την επαναλάβει και να μολύνει έτσι κάποιον άλλον εγκέφαλο. Κάθε μεταδιδόμενη γνώση είναι μιμητική».

Τα meme μεταπηδούν από μυαλό σε μυαλό μέσω μιας διαδικασίας που ονομάζουμε μίμηση (memesis). Σύμφωνα με τον δρ Don Beck «τα meme είναι κρυφά σχήματα εντός της ροής και του αναβρασμού της κουλτούρας μας».

Οι επιχειρήσεις των Μέσων Μαζικής Επικοινωνίας (τηλεόραση, ραδιόφωνα, κινηματογράφος, έντυπα, διαδίκτυιο, social media κ.α.) ελέγχουν και κατευθύνουν τη διασπορά των meme. Όμως τα πιο επικίνδυνα meme εμφανίζονται συχνότερα στους εγκεφάλους κομβικών ανθρώπων των μέσων μαζικής επικοινωνίας, όπως για παράδειγμα στα μυαλά «φιλελεύθερων» συντακτών περιοδικών μόδας. Ακόμη και οι εκστρατείες «δημιουργικής αντίστασης» του περιοδικού Adbusters, που παρακινούν τους ανθρώπους ανά τον κόσμο να μην αγοράζουν τίποτε για μια μέρα (Buy Nothing Day) και να κλείσουν τις τηλεοράσεις τους για μια βδομάδα (TV Turnoff Week) είναι αποτελέσματα διάδοσης κάποιων, ευτυχώς θετικών, μιμιδίων.

Σύμφωνα με την Καναδή συγγραφέα Kalle Lasn τα όπλα των meme αυξάνουν όλο και περισσότερο. Η επόμενη επανάσταση, όπως προέβλεψε και ο γκουρού των μήντια Μάρσαλ ΜακΛούαν, θα είναι ένας «πληροφοριακός ανταρτοπόλεμος». Μπορεί να διεξαχθεί στους δρόμους με σύμβολα, συνθήματα, πλακάτ και γκράφιτι. Μπορεί όμως και να διεξαχθεί στις εφημερίδες, στο ραδιόφωνο, στην τηλεόραση και στο διαδίκτυο. Μπορεί να είναι ένας βρώμικος πόλεμος προπαγάνδας ανταγωνιστικών κοσμοθεάσεων και εναλλακτικών οραμάτων του μέλλοντος.

Οι επιχειρήσεις έχουν τους δικούς τους διαφημιστές, μαρκετίστες, πράκτορες, δικηγόρους και, ασφαλώς, προϋπολογισμούς δισεκατομμυρίων ευρώ. Ωστόσο όλα αυτά μπορεί να μην είναι αρκετά. Οι αντίπαλοί τους έχουν πλέον το Internet: το μεγαλύτερο και καλύτερο meme που έχει εφευρεθεί. Έχουν επίσης ένα παγκόσμιο συνδεδεμένο δίκτυο από καλλιτέχνες, διανοητές, σχεδιαστές, χάκερς και «παιδιά-θαύματα» που ασχολούνται με τα multi–media, που μπορούν να κινητοποιηθούν κάτω από έναν σκοπό. Ποιος θα νικήσει άραγε στον πόλεμο των μιμς που μόλις ξεκίνησε;









ΣΤΑ ΔΙΧΤΥΑ TOΥ MATRIX ΤΩΝ ΠΟΛΥΕΘΝΙΚΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ

Για την ώρα πάντως οι πολυεθνικές επιχειρήσεις φαίνεται να έχουν το «πάνω χέρι». Οι εταιρείες αυτές δεν είναι απλά οικονομικοί οργανισμοί αλλά έχουν μετεξελιχθεί σε εξουσιολάγνες μεταφυσικές οντότητες, που ονειρεύονται την ολοκληρωτική κατάκτηση των αγορών (αλλά και της ψυχικής μας διάθεσης) μασκαρεμένες σε «γκουρού», έτοιμους να μας διδάξουν το νόημα της ευτυχίας, την κατανάλωση και την κουλτούρα των επώνυμων προϊόντων (Brand–names).

Η τακτική αυτών των επιχειρήσεων είναι ύπουλη και εξαιρετικά επικίνδυνη, μοιάζοντας ανατριχιαστικά με Matrix. Προωθούν διαφημιστικά τα προϊόντα τους στοχεύοντας σε όλο και πιο ευάλωτες ηλικίες, που δεν έχουν προλάβει ακόμη να αναπτύξουν άμυνες κι έτσι στο μυαλό τους μπορούν να εντυπωθούν κυριολεκτικά τα πάντα. Οι αφηνιασμένοι καταναλωτές του αύριο κτίζονται από την βρεφική τους ηλικία!
Εκτός από καλοσχεδιασμένα διαφημιστικά μηνύματα οι εταιρείες αυτές εξαπολύουν και τους λεγόμενους «διαφημιστικούς ιούς» (Advertising Virus), που είναι εξειδικευμένα πακέτα πληροφορίας τα οποία στοχεύουν σε κομβικά άτομα μιας ομάδας, π.χ. στα πιο δημοφιλή άτομα-πρότυπα μιας παρέας, τα οποία και καθιστούν «φορείς» μετάδοσης των καταναλωτικών συνηθειών που επιδιώκει η βιομηχανία της κατανάλωσης. Για τους μαρκετίστες αυτών των εταιρειών ο «ιδανικός στόχος» είναι η ηλικία των 17 ετών. Αυτή θεωρείται η ηλικία του «Perfect Cool» και ο καθένας μας την επιθυμεί, από τον 42χρονο «Ντόριαν Γκρέι», μέχρι και τον 20χρονο που κατά παράδοξο τρόπο θεωρεί ήδη τον εαυτό του «μεγάλο».

Τη δεκαετία του 1990 οι μαρκετίστες άρχισαν να μελετούν τους έφηβους, όπως οι ανθρωπολόγοι μελετούσαν μια ξένη κουλτούρα. Την ίδια περίοδο η αποκαλούμενη Generation X άρχισε να οργανώνει τις άμυνές της απέναντι στις δυνάμεις του μάρκετινγκ, υιοθετώντας μια στάση κι έναν τρόπο ζωής που αντιστέκονταν και στην ιδέα του «cool» σαν αυτοσκοπό.

Οι μαρκετίστες αντέδρασαν. Η διαφημιστική εκστρατεία του αναψυκτικού Sprite είχε ως σύνθημα: «Η εμφάνιση είναι τίποτε. Ο πόθος είναι τα πάντα». Έτσι η αντι-πώληση έγινε η νέα πώληση, και το μάρκετινγκ πέρασε σε νέα φάση. Το Matrix του μάρκετινγκ έφτασε στο σημείο να προωθεί τον εαυτό του μέσω ενός υποτιθέμενου «Αντι-Matrix»!

Από την άλλη οι οικονομικές επιχειρήσεις δεν έχουν τον παραμικρό ενδοιασμό να χρησιμοποιήσουν τα δισεκατομμύρια δολάρια που διαθέτουν, προκειμένου να προωθήσουν οποιοδήποτε χαζό προϊόν μπορεί να τους προσφέρει συνεχόμενα κέρδη. Το τελευταίο διάστημα οι βιομηχανίες τροφίμων, ενόψει της μαζικής φοβίας για τις μεταλλαγμένες τροφές, αφήνιασαν διαφημιστικά. Στις ΗΠΑ το Εθνικό Ινστιτούτο Υγείας δαπανά μόλις ένα εκατομμύριο δολάρια ετησίως για ενθαρρύνει την κατανάλωση φρούτων και λαχανικών από τους Αμερικανούς καταναλωτές.

