ΚΟΣΜΟΣ


Προσαρμοσμένη Αναζήτηση
Κατέβασε το FoulsCode App!

"ΟΔΥΣΣΕΙΑ"-ΤΟ ΑΡΧΑΙΟΤΕΡΟ ΕΓΧΕΙΡΙΔΙΟ ΑΥΤΟΓΝΩΣΙΑΣ (BINTEO)




Μια ανάλυση επάνω στο αρχαιότερο εγχειρίδιο αυτογνωσίας!
Με την συγγραφέα Δήμητρα Λιάτσα.*

Η "Οδύσσεια" είναι η εθνική μας εποποιία. Το άσμα της εξαπλώσεως του Ελληνισμού στις ακτές της Μεσογείου και του Εύξεινου Πόντου.
Ο Οδυσσέας υπήρξε ένας από τους πλέον λαοφιλείς ήρωες της Ελληνικής Μυθιστορίας, και τα κατορθώματα του πλημμύρισαν όχι μόνον τον επικό κύκλο του Τρωικού Πολέμου δηλαδή την Ιλιάδα και την Οδύσσεια, αλλά και ένα πλήθος από άλλα έπη σήμερα χαμένα.

Η "Οδύσσεια" είναι το πρότυπο, ο ψυχολογικός χάρτης που θα ακολουθήσουμε ώστε να γνωρίσουμε την βαθιά σχέση ανάμεσα στον θνητό-εφήμερο εαυτό μας και στο αθάνατο είναι.

Διάρκεια: 50'
Παραγωγή: Visaltis-Documentary ©2018

(Για υψηλή ανάλυση προβολής επιλέξτε από τις ρυθμίσεις 1440p(2K)
 




* Η Δήμητρα Λιάτσα του Σαλονικιού γεννήθηκε στην Θεσσαλονίκη. Έκανε φιλολογικές σπουδές. Ξένες γλώσσες: Αγγλικά, Γαλλικά και Ιταλικά. Εργάστηκε επί σειρά ετών στην επιμέλεια βιβλίων. Μετέφρασε άνω των 30 τίτλων κυρίως από την Αγγλική γλώσσα. Έγραψε άρθρα σε περιοδικά και εφημερίδες, με αντικείμενο την Ελληνική Γραμματεία. Έδωσε σειρά ομιλιών προσκεκλημένη από το Ινστιτούτο Αριστοτέλης, με θέμα την Ελληνική Γραμματεία, την Ιστορία και
την παιδεία. Από το 2009 ασχολείται με την συστηματική μελέτη του Ομήρου και από το 2014 με την ανάγνωση, τον σχολιασμό και την ανάρτηση στο διαδίκτυο ολόκληρης της Οδύσσειας.
Από το 2017 θα ξεκινήσει και την ανάγνωση, τον σχολιασμό και την ανάρτηση στο διαδίκτυο ολόκληρης της Ιλιάδος. Έχει συγγράψει δύο βιβλία: «Τα ψέματα που λένε για την Ελλάδα» (2004) και «Η Ελληνική καταγωγή του Χριστιανικού μύθου» (2013), τα οποία κυκλοφορούν από τις εκδόσεις Δήλιος.
Η Δήμητρα Λιάτσα είναι συγγραφεύς δύο βιβλίων. Του βιβλίου "Τα ψέματα που λένε για την Ελλάδα" και του βιβλίου " Η Ελληνική καταγωγή του Χριστιανικού μύθου". Εκδόσεις Δήλιος.

©www.visaltis.net
Διαβάστε περισσότερα »

Δοκιμές με ψιλοκυβίνη που υπάρχει στα μαγικά μανιτάρια, θα διεξαχθούν σε τρεις χώρες για την αντιμετώπιση της Κατάθλιψης...




Η Αμερικανική Υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμάκων (FDA, US Food and Drug Administration) ενέκρινε τη δοκιμή της ψιλοκυβίνης -που υπάρχει στα μαγικά μανιτάρια- για τη θεραπεία της κατάθλιψης.
Η ψιλοκυβίνη είναι ένα από τα πολλά ψυχεδελικά φάρμακα που υπόσχονται να θεραπεύσουν ψυχικές ασθένειες και εθισμούς.

Η Compass Pathways που υποστηρίζεται και χρηματοδοτείται από τον δισεκατομμυριούχο Peter Thiel, πήρε την άδεια για να κάνει εργαστηριακές εξετάσεις σε μεγάλης έκτασης κλινικές δοκιμές.
«Είμαστε ενθουσιασμένοι που ξεκινάμε αυτή τη δοκιμή ορόσημο που έχει τη δυνατότητα να μεταμορφώσει τις ζωές», δήλωσε ο πρόεδρος και συνιδρυτής της Compass, George Goldsmith.

Τα αντικαταθλιπτικά της κατηγορίας SSRI, για μεγαλύτερη διάθεση σεροτονίνη στον εγκέφαλο βοηθούν την αμυγδαλή, το κέντρο ελέγχου του εγκεφάλου για τα συναισθήματα, από την υπερβολική αντίδραση σε αρνητικές εμπειρίες και συναισθήματα.
Το 2016, επιστήμονες του Πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης, διενήργησαν μικρής εμβέλειας εργαστηριακές εξετάσεις σε ασθενείς με κατάθλιψη (συνήθως σε ασθενείς με προχωρημένο καρκίνο) και βρήκαν ότι η ψιλοκυβίνη έφερε σημαντικές βελτιώσεις στα συμπτώματά τους.
Η πρόσφατα εγκεκριμένη μελέτη της Compass Pathways (health and life sciences startup) θα είναι η μεγαλύτερη του είδους της μέχρι σήμερα.
Τα ψυχεδελικά μπορεί να είναι η τελευταία καινοτόμος προσέγγιση της ψυχικής υγείας, , αλλά είναι πολύ παλαιότερη από τις πιο ευρέως αποδεκτές θεραπείες για ασθένειες όπως η κατάθλιψη και το άγχος.
Απεικονίσεις σε πέτρινα γλυπτά και βράχους, δείχνουν ότι οι άνθρωποι ανακάλυψαν τις παραισθησιογόνες δυνάμεις των «μαγικών» μανιταριών ήδη από το 9000 π.Χ.
Οι μύκητες αποτελούσαν κάποτε το κεντρικό κομμάτι των θρησκευτικών τελετών, αλλά το 1959 ο χημικός φαρμακευτικής εταιρείας Albert Hofmann, κατάφερε να αναγνωρίσει και να διαχωρίσει την ψυχοδραστική ένωση στα μανιτάρια: την ψιλοκυβίνη.
Για μια σύντομη περίοδο μεταξύ 1961 και 1965, η Sandoz πώλησε την ένωση ως ψυχοθεραπευτική αγωγή, που ονομάζονταν ινδοκυβίνη.
Διακόπηκε γρήγορα επειδή η ευρεία κατάχρηση της θεωρήθηκε αιτία για το «ονείρεμα» και τις ψευδαισθήσεις.
Από τότε η ψιλοκυβίνη απαγορεύτηκε στις ΗΠΑ, όπου αντιμετωπίζεται ως εξίσου παράνομη με την ηρωίνη.
Οι ιδιότητες της ψυχοτρόπου ένωσης, σπάνια μελετήθηκαν μέχρι σήμερα που, πλέον οι επιστήμονες αναζητούν όλο και πιο εφευρετικές επιλογές για τη θεραπεία της καταθλιπτικής διαταραχής.

Η δοκιμές της ψιλοκυβίνης για "επαναρρύθμιση του εγκεφάλου) έχουν ήδη εγκριθεί σε τρεις άλλες χώρες, το πρώτο κύμα της δοκιμής πρόκειται να ξεκινήσει στο Ηνωμένο Βασίλειο αργότερα αυτό το μήνα, με μελέτες στον Καναδά , τις Κάτω Χώρες και ακολουθούν οι ΗΠΑ.

πηγή 24-8-18
http://www.dailymail.co.uk/health/article-6094835/FDA-approves-major-trial-magic-mushrooms-depression-treatment.html

Διαβάστε περισσότερα »

DriverEasy Professional 5.6.5.9698 Multilingual




Πρόγραμμα Επαναφοράς Εγκατάστασης Των Driver Και Ενημερωσης




DriverEasy Professional 5.6.5.9698 Multilingual


Το Driver Easy είναι ένα τέτοιο πρακτικό εργαλείο που σας βοηθά να λύσει το πρόβλημα του οδηγού εύκολα.
Μπορεί να ανιχνεύσει αυτόματα και να κατεβάσετε τα τελευταία κατάλληλα προγραμματα,
οδήγησης υλικού για τον υπολογιστή σας με μόλις μερικά κλικ.
Με το φιλικό περιβάλλον εργασίας χρήστη, το Driver Easy είναι αρκετά εύκολο στη χρήση
που μπορείτε να κατεβάσετε εντελώς όλα τα πιο πρόσφατα προγράμματα οδήγησης της συσκευής μόνο με 3 κλικ.
Διαβάστε περισσότερα »

Το απίστευτο δίκτυο επικοινωνίας με τους 76 πύργους στη Σίφνο




Κάθε χρόνο στην Σίφνο τοπικοί φορείς με τη βοήθεια εθελοντών αναβιώνουν το αρχαίο σύστημα επικοινωνίας των πύργων και ακροπόλεων του νησιού. Κάποτε χρησιμοποιούσαν καθρέπτες ή καπνό, τα οποία σήμερα έχουν αντικατασταθεί κυρίως με κόκκινα καπνογόνα.
Στην Σίφνο έχουν καταγραφεί 76 αρχαίοι πύργοι. Αυτό σημαίνει ότι υπάρχουν περισσότεροι από ένας πύργος ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο.

Είναι όλοι κυκλικοί και η εξωτερική τους διάμετρος φτάνει κατά μέσο όρο τα 8 μέτρα. Αρχαιολόγοι εκτιμούν οι πύργοι είχαν τουλάχιστον δύο ορόφους. Θραύσματα αρχαίων αγγείων, αλλά και τα απομεινάρια των πύργων αποκαλύπτουν ότι χτίστηκαν μεταξύ του 6ου και του 3ου αιώνα π.Χ. Η λειτουργία του κάθε πύργου διέφερε ανάλογα με την τοποθεσία του, αλλά και την εποχή στην οποία χτίστηκε.



Οι εξορύξεις και οι φρυκτωρίες
Η Σίφνος, όπως και τα περισσότερα νησιά των δυτικών Κυκλάδων, έχει ορυκτό πλούτο, όπως μεταλλεύματα χρυσού, σιδήρου, μολύβδου και αργύρου. Στην αρχαιότητα, οι κάτοικοι αντιλήφθηκαν τον «πλούτο» που είχαν στα χέρια τους. Άρχισαν σιγά σιγά να κάνουν εξορύξεις και έφτιαξαν μεταλλεία για να εκμεταλλευτούν τα ορυκτά.

Παράλληλα, έφτιαξαν και ένα δίκτυο πύργων-φρυκτωριών κοντά στα μεταλλεία. Σκοπός ήταν να προστατεύουν τις μεταλλευτικές τους δραστηριότητες, αλλά και να επικοινωνούν μεταξύ τους. Οι φρυκτωρίες χρησιμοποιούνταν για να μεταδίδονται προσυμφωνημένα μηνύματα με πυρσούς και καθρέπτες.

Οι αρχαιολόγοι εκτιμούν ότι αυτή η μέθοδος επικοινωνίας αναφέρεται στην Ιλιάδα και συνδέεται με τον στρατηγό του Τρωικού πολέμου, Παλαμήδη. Οι φρυκτωρίες «εκμηδένισαν» τον χρόνο που χρειαζόταν για να διαδοθεί μια είδηση. Με τη μέθοδο των φρυκτωριών οι κάτοικοι των Μυκηνών έμαθαν μέσα σε μία νύχτα την πτώση της Τροίας. Το μήνυμα διένυσε 550 χιλιόμετρα!


Η επίθεση της Σάμου στη Σίφνο
Το 524 π.Χ. φυγάδες και πολιτικοί αντίπαλοι του τυράννου της Σάμου, Πολυκράτη, ταξίδεψαν μέχρι τη Σίφνο. Ζήτησαν από τους ντόπιους να τους δώσουν 10 τάλαντα ως οικονομική βοήθεια, αλλά οι κάτοικοι της Σίφνου αρνήθηκαν. Οι Σάμιοι αποφάσισαν να πάρουν το δεκαπλάσιο ποσό, αλλά αυτή τη φορά με αθέμιτα μέσα. Άρχισαν να λεηλατούν τα σπίτια και τις περιουσίες των Σιφνίων. Μετά από την επίθεση, έκτισαν πύργους για να επικοινωνούν μεταξύ τους αλλά και με τα οχυρά του νησιού σε περίπτωση που παρατηρούσαν ύποπτες κινήσεις από τη θάλασσα.

Σιγά σιγά, πύργοι άρχισαν να ξεπετάγονται σε όλο το νησί. Χτίζονταν σε καλλιεργήσιμες περιοχές, σε κορυφές υψωμάτων και πλαγιές. Κάποιοι από αυτούς χρησιμοποιούνταν ως φυλάκια και οχυρά καταφύγια για τα γυναικόπαιδα και τους αγρότες σε περίπτωση που δέχονταν επίθεση από πειρατές. Οι αγρότες συνήθιζαν να αφήνουν εκεί τον εξοπλισμό και τα εργαλεία τους. Σε κοντινή απόσταση έκτιζαν στέρνες για να έχουν νερό.

Οι πύργοι που έχουν διατηρηθεί σε καλύτερη κατάσταση σήμερα είναι ο Άσπρος Πύργος κοντά στον οικισμό του Πλατύ Γιαλού, ο Μαύρος Πύργος στα Εξάμπελα και ο Πύργος της Καταβατής κοντά στο Βαθύ. Στα σημεία που δεν έχουν διατηρηθεί οι πύργοι έχουν τοποθετηθεί πέτρινες πινακίδες με την ονομασία και την εκτιμώμενη χρονολογία του πύργου που υπήρχε σε αυτό το σημείο. Η αναβίωση του συστήματος επικοινωνίας των φρυκτωριών στη Σίφνο άρχισε του 2003.

Δείτε από ψηλά την αναβίωση της επικοινωνίας μέσω καπνού που γίνεται στη Σίφνο μέσα από το βίντεο που δημοσιεύτηκε στο κανάλι Photo Kontos





elhalflashbacks.blogspot.com








Διαβάστε περισσότερα »

«Μπορούμε να σας κάνουμε υπεράνθρωπους»! «Έπεσε» η ιδέα για την σύνδεση ανθρώπων και μηχανών



Με απλά λόγια πρόκειται για τον απόλυτο έλεγχο των ανθρώπων μέσω της σύνδεσής τους με μηχανές τεχνητής νοημοσύνης, κάτι που ήδη έχει αρχίσει να προπαγανδίζεται από πολλούς «καλοθελητές» της Νέας Τάξης.

Ένας εξ αυτών είναι ο γνωστός δισεκατομμυριούχος, Έλον Μασκ, ο άνθρωπος που έχει συνδέσει άρρηκτα το όνομά του με την εταιρεία Tesla.

Ο ίδιος «έριξε» την πρόταση για το….επαναστατικό εγχείρημα της σύνδεσης των ανθρώπων με υπολογιστές προηγμένης τεχνολογίας, ούτως ώστε το ανθρώπινο γένος να γίνει…άτρωτο!

Μίλησε δηλαδή για τη δημιουργία των «υπερανθρώπων» (superhumans)!

Με την τεχνητή νοημοσύνη να εξαπλώνεται σε όλο και περισσότερους τομείς της ανθρώπινης δραστηριότητας, δεν θα έπρεπε να μας εκπλήσσει το γεγονός ότι ο Mασκ εργάζεται για ένα νέο «προϊόν», το οποίο ονομάζεται Neuralink, και θα μπορούσε ουσιαστικά να συνδέσει τον ανθρώπινο εγκέφαλο με έναν υπολογιστή .

Κύριο αντικείμενο του Neuralink είναι η εμφύτευση μικροσκοπικών ηλεκτροδίων στον εγκέφαλο. 



Αξίζει να σημειωθεί πως ο Musk διευκρίνισε ότι η ιδέα είναι ακόμη στα αρχικά στάδια της, ωστόσο σύντομα θα έρθει μια «ενδιαφέρουσα» ανακοίνωση αναφορικά με την πρόοδο του εγχειρήματός του.


«Νομίζω ότι θα έχουμε κάτι ενδιαφέρον να ανακοινώσουμε σε λίγους μήνες που είναι καλύτερο από ό, τι κανείς νομίζει ότι είναι δυνατό. Το καλύτερο σενάριο είναι η αποτελεσματική μας σύζευξη με την τεχνητή νοημοσύνη!

Αυτό θα επιτρέψει σε όποιον θέλει να έχει υπεράνθρωπη νόηση/λειτουργία. Όποιος θέλει».

Το «τυρί» είναι η δημιουργία των «υπερανθρώπων», ως άμεσο αποτέλεσμα της σύζευξης των ανθρώπινων σωμάτων με προηγμένους υπολογιστές.

Η «φάκα» όμως;

Τι θα πρέπει να παραδώσει και μάλιστα αμαχητί το ανθρώπινο γένος για χάρη μιας τέτοιας…καινοτομίας;

Η δημιουργία των λεγόμενων «μετανθρώπων» ήδη προωθείται από τους πλέον…κατάλληλους:






EL.GR
Διαβάστε περισσότερα »

Το μωσαϊκό του Ορφέα;





Μωσαϊκό που βρέθηκε στην περιοχή Conti της πόλης Κω. Δεν έχει αναγνωριστεί από τους Ιταλούς αρχαιολόγους . Ίσως είναι το μωσαϊκό του Ορφέα που σήμερα βρίσκεται στο Μουσείο της Κων/πολης. Το βρήκε ο R.Herzog το 1900 όταν αναζητούσε το Ασκληπιείο της Κω, βορειοδυτικά της Αγίας Άννας [άφεση του Σταδίου] μαζί με άλλα υπολείματα ιταλικών κτιρίων που μάλλον καταστράφηκαν από τον σεισμό του 334 μ.Χ. Κοντά βρέθηκε και ο ναός της Δήμητρας.Το μωσαϊκό τεμαχίστηκε και στάλθηκε στην Κων/πολη από τον Γερμανό αρχαιολόγο.Τα ψηφιδωτά του Ορφέα βρίσκονται σε όλη τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, συνήθως σε μεγάλες ρωμαϊκές βίλες. Ο Ορφέας ήταν ένα δημοφιλές θέμα στην κλασική τέχνη και χρησιμοποιήθηκε επίσης στην παλαιοχριστιανική τέχνη ως σύμβολο για τον Χριστό. 

Φωτο-Fondi Saia
geodifhs.com
Διαβάστε περισσότερα »

Φιλόσοφοι και Τεχνητή Νοημοσύνη







Στο δεύτερο μισό του 20ου αιώνα και κυρίως από τα τέλη της δεκαετίας του ’60 και μετά, δυο επιστημονικοί κλάδοι αναπτύχθηκαν παράλληλα συνάπτοντας μεταξύ του αμοιβαία δάνεια με αποτέλεσμα να είναι δύσκολο να αποτιμήσουμε πλέον ποιος χρωστάει σε ποιόν. Πρόκειται για τον κλάδο της Τεχνητής Νοημοσύνης και τον κλάδο των Νευροεπιστημών.



Η ιδέα των ερευνητών της Τεχνητής Νοημοσύνης ήταν να δημιουργήσουν ένα τεχνητό υπολογιστικό σύστημα που θα προσομοιώνει την λειτουργία του ανθρώπινου εγκεφάλου ενώ παράλληλα η ιδέα των νευροεπιστημόνων ήταν να περιγράψουν την λειτουργία του εγκεφάλου ως ένα πολύπλοκο υπολογιστικό σύστημα, μια μηχανή που «παράγει» τον νου, θα λέγαμε απλοϊκά.

Η διατύπωση ότι ο νους λειτουργεί ως υπολογιστικό σύστημα, έχει γίνει ήδη από τον Hobbes το 1651, αλλά θα μπορούσε να ανατρέξει κανείς και σε αντίστοιχες σκέψεις του Σωκράτη ή του Αριστοτέλη. O Hobbes υποστήριζε ότι πραγματοποιούμε νοητικούς υπολογισμούς, βασιζόμενοι σε μηχανιστικές αρχές που μπορούν να συγκριθούν με τους αριθμητικούς κανόνες. Ο συλλογισμός, σύμφωνα με τον Hobbes δεν είναι τίποτε άλλο παρά υπολογισμός που προσθέτει και αφαιρεί, ως επακόλουθο των λέξεων που έχουν προσυμφωνηθεί, ώστε να σηματοδοτούνται και να αποκτούν σημασία οι σκέψεις μας.



Alan Turing

Η αρχή της θεωρίας που υποστηρίζει ότι η νόηση είναι προϊόν ενός λειτουργικού υπολογιστικού μηχανισμού μπορεί να αποδοθεί στον πατέρα της Τεχνητής Νοημοσύνης, τον άγγλο μαθηματικό και θεωρητικό της λογικής, Alan Turing. Το 1950, λίγα χρόνια πριν πεθάνει, ο Turing δημοσίευσε ένα νοητικό πείραμα που το ονόμασε παιχνίδι της μίμησης με το οποίο ήθελε να δείξει, ότι όπως σε ένα παιχνίδι μεταξύ ανθρώπων οι παίχτες σκέφτονται και πράττουν, έτσι και ένας υπολογιστής που μπορεί να παίξει αποτελεσματικά σε αυτό το παιχνίδι, σκέφτεται και πράττει σαν ένα ον με ανθρώπινη νοημοσύνη.

Στις αρχές του ’60 ο Hilary Putnam στην προσπάθειά του να αντικρούσει τον αναλυτικό συμπεριφορισμό (ένα ρεύμα που κυριαρχούσε τότε στους φιλοσοφικούς και ψυχολογικούς κύκλους) υποστήριξε ότι οι νοητικές λειτουργίες είναι αντίστοιχες με τις υπολογιστικές διαδικασίες των ηλεκτρονικών υπολογιστών. Η θεωρία εξελίχθηκε στη δεκαετία του ’70 από τον Jerry Fodor ο οποίος επισήμανε τον ρόλο της γλώσσας στις νοητικές λειτουργίες, προτείνοντας μάλιστα την υπόθεση ότι οι νοητικές λειτουργίες συνιστούν μια γλώσσα, η οποία έχει δικό της συντακτικό και νοηματικό περιεχόμενο και επηρεάζει αιτιωδώς τις νοητικές αναπαραστάσεις. Ο παράγων «γλώσσα» έπαιξε, στο εξής, θεμελιώδη ρόλο στην ανάπτυξη της Τεχνητής Νοημοσύνης όπως η αποκρυπτογράφηση του λειτουργικού μηχανισμού που παράγει τον νου, αποτέλεσε το άγιο δισκοπότηρο των νευροπιστημόνων ως τις μέρες μας.

Μέχρι στιγμής και οι δύο κλάδοι φαίνεται να είναι μακριά από τον στόχο τους. Οι μεν έρευνες για την Τεχνητή Νοημοσύνη απέχουν ακόμα πολύ από την κατασκευή ενός νοήμονος ρομπότ που να «σκέφτεται» και να συμπεριφέρεται σαν ανθρώπινο ον, οι δε νευροεπιστήμονες όσο και να σκανάρουν ή να ανατέμνουν τους εγκεφάλους δεν μπορούν να εξηγήσουν πως παράγεται και τι είναι η νόηση, τι είναι η συνείδηση, πως συγκροτείται το νόημα και πως δικαιολογείται το υποκειμενικό βίωμα της αισθητηριακής εμπειρίας.



Τα τελευταία δέκα – δεκαπέντε χρόνια έχει αρχίζει να «ακούγεται» η πιθανότητα ότι οι ερευνητικές προσπάθειες αλλά και τα εξηγητικά μοντέλα μπορεί να καταλήγουν σε αδιέξοδα, επειδή τα βασικά αξιώματα, οι βασικές αρχές που έχουν υιοθετηθεί και βάσει των οποίων πορεύονται οι έρευνες και οι εφαρμογές, είναι λάθος. Για παράδειγμα, μπορεί να είναι λάθος η παραδοχή ότι υπάρχουν νοητικές αναπαραστάσεις ή η παραδοχή ότι αποθηκεύονται στην μνήμη δεδομένα και πληροφορίες, κ.α. Ακόμα μπορεί να μας απομακρύνει από την κατανόηση του φαινομένου της νόησης η σύλληψη των ίδιων των στοιχειωδών μονάδων πληροφορίας, και των αισθητηριακών δεδομένων. Είναι σχεδόν βέβαιο δε, ότι η ίδια η γλώσσα μάς έχει παγιδέψει, στο βάθος του χρόνου, σε ένα πλαίσιο όπου ορισμένοι όροι αναπαράγονται και θεωρούνται δεδομένοι ως ισχύουσες καταστάσεις, ξεχνώντας συχνά ότι απλώς αποτελούν κατασκευασμένες σε κάποια εποχή και κάποιο θεωρητικό πλαίσιο έννοιες.


Η διατήρηση των ψυχολογικών όρων για παράδειγμα, η οντολογική αναφορά στον νου, η υπερτίμηση του ρόλου και η θεώρηση της ύπαρξης της συνείδησης, η αναφορά στον εαυτό και στην αυτοσυνειδησία, είναι μερικές μόνον περιπτώσεις.

Και τι δουλειά έχει ο Heidegger με όλα αυτά;

O Heidegger (και ορισμένοι επηρεασμένοι από αυτόν φαινομενολόγοι όπως ο Merleau-Ponty) διατύπωσαν μια διαφορετική θεώρηση για την ανθρώπινη νόηση και την σχέση της με την γλώσσα και το περιβάλλον, η οποία για πολλά χρόνια παρέμενε στη σκιά. Συγκεκριμένα ο Heidegger αντέκρουσε σε πολλά σημεία την καρτεσιανή υπόθεση (για την νόηση, την προθετικότητα ή κατευθυντικότητα, τις νοητικές αναπαραστάσεις κλπ) που φαίνεται ότι στοιχειώνει τα περισσότερα εξηγητικά μοντέλα ακόμα και σήμερα, την οποία μάλιστα κατηγόρησε ως υπεύθυνη για πολλές στοιχειώδεις παρανοήσεις.



Hubert Dreyfus

Ο Hubert Dreyfus πριν 35 περίπου χρόνια εισήγαγε τον Heidegger στα μαθήματα επιστήμης ηλεκτρονικών υπολογιστών του ΜΙΤ (του Τεχνολογικού Πανεπιστημίου Μασαχουσέτης) με αποτέλεσμα να αρχίζει να αλλάζει ο τρόπος που «νοείται η νόηση» και ως εκ τούτου να σημειωθούν σημαντικά επιτεύγματα στην έρευνα της Τεχνητής Νοημοσύνης τα τελευταία 15 χρόνια. Ένα καίριο ζήτημα που τροποποιεί το πώς αντιλαμβανόμαστε την νοητική διαδικασία, είναι το ζήτημα των αναπαραστάσεων. Ο Dreyfus υποστηρίζει ότι:


συνήθως δεν έχουμε ανάγκη την αναπαράσταση του κόσμου στον νου μας, αφού ο καλύτερος τρόπος για να αντιληφθούμε την εκάστοτε κατάσταση των πραγμάτων, είναι να στραφούμε στον κόσμο όπως τον βιώνουμε.

Για παράδειγμα, βιώνω το σφυρί που χρησιμοποιώ όχι σαν ένα εργαλείο με κάποιες ιδιότητες που μπορεί να αναπαρασταθούν τυπικά, αλλά σαν αυτό που χρησιμοποιώ για να καρφώσω π.χ. ένα καρφί. Ο Dreyfus σχολιάζει, ότι


η ιδέα της νοητικής αναπαράστασης είναι κατάλοιπο της Καρτεσιανής σκέψης,όπως η ιδέα της λειτουργίας του μυαλού ως υπολογιστικής μηχανής είναι κατάλοιπο της σκέψης του Hobbes και η ιδέα των καθολικών χαρακτηριστικών απομεινάρι από τον Leibniz.

Όλα αυτά συνέτειναν σε μια αναπαραστατική και υπολογιστική θεωρία, σύμφωνα με την οποία, η ανθρώπινη νοημοσύνη και η τεχνητή νοημοσύνη εξετάζονται με τους ίδιους λίγο πολύ όρους.
***

Μια εισαγωγή στην Χαϊντεγκεριανή Τεχνητή Νοημοσύνη και παράθεση της εισήγησης του Hubert Dreyfus (2007): «Γιατί Απέτυχε η Χαϊντεγκεριανή Τεχνητή Νοημοσύνη και πώς για την Επιδιόρθωσή της θα πρέπει να γίνει πιο Χαϊντεγκεριανή», σε μετάφραση Άλκη Γούναρη.