Στο μεταξύ οι επιχειρήσεις τροφίμων δαπανούν 10 δισεκατομμύρια δολάρια ετησίως για να προωθήσουν διαφημιστικά τα προϊόντα τους και να τα βάλουν στην αμερικανική δίαιτα. Μόνον η Mc Donald’s ξοδεύει για αυτό το σκοπό σχεδόν ένα δισεκατομμύριο δολάρια ετησίως. Η Αμερική ως γνωστόν είναι επικοινωνιακή δημοκρατία, όπου τα πάντα προωθούνται μέσω διαφημίσεων. Οι συγκρίσεις είναι αναπόφευκτες.

Ένας άλλος χώρος στο οποίο φαίνεται ξεκάθαρα η επικράτηση της «λογικής του ξεζουμίσματος» εκ μέρους των πολυεθνικών επιχειρήσεων είναι εκείνος του πετρελαίου. Παρ’ ότι καταστρέφει ανεπανόρθωτα το περιβάλλον, υποβαθμίζει την ποιότητα της ζωής μας, γίνεται αιτία διαρκών γεωπολιτικών αναταραχών και πολυαίμακτων πολέμων, το πετρέλαιο συνεχίζει να είναι η κινητήριος δύναμη της παγκόσμιας οικονομίας μόνο και μόνο για να κερδοσκοπεί μια μικρή ομάδα πολυεθνικών επιχειρήσεων και κυβερνήσεων, που υποτίθεται πουλά «φθηνό» πετρέλαιο. Όμως δεν μπορούμε να κλείσουμε τα μάτια μας στο περιβαλλοντικό και κοινωνικό κόστος του πετρελαίου.

Ένα μήλο από τη Νέα Ζηλανδία είναι φθηνό επειδή τα καύσιμα είναι φθηνά, και τα καύσιμα είναι φθηνά επειδή «επιδοτούνται» από τους φορολογούμενους και τις μελλοντικές γενιές. Μοιάζει με μια κακή τηλεοπτική διαφήμιση: Στην τιμή του πετρελαίου δεν περιλαμβάνεται το ένα δισεκατομμύριο δολάρια που ξοδεύει ετησίως ο Αμερικανικός Στρατός για να εξασφαλίσει τους δρόμους του πετρελαίου στη Μέση Ανατολή, το ένα δισεκατομμύριο που ξοδεύονται στο Οντάριο για την αντιμετώπιση των ασθενειών που σχετίζονται με τη μόλυνση του περιβάλλοντος, το 1,8 δισεκατομμύριο δολάρια που δαπανά το Ηνωμένο Βασίλειο για να προσαρμοστεί στις συνθήκες του Φαινομένου του Θερμοκηπίου και τα 15 δισεκατομμύρια που δαπανώνται κάθε χρόνο για να αποκατασταθούν οι ζημίες από τις καταιγίδες και τυφώνες που προκαλούνται από την αύξηση της παγκόσμιας θερμοκρασίας, η οποία είναι αποτέλεσμα της συστηματικής κατανάλωσης πετρελαίου… Και η λίστα είναι ατέλειωτη. Οι μεγάλοι παραγωγοί πετρελαίου και οι μεγάλοι καταναλωτές του δεν πληρώνουν αυτό το κόστος. Το πληρώνουμε όλοι εμείς!

Για να αντιμετωπίσουμε καλύτερα τη σύγχρονη επέλαση των πολυεθνικών επιχειρήσεων πρέπει να έχουμε υπόψιν μας και να απαιτούμε τα εξής: Η τιμή του κάθε προϊόντος στην παγκόσμια αγορά πρέπει να λέει την οικολογική αλήθεια, δηλαδή ποιο είναι το πραγματικό περιβαλλοντικό του κόστος. Το μάρκετινγκ μπορεί να στραφεί ενάντια στον εαυτό του: δεν είμαστε υποχρεωμένοι να αγοράζουμε κανένα προϊόν.

Ο παγκόσμιος καταναλωτικός καπιταλισμός είναι σχεδιασμένος για συνεχή ανάπτυξη. Είναι σαν μια καταστροφική μηχανή που πρέπει να σταματήσει και να επαναπρογραμματιστεί. Οι επιχειρήσεις είναι νόμιμες μυθοπλασίες που έχουν δημιουργήσει οι άνθρωποι. Δεν έχουν έμφυτα δικαιώματα ή ελευθερίες, εμείς τα παραχωρούμε. Κάθε ανθρώπινο ον έχει το «δικαίωμα στην επικοινωνία»: να δέχεται και να μεταδίδει πληροφορίες μέσα από κάθε μέσον. Μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε αυτό το δικαίωμα για μια παγκόσμια «δημιουργική αντίσταση».

Δεν κάναμε όλη αυτή τη διαδρομή των εκατοντάδων χιλιάδων ετών από τις Σαβάνες μέχρι τις σύγχρονες μεγαλουπόλεις για να καταλήξουμε homo Consumus. Δεν μας αξίζει μια τέτοια μοίρα. Μπορεί η εξουσία να έχει γίνει πλέον αφηρημένη, αόριστη, απρόσιτη και απρόσωπη και η μόνη υποκειμενική εγγύηση σωτηρίας να έχει καταντήσει το χρήμα, αλλά όμως σε καμιά περίπτωση η ανθρώπινη ζωή δεν πρέπει να συνυπολογίζεται με το ΑΕΠ (Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν). Δεν πρέπει να ανεχθούμε άλλες ισοπεδώσεις προς τα κάτω.





Ο «ΕΣΩΤΕΡΙΚΟΣ ΦΑΣΙΣΜΟΣ»: ΜΙΑ ΥΠΟΥΛΗ «ΜΑΤΡΙΞΟΠΟΙΗΣΗ»
Τελειώνοντας, δεν μπορώ να αποφύγω τον πειρασμό να αναφερθώ και στον κίνδυνο «Ματριξοποίησης» μας μέσω μιας ύπουλης επαναπροώθησης ενός «εσωτερικού φασισμού», προσαρμοσμένου στη ληθαργική εποχή της τηλεναρκωτικής δημοκρατίας που ζούμε. Κι επειδή δεν είμαστε εμβολιασμένοι απέναντι στον «ιό» του φασισμού, αφήνω τον Ουμπέρτο Έκο να σας υπενθυμίσει ποια είναι τα χαρακτηριστικά του «εσωτερικού φασισμού» της εποχής μας:
Η λατρεία της δράσης για τη δράση.
Η ιδέα πως η διαφωνία είναι προδοσία.
Ο φόβος του διαφορετικού ή ρατσισμός.
Η λατρεία της παράδοσης.
Η απόρριψη του εκσυγχρονισμού.
Η επίκληση του ατομικισμού και η κοινωνική απογοήτευση.
Η εμμονή στις συνωμοσίες, μαζί με την ξενοφοβία και τον ρατσισμό.
Το μήνυμα πως ο εχθρός είναι από τη μια είναι δυνατός αλλά από την άλλη δειλός.
Η ιδέα πως ο φιλειρηνισμός είναι μια συνωμοσία με τον εχθρό και πως η ζωή είναι μόνιμος πόλεμος.
Η απέχθεια προς τους αδύναμους.
Η λατρεία του «ηρωισμού».
Η ισχυρή ανδρική περηφάνια ή η μετάθεση της (ανεκπλήρωτης) σεξουαλικότητας στη «θέληση για δύναμη».
Η πεποίθηση πως τα ατομικά δικαιώματα είναι δευτερεύουσας σημασίας σε σύγκριση με την ενότητα του κράτους.
Η χρησιμοποίηση τεχνικών προπαγάνδας.
Αφού ο φόβος θρόνιασε για μια ακόμη φορά στις ψυχές μας, έχουμε πάψει πλέον να Σκεφτόμαστε και αρχίσαμε να λειτουργούμε παραληρηματικά: «Εφόσον ο κόσμος μας έγινε παραληρηματικός, θα πρέπει να υιοθετήσουμε μια παραληρηματική οπτική» Μπωντριγιάρ.
O μεγαλύτερος φόβος μας είναι η ισχύς του αγνώστου, ενώ ο όχλος λειτουργεί καθησυχαστικά στη φοβία αυτή, δίνοντας στο άτομο την ψευδαίσθηση ότι ανήκει σε ένα σύνολο. Προτιμάμε τη θαλπωρή του «ζαλισμένου κοπαδιού», παγιδευμένου στα πλέγματα μυριάδων «Matrix», παρά τη μοναχική φυγή προς την ελευθερία, που βρίσκεται στην «έρημο του πραγματικού». Ωστόσο ο κόσμος ανήκει σ’ αυτόν που τον αρνείται, σ’ εκείνον που του αντιστέκεται δημιουργικά. Παραφράζοντας τέλος τα λόγια του ποιητή Κατσαρού σας παρακινώ, για χιλιοστή φορά (κοντεύω να βαρεθώ τον εαυτό μου), να «Αντισταθείτε. Ακόμη και σ’ έμενα που σας γράφω όλα αυτά. Αντισταθείτε!»