Πηγή: lectores
Διαβάστε περισσότερα »

Μαθηματικό μοντέλο δείχνει πώς η ανθρώπινη συμπεριφορά συμβάλλει στην εξάπλωση ασθενειών





Τα μαθηματικά μπορούν να βοηθήσουν όσους εργάζονται στην Υγεία να καταλάβουν και να επέμβουν σε ανθρώπινες συμπεριφορές που οδηγούν στην εξάπλωση ασθενειών, σύμφωνα με μία καινούρια δημοσίευση από το Πανεπιστήμιο του Waterloo που δημοσιεύτηκε στο Journal of Theoretical Biology. Τα μοντέλα που χρησιμοποιούνται μέχρι τώρα για να προβλέψουν την εμφάνιση και την εξέλιξη παθογόνων μικροοργανισμών μέσα σε έναν πληθυσμό, δεν συνυπολογίζουν την κοινωνική συμπεριφορά.

«Έχουμε την τάση να αντιμετωπίζουμε τις ασθένειες χωρίς να συνυπολογίζουμε το κοινωνικό πλαίσιο και σπάνια σκεφτόμαστε ποια σύνδεση μπορεί να υπάρχει μεταξύ τους ή πώς αυτά τα δύο αλληλεπιδρούν» σημειώνει ο Chris Bauch, πρώτο όνομα της δημοσίευσης και καθηγητής στο τμήμα Εφαρμοσμένων Μαθηματικών στο Πανεπιστήμιο του Waterloo. «Κάτι τέτοιο θα μπορούσε να μας δώσει μία καλύτερη εκτίμηση του πώς η αντίδραση της κοινωνίας απέναντι σε μολυσματικές ασθένειες μπορεί να επηρεάσει το είδος των στελεχών των παθογόνων μικροοργανισμών που επικρατούν μέσα στον πληθυσμό», συμπληρώνει.

Προσθέτοντας τη δυναμική παράμετρο της κοινωνικής συμπεριφοράς στα μοντέλα που ήδη χρησιμοποιούνται για την πρόβλεψη της έξαρσης και της εξάπλωσης των ασθενειών, οι ερευνητές μπορούν να προβλέπουν με πιο αποδοτικό τρόπο πώς συγκεκριμένα στελέχη παθογόνων μικροοργανισμών μπορούν να εμφανιστούν σε έναν πληθυσμό ανάλογα με το πώς οι άνθρωποι επιχειρούν να περιορίσουν την εξάπλωση της ασθένειας. Αυτή η καινούρια προσθήκη μπορεί να επιτρέψει στους επιστήμονες να προλαμβάνουν πιθανές ανεπιθύμητες συνέπειες, όπως την ανάπτυξη και την εξάπλωση μεταλλαγμένων στελεχών παθογόνων μικροοργανισμών.

Το μοντέλο αυτό θα μπορούσε να επιδράσει στις πολιτικές αντιμετώπισης του συστήματος Υγείας λοιμωδών νοσημάτων όπως ο Έμπολα ή το Σοβαρό Οξύ Αναπνευστικό Σύνδρομο (SARS). Η αντίδραση των ανθρώπων αλλάζει συνήθως πολύ κατά το ξέσπασμα τέτοιων νοσημάτων. Οι πολίτες μπορεί να αρχίσουν να φοράνε μάσκες ή να σταματάνε να τις φοράνε πριν αυτό κριθεί σκόπιμο. Επίσης, ο φόβος απέναντι στα παθογόνα μπορεί να οδηγήσει σε λανθασμένες συμπεριφορές εάν δεν υπάρχει ακριβής και σωστή ενημέρωση. Το μοντέλο που αναπτύχθηκε, είναι σε θέση να συνυπολογίζει αυτές τις συμπεριφορές ώστε να υπάρξει η καλύτερη δυνατή αντιμετώπιση των ασθενειών.

Οι ερευνητές Chris Bauch και Joe Pharaon, σχεδίασαν το νέο μαθηματικό μοντέλο για να μελετήσουν πώς η κοινωνική συμπεριφορά μπορεί να παίξει ρόλο στην επικράτηση κάποιου συγκεκριμένου στελέχους ενός λοιμογόνου παράγοντα έναντι άλλων στελεχών. Χρησιμοποιώντας προσομοιώσεις, ανέλυσαν πώς αντιδρούσε το μοντέλο τους απέναντι σε διαφορετικές κοινωνικές συμπεριφορές.

«Η ανθρώπινη συμπεριφορά παίζει μεγάλο ρόλο στην εξάπλωση και την εξέλιξη μιας μολυσματικής ασθένειας», σημειώνει ο υποψήφιος διδάκτωρ Joe Pharaon, συμπληρώνοντας: «σχεδιάσαμε ένα γενικό μοντέλο, το οποίο όμως μπορεί να εμπλουτιστεί με βιολογικά δεδομένα και να προσαρμοστεί σε διαφορετικές περιπτώσεις παθογόνων μικροοργανισμών».

Πηγή: University of Waterloo
Διαβάστε περισσότερα »

Μπορεί μια μέλισσα σταματήσει την παγκόσμια εξάρτηση από τα πλαστικά;




Αυστραλοί ερευνητές πιστεύουν ότι μια αυστραλιανή μέλισσα που παράγει ένα προϊόν «τύπου σελοφάν» για τις φωλιές της θα μπορούσε να βοηθήσει ώστε να τεθεί τέλος στην παγκόσμια εξάρτηση από τα πλαστικά μιας χρήσης.

Πρόκειται για τη μέλισσα Hylaeus nubilosus, που είναι γνωστή για το χαρακτηριστικό κίτρινο σήμα στην πλάτη της, δεν ζει σε κυψέλη αλλά έχει προκαλέσει το επιστημονικό ενδιαφέρον λόγω του υλικού που παράγει για την κατασκευή της φωλιάς της, το οποίο είναι μη τοξικό, αδιάβροχο, ανθεκτικό στη φλόγα και ικανό για να αντέξει στη θερμότητα.

Μια εταιρία βιοτεχνολογίας στη Νέα Ζηλανδία, η Humble Bee, προσπαθεί να αξιοποιήσει το υλικό αυτό με την ελπίδα ότι θα παράξει μια εναλλακτική λύση στο πλαστικό.

Η Βερόνικα Χάργουντ Στίβενσον, ιδρυτής της επιχείρησης, δήλωσε ότι άρχισε να ερευνά τη δυνητική αυτή πλαστική εναλλακτική λύση, από μια ερευνητική εργασία σχετικά με τις ιδιότητες «που μοιάζουν με σελοφάν» του υλικού φωλεοποίησης των μελισσών αυτών.

«Τα πλαστικά σωματίδια και τα χημικά έχουν διαπεράσει τα οικοσυστήματα και τους οργανισμούς σε όλο τον κόσμο και αυτό είναι τρομακτικό», δηλωσε στη Sydney Morning Herald.

«Στόχος μας είναι η αντιγραφή αυτού του υλικού που βρίσκεται στο φυσικό περιβάλλον κάτι που άλλωστε κάνουμε εδώ και αιώνες, από τον σχεδιασμό των φτερών των αεροπλάνων που είναι εμπνευσμένος από τα αρπακτικά πουλιά», τόνισε.

Ο Ρίτσαρντ Φιρνό, καθηγητής χημείας στο Πανεπιστήμιο Victoria του Wellington, δήλωσε πάντως ότι η ανακάλυψη του νέου υλικού είναι «πάρα πολύ καλή για να είναι αληθινή».

Οι επιστήμονες αναλύουν τη γενετική σύνθεση του βιοπλαστικού μελετώντας τους αδένες των μελισσών. Η Humble Bee σκοπεύει να χρησιμοποιήσει αρχικά το βιοπλαστικό υλικό για την κατασκευή αδιάβροχων υφασμάτων.

«Το αδιαβροχο ένδυμα είναι σίγουρα αυτό που μας ενδιαφέρει περισσότερο καθώς δεν θα χρειάζεται να καταφεύγουμε σε τοξικά χημικά υλικά αλλά σε φιλικά προς το περιβάλλον προϊόντα», δήλωσε η κ.Χάργουντ.

Οι επιστήμονες πιστεύουν ότι τα χημικά που χρησιμοποιούνται για να αλλάξουν τις ιδιότητες του πλαστικού – όπως εκείνα που το καθιστούν αδιάβροχο – μπορεί να είναι επιβλαβή και να αυξήσουν τον κίνδυνο καρδιακών παθήσεων, καρκίνου ή στειρότητας. Το βιοπλαστικό θα μπορούσε επίσης να χρησιμοποιηθεί στα ηλεκτρικά και τα δομικά προϊόντα. Η εταιρεία ελπίζει να αρχίσει να πωλεί το βιοπλαστικό σε πέντε χρόνια.

πηγή: newsbeast.gr
Διαβάστε περισσότερα »

Αγώνας δρόμου για τα σχολεία εκμάθησης της Ελληνικής γλώσσας στο εξωτερικό



Μαριάννα Κακαουνάκη


Παρουσίαση των δραστηριοτήτων του CERN από γονείς-ερευνητές στα παιδιά του Τμήματος Ελληνικής Γλώσσας της Λωζάννης.
Ηταν τέλη Ιουνίου, όταν κοντά στους 120 μαθητές όλων των ηλικιών στριμώχτηκαν στη μικρή αίθουσα της «Μιλιάς», του ελληνικού σχολείου γλώσσας στη Λυών, για την αποφοίτησή τους. Τα παιδάκια του νηπίου και του δημοτικού τραγούδησαν, τα μεγαλύτερα πήραν το δίπλωμά τους. Πολλά από αυτά είχαν γεννηθεί στη Γαλλία, άλλα είχαν έρθει εκεί σε μικρή ηλικία και παρότι στο σπίτι οι περισσότεροι γονείς τούς μιλούν ελληνικά, ξεκινώντας το γαλλικό σχολείο έβλεπαν σιγά σιγά την ελληνική γλώσσα να γίνεται για αυτά η δεύτερη, συχνά μια ξένη γλώσσα.
Ηταν ένα χαρούμενο απόγευμα, συγκινητικό για πολλούς από τους γονείς που έβλεπαν την πρόοδο των παιδιών τους. Για αυτό και η Κλειώ Μπουρνόβα, η πρόεδρος του συλλόγου γονέων, στενοχωριόταν που με την ομιλία της ίσως θα χαλούσε το κλίμα. Ολο τον χρόνο προσπαθούσε να μην τους απασχολεί με τα προβλήματα που αντιμετώπιζε η «Μιλιά», αλλά η κατάσταση ήταν πλέον οριακή. «Η προσπάθειά μας μπορεί να σβήσει από στιγμή σε στιγμή», τους είπε. Πέρυσι είχε χρειαστεί να μετακομίσουν σε χώρο με υψηλότερο ενοίκιο και το υπουργείο Παιδείας δεν είχε καταφέρει να στείλει εκπαιδευτικό. Ετσι αναγκάστηκαν να ξοδέψουν όλες τις αποταμιεύσεις του συλλόγου για να πληρώσουν μια εκπαιδευτικό και να βγει η χρονιά. «Πρέπει να δούμε τι θα κάνουμε εάν δεν μας στείλουν ούτε φέτος κάποιον από την Ελλάδα», τους είπε.



Παιδιά Ελλήνων μεταναστών μελετούν στη «Μιλιά» της Λυών.
Εκείνες τις ημέρες είχε επιβεβαιωθεί πως τον Σεπτέμβριο θα ερχόταν κάποιος, αλλά η κ. Μπουρνόβα, ίσως από προαίσθημα, ίσως λόγω της εμπειρίας της, δεν ήταν αισιόδοξη. Δυστυχώς η ανησυχία της βγήκε αληθινή: στις 13 Αυγούστου η φιλόλογος που θα ερχόταν απέσυρε την αίτησή της. «Κάνω τα πάντα για να μη μείνετε χωρίς καθηγητή», τους έγραφε η συντονίστρια εκπαίδευσης στις Βρυξέλλες. Μια νέα προκήρυξη τώρα θα πάρει χρόνο για να ολοκληρωθεί, χωρίς να είναι βέβαιο πως θα βρεθεί κάποιος. Οι αποσπάσεις γίνονται πλέον με μειωμένα επιμίσθια, τα οποία καθυστερούν μήνες να καταβληθούν.
Τα προβλήματα που αντιμετωπίζει η «Μιλιά» δεν είναι κάτι το ξεχωριστό – αυτή τη στιγμή, τα Τμήματα Ελληνικής Γλώσσας (ΤΕΓ) στο εξωτερικό καλούνται να διαχειριστούν ανάλογες δυσκολίες της κρίσης. Γονείς, εκπαιδευτικοί αλλά και στελέχη του υπουργείου Παιδείας μίλησαν στην «Κ» για τη μεγάλη πρόκληση που έχουν να αντιμετωπίσουν: από τη μια έχουν γίνει τεράστιες περικοπές, από την άλλη λόγω του brain drain έχει αυξηθεί δραματικά ο αριθμός των νέων γονέων που επιθυμούν τα παιδιά τους να συνεχίσουν μαθήματα Ελληνικών στο εξωτερικό για να μη χάσουν την επαφή με τη γλώσσα.
Η αξία της γλώσσας
Οταν το 2016 ο Βασίλης Γκιόκας ανακάλυψε πως ο 4χρονος γιος του θα μπορούσε να κάνει μαθήματα Ελληνικών στη «Μιλιά», ενθουσιάστηκε που το κράτος έστελνε εκπαιδευτικό από την Ελλάδα για να τον διδάξει: «Σκέφτηκα πως ίσως ήταν ο τρόπος τους να ξεπληρώσουν τις τύψεις και τις ενοχές που μας έδιωξαν από τη χώρα», λέει γελώντας. Μαζί με την οικογένειά του είχε φύγει το 2012. Εχοντας μείνει επί μήνες απλήρωτος, ένιωθε πως στην Ελλάδα δεν υπήρχε πλέον κανένα μέλλον για εκείνον. Στο σπίτι τους στη Γαλλία, μιλούσαν εξαρχής αποκλειστικά ελληνικά, ο γιος τους καταλάβαινε τα πάντα, αλλά κάποια στιγμή είχε μπλοκάρει και δυσκολευόταν να μιλήσει. «Νομίζω πως αφότου φύγαμε από την Ελλάδα, κατάλαβα πόσο σημαντική είναι η μητρική γλώσσα, πως ουσιαστικά δηλώνει τόπο. Σε εμένα οι λέξεις θυμίζουν στιγμές που έχω ζήσει, στον γιο μου αυτό δεν θα συμβεί», εξηγεί. Ο ίδιος θεωρεί πολύ σημαντικό το να βάλει ο μικρός από τώρα γερές βάσεις στα Ελληνικά – είναι απαραίτητο για όλη την οικογένεια, αφού δεν έχουν αποκλείσει το να επιστρέψουν κάποια στιγμή στην Ελλάδα. Το να χάσει ο γιος τους την επαφή του με τη γλώσσα μπορεί να είναι αποτρεπτικό για μια τέτοια κίνηση.
Αυτό μοιάζει να είναι έγνοια των περισσότερων νέων γονιών που λόγω κρίσης έχουν αναγκαστεί να μεταναστεύσουν στο εξωτερικό. Ο Γιάννης Κυριαζής, που μένει από το 1999 στην Ολλανδία, τα τελευταία χρόνια αφιερώνει χρόνο στους «Nεοαφιχθέντες», ένα δίκτυο-δίχτυ προστασίας για όλους αυτούς που έρχονται μαζικά πλέον. Αυτό που βλέπει είναι πως όλοι ανεξαιρέτως οι γονείς τον ρωτούν πού μπορούν τα παιδιά τους να συνεχίσουν μαθήματα Ελληνικής Γλώσσας. Εκείνος τους καθοδηγεί σε ένα από τα πέντε ΤΕΓ της Ολλανδίας, αλλά όπως λέει, οι Ελληνες πλέον δεν μεταναστεύουν μόνο στα μεγάλα κέντρα: «Πλέον, μας βρίσκεις μέχρι και στο τελευταίο χωριό. Ξέρω περιπτώσεις γονέων που κάθε Σάββατο οδηγούν χιλιόμετρα για να κάνει μάθημα το παιδί τους», εξηγεί.
Επίσημη παρότρυνση να μάθουν... Ιταλικά
Η οικογένεια Βασιαρδή, λίγες εβδομάδες αφότου εγκαταστάθηκε στη μικρή πόλη Πουατιέ στη Γαλλία, επικοινώνησε με το ελληνικό προξενείο για να μάθει πώς θα μπορούσε ο γιος της να κάνει μαθήματα. Καταλάβαιναν πως δεν θα ήταν δυνατόν να υπάρχει Ελληνας καθηγητής σε κάθε χωριό της Γαλλίας, παρ’ όλα αυτά στενοχωρήθηκαν με τον τρόπο που αντιμετώπισαν την επιθυμία τους: «Μα γιατί δεν μαθαίνει Ιταλικά», επέμειναν. Τελικά το αγόρι παρακολουθεί κάθε Παρασκευή βράδυ δίωρο μάθημα Ελληνικών στη «Μιλιά» μέσω Skype. Και άλλοι γονείς, που μίλησαν στην «Κ», έχουν εισπράξει τα τελευταία χρόνια μια αντίστοιχη αντίδραση από το επίσημο κράτος: «Νιώθουμε πως μπερδεύουν την επιθυμία μας για την εκμάθηση της γλώσσας με κάτι εθνικιστικό», εξηγεί η κ. Μπουρνόβα, η πρόεδρος του συλλόγου της «Μιλιάς». «Προσπαθούμε να τους εξηγήσουμε πως δεν θέλουμε να κάνουμε ένα κρυφό σχολειό, θέλουμε να ενταχθεί η γλώσσα στη ζωή μας, στην πόλη που ζούμε, όχι να είναι περιθωριακή μόνο για τη γιαγιά και τον παππού τα καλοκαίρια».




Εορτασμός της 25ης Μαρτίου στο Τμήμα Ελληνικής Γλώσσας της Γενεύης.
Το πρώτο βήμα
Η ίδια μαζί με άλλους γονείς δημιούργησε τη «Μιλιά» το 2004. Ο γιος της ήταν τότε στο δημοτικό και το μάθημα των Ελληνικών γινόταν αποκλειστικά από έναν ιεροδιδάσκαλο. Τα παιδιά βασικά έπαιζαν και μάθαιναν ελληνικές προσευχές. Οταν εκείνη, ούσα πανεπιστημιακός, θέλησε να βοηθήσει στην οργάνωση των τμημάτων και της διδασκαλίας, αντιμετώπισε αντιδράσεις: «Μπορεί να μιλάω αγγλικά, αλλά αυτό δεν με κάνει Αγγλο, μόνο μέσω της Ορθοδοξίας θα γίνουν τα παιδιά Ελληνες», της είχε πει ένας κληρικός. Οταν τελικά κατάφεραν να στήσουν τη «Μιλιά», είχαν διάφορα επίπεδα διδασκαλίας με τέσσερις εκπαιδευτικούς αποσπασμένους από την Ελλάδα.
Με την κρίση όμως, έχασαν όλα όσα είχαν χτίσει με κόπο. Και δεν ήταν οι μόνοι: τον Νοέμβριο του 2011, με μια υπουργική απόφαση, από τα 1.000 αναγνωρισμένα Τμήματα Ελληνικής Γλώσσας έμειναν 100. Δύο από αυτά που έχασαν τότε την αναγνώριση ήταν και τα ΤΕΓ της Λωζάννης και της Γενεύης. Ο Μανόλης Λαδουκάκης, εκπαιδευτικός εκεί, κατάλαβε από την πρώτη στιγμή πως το σχολείο που λειτουργούσε ήδη 40 χρόνια για τα παιδιά της ομογένειας ήταν θέμα χρόνου να διαλυθεί: «Δεν χάσαμε όμως ούτε ένα λεπτό», εξηγεί στην «Κ». «Με την οικονομική βοήθεια 15 οικογενειών, ξεκινήσαμε να οργανωνόμαστε ώστε το σχολείο να λειτουργήσει χωρίς τη βοήθεια του κράτους από την επόμενη κιόλας χρονιά. Οι χορηγοί αυτοί δεν είχαν απαραίτητα παιδιά στο σχολείο, θεώρησαν όμως σχεδόν ανήθικο, από τη στιγμή που μπορούσαν, να μη στηρίξουν το σχολείο». Επτά χρόνια μετά, νιώθουν πως δικαιώνεται η γρήγορη αντίδρασή τους: τα άλλα ΤΕΓ στη χώρα με δυσκολία συνεχίζουν τη λειτουργία τους βασιζόμενα σε ένα κράτος που δεν μπορεί να αντεπεξέλθει.
«Να μη χάσουν τα παιδιά μας την επαφή τους με την Ελλάδα»
Τα πρώτα χρόνια της κρίσης ο Μανόλης Αλεξάκης, τότε συντονιστής των ΤΕΓ με βάση τις Βρυξέλλες, κατέβαλε μεγάλη προσπάθεια να μην κλείσουν τελείως ολόκληρα τμήματα σε πόλεις με πολλούς μαθητές. Ο ίδιος ήταν για χρόνια αποσπασμένος εκπαιδευτικός στη Γερμανία και ήξερε από πρώτο χέρι πως υπήρχε περιθώριο για συμμάζεμα. Και από εκεί ξεκίνησε. Κατ’ αρχήν βρήκε πολλές περιπτώσεις κακοδιαχείρισης όπου για παράδειγμα η ελληνική κοινότητα νοίκιαζε στο ΤΕΓ δική της αίθουσα σε τιμές εξωφρενικές ή τμήματα-φαντάσματα που λειτουργούσαν χωρίς μαθητές. Στη συνέχεια οργάνωσε τα προγράμματα των εκπαιδευτικών έτσι ώστε να καλυφθούν περισσότερα από ένα τμήματα και σε άλλες πόλεις. Στη «Μιλιά», για παράδειγμα, μεσολάβησε και ζήτησε από τον καθηγητή που είχε αποσπαστεί στο Παρίσι να ταξιδεύει μια ημέρα την εβδομάδα με το τρένο στη Λυών. Παρακάλεσε τους γονείς να πληρώνουν τα έξοδα αυτά και εκείνοι το δέχτηκαν με μεγάλη χαρά και ανακούφιση. Την επόμενη χρονιά βέβαια δεν το κατάφερε και η «Μιλιά» επιβίωσε χάρη στη Σταυρίνα Δημητρίου, μια εκπαιδευτικό που είχε έρθει για μεταπτυχιακό και εθελοντικά έκανε μαθήματα. Συνεχίζει για τρίτη χρονιά και πλέον πληρώνεται από τους γονείς. Τόσο η ίδια όμως όσο και οι άλλοι αποσπασμένοι εκπαιδευτικοί προσπαθούν να αντεπεξέλθουν στον διαρκώς αυξανόμενο αριθμό των μαθητών.




Πρόσκληση σε πάρτι μασκέ «διά χειρός» των μαθητών στην Ουτρέχτη.
Συνδετικός κρίκος
Ο κ. Αλεξάκης θυμάται χαρακτηριστικά πως το 2015 λίγο πριν φύγει από το πόστο του συντονιστή στις Βρυξέλλες, του έστειλαν τα νούμερα από τις νέες εγγραφές στην Ευρώπη. «Σε κάποιες χώρες, όπως π.χ. η Ελβετία, είχαν τετραπλασιαστεί τα νούμερα και μην μπορώντας να το πιστέψω μπήκα στο αυτοκίνητό μου και οδήγησα μέχρι εκεί για να διαπιστώσω τι πραγματικά συμβαίνει. Φτάνοντας στα σχολεία αυτά έπαθα πραγματικά σοκ. Συγκινήθηκα. Αντίκρισα ουσιαστικά μια νέα, πρώτη γενιά μεταναστών».
Η κ. Μπουρνόβα, πρόεδρος του συλλόγου γονέων της «Μιλιάς», επιμένει πως η προσπάθεια αυτή που γίνεται με τη γλώσσα είναι σημαντική τόσο για τα παιδιά όσο και για τους γονείς: «Η γλώσσα είναι ο συνδετικός κρίκος μεταξύ των γονιών και των παιδιών και ο δεσμός με τη χώρα τους», εξηγεί. Και πράγματι μέσα σε όλα αυτά τα σχολεία, τα παιδιά που καλούνται να προσαρμοστούν σε μια νέα ζωή στο εξωτερικό και ενδεχομένως δυσκολεύονται, παίρνουν κουράγιο, κάνουν φιλίες, γίνονται κομμάτι μιας ελληνικής κοινότητας. Το ίδιο και οι γονείς τους.
Φέτος, για παράδειγμα, οι οικογένειες του ελληνικού σχολείου της Ουτρέχτης μαζεύτηκαν και πέρασαν μαζί την Κυριακή του Πάσχα – σούβλισαν αρνιά, χόρεψαν, γονείς και παιδιά ήρθαν κοντά.
Το ίδιο συμβαίνει και σε άλλες πόλεις μέσω αυτών των σχολείων: Ανθρωποι με τελείως διαφορετικές διαδρομές δένονται. Τους συνδέει η αγάπη, ο νόστος για την Ελλάδα αλλά και η σκέψη πως ίσως κάποια ημέρα επιστρέψουν. Οπως είπε ο Γιάννης Κυριαζής, ο πατέρας της 8χρονης Αναστασίας που ζει στην Ουτρέχτη, μπορεί να χάθηκε η μάχη και να χρειάστηκε εκείνοι να μεταναστεύσουν, όμως η πρόκληση τώρα είναι να μη χάσουν τα παιδιά τους τη γλώσσα και τη σχέση τους με την Ελλάδα.

Καθημερινή
Διαβάστε περισσότερα »

Σπάνιες Γαίες: Η χαλιναγώγηση της αγοράς από την Κίνα και πιθανοί τρόποι αντίδρασης







Η Κίνα δεν ελέγχει μόνο το μονοπώλιο στην παραγωγή/εξόρυξη σπάνιων γαιών, αλλά ολόκληρη την "αλυσίδα αξίας” αυτών (value chain).




Τα παγκόσμια αποθέματα σπάνιων γαιών εκτιμώνται σε 130 εκατομμύρια τόνους· η συνολική παγκόσμια παραγωγή εκτιμάται μεταξύ 126 και 130 χιλιάδες τόνους (2016). Η Κίνα δεν ελέγχει μόνο το μονοπώλιο στην παραγωγή/εξόρυξη σπάνιων γαιών, αλλά ολόκληρη την "αλυσίδα αξίας” αυτών (value chain).


Τη δεκαετία του 1980 οι ΗΠΑ κυριαρχούσαν στην επεξεργασία των σπάνιων γαιών καθώς ήλεγχαν ολόκληρη την αλυσίδα από-το-ορυχείο-στα-τελικά-προϊόντα. Οι ΗΠΑ επίσης κυριαρχούσαν στην καινοτομία, στο εμπόριο και στην ακαδημαϊκή έρευνα. Αυτό άλλαξε δραματικά τη δεκαετία του 1990 με αποτέλεσμα σήμερα η Κίνα να έχει μετατραπεί στον απόλυτο κυρίαρχο.

Αν θέλει κανείς να προβεί σε μία ιστορική σύγκριση μεταξύ της παρούσας κατάστασης (στην οποία η Κίνα κυριαρχεί στις σπάνιες γαίες) σε σχέση με τις συνθήκες που επικρατούσαν πριν τη δεκαετία του 1990 (περίοδο κατά την οποία οι ΗΠΑ κυριαρχούσαν στις σπάνιες γαίες) θα πρέπει ίσως να αναφερθεί σε ορισμένα διακριτά μεταξύ τους γεγονότα που συνέβησαν τη δεκαετία του 1980, πχ.:



α) Το Ιράκ εισέβαλε στο Ιράν με αποτέλεσμα η τιμή του πετρελαίου να αυξηθεί από τα $14/βαρέλι το 1978 στα $35/βαρέλι το 1981.
β) Στις 17 Σεπτεμβρίου 1980 το Αμερικανικό Γεωλογικό Ινστιτούτο (AGI) προειδοποίησε τους τρεις βασικότερους υποψήφιους των επερχόμενων αμερικανικών προεδρικών εκλογών ότι η ΕΣΣΔ προσπαθούσε να εμποδίσει ή/και να διακόψει εντελώς την πρόσβαση των ΗΠΑ σε ορυκτά κρίσιμα για την Εθνική τους Ασφάλεια· το AGI προειδοποίησε τους τρεις υποψηφίους Αμερικανούς προέδρους να δώσουν μέγιστη προτεραιότητα σε αυτό το πρόβλημα.