ΑΠΟΤΥΧΙΑ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ
SYSTEM FAILURE…
SYSTEM FAILUR…
SYSTEM FAILU…
SYSTEM FAIL…
SYSTEM FA…
SYSTEM F…
SYSTEM…
SYSTE…
SYST…
SYS…
SY…
S…

THE END 



@Γιώργος Στάμκος 

το διαβάσαμε στο terra papers
Διαβάστε Περισσότερα »

Ζούμε σε ένα Φ……matrix η ανατροπή είναι θέμα χρόνου…. Τώρα πιο επίκαιρο από ποτέ



Συνέντευξη: Μαριάνθη Πελεβάνη – Συνεντεύξεις – 04/05/2014
Επίκουρος καθηγητής Αστροφυσικής, στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Έχει δημοσιεύσει δεκάδες άρθρα στον Τύπο, εκατοντάδες επιστημονικές εργασίες, διαθέτει ένα πλούσιο συγγραφικό έργο βιβλίων Φυσικής, Αστροφυσικής Ιστορίας και Φιλοσοφίας των Θετικών Επιστημών αλλά και κοινωνικού ενδιαφέροντος. Τα τελευταία χρόνια οι ρηξικέλευθες απόψεις του γίνανε γνωστότερες από τις τηλεοπτικές σειρές «Το Σύμπαν που αγάπησα» και «Έτσι βλέπω τον κόσμο» στην ΕΤ3, όπου υπήρξε (μαζί με τον Δρ Ε. Θεοδοσίου) παρουσιαστής και επιστημονικός υπεύθυνος. Παρακολουθώντας τον, δεν ξέρω να σας πω αν είναι «ταπεινο-εκκεντρικός», «φευγάτος», ή και υπερ-ευφυής ως επιστήμονας αλλά σίγουρα βαδίζει στον δικό του ρυθμό, προσπαθώντας να μας αλλάξει τον τρόπο που βλέπουμε τον κόσμο. Ο λόγος για τον Μάνο Δανέζη.



Κύριε Δανέζη πιστεύετε ότι ο δυτικός κόσμος καταρρέει;

Σήμερα, όπως όλοι έχουμε αντιληφθεί, οι δυτικές κοινωνίες διέρχονται μια περίοδο δραματικά αυξανόμενης κρίσης, η οποία συν τω χρόνω αποσαθρώνει τις παγκόσμιες κοινωνικές δομές. Ως παράδειγμα αναφέρουμε τη διεθνή οικονομική κατάρρευση που βιώνουμε σήμερα. Όπως είναι φανερό η οικονομική κρίση δεν είναι το αίτιο, αλλά το αποτέλεσμα μιας ολοκληρωτικής κατάρρευσης αξιών και ιδεών. Πίσω από την καταρρέουσα οικονομική δομή, σε κοινωνικό και ηθικό επίπεδο, βρίσκεται ένας καταρρέον πολιτισμός και ομάδες ανθρώπων που την υπηρετούν. Χαρακτηριστικό φαινόμενο αυτής της κατάρρευσης είναι η εγκατάλειψη των αρχών της συλλογικότητας, της κοινωνικότητας και του κοινοτικού πνεύματος, δηλαδή των βασικών στοιχείων δόμησης του πολιτισμού μας.

Η συλλογικότητα έχει αντικατασταθεί από την ιδιώτευση, την υποκειμενικότητα, την ατομικότητα και τον εγωκεντρισμό. Με τον τρόπο αυτό η κοινωνία χάνει τη συνοχή της και αυτοδιαλύεται σε ένα σύνολο συγκρουόμενων ατόμων. Το εγώ αντικαθιστά το εμείς. Το είμαι αντικαθίσταται από το έχω. Με τον τρόπο αυτό ο δυτικός πολιτισμός από κοινωνικός, μετατρέπεται σε εξατομικευμένο, υστερόβουλο, ωφελιμιστικό και συν τω χρόνω φθείρεται, διαφθείρεται, και καταρρέει.

Δυστυχώς, η ιστορία διδάσκει ότι όλοι οι πολιτισμοί του παρελθόντος κατέρρευσαν, μέσα σε τραγικές ωδίνες, χωρίς οι διεφθαρμένες κοινωνικές δομές να το αντιλαμβάνονται και χωρίς να είναι έτοιμες να τους αντικαταστήσουν με κάτι καλύτερο

Την πολιτισμικά μεταβατική περίοδο που διανύουμε, ελπίδα και προσπάθειά μας πρέπει να είναι η δημιουργία όλων των αναγκαίων συνθηκών προκειμένου η ιστορία να μην επαναληφθεί και η πολιτισμική μετάβαση, η οποία είναι ήδη δρομολογημένη, να γίνει ομαλά χωρίς τις τραυματικές εμπειρίες άλλων ιστορικών περιόδων.

Όπως διαπιστώνετε, ένα πολιτισμικό ρεύμα εκφράζει βασικά την εκάστοτε προσπάθεια του ανθρώπου να ξεπεράσει και να ελέγξει τους φόβους του. Τι φοβόμαστε σήμερα και πως μπορούμε να το ξεπεράσουμε;

Ένα βασικό και επιτακτικό ανθρώπινο συναίσθημα είναι ο «φόβος», ο οποίος δημιουργείται από την έννοια της «ανάγκης». Σκοπός και αίτιο της ανάπτυξης ενός πολιτισμικού ρεύματος είναι η προσπάθεια μιας κοινωνίας να ξεπεράσει και να ελέγξει συλλογικά τρεις βασικές ομάδες φόβων, οι οποίοι βρίσκονται σε άμεση σχέση και συνάρτηση με τριών ειδών πραγματικά και πρακτικά γεγονότα. Ο πρώτος φόβος είναι ο φόβος της φυσικής ανθρώπινης επιβίωσης, ο δεύτερος είναι ο φόβος της βίαιης δράσης του φυσικού περιβάλλοντος και τέλος ο μεταφυσικός φόβος, δηλαδή ο φόβος που προκαλούν κάποια γεγονότα τα οποία ξεφεύγουν από το πλαίσιο μιας λογικής ερμηνείας, η οποία θα είχε τη βάση της στην εμπειρία των ανθρώπινων αισθήσεων, όπως ο θάνατος.