Συγκριτικά, ορισμένες από τις καταστάσεις που επικρατούσαν τη δεκαετία του 1980 σε σχέση με αυτές που επικρατούν σήμερα στον τομέα των σπάνιων γαιών (και των κρίσιμων/στρατηγικών ορυκτών γενικότερα) είναι οι εξής:

Τη δεκαετία του 1980 ως στρατηγικά ορυκτά θεωρούνταν το χρώμιο, το μαγγάνιο, το κοβάλτιο, η πλατίνα, το νικέλιο και ο ψευδάργυρος. Σήμερα στις ΗΠΑ ως στρατηγικά θεωρούνται περισσότερα από 35 ορυκτά μεταξύ αυτών και οι σπάνιες γαίες (οι οποίες είναι 17 στο σύνολο, άρα τα στρατηγικά ορυκτά σήμερα είναι περίπου 51).
Τη δεκαετία του 1980 ο βασικός παίκτης στα στρατηγικά ορυκτά ήταν η ΕΣΣΔ. Μέχρι τη δεκαετία του 1990 βασικός παίκτης στις σπάνιες γαίες ήταν οι ΗΠΑ· σήμερα βασικός παίκτης στις σπάνιες γαίες είναι η Κίνα.
Τη δεκαετία του 1980 η ΕΣΣΔ έδειχνε τη διάθεση να παρεμβαίνει στρατιωτικά σε περιοχές που διέθεταν στρατηγικά ορυκτά. Σήμερα η Κίνα παρεμβαίνει στις περιοχές που διαθέτουν σπάνιες γαίες μέσω της συγχώρεσης-του-χρέους ("debt-forgiveness”). 



Ενδεικτικά, ορισμένοι παράγοντες ευνοιοκρατίας (favoritisms) που οδήγησαν στη χαλιναγώγηση της "αλυσίδας αξίας" των σπάνιων γαιών από την Κίνα είναι:

Η ευαισθησία των Δυτικών κοινωνιών στις αρνητικές ειδήσεις σχετικές με τις περιβαλλοντικές καταστροφές.
Η απαγόρευση των απεργιών και η μη-ύπαρξη εργατικών συνδικάτων στην Κίνα.
Η αδιαφάνεια στη χρηματοδότηση των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης στη Δύση.
Το γεγονός ότι οι σπάνιες γαίες δεν διαπραγματεύονται μέσω κάποιου χρηματιστηρίου μετάλλων. Ένας πιθανός τρόπος αντιμετώπισης της χαλιναγώγησης της "αλυσίδας αξίας" των σπάνιων γαιών από την Κίνα είναι η δημιουργία κατάλληλου πλαισίου υπό τη μορφή "μηχανισμού" ο οποίος θα εξασφαλίζει την ομαλή προσφορά τους στους τελικούς χρήστες.

Βασικά δομικά στοιχεία του εν λόγω "μηχανισμού" προτείνονται τα εξής:
- Οι τελικοί χρήστες των σπάνιων γαιών (εταιρείες υψηλής τεχνολογίας, αμυντικές βιομηχανίες κλπ.).
- Τράπεζες.
- Εταιρεία holding.
- Χρηματιστήριο σπάνιων γαιών.

Ορισμένα από τα πιθανά οφέλη από τη δημιουργία ενός τέτοιου "μηχανισμού" είναι:
- O μετριασμός του επιχειρηματικού κινδύνου μεταξύ των τελικών χρηστών σπάνιων γαιών και των εξορυκτικών επιχειρήσεων.
- H επικράτηση δίκαιων συνθηκών στο εμπόριο σπάνιων γαιών (fair trade).
- Διαφάνεια στο εμπόριο των σπάνιων γαιών.
- Επίτευξη γεωπολιτικής ισορροπίας.
- Οικονομίες κλίμακας.

Το πλαίσιο βάσει του οποίου περιγράφεται η συνεργασία των παραπάνω "δομικών" στοιχείων του "μηχανισμού" παρουσιάζεται σε άρθρο που δημοσιεύθηκε προσφάτως στο World Economics Journal του Λονδίνου.


*Η παρούσα δημοσίευση του Σωτήρη Ν. Καμενόπουλου στο Capital.gr αποτελεί συνοπτική παρουσίαση του άρθρου του WEJ.
Διαβάστε περισσότερα »

Η σωτήρια αποσύνδεση της δραχμής από τον κανόνα του χρυσού το 1932


Μέσα στη δίνη της παγκόσμιας οικονομικής ύφεσης τον Απρίλιο του 1932, η κυβέρνηση του Ελευθέριου Βενιζέλου αποφάσισε να εγκαταλείψει την πρόσδεση της δραχμής στον κανόνα του χρυσού που είχε οδηγήσει τη χώρα σε οικονομικό αδιέξοδο. Ήταν μια σωτήρια ενέργεια, παρ’ όλες τις αντιρήσεις των δανειστών και τις σχετικές μακροχρόνιες διαπραγματεύσεις για τη ρύθμιση του χρέους που συμφωνήθηκε πολύ αργότερα, το 1964, με ευνοϊκούς όρους για την Ελλάδα.
Το σημαντικό είναι ότι, ένα μόλις χρόνο μετά τον απεγκλωβισμό από τον κανόνα του χρυρού, το 1933, η ελληνική οικονομία επέστρεψε στην αναάπτυξη και το 1936 η απασχόληση ανέρχεται στα προ της κρίσης επίπεδα.
Κατά τη διάρκεια της μεταπολεμικής περιόδου, μετά και την υποτίμηση της δραχμής έναντι του δολαρίου κατά 50% το 1953, η ελληνική οικονομία αναπτύχθηκε αλματωδώς και συνέχισε να αυξάνεται με αυξομειώσεις μέχρι την ένταξή της στην ευρωζώνη και ειδικότερα μετά το 2008 όπου πέφτει στα Τάρταρα, χωρίς ελπίδα να ανακάμψει.
Αλλά ας γυρίσουμε πίσω στην εποχή του Βενιζέλου στις αρχές της δεκαετίας του 1930.Το οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης Βενιζέλου και η νεοσύστατη Τράπεζα της Ελλάδος επιχείρησαν να υπερασπιστούν την ισοτιμία της δραχμής – αρχικά με τη στερλίνα και μετά την αποχώρηση των Βρετανών από τον κανόνα του χρυσού, τον Σεπτέμβριο του 1931, με το αμερικανικό δολάριο. Ηταν η ίδια σφιχτή πολιτική –υπό τη στενή επιτήρηση της Δημοσιονομικής Επιτροπής της Κοινωνίας των Εθνών, της Διεθνούς Οικονομικής Επιτροπής (εν λειτουργία από το 1898) και της Τράπεζας της Αγγλίας– που, παρά τα βάρη της ενσωμάτωσης των προσφύγων της Μικράς Ασίας, είχε επιτρέψει τη θεαματική μείωση των επιτοκίων εξωτερικού δανεισμού της Ελλάδας.
Το κόστος δανεισμού είχε πέσει από το 14,3% (το 1923) στο 6,7% όταν εισήλθε στον βρετανικό κανόνα του χρυσού το 1928. Με τους ίδιους σχετικά ευνοϊκούς όρους συνέχισε να δανείζεται η χώρα ώς τα τέλη του 1930. Οι ξένοι πιστωτές το 1927 είχαν επιβάλει στην Αθήνα δημoσιονομικό κανόνα, βάσει του οποίου οι δημόσιες δαπάνες δεν έπρεπε να ξεπεράσουν το 28% του ΑΕΠ το 1929-30 και ο προϋπολογισμός έπρεπε μετά το έτος αυτό να είναι ισοσκελισμένος (βλ. τη μελέτη του νυν αναπληρωτή υπουργού Οικονομικών Γιώργου Χουλιαράκη και της Σοφίας Λαζαρέτου, με τίτλο «Deja Vu? The Greek Crisis Experience, the 2010s versus the 1930s», working paper 176 της Τράπεζας της Ελλάδος).
Τότε όμως,στα τέλη του 1930, η διεθνής κρίσηφτάνει και στην Ελλάδα, με τη μορφή μαζικών πτωχεύσεων επιχειρήσεων και τραπεζικού πανικού. Η έξοδος της Βρετανίας από τον κανόνα του χρυσού ήταν το τελικό χτύπημα. Οι καταθέτες έσπευσαν να μετατρέψουν τις δραχμές τους σε χρυσό ή συνάλλαγμα. Η θεσμικά αδύναμη ιδιαίτερα έναντι της Εθνικής, Τράπεζα της Ελλάδος ,διαχειρίστηκε ανεπαρκώς το σοκ, με ξαφνικές αυξήσεις επιτοκίων τις οποίες ακολούθησαν ανεξήγητες μειώσεις.
Στις αρχές του 1932, ο Βενιζέλος, που απολάμβανε τη στήριξη της αντιπολίτευσης για την πολιτική διατήρησης της σταθερής ισοτιμίας, μειώνει τους μισθούς των δημοσίων υπαλλήλων κατά 6%. Στη συνέχεια επισκέπτεται τη Ρώμη, το Παρίσι και το Λονδίνο,τις τρεις εναπομείνασες εγγυήτριες δυνάμεις του δανείου του 1898. Εκεί υπόσχεται ότι η Ελλάδα δεν θα προβεί σε μονομερείς ενέργειες. Παράλληλα, όμως, διαμηνύει πως οι αντοχές της οικονομίας έχουν εξαντληθεί και δεν υπάρχει δυνατότητα για περαιτέρω περικοπές ή αυξήσεις φόρων με δεδομένο ότι, ο κρατικός προϋπολογισμός ήταν πλεονασματικός τα τρία προηγούμενα χρόνια.
Τελικά, αποφασίζει να προχωρήσει στη στάση πληρωμών και στην αποσύνδεση της δραχμής-από τον κανόνα του χρυσού -ένα είδος Grexit- gegon;ow που οδήγησε στην ανάκαμψη της οικονομίας και τη σωτηρία της χώρας.
Το καταληκτικό συμπέρασμα από τον απεγκλωβισμό της χώρας μας από τον κανόνα του χρυσού και τη στάση πληρωμών το 1932, είναι ότι, η ελληνική οικονομία απαλλάχτηκε απο τη μέγγενη των χρεών και υποτιμώντας το εθνικό της νόμισμα, σε συνδυασμό με παράλληλα μέτρα δημοσιονομικής και νομισματικής πολιτικής, αναπτύχθηκε ικανοποιητικά έως και αλματωδώς για πολλές δεκαετίες. Μέχρις ότου μπήκε ξανά σε μια νέα ποιο σκληρή και απάνθρωπη νομισματική φυλακή. Αυτήν του γερμανικού ευρώ.

odosdrachmis.gr
Διαβάστε περισσότερα »

Πώς Ο Εγκέφαλός Μας Βιώνει Το Χρόνο...



Πολλές φορές μέχρι σήμερα σε άρθρα μας, βιβλία και διαλέξεις έχουμε αναφερθεί και αναλύσει, με κάθε επιστημονική ακρίβεια, το γεγονός ότι ο χρόνος των ρολογιών και των ημερολογίων μας δεν εκφράζει τίποτα όσον αφορά την αλήθεια του σύμπαντος.
Ο μετρούμενος χρόνος αποτελεί ένα πλαστό δημιούργημα της ανθρώπινης βιολογίας, ένα matrix κι αυτός, όπως ακριβώς αυτό το οποίο ονομάζουμε «ύλη».
Η Θεωρία της Σχετικότητας το αποδεικνύει και δεν είναι τυχαίο ότι ο A. Einstein ανέφερε για τον χρόνο: «Για μας τους ορκισμένους φυσικούς η διάκριση ανάμεσα στο παρελθόν, το παρόν και το μέλλον είναι μόνο μια ψευδαίσθηση ακόμα κι αν είναι τόσο επίμονη».
Σαν μια μικρή απάντηση στις πολλές, και όχι πάντα ευγενικές, αντιρρήσεις οι οποίες έχουν διατυπωθεί, αναφέρουμε την επόμενη επιστημονική εργασία.
Διαβάστε περισσότερα »

Σημαντική ήττα για το ελεύθερο και ανοιχτό διαδίκτυο η ψήφιση των άρθρων 13 και 11 από το Ευρωπαϊκό κοινοβούλιο





Πηγή: ΕΛΛΑΚ στις 13 Σεπτεμβρίου 2018

Χθες 12 Σεπτεμβρίου , το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο με ψήφους 438 υπέρ και 226 κατά (με 39 αποχές) αποφάσισε να εγκρίνει δραστικές αλλαγές στη νομοθεσία περί πνευματικής ιδιοκτησίας, οι οποίες, θα επηρεάσουν αρνητικά τη δημιουργικότητα, την ελευθερία έκφρασης, την έρευνα και τη συμμετοχή σε ολόκληρη την ΕΕ

Η χθεσινή απόφαση είναι ένα σοβαρό πλήγμα για το ελεύθερο και ανοιxτό διαδίκτυο. Υποστηρίζοντας νέα νομικά και τεχνικά όρια σε ό, τι μπορούμε να δημοσιεύσουμε και να μοιραστούμε ηλεκτρονικά, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο βάζει τα εταιρικά κέρδη πάνω από την ελευθερία του λόγου και εγκαταλείπει τις μακροχρόνιες αρχές που καθιστούσαν το διαδίκτυο αυτό που είναι σήμερα.

Το σημείο εκκίνησης αυτής της νομοθεσίας ήταν μια μάχη μεταξύ των μεγάλων εταιρειών, της μουσικής βιομηχανίας και του YouTube, για τα χρήματα. Η μουσική βιομηχανία παραπονέθηκε ότι παίρνει λιγότερα κάθε φορά που ένα από τα μουσικά βίντεο της παίζεται σε μια πλατφόρμα βίντεο όπως το YouTube, παρά όταν τα κομμάτια τους ακούγονται στις συνδρομητικές υπηρεσίες όπως το Spotify, αποκαλώντας τη διαφορά ως «κενό αξίας». Ξεκίνησαν μια επιτυχημένη προσπάθεια άσκησης πίεσης: Ο νόμος για το φιλτράρισμα περιεχομένου, αποσκοπεί κυρίως στο να τους δώσει ένα χαρτί διαπραγμάτευσης για να απαιτήσουν περισσότερα χρήματα από την Google στις διαπραγματεύσεις. Και αυτή η διαμάχη επηρεάζει και όλες τις άλλες πλατφόρμες και όλους τους δημιουργούς και τους χρήστες.