Προκειμένου ο άνθρωπος να κατασιγάσει αυτές τις τρεις ομάδες φόβων δημιούργησε αντίστοιχα, τα «κοινωνικά συστήματα» από τα οποία προήλθαν τα «πολιτικά συστήματα», την «επιστήμη» η οποία σε κάποιες περιπτώσεις μετασχηματίζεται σε «τεχνολογία». και τέλος τη «θεολογία», η οποία αποτελεί τη βάση πάνω στην οποία στηρίχθηκε η δημιουργία της έννοιας της «θρησκείας». Με τον τρόπο αυτό δημιουργήθηκαν οι βασικοί τρεις πυλώνες ενός πολιτισμικού ρεύματος. Στο πλαίσιο αυτών των τριών πολιτισμικών πυλώνων αναπτύσσονται ανθρώπινες διοικητικές δομές οι οποίες, όλες μαζί, αποτελούν αυτό το οποίο ονομάζουμε «κοσμική εξουσία». Όπως γίνεται φανερό, αυτό που οδηγεί σε κατάρρευση έναν πολιτισμό δεν είναι η φιλοσοφική βάση τους, αλλά οι φιλοδοξίες, ο δογματισμός και η διαφθορά, των ανθρώπων που συγκροτούν τις διοικητικές δομές τους.

Όμως, όταν οι διοικητικές δομές των πολιτισμικών πυλώνων διαφθαρούν, οι πολιτισμικοί πυλώνες και ο πολιτισμός γενικότερα καταρρέουν, αφήνοντας τους ανθρώπινους φόβους να γιγαντωθούν εκ νέου. Τότε δημιουργείται η αναγκαιότητα δημιουργίας ενός νέου πολιτισμικού ρεύματος το οποίο θα πρέπει να είναι ικανό να κατασιγάσει τους νέους ανθρώπινους φόβους.

Όμως μια κοινωνία που κυριαρχείται από υπέρμετρους φόβους, είναι μια υποταγμένη κοινωνία, ανίκανη να αντιδράσει λογικά και ήρεμα στην αντιμετώπιση των προβλημάτων της. Μια φοβισμένη κοινωνία κυριαρχείται από την αίσθηση του πανικού, της οργής, της ανεξέλεγκτης βίας. Μια φοβισμένη κοινωνία είναι μια εύκολα χειραγωγούμενη κοινωνία. Το γιγάντωμα των αναγκών και των φόβων μας, μας στερεί το υπέρτατο ανθρώπινο αγαθό, την ελευθερία μας.

Σήμερα πλέον κατανοούμε γιατί ο δυτικός πολιτισμός, μας δημιούργησε έναν καταιγισμό πλαστών και άχρηστων αναγκών. Όχι για να μας κάνει πιο ευχάριστη τη ζωή. αλλά επειδή αυξάνοντας τις ανάγκες μας, γιγάντωνε πλαστά τους φόβους μας. Μας έκανε υποταγμένους και εύκολα χειραγωγούμενους

Ας αντιδράσουμε από σήμερα. Ας ελαχιστοποιήσουμε τους φόβους μας ελαχιστοποιώντας τις πλαστές ανάγκες μας, αντικαθιστώντας τις έννοιες του «αμοιβαίου συμφέροντος» και της περιστασιακής «ελεημοσύνης» με το μόνιμο αίσθημα της ανθρώπινης αλληλεγγύης
Η αλλαγή της πολιτισμικής συγκρότησης θα επιτευχθεί ειρηνικά και αναίμακτα, αν και όταν αντιληφθούμε την αναγκαιότητα μιας εσωτερικής μας αναμόρφωσης. Η πνευματική και συνειδησιακή συγκρότηση των πολιτών καθορίζει την ποιότητα της Πολιτείας και η ποιότητα της Πολιτείας, τον πολιτισμό που αυτή θα συγκροτήσει.

Η μεγάλη πολιτισμική αλλαγή θα αρχίσει να γίνεται μια ειρηνική πραγματικότητα μόνο όταν κάνουμε την αγωνία μας, τον δικαιολογημένο κοινωνικό θυμό μας και το αίσθημα της εκδίκησης, αξιοπρέπεια, δουλειά, γνώση, υπευθυνότητα, συλλογικότητα.

Μιλάτε για μια επιστημονική επανάσταση συνδεδεμένη με ένα καινούργιο πολιτισμικό ρεύμα, το οποίο μπορεί να αλλάξει το σύγχρονο κόσμο. Τι «ευαγγελίζεται» το ρεύμα αυτό και που συνίσταται η νεωτερικότητά του, το καινούργιο;

Ένα θεμελιώδες ερώτημα είναι το με ποιόν τρόπο επιδρά το περιεχόμενο της επιστημονικής σκέψης στις δομές ενός πολιτισμικού ρεύματος; Αρχικά θα πρέπει να αντιληφθούμε ότι οι θετικές επιστήμες και σε προέκταση ο πυλώνας της επιστήμης, δεν θεμελιώνονται πάνω σε πειραματικά αποδεδειγμένες έννοιες, όπως αφήνουμε πολλές φορές να εννοηθεί

Οι βάσεις των θετικών επιστημών είναι οι έννοιες της «ύλης», του «χρόνου», και του «χώρου». Όμως οι έννοιες αυτές, όπως γνωρίζουμε, δεν είναι ούτε χειροπιαστές ούτε αντικειμενικά προσδιορισμένες αλλά, φιλοσοφικά κατηγορούμενα προσδιοριζόμενα με διαφορετικούς τρόπους, σε διαφορετικές εποχές από διαφορετικούς πολιτισμούς.

Το πολύ σημαντικό όμως είναι ότι, οι έννοιες αυτές δεν αποτελούν τη βάση μόνο του πυλώνα της επιστήμης ενός πολιτισμικού ρεύματος αλλά και των άλλων δύο πυλώνων του, εκείνων της θρησκευτικότητας και της κοινωνικής φιλοσοφίας.

Επακόλουθο αυτού του γεγονότος είναι ότι, αν ανατραπεί το εννοιολογικό περιεχόμενο των εννοιών της «ύλης», του «χρόνου» και του «χώρου» καταρρέει ολόκληρο το πολιτισμικό οικοδόμημα μιας κοινωνίας. Η ανατροπή αυτή είναι προνόμιο των θετικών επιστημών και έχει επιτευχθεί από την σύγχρονη επιστημονική σκέψη. Ως εκ τούτου, η ανατροπή και η αλλαγή του δυτικού πολιτισμικού ρεύματος είναι ζήτημα χρόνου.

Η μεγάλη αυτή επιστημονική επανάσταση, που θα σχηματοποιήσει σε νέες βάσεις τις κοινωνικές διοικητικές δομές, στηρίζεται σε δύο νέες βασικές αλήθειες, επιστημονικά τεκμηριωμένες τόσο θεωρητικά όσο και πειραματικά.

Η πρώτη αλήθεια αναφέρεται στην αποκάλυψη του τι είναι στην ουσία αυτό το οποίο ονομάζουμε αντικειμενική πραγματικότητα και σε προέκταση, τι είναι αυτό το οποίο ονομάζουμε ύλη η οποία αποτελεί το θεό του καταρρέοντος πολιτισμικού ρεύματος, στον βωμό της οποίας αλλά και των παραγώγων της, πολλές φορές θυσιάζουμε ακόμα και την ανθρώπινη αξιοπρέπεια. Η σύγχρονη επιστημονική σκέψη, μέσω της πειραματικής διαδικασίας, γνωρίζει πλέον ότι η αισθητή υλική πραγματικότητα αποτελεί μια ψευδαίσθηση της ανθρώπινης φυσιολογίας, η οποία δημιουργείται μέσα σε συγκεκριμένες περιοχές του εγκεφάλου με την βοήθεια των αισθητηρίων οργάνων μας. Η υλική πραγματικότητα δεν είναι παρά ένα matrix.


Σύμφωνα με την Ειδική Θεωρία της Σχετικότητας η υλική συμπαντική πραγματικότητα δεν είναι τίποτα άλλο παρά «η προβολή (το είδωλο, το καθρέφτισμα) όσων υπάρχουν στο πραγματικό τετραδιάστατο μη Ευκλείδειο και αθέατο Σύμπαν πάνω σε έναν ψεύτικο τρισδιάστατο και Ευκλείδειο χώρο που φτιάχνουν πλαστά οι αισθήσεις μας». Τον χώρο αυτό η Ειδική Θεωρία της Σχετικότητας ονομάζει χώρο Minkowski

Η δεύτερη επιστημονική αλήθεια στην οποία θα στηριχθεί το νέο πολιτισμικό ρεύμα είναι ή έννοια της ολικότητας. Το Σύμπαν της σύγχρονης επιστήμης είναι ένα ενιαίο σύστημα το οποίο δεν μερίζεται, ούτε αποτελείται από μέρη. Η αίσθηση των εξατομικευμένων αντικειμένων και μορφών δεν αποτελεί παρά μια νέα πλάνη η οποία στηρίζεται σε μια ιδιομορφία, βασικά, της όρασής μας αλλά γενικότερα της εγκεφαλικής μας συγκρότησης.

Η αλήθεια είναι ότι τα πάντα μέσα στο Σύμπαν είναι Ένα. Μια απέραντη ενιαία, και αδιαίρετη ενότητα. Μέσα σε αυτή την ενότητα χάνεται η έννοια της εξατομίκευσης της προσωπικής ύπαρξης. Αυτό σημαίνει ότι δεν μπορεί να ευτυχή το μέρος, αν πάσχει το όλον

Η ευτυχία των μερών μπορεί να επιτευχθεί μέσω της ευτυχίας του συνόλου. Η διαπίστωση αυτή οδηγεί σε μια κοινωνική φιλοσοφία του «εμείς» και του «είμαι» καταργώντας την κοινωνική φιλοσοφία του «εγώ» και του «έχω».

Συγχρόνως, το θεώρημα δράσης αντίδρασης μας διδάσκει ότι, μέσα σε ένα ενιαία και αδιάσπαστη συμπαντική ουσία, κάθε κακή δράση μας πάνω στο μέρος, δημιουργεί την ενστικτώδη αντίδραση του συνόλου πάνω σε μας. Με λίγα λόγια ότι κάνουμε το εισπράττουμε πολλαπλάσια από κάθε γωνιά της συμπαντικής ενότητας.

Τέλος η έννοια της συμπαντικής αδιαίρετης ενότητας δημιουργεί μια νέα περιβαλλοντική συνείδηση εφόσον, η φύση είναι ένα μέρος του όλου και κάθε δράση μας εναντίον της σημαίνει δράση ολόκληρης της δημιουργίας εναντίον μας.

Δηλαδή λέτε πως ο,τιδήποτε αντιλαμβανόμαστε γύρω μας είναι ψευδές; Είναι matrix; Ό,τι μάθαμε είναι λάθος;

Ότι μάθαμε μέχρι σήμερα μας βοήθησε να δημιουργήσουμε όλα όσα χρειάζονταν για να αναπτύξουμε τον σημερινό δυτικό πολιτισμό.

Δεν ήταν λάθος αλλά περιορισμοί της αλήθειας μέσα στα πλαίσια των δυνατοτήτων της ανθρώπινης φυσιολογίας και δογματικής.

Όπως ανέφερε και ο Δημόκριτος: «Yπάρχουν δύο είδη γνώσης, η μία μέσω των αισθήσεων και η άλλη μέσω της διάνοιας. Από αυτές, εκείνη που αποκτάται μέσω της διάνοιας την αποκαλεί γνήσια, αποδίδοντάς της αξιοπιστία για την εκφορά σωστής κρίσης, ενώ εκείνη που αποκτάται μέσω των αισθήσεων την ονομάζει νόθα, μην αναγνωρίζοντάς της το αλάθητο για τη διάγνωση του αληθινού. Λέγει κατά λέξη, «υπάρχουν δύο μορφές γνώσεις, μία γνήσια και μία νόθα. Στη νόθα ανήκουν όλα τα παρακάτω, η όραση, η ακοή, η οσμή, η γεύση, η αφή. Η άλλη μορφή γνώσης είναι γνήσια, που είναι ξέχωρη από αυτή». Η σύγχρονη επιστημονική γνώση έχει αρχίσει να αντιλαμβάνεται τη γνώση που αποκτάται μέσω της διάνοιας και πάνω σε αυτήν δομεί το Νέο Πολιτισμικό Ρεύμα.

Ποια είναι κατά τη γνώμη σας, η επίδραση όλων των σύγχρονων επιστημονικών θεωριών στη νέα δομική συγκρότηση των δυτικών κοινωνιών;

Μια κοινωνία, η οποία έχει συνειδητοποιήσει τους προηγούμενους φυσικούς κανόνες, αναγνωρίζει ως βασική αξία της την «ελευθερία» στo πλαίσιo της ενότητας. Μέσο κατάκτησης της ελευθερίας αποτελεί η πνευματικότητα.

Αποτέλεσμα της προηγούμενης διαπίστωσης είναι ότι πρώτη και βασική επιδίωξη του ανθρώπου πρέπει να είναι η διασφάλιση και επέκταση της πνευματικότητάς του. Αυτό όμως που θα πρέπει να διευκρινιστεί είναι ότι το πνεύμα δεν αποτελεί ένα ανεξάρτητο φιλοσοφικό κατηγόρημα, αλλά μια άλλη έκφραση της έννοιας της ελευθερίας.

Πνευματικός άνθρωπος είναι ο ελεύθερος και κοινωνικοποιημένος άνθρωπος. Πνευματικότητα δεν σημαίνει εξαΰλωση αλλά απελευθέρωση

Η επιστήμη δίνει τα όπλα προκειμένου να συγκροτήσουμε έναν νέο ουμανιστικό πολιτισμό. Όμως οι κοινωνικές εξελίξεις έχουν δρομολογηθεί προς μια στρεβλή κατεύθυνση Ως εκ τούτου δεν υπάρχει παρά μόνο μια διέξοδος από την κρίση, η συνειδητοποίηση της ανάγκης μιας εσωτερικής προσωπικής μας αναμόρφωσης, Μια τέτοια εξέλιξη θα έχει ως βραχυπρόθεσμο αποτέλεσμα την αναμόρφωση των καθιερωμένων θεσμών και μακροπρόθεσμα την κατάρρευση της σημερινής οικονομίστικης λογικής και την ανάπτυξη ενός νέου Ουμανιστικού Πολιτισμού.

Έτσι είναι σημαντικό να αντιληφθούμε ότι, η επανάσταση η οποία ήδη συντελείται στους τομείς της ενέργειας, της τεχνολογίας, της οικογενειακής ζωής, τις σχέσεις των δύο φύλων, του τομέα της επικοινωνίας, θα έχει ως αποτέλεσμα, αργά ή γρήγορα, μια πολιτική και πολιτιστική έκρηξη, για την οποία πρέπει όλοι να είμαστε προετοιμασμένοι. Η προετοιμασία όμως αυτή δεν είναι εύκολη εφόσον προσκρούει σε μια στρεβλά και εγωιστικά αναπτυγμένη αίσθηση του «δημόσιου και οικονομικού συμφέροντος»

Παρόλα αυτά, όσο δύσκολο και αν είναι, το πρώτο βήμα του Νέου Πολιτισμικού Ρεύματος πρέπει να γίνει τώρα. Είναι επιτακτική ανάγκη, το συντομότερο δυνατόν, να αντικατασταθεί ο πολιτισμός του Homo Sapiens, του σοφού ανθρώπου των πολέμων του αίματος και των καταστροφών, από τον ουμανιστικό πολιτισμό του Homo Universalis, του Συμπαντικού ανθρώπου, που τόσο έχουμε ανάγκη.