Η άσκηση πιέσεων από τη μουσική βιομηχανία, έδωσε σε πολλούς ευρωβουλευτές την ψευδή ιδέα ότι οι πλατφόρμες που φιλοξενούν uploads για κέρδος εκμεταλλεύονται απαραιτήτως τους δημιουργούς και ότι τα φίλτρα λογοκρισίας θα οδηγήσουν σε καλύτερη ανταμοιβή των δημιουργών. Το μόνο αποτέλεσμα που θα έχουν τα φίλτρα λογοκρισίας είναι να αυξήσουν τα κέρδη της μουσικής και κινηματογραφικής βιομηχανίας. Επιπρόσθετα, φιμώνονται όλοι οι νέοι δημιουργοί μιας δεν θα μπορούν να χρησιμοποιούν έργα με προστασία της πνευματικής ιδιοκτησίας με μετασχηματιστικούς τρόπους – όπως τα remixes, cover songs, κολάζ κ.ο.κ.

Η έγκριση του άρθρου 13 (366 υπέρ, 297 κατά) αποσκοπεί στο να καταστήσει όλες τις πλατφόρμες διαδικτύου (ακόμα και τις πιο μικρές) υπεύθυνες για παραβιάσεις πνευματικών δικαιωμάτων που διαπράττουν οι χρήστες τους. Αυτός ο νόμος υποχρεώνει όλους ιστότοπους και διαδικτυακές εφαρμογές να εγκαταστήσουν φίλτρα λογοκρισίας. Οτιδήποτε θέλουμε να δημοσιεύσουμε θα χρειαστεί πρώτα να εγκριθεί από αυτά τα φίλτρα και ένα απολύτως νόμιμο περιεχόμενο, όπως οι παρωδίες και τα memes, θα παγιδευτεί φίλτρα. Οι μικρότερες πλατφόρμες που δεν θα μπορούν να ανταποκριθούν στο υψηλό κόστος των φίλτρων λογοκρισίας θα κλείσουν, ενώ οι μεγάλες πλατφόρμες θα διαχειρίζονται όλες τις αναρτήσεις λογοκρίνοντας τα πάντα.

Η υιοθετηθείσα διατύπωση του άρθρου 11 (393 υπέρ, 279 κατά) επιτρέπει μόνο την αναπαραγωγή « ελάχιστων λέξεων» από ειδησεογραφικά άρθρα, συμπεριλαμβανομένων των υπερσυνδέσμων – ακολουθώντας έναν υφιστάμενο γερμανικό νόμο. Πέντε χρόνια μετά την έναρξη ισχύος του «φόρου στους συνδέσμους» στη Γερμανία, κανένας δημοσιογράφος ή εκδότης δεν πήρε ούτε μια δεκάρα επιπλέον, οι νεοσύστατες επιχειρήσεις στον τομέα των ειδήσεων αναγκάστηκαν να κλείσουν και τα δικαστήρια ακόμα προσπαθούν να εκκαθαρίσουν την νομική αβεβαιότητα σχετικά με το πού ακριβώς είναι θα είναι η γραμμή παράβασης. Το ίδιο λάθος θα επαναληφθεί τώρα σε επίπεδο ΕΕ

Όπως δήλωσε ο Ryan Merkley, CEO των Creative Commons:

Εάν είστε ένας απλός άνθρωπος ή ένας ανεξάρτητος καλλιτέχνης που χρειάζεστε το διαδίκτυο για την καθημερινή σας ζωή ή για δουλειά ή για διασκέδαση, εάν είστε κάποιος που διαβάζει άρθρα online ή κάνετε τη δική σας μουσική ή έχετε ιδέα για μια startup ή αν είστε επιστήμονας που θέλει να θεραπεύσει μια ασθένεια, αυτή η πρόταση σας επηρεάζει αρνητικά. Η ΕΕ είναι ένα λιγότερο καλό μέρος για να κάνετε την τέχνη σας, να φτιάξετε τη μουσική σας ή να οδηγήσετε την καινοτομία ή την ανακάλυψη.

(Διαβάστε και το 10 καθημερινά πράγματα στο διαδίκτυο που η Ευρωπαϊκή Επιτροπή θέλει να καταστήσει παράνομα)

Το Κοινοβούλιο θα αρχίσει τώρα τελικές διαπραγματεύσεις με το Συμβούλιο, το οποίο θα εκπροσωπεί τις κυβερνήσεις των κρατών μελών και την Ευρωπαϊκή Επιτροπή (το εκτελεστικό όργανο της ΕΕ που πρότεινε το αρχικό κείμενο της οδηγίας για τα δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας). Αυτά τα τρία όργανα θα εργαστούν για να εναρμονίσουν τις εκδόσεις τους με το κείμενο της οδηγίας και το τελικό κείμενο θα ψηφιστεί εκ νέου στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο πιθανώς στις αρχές του 2019.

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο είχε την ευκαιρία να καθορίσει τα δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας για 500 εκατομμύρια Ευρωπαίους και να δηλώσει στον κόσμο ότι οι προοδευτικές αλλαγές στον νόμο μπορούν να ενισχύσουν τους νέους δημιουργούς και να προάγουν τη δημιουργικότητα και το ανοιχτό διαδίκτυο. Αντ ‘αυτού, επέλεξε να συμμαχήσει με τους ισχυρότερους κατόχους δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας, με μοναδικό στόχο να ελαχιστοποιήσουν τις επιπτώσεις που έχουν οι ψηφιακές τεχνολογίες και το διαδίκτυο στα επιχειρηματικά τους μοντέλα.

Ο αγώνας για το μέλλον του Διαδικτύου δεν έχει τελειώσει. Ενώ η χθεσινή ψηφοφορία στο Κοινοβούλιο αποτέλεσε σημαντική ήττα, εναπόκειται σε όλους μας να συνεχίσουμε να οργανώνουμε και να υποστηρίζουμε τον ελεύθερο και ανοικτό ιστό που θέλουμε και χρειαζόμαστε στην ΕΕ και πέρα ​​από αυτήν.
Διαβάστε περισσότερα »

Η «χρυσή στοά του Αλεξάνδρου»





Υπάρχει ένας θρύλος. Ένας μύθος. Λένε πως η ιστορία μεταδόθηκε από πάππου προς πάππου. Από την αρχαία εποχή στο Μεσαίωνα. Από τους εντόπιους στους κατακτητές. Κι από αυτούς στους άλλους κατακτητές, στους περαστικούς που διανυκτέρευσαν μια νύκτα στα Κρούσια, στους πρόσφυγες. Μια ισχυρή παράδοση.


Η ιστορία της «Χρυσής στοάς του Αλεξάνδρου», έτσι την ονομάζουν.
Πρόκειται για έναν σκαμμένο χώρο σε αδιευκρίνιστο μέρος κοντά στις αρχαίες Φύσκες. Όταν ενσωματώθηκε η Κρηστωνία στο μακεδονικό κράτος και διαπίστωσε με τα ίδια του τα μάτια ο βασιλιάς τον ορυκτό πλούτο τα έχασε.

Έδωσε τότε εντολή η μεγάλη ποσότητα του χρυσού να μην βγει από το βουνό. Να κρατηθεί σε μια στοά, σε ένα δώμα στα έγκατα των Κρουσίων. Εκεί συγκεντρώθηκε από άλλες στοές ο χρυσός ακατέργαστος. Είχε δοθεί, λένε, εντολή από το βασιλιά (μάλλον θα εννοούν τον Αλέξανδρο τον Α΄) όποιος μιλήσει για αυτό να θανατώνεται αυτοστιγμής. Μόνον αυτός θα έδινε την εντολή για την έξοδό του χρυσού από τη μυστική στοά. Ήταν η κρυφή δύναμη του Μακεδόνα βασιλιά.

Γνώριζαν γι’ αυτό ένας ή δύο έμπιστοί του και φυσικά ορισμένοι ορκισμένοι στο όνομά του, μεταλλωρύχοι. Ώσπου έγινε το απροσδόκητο. Μεγάλος σεισμός. Ταρακουνήθηκε όλη η οροσειρά των Κρουσίων και δεκάδες στοές, εκατοντάδες μέτρα μέσα στο βουνό κατέρρευσαν. Σε μια από αυτές βρισκόταν κρυμμένος ο πλούτος του βασιλιά. O Ηρόδοτος εκείνη την εποχή έγραψε για τον ποταμό Ηδωνό ( τον μετέπειτα ονομάζόμενο Εχείδωρο) που πήγαζε από τα υψώματα των Κρουσίων και κατέβαζε ψήγματα χρυσού:


« Ἠδωνός καλούμενος · ό έχων (φησί) δώρα χρυσού γαρ καταφέρων ψήγματα, οί εγχώριοι άρύονται, δέρματα αιγών κείραντες και καθιέντες είς τό ύδωρ"
Πέρασαν μέρες, μήνες, χρόνια. Ήταν αδύνατο να εντοπίσουν οι μεταλλωρύχοι τη ‘χρυσή στοά’.

Έσκαβαν και προχωρούσαν, συναντούσαν καταποντισμένες στοές, τις άνοιγαν. Τίποτε. Ένας πραγματικός λαβύρινθος με λίγο οξυγόνο, θάνατο και απόλυτο σκοτάδι. Ξανάγινε κι άλλος σεισμός, ίσως μετασεισμός. Οι στοές κατέρρευσαν πλήρως. Η στοά που οδηγούσε στο χρυσό δώμα χάθηκε. Οι μεταλλωρύχοι καταπλακώθηκαν από τα χώματα.

Ο βασιλιάς πέθανε. Δεν έμαθε ποτέ για την τύχη του χρυσού του.

Οι μεταλλωρύχοι που έζησαν, πριν πεθάνουν μύησαν τα παιδιά τους στο μεγάλο μυστικό.

Έβαζαν εκατοντάδες δούλους να δουλεύουν μερόνυχτα μέσα στο βουνό για να εντοπίσουν τη μία στοά, τη μοναδική. Η φαντασία οργίαζε. Η χρυσή στοά, λένε, δεν είχε τοιχώματα από βράχο ή χώμα, ήταν όλη ντυμένη με χρυσό. Το μυστικό με τα χρόνια διέρρευσε, από ιστορία, έγινε μύθος, εξελίχθηκε σε παραμύθι και πήρε άλλη τροπή.

Λέγεται πως δεκάδες οικογένειες έμειναν ορφανές, καθώς μέσα στις πολυδαίδαλες στοές χάθηκαν μεταλλωρύχοι αναζητώντας το χρυσό δώμα.

Η «Χρυσή Στοά», έγινε γνωστή στις ορφανευμένες οικογένειες ως «Κατάρα του Αλέξανδρου». Μια ονομασία που απέτρεπε σε μελλοντικούς μεταλλωρύχους να ψάξουν για τον περίφημο πολύτιμο μέταλλο του αρχαίου βασιλιά. Κατόπιν ο λαός το έκανε ένα ωραίο παραμύθι. Όπως όλα τα παραμύθια είχε και αυτό το ηθικό δίδαγμα του: η απληστία πολλές φορές πληρώνεται με τη ίδια τη ζωή.

Αυτή είναι η ιστορία της χρυσής στοάς. Κι αν αρκετοί αναγνώστες (που κυρίως είναι αναγνώστες εκτός Κιλκίς) με μέμφονται ότι απέκρυψα στις τρεις εκδόσεις του έργου μου, την ιστορία αυτή, ομολογώ πως δεν μπορούσα να κάνω αλλιώς, πρόκειται για έναν θρύλο, ένα μύθο, ίσως παραμύθι, αφού δεν είναι αποδεδειγμένο ιστορικά.


Ο χρυσός πέρα από το μύθο
Είχαμε σημειώσει σε προηγούμενο δημοσίευμά μας πως όταν κατέλαβαν οι Μακεδόνες την περιοχή της Κρηστωνίας δεν βιαιοπράγησαν κατά των Κρηστωναίων ούτε τους έδιωξαν από τον τόπο τους, όπως έκαναν σε άλλους λαούς της περιοχής. Αυτό αναφέρεται από τον Θουκυδίδη, δίχως να δώσει ο ιστορικός κάποια εξήγηση. Η κατάληψη της περιοχής, ανατολικά του Αξιού, από του Μακεδόνες αποτελούσε ένα πολύ σημαντικό στοιχείο για την εξάπλωσή τους. Είχαν τη δυνατότητα, τώρα, να αντλήσουν μεγάλη ισχύ που τους παρείχε αφειδώς η κρηστωνική γη.

Εκμεταλλεύτηκαν τα ορυχεία αργύρου και χρυσού. Τα πολύτιμα μέταλλα έδωσαν μια τεράστια ώθηση για την επεκτατική τους πορεία. Ήταν η πρώτη πηγή πλούτου και ισχύος πριν φθάσουν στον χρυσό του Παγγαίου. Πιστεύουμε πως ο λόγος που δεν βιαιοπράγησαν και δεν έδιωξαν τους Κρηστωναίους από τη γη τους ήταν σαφώς η πολύτιμος μεταλλοφόρος περιοχή που ζούσαν.

Μπορεί ποτέ κανείς να διώξει ή να σκοτώσει έμπειρους μεταλλωρύχους που γνωρίζουν με κάθε λεπτομέρεια την περιοχή αλλά και την επεξεργασία των ακατέργαστων λίθων όπου βρίσκονταν τα πολύτιμα μέταλλα; Φυσικά όχι!
Όπως είναι διαπιστωμένο ο χρυσός στην περιοχής της Κρηστωνίας δεν ήτανε συγκεντρωμένος σε μια φλέβα αλλά διασκορπισμένος και προσκολλημένος σε διάφορα πετρώματα, κυρίως βέβαια στο χαλαζία.

Έτσι η επεξεργασία αποτελούσε, την εποχή εκείνη, μια εντελώς ξεχωριστή διαδικασία γνωστή μόνον στους έμπειρους Κρηστωναίους. Και γι’ αυτό η συνεργασία με αυτούς από τον Αλέξανδρο τον Α΄ ήταν απαραίτητη για τη γρήγορη εξόρυξή του μετάλλου.
Είναι αυτονόητο πως δεν αναφερόμαστε για τον επιφανειακό χρυσό του Γαλλικού ποταμού αλλά για αυτόν που κρυβόταν στα σπλάχνα του ορεινού όγκου των πηγών του.


Πριν από το 1000 π.Χ. η εκμετάλλευσή του
Η εκμετάλλευσή του άρχισε πριν από το 1000 π.Χ. Ήδη μας είναι γνωστό από την αρχαιολογία πως περί το 900 π.Χ. οι Ευβοείς είχαν εμπορικό κέντρο την αρχαία Σίνδο που βρισκόταν κοντά στη σημερινή Αγχίαλο (μέχρι εκεί έφθανε η θάλασσα και εκεί χυνόταν ο Γαλλικός ποταμός).