Οι νέες επιστημονικές ανακαλύψεις ή διαπιστώσεις παραμένουν στο περιθώριο του εκπαιδευτικού συστήματος και γιατί;

Είναι θέμα των δυτικών «εκπαιδευτικών συστημάτων». Τα συστήματα αυτά προωθούν μόνο τις γνώσεις που αποβλέπουν στην θεοποίηση της ύλης και της ατομικότητας, ως παραγόντων της οικονομικής ανάπτυξης. Η λογική των εκπαιδευτικών αυτών συστημάτων θεωρεί, αλλά δεν ομολογεί, ότι η οικονομική ευμάρεια είναι ο μόνος παράγοντας που οδηγεί στην ευτυχία της κοινωνίας και του ανθρώπου.

Όλα είναι ένα, όλα είναι τώρα;

Όπως αναφέρει ο Αϊνστάιν: «Για εμάς τους ορκισμένους φυσικούς η διάκριση ανάμεσα στο παρελθόν το παρόν και το μέλλον είναι μόνο μια ψευδαίσθηση ακόμα και αν είναι τόσο επίμονη»

Η έννοια του «χρόνου» στη σύγχρονη Φυσική τροποποιείται ριζικά έτσι ώστε, έννοιες όπως αυτές του «παρόντος», του «μέλλοντος» και του «παρελθόντος» δεν έχουν πλέον επιστημονικό νόημα. Ομοίως, δεν έχουν νόημα έννοιες όπως αυτές, του «εδώ» και του «εκεί», του «πάνω» ή του «κάτω». Στο Σύμπαν της σύγχρονης επιστημονικής πραγματικότητας το «εδώ» είναι «παντού» και το «τώρα» ταυτίζεται με το «χθες» και το «αύριο».

Υπάρχουν άλλοι επιστήμονες ή φιλόσοφοι εντός ή εκτός Ελλάδας με τους οποίους συμφωνείτε στην αναγκαιότητα του νέου αυτού πολιτισμικού ρεύματος; Όπως πλέον διαφαίνεται, το μηχανιστικό και υλιστικό κοσμοείδωλο, που θεμελιώθηκε κατά τον 16ο-17οαιώνα, έχει σχεδόν κλείσει τον ιστορικό του κύκλο αφήνοντας πίσω του τα συντρίμμια ενός καταρρέοντος δυτικού πολιτισμού σε κοινωνικό, οικονομικό και θεολογικό επίπεδο.

Η ανάγκη δημιουργίας ενός νέου δυτικού πολιτισμικού ρεύματος είναι επιτακτική όσο ποτέ άλλοτε. Το πρόβλημα όμως είναι η αναζήτηση των αξιακών και ηθικών βάσεων της ανάπτυξης του νέου αυτού ανθρωπιστικού πολιτισμικού ρεύματος

Την ανάγκη αυτή έχουν επισημάνει, προτείνοντας λύσεις, μεγάλοι διανοητές σε ολόκληρο τον κόσμο αλλά και στην Ελλάδα.

Αναφέρουμε ενδεικτικά τους Τόφλερ, Μαρκούζε και Νέγκρι.

Εκτός αυτών όμως, τόσο η διάσημη Λέσχη της Ρώμης, όσο και η Ομάδα Φουτουριστών στο Stanford Research Institute, μελετώντας τα πολύ επικίνδυνα μελλοντικά προβλήματα της ανθρωπότητας, κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι η τρέχουσα κοσμοθεωρία και οι τεχνολογίες που αυτή υποστηρίζει, έχουν μεν δημιουργήσει τεράστια οφέλη σε ένα επίπεδο, αλλά συγχρόνως είναι απαρχαιωμένες και υπεύθυνες για τη δημιουργία του παγκόσμιου μεγάλου προβλήματος. Οι συγγραφείς αυτών των μελετών διατύπωσαν μια πρότασή εξόδου από την κρίση που δεν είχε να κάνει με την οικονομία, την τεχνολογία ή την πολιτική. Περισσότερο εξαρτιόταν από την επανάκτηση αυτού που ο Άλντους Χάξλεϊ όρισε ως προαιώνια φιλοσοφία: Μια κατανόηση της σχέσης μεταξύ του εαυτού μας και του κόσμου που βρίσκεται στη ρίζα κάθε μεγάλου κοινωνικού, θρησκευτικού ή φιλοσοφικού κινήματος.

Όπως επισημαίνουν οι διανοητές Hugh Kearney, Βuckminster Fullet, John Strohmeier και Peter Westbrook, οι βάσεις μιας νέας πολιτισμικής συγκρότησης απορρέει μόνο μέσα από ένα σύστημα σκέψης, το οποίο πήγασε από την αρχαία Ελληνική διανόηση.

Ποιος όμως τους άκουσε και ποιος τους ακούει ακόμα και σήμερα;

Πέρα από την ακαδημαϊκή σας δράση πως αλλιώς οργανώνεστε και προωθείτε τις ιδέες σας;

Οι ιδέες δεν έχουν ατομική, αλλά συλλογική πατρότητα, ως εκ τούτου δεν είναι δυνατόν να προωθούνται συγκεκριμένα από κάποιον. Η γνώση της αλήθειας των όντων δεν αποτελεί κτήση κανενός. Όλοι μας αποτελούμε μετόχους της συμπαντικής γνώσης στο επίπεδο των δυνατοτήτων μας. Η γνώση είναι δύναμη και η συνολική δύναμη του σύμπαντος μερίζεται στους ανθρώπους δίχως να διαμερίζεται και δεν αποτελεί αποκλειστικό κτήμα κανενός.

Η σχέση της γνώσης με τον άνθρωπο είναι ερωτική και όπως αναφέρει και ο καθηγητής της θεολογικής σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών Μ. Μπέγζος: «Η κτητική γνώση μένει ανέραστη, αλλά η μετοχική γνώση γίνεται ερωτική πράξη. Η αλήθεια δεν είναι καρπός στεγνού λογισμού των φυσικομαθηματικών επιστημών και στυγνού υπολογισμού κεφαλαιοκρατικών συμφερόντων, αλλά αποτελεί γέννημα θρέμμα του ερωτικού λόγου. Μόνο στον έρωτα ενώνεται η ζωή με τη σκέψη, η γνώση με την πράξη, η θεωρία με την εφαρμογή. Και μόνο σε ένα τέτοιο ορίζοντα σχεσιακού, υπαρξιακού διαλόγου, συμβιωτικού και ερωτικού λόγου βρίσκει η ζωή το νόημα της, παίρνει ξανά πάλι σημασία και αποκτά όντως αξία».

site: oneirosky.blogspot.gr
Διαβάστε Περισσότερα »

31 Οκτωβρίου 2017

ΕΛΕΥΘΕΡΩΣΤΕ ΤΟ ΜΥΑΛΟ ΣΑΣ







EΛΕΥΘΕΡΩΣΤΕ ΤΟ ΜΥΑΛΟ ΣΑΣ!
Η προδιάθεση στην ενασχόληση με πνευματικά θέματα, δηλαδή το θρησκευτικό συναίσθημα, είναι βαθιά ριζωμένο στο DNA μας και μεταβιβάζεται μέσω των γονιδίων που κληρονομούμε...Όλα ειναι προδιαγεγραμμενα από την Μοίρα! Μόνον η Επίγνωση του Αληθινού μας εαυτού μπορεί να εξουσιάσει την μοίρα και το πεπρωμένο!