Σε αυτό το πανάρχαιο εμπορικό κέντρο βρέθηκαν πάρα πολλά κατάλοιπα της εποχής αυτής, ακόμη και χρυσός από την Κρηστωνία κατεργασμένος με αξεπέραστη δεξιοτεχνία Κύρια πηγή προμήθειας χρυσού των Ευβοειτών, λοιπόν, μέχρι και τον όγδοο αιώνα προ Χριστού, ήταν η αρχαία Κρηστωνία.

Κάτοικος της περιοχής που εργαζότανε το 1959, στην εξόρυξη χρυσού στα Κρούσια, (του οποίου το όνομα δεν επιθυμώ να σημειώσω) ανέφερε, στον γράφοντα, σε σχετική έρευνα που διενέργησε, πως η εταιρία εξόρυξης γνώριζε για το ‘μύθο του Αλεξάνδρου’, μάλιστα περάσανε και από ειδικό ‘σχολείο’ πως να εντοπίζουν μια αρχαία στοά στον ορεινό όγκο των Κρουσίων.

Επί πρόσθετα το έτος που αναφέρθηκε πιο πάνω, κατά τις ανασκαφές που διενεργούσαν για τον εντοπισμό αρχαίων στοών, βρήκαν, ανατολικά της περιοχής του Παλατιανού, αρχαίο νεκροταφείο. Τότε οι αρχαιότητες του Παλατιανού δεν είχαν, ακόμη, εντοπιστεί.

Όπως, μου ανέφερε ο μεταλλωρύχος και δεν έχω λόγο να μην τον πιστέψω, οι τάφοι ήταν περιποιημένοι και οι σκελετοί έφεραν στα πόδια τους χαλκάδες. Ήταν, δηλαδή, αιχμάλωτοι προφανώς πολέμου που έγιναν δούλοι στα μεταλλεία χρυσού.

Την συγκεκριμένη αυτήν εποχή, πριν από εξήντα περίπου χρόνια, διάφοροι επίδοξοι χρυσοθήρες, κυρίως Γερμανοί και Ιταλοί, που ήρθαν στην περιοχή με τη δικαιολογία να ξαναδούν την περιοχή που είχαν πολεμήσει στη διάρκεια της γερμανικής κατοχής, εντοπίστηκαν από χωρικούς να σκάβουν νύχτα σε ορισμένα σημεία του βουνού που είχαν κάποια κοινά χαρακτηριστικά...

Χωρικός που γνώριζε τα γερμανικά, κατάλαβε από τις μεταξύ τους συζητήσεις, πως δεν έψαχναν για λίρες που πιθανόν να κρύφτηκαν στην περίοδο της κατοχής αλλά για κάποιο ‘μεγάλο θησαυρό του Αλεξάνδρου’.

Θα ήθελα να σημειώσω, ως κατακλείδα, πως σκοπός του δημοσιεύματος αυτού δεν είναι για να αναζωπυρώσω το ενδιαφέρον των μελλοντικών χρυσοθήρων. Προσπάθησα περιεκτικά να μεταφέρω ένα θρύλο, ένα μύθο που πολλοί μου καταλογίζουν ότι έχω αποκρύψει σκόπιμα από τα κείμενά μου...


Μικρές Εκδόσεις Γιῶργος Ἐχέδωρος΄


Πηγή
Διαβάστε περισσότερα »

Σπάνιες φωτογραφίες από μία Αθήνα που δεν υπάρχει πια – Πως ήταν και πως έγινε




Φωτογραφίες από το κέντρο της Αθήνας, από στιγμές της καθημερινότητας, φωτογραφίες από μία πόλη που δεν ζήσαμε. Ο Ηλεκτρικός Σιδηρόδρομος της Αθήνας έπαιξε έναν ιδιαίτερα σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη της πόλης. Το φωτογραφικό αρχείο του Ηλεκτρικού Σιδηρόδρομου ζωντανεύει μπροστά μας την Αθήνα που δεν ζήσαμε.
Ο Ηλεκτρικός Σιδηρόδρομος

Ο Ηλεκτρικός Σιδηρόδρομος εγκαινιάστηκε το 1869 και αρχικά ένωνε τον Πειραιά με το Θησείο, ενώ το 1885 δημιουργήθηκε μια ξεχωριστή γραμμή που ένωνε την Αθήνα με το Στροφύλι. Από το 1957 μέχρι σήμερα, η Γραμμή 1 συνδέει το λιμάνι του Πειραιά με την Κηφισιά και αντιστρόφως, εκτελώντας μία διαδρομή συνολικού μήκους 25,7 χιλιομέτρων.
Διαβάστε περισσότερα »

Όπλα μικροκυμάτων χρησιμοποιήθηκαν ίσως, ως "directed energy weapons" για να προκαλέσουν εγκεφαλική βλάβη στους Αμερικανούς διπλωμάτες στην Κίνα και στην Κούβα





Με όπλα μικροκυμάτων Microwave Weapons (που χρησιμοποιήθηκαν ως directed energy weapons) ικανά να προκαλέσουν σοβαρή εγκεφαλική βλάβη πιθανώς να βομβαρδίστηκαν οι Αμερικανοί διπλωμάτες, στην Κίνα και στην Κούβα.




Οι περιπτώσεις στην Κίνα, τον Ιούνιο του 2018, σε Αμερικανούς διπλωμάτες, που εργάζονται στο προξενείο των Ηνωμένων Πολιτειών, στο Guangzhou, έχουν διευρύνει ένα ιατρικό μυστήριο που ξεκίνησε το 2016, όταν οι υπάλληλοι της αμερικανικής πρεσβείας και τα μέλη των οικογενειών τους άρχισαν να αρρωσταίνουν στην Αβάνα.
οι μυστηριώδεις ασθένειες -εγκεφαλικές βλάβες από ακουστικές παρενοχλήσεις "auditory sensations" 24 τουλάχιστον διπλωματών- άρχισαν να αναγνωρίζονται σαν αποτέλεσμα επίθεσης, τον Νοέμβριο του 2016.
Οι πάσχοντες έχουν υποστεί μια σειρά συμπτωμάτων, όπως απώλεια ακοής, αποπροσανατολισμός, ζάλη, κόπωση, γνωστικά προβλήματα και απώλεια ύπνου.



Μεγάλος αριθμός Αμερικανών διπλωματών και απλών υπαλλήλων στις Αμερικανικές πρεσβείες της Αβάνας και του Guangzhou, υποβάλλεται σε ιατρικές εξετάσεις από γιατρούς του State Department ( οι ασθενείς διπλωμάτες μεταφέρθηκαν στο Πανεπιστήμιο της Πενσιλβανίας, για ιατρική παρακολούθηση και θεραπεία)
Η ομάδα γιατρών που εξέτασε 21 θύματα της επίθεσης, δεν έκανε καμία αναφορά σε μικροκύματα (microwave strikes), στην έκθεση που υπέβαλλε τον Μάρτιο.
Ωστόσο ο επικεφαλής συγγραφέας της έκθεσης Douglas Smith (director of the University of Pennsylvania's Center for Brain Injury and Repair) δήλωσε στις 2-9-18, ότι τα μικροκύματα θεωρήθηκαν υπαίτια για τους εγκεφαλικούς τραυματισμούς.



"στην αρχή, όλοι ήταν σχετικά σκεπτικοί, αλλά όλοι συμφωνούν ότι υπάρχει κάτι εκεί", δήλωσε ο κ.Smith στους New York Times.
Σε συνέντευξή του στο CNN την Κυριακή, είπε ότι αν και τα μικροκύματα είναι ο κύριος ύποπτος, οι ultrasound και infrasound ήχοι, επίσης μελετήθηκαν ως πιθανές αιτίες.
Τα όπλα μικροκυμάτων "Microwave weapons" χρησιμοποιούνται ως «κατευθυνόμενα ενεργειακά όπλα» "directed energy weapons" τα οποία είναι συνήθως αερομεταφερόμενα (airborne) και βρίσκονται σε αεροσκάφη ή drones.
Αυτά τα όπλα εκπέμπουν ενέργεια για να καταστρέψουν ή να διαταράξουν στοχευμένα ηλεκτρονικά συστήματα.
Τα όπλα αναφέρονται επίσης ως όπλα υψηλής ισχύος με μικροκύματα (HPM) "high power microwave (HPM) weapons" καθώς αυτά παρέχουν ενέργεια απευθείας στον στόχο χρησιμοποιώντας ηλεκτρομαγνητικά κύματα υψηλής ισχύος.
Τα μικροκύματα μπορούν να διεισδύσουν μέσω σωματιδίων νέφους, σκόνης και υδρατμών και ως εκ τούτου η απόδοση του όπλου δεν επηρεάζεται από τις ατμοσφαιρικές συνθήκες. Αυτά τα όπλα καταστρέφουν μια ευρεία περιοχή προορισμού και θεωρούνται ως όπλα περιοχής.
Τα θύματα της ηχητικής επίθεσης ανέφεραν ότι άκουσαν έντονους ήχους (intense high-pitched sounds) στο δωμάτιο του ξενοδοχείου τους ή στα σπίτια τους και μετά παρουσίασαν συμπτώματα όπως ναυτία, έντονο πονοκέφαλο, κόπωση, ζάλη, προβλήματα ύπνου και απώλεια ακοής.
Ένας ανώτερος υπάλληλος διοίκησης (senior administration official) δήλωσε στους ερευνητές του CNN ότι, έλεγξε τα δωμάτια και τα σπίτια του ξενοδοχείου, αλλά δεν βρήκε "acoustic devices"
Αυτό οδήγησε στις αρχές επιβολής του νόμου, να πιστέψουν ότι οι τραυματισμοί, ήταν αποτέλεσμα χτυπήματος με όπλα μικροκυμάτων που ακτινοβολούσαν από κοντινή τοποθεσία.
Οι αλλόκοτοι, ακανόνιστοι ήχοι ήταν ένας τρόπος για να κρύβονται οι επιθέσεις μικροκυμάτων.
Ο αξιωματούχος είπε ότι, αυτή ήταν μόνο μια θεωρία και δεν υπήρχαν συγκεκριμένα στοιχεία που να το αποδεικνύουν. Ωστόσο οι εξετάσεις εγκεφάλου (Brain scans) των θυμάτων, έδειξαν αλλαγές που φανερώνουν τραυματισμό.
Η Beatrice Golomb, καθηγήτρια της ιατρικής στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας του San Diego, συμφώνησε με τον Douglas Smith, διευθυντή του "Pennsylvania's Center for Brain Injury and Repair" του πανεπιστημίου της Πενσιλβανίας.
"Τα αναφερόμενα γεγονότα συμβαδίζουν με το φαινόμενο εφαρμογής παλμικής ραδιοσυχνότητας
(pulsed radio frequency/microwave radiation) και αυτό δύναται να θεωρηθεί πηγή τραυματισμού στους διπλωμάτες της Κούβας (συμπτώματα από την RF / MW ...)" ανέφερε η κ.Golomb σε ανακοίνωση της αυτό το μήνα.
"Οι ιδιαιτερότητες των ποικίλων ήχων που ανέφεραν οι διπλωμάτες κατά τη διάρκεια των εμφανώς υποκινούμενων επεισοδίων, όπως τραγούδια, κουδούνισμα και βουητό, συνυπάρχουν λεπτομερώς με γνωστές ιδιότητες της λεγόμενης « ακοής μικροκυμάτων », επίσης γνωστή ως "φαινόμενο Frey" δήλωσε στο δελτίο τύπου του πανεπιστημίου.
Σύμφωνα με το φαινόμενο Frey, που πήρε το όνομά του από τον Αμερικανό νευροεπιστήμονα βιολόγο Allan H. Frey, τα μικροκύματα μπορούν να εξαπατήσουν τον εγκέφαλο να αντιληφθεί αυτό που φαίνεται να είναι συνηθισμένος ήχος.

[Observations: Noises: Chirping, ringing or grinding noises were heard at night, during episodes reportedly triggering health problems, by many diplomats. Some reported that sounds were localized with laserlike precision; or said the sounds seemed to follow them (within the territory in which they were perceived). Pulsed RF/MW engenders just these apparent “sounds” via the “Frey effect.” Perceived “sounds” differ by head dimensions and pulse characteristics, and can be perceived as located behind, in or above the head. Ability to hear the “sounds” depends on high frequency hearing and low ambient noise. ]
περισσότερα στον σύνδεσμο της ανακοίνωσης
https://static1.squarespace.com/static/58fa27103e00bed09c8eac2c/t/5b7f95930e2e7262c9be0455/1535088022263/Cuba+2018-08-23c+-NEJM.pdf
***********************************************
κατά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο άτομα που στέκονταν μπροστά σε ραντάρ ανέφεραν πως άκουγαν ήχους που δεν τους άκουγαν άλλοι γύρω τους, αλλόκοτους ήχους που όπως ανέφεραν προέρχονταν "μέσα από το κεφάλι τους".
Το φαινόμενο αυτό, γνωστό ως ακουστικό φαινόμενο μικροκυμάτων ή "φαινόμενο Frey", μελέτησε ο νευροεπιστήμονας βιολόγος Allan Frey που ανακάλυψε πως πιθανότατα δεν προκαλείται στο εξώτερο αυτί ή στο τύμπανο αλλά γύρω από την εσώτερη περιοχή του αυτιού, συγκεκριμένα του κοχλία, λόγω της θέρμανσης διαφόρων ανατομικών μερών αυτής της περιοχής.

το 1960 ο κ.Frey, εργαζόταν στο Advanced Electronics Center του πανεπιστημίου Cornell. Ένας άντρας που μέτρησε τα σήματα ραντάρ σε μια κοντινή εγκατάσταση GE πήγε να τον συναντήσει και δήλωσε ότι μπορούσε να ακούσει τους παλμούς της δέσμης - beam’s pulses — zip, zip, zip..
ο κ. Frey ενδιαφέρθηκε και ταξίδεψε στο χώρο εργασίας του ανθρώπου στις Συρακούσες και τοποθέτησε τον εαυτό του στο "radar beam".
όπως είπε "θα μπορούσα να το ακούσω και εγώ."
Τα κείμενα του κ. Frey - αναφέροντας ότι ακόμα και κωφοί άνθρωποι μπορούσαν να ακούσουν τους ψευδείς ήχους - θεμελίωσαν ένα νέο πεδίο μελέτης σχετικά με τις νευρικές επιπτώσεις της ακτινοβολίας. Το πρώτο βιβλίο του κ. Frey , το 1961, ανέφερε ότι οι πυκνότητες ισχύος 160 φορές χαμηλότερες από το "πρότυπο μέγιστο ασφαλές επίπεδο για συνεχή έκθεση" θα μπορούσαν να προκαλέσουν τις ηχητικές αυταπάτες.
Οι ερευνητές αγωνίστηκαν για να επιβεβαιώσουν και να επεκτείνουν τα ευρήματα του κ. Frey. Αρχικά ονόμασαν το φαινόμενο με το όνομα του, αλλά τελικά το ονόμασαν ακουστικό αποτέλεσμα μικροκυμάτων και, εν καιρώ, γενικότερα, ακρόαση ραδιοσυχνότητας .
(eventually called it the microwave auditory effect and, in time, more generally, radio-frequency hearing)
Λίγο καιρό μετά τις αρχικές ανακαλύψεις του, ο κ Frey προσκήθηκε από τη Σοβιετική Ακαδημία Επιστημών για μια διάλεξη και επίσκεψη σε εργαστήρια.
[Soviet research on microwaves for “internal sound perception,” the Defense Intelligence Agency warned in 1976, showed great promise for “disrupting the behavior patterns of military or diplomatic personnel.”]