Καταλάβατε μάγκες; Όλα προέρχονται από τις σκέψεις που μας εμφυτεύτηκαν στο DNA μας! Ότι σκεφτόμαστε νιώθουμε και πιστεύουμε αυτό ζούμε! Είναι προδιαγεγραμμένο! να το ζήσουμε! από την Μοίρα! που ενδυθήκαμε! την ψεύτικη εικονική ζωή! Είτε αφορά την υγεία μας, ΕΙΤΕ ΤΟΝ ΘΕΟ ΠΟΥ ΠΙΣΤΕΎΟΥΜΕ, είτε την ζωή μας γενικώς!! Γιαυτό ξεσκίστηκαν στην κυριολεξία κυβερνήσεις και θρησκείες να ελέγχουν το μυαλό μας και την σκέψη μας!! matrix μέσα στο matrix!!

ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΙ Ο ΝΟΥΣ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ ΒΛΕΠΕΤΕ! ΑΛΛΑ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ Η ΕΠΙΓΝΩΣΗ!!ΤΟΥ ΑΛΗΘΙΝΟΥ ΜΑΣ ΕΑΥΤΟΥ!! ΚΑΙ ΑΥΤΟΣ ΚΑΘΟΡΙΖΕΙ ΤΗΝ ΖΩΗ ΠΟΥ ΘΑ ΖΗΣΟΥΜΕ!! ΕΙΔΑΛΛΩΣ ΘΑ ΜΑΣ ΟΔΗΓΕΙ Η ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΠΟΥ ΜΑΣ ΔΟΘΗΚΕ ΣΤΟ DNA ΑΠΟ ΤΟ MATRIX!!!
*ΕΙΜΑΣΤΕ Ο,ΤΙ ΠΙΣΤΕΥΟΥΜΕ ΜΕΣΑ ΣΤΟ MATRIX!! ΑΝ ΜΑΣ ΟΔΗΓΕΙ Ο ΦΟΒΟΣ ΤΟΤΕ THN ΖΩΗ MAΣ ΘΑ ΤΗΝ ΟΔΗΓΕΙ Ο ΦΟΒΟΣ! O ΠΟΝΟΣ Η ΛΥΠΗ ΚΤΛ

Συναισθήματα, Πεποιθήσεις και DNA Η ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΑΡΙΘΜΩΝ ΠΟΥ ΕΝΔΥΘΗΚΑΜΕ

Τα συναισθήματά μας επηρεάζουν το DNA μας, αλλά την ίδια στιγμή και το DNA επηρεάζει τα συναισθήματά μας, τις απόψεις μας και τη συμπεριφορά μας.



Υπάρχει δηλαδή μια συνεχής αμοιβαία αλληλεπίδραση. Διάφορες επιστημονικές έρευνες έχουν επιβεβαιώσει ότι το γονίδιά μας είναι υπεύθυνα για πολλά περισσότερα πράγματα από τον καθορισμό των σωματικών μας χαρακτηριστικών και τη μεταβίβαση κληρονομικών νόσων. Το 2001, μια ομάδα επιστημόνων στη Βαρκελώνη της Ισπανίας ανακάλυψαν ότι μια συγκεκριμένη μεταλλαγή του χρωμοσώματος 15 καθιστά ένα άτομο ευάλωτο στη προσβολή από κρίσεις πανικού και άλλες αγχώδεις διαταραχές. Αυτό σημαίνει ότι το άγχος, οι φοβίες και, ίσως, όλες οι διαταραχές που μέχρι τώρα θεωρούσαμε ως «ψυχολογικές», μπορούν να προκληθούν από μία συγκεκριμένη μεταλλαγή στα γονίδιά μας.

Επίσης, ο γνωστός μοριακός βιολόγος Dean Hamer, ο οποίος είναι επικεφαλής του τμήματος γονιδιακής δομής και ρύθμισης του Εθνικού Καρκινικού Ινστιτούτου στις ΗΠΑ, δήλωσε ότι ακόμη και η προδιάθεση στην ενασχόληση με πνευματικά θέματα, δηλαδή το θρησκευτικό συναίσθημα, είναι βαθιά ριζωμένο στο DNA μας και μεταβιβάζεται μέσω των γονιδίων που κληρονομούμε. Στο βιβλίο του «Το Θεϊκό Γονίδιο» (The God Gene), ισχυρίζεται ότι μια παραλλαγή του γονιδίου VMAT2, το οποίο έχει ονομάσει «Θεϊκό Γονίδιο», παίζει ένα μικρό αλλά αποφασιστικό ρόλο στις τάσεις μας για πνευματικά ενδιαφέροντα και θρησκευτικότητα.

Εάν λοιπόν οι φοβίες και το άγχος προέρχονται από τα προγράματα των γονιδίων μας (όλα είναι προδιαγεγραμμένα στο DNA Η ΤΑΥΤΌΤΗΤΑ ΜΑΣ ΣΤΟ MATRIX)




Τότε τι άλλο που μέχρι τώρα θεωρούσαμε ως καθαρά ψυχολογικό είναι επίσης αποτέλεσμα της γενετικής μας προδιάθεσης;

Αν κληρονομούμε μέσω των γονιδίων μας ακόμη και τη τάση μας για πνευματικότητα και θρησκευτικότητα, ποια άλλα συναισθήματα, τάσεις και συμπεριφορές μεταβιβάζονται σ’ εμάς μέσω του DNA;

Όπως αναφέρουμε και παραπάνω, πριν την ολοκλήρωση της χαρτογράφησης του ανθρώπινου γονιδιώματος, οι περισσότεροι επιστήμονες πίστευαν ότι κάθε λειτουργία του ανθρώπινου σώματος ελέγχεται και από ένα διαφορετικό γονίδιο.
Περίμεναν λοιπόν ότι θα έπρεπε να εντοπίσουν όλα τα γονίδια και τις αντίστοιχες λειτουργίες τους, ώστε να έχουν στη διάθεσή τους ένα χάρτη οδηγό που θα τους επέτρεπε να βρουν πως να κάνουν διάφορες αλλαγές στο ανθρώπινο σώμα, π.χ. να θεραπεύουν ασθένειες όπως ο καρκίνος, ο διαβήτης κτλ. Σύμφωνα μ’ αυτή τη θεωρία, θα έπρεπε να υπάρχει ένα γονίδιο για κάθε μια από τις εκατοντάδες χιλιάδες λειτουργίες του ανθρώπινου σώματος.

Κατά τη χαρτογράφηση όμως του Ανθρώπινου Γονιδιώματος, οι επιστήμονες έμειναν άναυδοι όταν διαπίστωσαν ότι υπάρχουν μόνο 33.000 γονίδια αντί τις εκατοντάδες χιλιάδες που περίμεναν να βρουν. Αυτή η διαπίστωση τους υποχρέωσε να ανασκευάσουν τη θεωρία ότι μόνο τα γονίδια είναι υπεύθυνα για ότι συμβαίνει στο ανθρώπινο σώμα.

ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΙ Ο ΝΟΥΣ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ ΒΛΕΠΕΤΕ! ΚΑΙ ΑΥΤΟΣ ΚΑΘΟΡΙΖΕΙ ΤΗΝ ΖΩΗ ΠΟΥ ΘΑ ΖΗΣΟΥΜΕ!! ΕΙΜΑΣΤΕ Ο,ΤΙ ΠΙΣΤΕΥΟΥΜΕ ΜΕΣΑ ΣΤΟ MATRIX!! ΑΝ ΜΑΣ ΟΔΗΓΕΙ Ο ΦΟΒΟΣ ΤΟΤΕ THN ΖΩΗ MAΣ ΘΑ ΤΗΝ ΟΔΗΓΕΙ Ο ΦΟΒΟΣ! O ΠΟΝΟΣ Η ΛΥΠΗ ΚΤΛ

Η συμπεριφορά μας αλλάζει το DNA μας
Εάν πιστεύετε πως βρίσκεστε στο έλεος του γενετικού σας κώδικα, έπονται σπουδαία νέα, αφού κάτι τέτοιο δεν ισχύει! Σύμφωνα με την επιστήμη της επιγενετικής ( την μελέτη, δηλαδή, του τρόπου που παράγοντες εξωτερικοί του γενετικού υλικού – DNA – επηρεάζουν τις αλλαγές στην γονιδιακή έκφραση), τα βλαστοκύτταρα καθώς και το DNA μπορεί να τροποποιηθεί μέσω μαγνητικών πεδίων, θετικών νοητικών καταστάσεων, πρόθεσης καθώς και μέσω της συνοχής της καρδιάς.
Κορυφαίοι επιστήμονες παγκοσμίως συμφωνούν πως η θεωρία του γενετικού ντετερμινισμού είναι λανθασμένη.

Σύμφωνα με το solon.org.gr, η πεποίθηση ότι είμαστε θύματα του γενετικού μας κώδικα καταρρέει

Το σύνολο των γενετικών πληροφοριών με το οποίο γεννιόμαστε – DNA – δεν αποτελεί τον μοναδικό καθοριστικό παράγοντα (ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΙ Ο ΝΟΥΣ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ) για την υγεία και την ευημερία μας. Ο βιολόγος Bruce Lipton, Ph.D., με ειδίκευση στην μελέτη των βλαστοκυττάρων, δίνοντας μια συνέντευξη στο περιοδικό «Super Consciousness» συζητά για την σημαντική διαφορά μεταξύ γενετικού ντετερμινισμού και επιγενετικής:

«Η διαφορά μεταξύ των δύο είναι πολύ σημαντική, διότι αυτή η θεμελιώδης πεποίθηση ( OTI OΛΑ ΟΔΗΓΟYΝΤΑΙ ΑΠΌ ΤΗΝ MOIΡΑ ΚΑΙ ΤΟ ΠΕΠΡΩΜΈΝΟ-ΤΑΥΤΌΤΗΤΑ DNA) που ονομάζεται γενετικός ντετερμινισμός στη ουσία σημαίνει πως οι ζωές μας, οι οποίες ορίζονται ως τα φυσικά, βιολογικά και συναισθηματικά χαρακτηριστικά της συμπεριφοράς μας, ελέγχονται πλήρως από τον γενετικό μας κώδικα. (ΜΟΙΡΑ ΚΑΙ ΠΕΠΡΩΜΕΝΟ).

Αυτού του είδους οι πεποιθήσεις δημιουργούν μια εικόνα των ανθρώπων ως άβουλα θύματα, αφού αν τα γονίδια έχουν την δυνατότητα να ελέγχουν την λειτουργία της ζωής μας, τότε οι ζωές μας καθορίζονται από παράγοντες εξωτερικούς τους οποίους δεν έχουμε την ικανότητα να τους αλλάξουμε! (ταυτότητα DNA = ΜΑΤΡΙΧ)

Αυτό οδηγεί στην στάση της θυματοποίησης ότι δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα για τις ασθένειες και τα νοσήματα που παρατηρούνται να εμφανίζονται μέσα σε μια οικογένεια και πολλαπλασιάζονται μέσω της κληρονομικότητας. Εργαστηριακά στοιχεία έχουν δείξει πως κάτι τέτοιο δεν ισχύει.»

Η θεωρία του Lipton επιβεβαιώνεται από τον καθηγητή και ερευνητή του Πανεπιστημίου της Μπολόνια της Ιταλίας Carlo Ventura, M.D., Ph.D. . Ο Δρ. Ventura απέδειξε μέσω εργαστηριακών δοκιμών πως το DNA των βλαστικών κυττάρων μπορεί να μεταβληθεί με τη χρήση συχνοτήτων μαγνητικού πεδίου.
« Είναι σαν μια χρονομηχανή! Με κάποιο τρόπο επαναπρογραμματίζεις τα κύτταρα αυτά σε μια αβέβαιη κατάσταση, στην οποία οποιαδήποτε απόφαση κατά κάποια έννοια είναι δυνατή, ακόμα και η απόφαση να εξελιχθεί εικονικά σε οποιοδήποτε είδος κυττάρου ενός οργανισμού. Σκεφτείτε λοιπόν τις τεράστιες δυνατότητες εξέλιξης της ανακάλυψης αυτής. »

Αναφέρει επίσης πως δύο Νομπελίστες επιστήμονες ανακάλυψαν πως ακόμα και μη βλαστικά ενήλικα κύτταρα μπορούν επιγενετικά να επαναπρογραμματιστούν σε μια προηγούμενη κατάσταση κατά την οποία θα είχαν την δυνατότητα τελικά να δημιουργήσουν νευρικά ή καρδιακά κύτταρα, κύτταρα των σκελετικών μυών ή ακόμα και κύτταρα που θα παράγουν ινσουλίνη.

Αλλαγή του DNA μέσω της πρόθεσης
Σύμφωνα με το Ινστιτούτο HeartMath στο Boulder Creek της California, η επιστήμη της επιγενετικής συμπεριλαμβάνει πολλά περισσότερα από απλώς DNA, το περιβάλλον και την εμπειρία μας. Ύστερα από δύο δεκαετίες έρευνας, ανακαλύφθηκε πως παράγοντες όπως η αγάπη και η εκτίμηση ή αντίθετα το άγχος και ο θυμός επηρεάζουν το γενετικό αποτύπωμα ενός ατόμου.

Σε ένα πείραμα, επιλεγμένοι συμμετέχοντες μπόρεσαν να μεταβάλλουν το DNA μέσω θετικών νοητικών δηλώσεων.

« Σε ένα άτομο που κρατούσε τρία δείγματα γενετικού υλικού – DNA – δόθηκαν οδηγίες να δημιουργήσει μια ευεργετική ψυχική, συναισθηματική και σωματική κατάσταση ισορροπίας και αρμονίας – με την βοήθεια μιας τεχνικής, ανεπτυγμένης στο Ινστιτούτο HeartMath, που χρησιμοποιεί την αναπνοή της καρδιάς και τα εκ προθέσεως θετικά συναισθήματα.
Το άτομο που συμπεριλήφθηκε στο πείραμα αυτό πέτυχε, ακολουθώντας τις οδηγίες των επιστημόνων, να μεταβάλλει ταυτόχρονα δύο από τα τρία δείγματα σε διαφορετικό βαθμό αφήνοντας το τρίτο αμετάβλητο.»

Ομάδες εθελοντών με χαμηλή καρδιακή συνοχή δεν ήταν σε θέση να μεταβάλλουν το DNA.

Υγιής κυτταρική έκφραση και μια κβαντικά θρεπτική δίαιτα
Εάν θέλουμε να θρέψουμε το σώμα μας σε κυτταρικό επίπεδο και να αποτρέψουμε την εμφάνιση ασθενειών, το Ινστιτούτο HeartMath συνιστά μια πλούσια σε κβαντικά θρεπτικά συστατικά διατροφή. Όταν βρισκόμαστε σε κατάσταση άγχους ή οποιαδήποτε αρνητική κατάσταση, τα βιολογικά αποθέματα ενέργειας εκτρέπονται από την περαίωση του σημαντικού έργου της αναγέννησης και της επισκευής του σώματος.

Μπορούμε να αντιμετωπίσουμε την κυτταρική αυτή πείνα, εστιάζοντας σε καταστάσεις ειλικρινούς φροντίδας, αγάπης και εκτίμησης. Τα θετικά αυτά συναισθήματα ενισχύουν το ενεργειακό μας σύστημα και τροφοδοτούν το σώμα μας, ακόμη και σε γενετικό επίπεδο. Το Ινστιτούτο αποκαλεί τα τέτοιου είδους θετικά συναισθήματα «κβαντικά θρεπτικά συστατικά».





morfeas sky
Διαβάστε Περισσότερα »
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...