σε παγκόσμιο επίπεδο, η απειλή ανάπτυξης αυτού του όπλου μεγάλωσε.
το φαινόμενο Frey μπορεί όχι μόνο να προκαλέσει τους αλλόκοτους ήχους, αλλά και να μεταδώσει στο άτομο διάφορες λέξεις, επιτρέποντας έτσι την ασύρματη επικοινωνία με το "υποκείμενο" χωρίς δέκτη, αν και κάτι τέτοιο μπορεί να είναι επικίνδυνο αν μεταδοθούν "μεγάλες φράσεις" λόγω της ενέργειας που απαιτείται και κατά συνέπεια της θέρμανσης στο κρανίο του υποκειμένου.
Επιστήμονες που συνεργάζονται με την αμερικανική Πολεμική Αεροπορία έχουν προσπαθήσει να μεταδώσουν κατανοητές λέξεις και φράσεις στους αντιπάλους.
ένα άλλο ενδιαφέρον όπλο το οποίο βασίζεται στα μικροκύματα είναι η MEDUSA ακρωνύμιο της φράσης "Mob Excess Deterrent Using Silent Audio". Προκαλούν πολύ δυνατούς, ενοχλητικούς ήχους μέσα στο κεφάλι του θύματος (σιωπηλούς ήχους) που δεν μπορούν να αντιμετωπιστούν με ωτοασπίδες.
Δεν είναι γνωστό εάν η Ουάσινγκτον χρησιμοποιεί τέτοια όπλα. Αλλά το Πεντάγωνο δημιούργησε ένα σχετικό όπλο που είναι γνωστό ως Active Denial System, και παρουσιάζεται στο βίντεο . Φωτίζει με μια αόρατη ακτίνα που αποσκοπεί να αποτρέψει τους όχλους και τους επιτιθέμενους από έντονα αισθήματα.
The Solid State Active Denial Technology (SS-ADT) is a non-lethal weapon system which disrupts hostile activities and can deny personnel from remaining in specific areas, without causing permanent physical harm or collateral damage.
https://www.dvidshub.net/video/304622/solid-state-active-denial-technology#.Umk9zsvD-pp

τα μυστηριώδη προβλήματα υγείας των Αμερικανών διπλωματών στην Κούβα άρχισαν μέσα στο 2016, άρχισαν να αναφέρονται ευρέως το 2017 και εμφανίστηκαν και τον Ιανουάριο του 2018. Παρόμοια προβλήματα αναγνωρίστηκαν αρχικά στην Κίνα, τον Απρίλιο του 2018 και ασθένησε ένας αξιοσημείωτος αριθμός διπλωματών στην (US consulate) πρεσβεία, στο Guangzhou.
Ο ειδικός (psychoacoustics expert) Joseph Pompei, δήλωσε επίσης για την εγκεφαλική βλάβη και τη διάσειση που εμφάνισαν οι διπλωμάτες, ότι: “‘Brain damage and concussions, it’s not possible...’ ‘Somebody would have to submerge their head in powerful ultrasound transducers’”

*******************************
ο 83χρονος κ.Frey, που αποκάλυψε το νευρικό φαινόμενο, ζει σήμερα στην ιδιοκτησία του, έξω από την Ουάσινγκτον.
Ταξίδεψε ευρέως και για πολλά χρόνια εργάστηκε ως ανάδοχος και σύμβουλος σε διάφορες ομοσπονδιακές υπηρεσίες.
Εικάζει ότι οι Κουβανοί που ευθυγραμμίζονται με τη Ρωσία, τον μακροπρόθεσμο σύμμαχό τους, ενδέχεται να έχουν ξεκινήσει επιθέσεις με μικροκύματα, στην προσπάθειά τους να υπονομεύσουν τους αναπτυξιακούς δεσμούς μεταξύ της Κούβας και των Ηνωμένων Πολιτειών.
όπως είπε «Είναι μια πιθανότητα», "Στις δικτατορίες, υπάρχουν συχνά φατρίες που δεν σκέφτονται τίποτα όταν βρεθούν ενάντια στη γενική πολιτική, αν ταιριάζει στις ανάγκες τους. Νομίζω ότι αυτή είναι μια απολύτως βιώσιμη εξήγηση. "
Ωστόσο μένει επίσης αναπάντητο το ερώτημα, από που θα μπορούσαν οι επιτιθέμενοι να προμηθευτούν τα ασυνήθιστα όπλα.
Το υπουργείο Εξωτερικών απάντησε στους New York Times και δήλωσε ότι η έρευνα του δεν είχε καθορίσει ακόμα τον σκοπό ή την πηγή των επιθέσεων. Το FBI αρνήθηκε να σχολιάσει την κατάσταση της έρευνας ή οποιεσδήποτε θεωρίες.
************************************
στον παρακάτω σύνδεσμο υπάρχει ένα αρχειακό στρατιωτικό βίντεο των ΗΠΑ σε ένα καινούργιο "κατευθυνόμενο όπλο ενέργειας" με εξαιρετικές δυνατότητες.αυτό είναι ένα όπλο με λέιζερ, αλλά φανταστείτε κάτι κρυμμένο στους τοίχους ή στην οροφή του κτιρίου όπου εργάζεστε, λειτουργώντας με την ίδια βασική αρχή, ρεύμα ενέργειας στον εγκέφαλό σας για να σας βλάψει ή να σας σκοτώσει.
https://boingboing.net/2018/09/01/weird-sonic-attacks.html

Doctors and scientists say microwave strikes may have caused sonic delusions and very real brain damage among embassy staff and family members.
***********************************
Μέλη του Jason, μια μυστική ομάδα ελίτ των επιστημόνων που βοηθά την ομοσπονδιακή κυβέρνηση να εκτιμήσει νέες απειλές για την εθνική ασφάλεια, λένε ότι εξέτασαν το διπλωματικό μυστήριο αυτό το καλοκαίρι και ζυγίζουν πιθανές εξηγήσεις, συμπεριλαμβανομένων των μικροκυμάτων.

σχετικός ο σύνδεσμος
https://www.nytimes.com/2018/09/01/science/sonic-attack-cuba-microwave.html

At least one government employee in Guangzhou was confirmed to have developed a brain injury consistent with that of the 24 US diplomats and their family members who fell ill in Cuba.
Since then, more than 250 people connected to diplomatic missions in China have received medical evaluations.

the "Frey effect" is a staple of any conspiracy theorist's daily diet of wackiness. It's behind one type of the alleged "mind control" attacks that requires a tinfoil hat to negate its affects on the brain. They'll call it "V2K" - Voice to Skull.
.....
we know for certain that at least one US company has claimed to have created such a weapon in the past decade.
πηγή
https://www.sciencealert.com/there-s-a-new-theory-behind-the-sonic-attacks-microwave-weapon-strikes-60-s-research

σχετική μας ανάρτηση στις 9-6-18
Ηχητικά Όπλα, ένας τρομακτικού τύπου Αόρατος Πόλεμος. Νέα περιστατικά ηχητικής επίθεσης σε Αμερικανούς διπλωμάτες στην Κούβα
http://hellenicrevenge.blogspot.com/2018/06/blog-post_9.html
Διαβάστε περισσότερα »

Δωρεάν περιεχόμενο για blogger [6]




[Αποκλειστικά] από το FoulsCode δωρεάν περιεχόμενο για blogger.



Περιέχει 150 ανάρτησης.

Αρκετά συχνά θα ανεβαίνουν αρχεία .xml που θα περιέχουν άρθρα για το Blog σας!

Στηρίξτε αυτήν την προσπάθεια με μια κοινοποίηση!


Ρυθμίσεις › Άλλο › Εισαγωγή περιεχομένου







1.7 MB
Διαβάστε περισσότερα »

Καταδίκη της Βρετανίας για τις μαζικές υποκλοπές μετά τις αποκαλύψεις Σνόουντεν





Σύμφωνα με το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρώπινων Δικαιωμάτων παραβιάστηκαν μια σειρά από θεμελιώδη δικαιώματα.

Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρώπινων Δικαιωμάτων (ΕΔΑΔ), στο οποίο είχαν προσφύγει ο Τύπος και μη κυβερνητικές οργανώσεις, καταδίκασε την Πέμπτη το Ηνωμένο Βασίλειο επειδή πραγματοποίησε μαζικές υποκλοπές στις επικοινωνίες, οι οποίες αποκαλύφθηκαν από τον Έντουαρντ Σνόουντεν.

Σύμφωνα με το δικαστήριο, οι μαζικές υποκλοπές επικοινωνιών και τα μέτρα για να ληφθούν τα δεδομένα από τους παρόχους πρόσβασης στο Ίντερνετ παραβίασαν την Ευρωπαϊκή Συνθήκη Ανθρώπινων Δικαιωμάτων λόγω «της ανεπάρκειας των εγγυήσεων που ισχύουν για τις εμπιστευτικές δημοσιογραφικές πληροφορίες».

Με τις υποκλοπές αυτές παραβιάσθηκε επίσης το
άρθρο 8 της Ευρωπαϊκής Συνθήκης για το δικαίωμα στον σεβασμό της ιδιωτικής και της οικογενειακής ζωής, προσθέτει το δικαστήριο.

Το ΕΔΑΔ εκτιμά αντιθέτως πως το γεγονός ότι οι πληροφορίες αυτές δόθηκαν και σε ξένα κράτη δεν συνιστά παραβίαση.

Σύμφωνα με έγγραφα που αποκαλύφθηκαν το 2013 από τον Έντουαρν Σνόουντεν, τον Αμερικανό που αποκάλυψε τις υποκλοπές της αμερικανικής υπηρεσίας ασφαλείας NSA, οι βρετανικές υπηρεσίες πληροφοριών, κυρίως η GCHQ, είναι μείζονες επιτηρητές των παγκόσμιων επικοινωνιών.

ΑΠΕ-ΜΠΕ
το είδα
Διαβάστε περισσότερα »

Έρευνα: Αρκούν λίγα δευτερόλεπτα για την «ακτινογραφία» του χαρακτήρα




Πολλές πρώτες εντυπώσεις που δημιουργούνται για μας προέρχονται από πράγματα που δεν μπορούμε να ελέγξουμε καθόλου – το φυσικό μας άρωμα, το πόσο παιδικό είναι το πρόσωπό μας, αν πρέπει ή όχι να φοράμε γυαλιά.


Για παράδειγμα, οι άνδρες που έχουν θηλυκά χαρακτηριστικά προσώπου, όπως λεπτότερα φρύδια και μυτερό πηγούνι, είναι πιο πιθανό να φαίνονται αξιόπιστοι.

Τα πρώτα δευτερόλεπτα που συναντούν κάποιον οι άνθρωποι αποφασίζουν 11 πράγματα: αν είναι διαθέσιμος για ραντεβού, αν είναι περιπετειώδης, αν οδεύει προς προαγωγή, αν είναι επιτυχημένος, αν είναι αυταρχικός, αν είναι έκλυτος, αν είναι έξυπνος, τον σεξουαλικό του προσανατολισμό, αν είναι αξιόπιστος και αν είναι υψηλού στάτους, αναφέρει δημοσίευμα του Business Insider επικαλούμενο επιστημονικές έρευνες.

Δεν υπάρχουν πολλά που μπορούν να κάνουν με τη δομή του προσώπου τους, άνθρωποι που θέλουν να δείξουν μια καλή πρώτη εντύπωση, αλλά μπορούν να αλλάξουν τη γλώσσα του σώματός τους, προχωρώντας σε μικρές αλλαγές, όπως να χαμογελούν περισσότερο, επιδιώκοντας οπτική επαφή ή κάνοντας νεύματα, τονίζεται στο άρθρο.

Αξιοπιστία, σεξουαλικός προσανατολισμός και επαγγελματική ανέλιξη

Οι άνθρωποι αποφασίζουν για την αξιοπιστία σας σε 1/10 του δευτερολέπτου. Ερευνητές του Πανεπιστημίου του Princeton (Janine Willis και Alexander Todorov), κατέληξαν σε αυτή τη διαπίστωση δίνοντας σε μία ομάδα φοιτητών χρόνο 100/1000 του δευτερολέπτου για να αξιολογήσουν την ελκυστικότητα, την ικανότητα, την επιθετικότητα, τη συμπαθητικότητα και την αξιοπιστία προσώπων ηθοποιών.

Μέλη μιας άλλης ομάδας είχαν όσο χρόνο ήθελαν για να κάνουν την αξιολόγηση. Οι κρίσεις τους ήταν ίδιες για τα περισσότερα από τα χαρακτηριστικά, όπως οι συμμετέχοντες στην έρευνα που είχαν χρόνο μόνον ένα δέκατο του δευτερολέπτου.



Μεγάλο μέρος αυτής της κρίσης βασίζεται σε πράγματα που δεν μπορείτε πραγματικά να αλλάξετε. Για παράδειγμα, η έρευνα δείχνει ότι τα πιο θηλυκά, με παιδικά χαρακτηριστικά και ευτυχισμένα πρόσωπα θεωρούνται πιο αξιόπιστα.

Ενα άλλο στοιχείο που «διαβάζουν» οι άνθρωποι γρήγορα είναι ο σεξουαλικός προσανατολισμός ενός άνδρα. Εντός μόλις ενός εικοστού του δευτερολέπτου – στον ελάχιστο χρόνο που χρειάζεται κάποιος για να αναγνωρίσει συνειδητά ένα πρόσωπο, μπορεί να προβεί κάποιος στη συγκεκριμένη κρίση.

«Η ταχεία και ακριβής αντίληψη του ανδρικού σεξουαλικού προσανατολισμού μπορεί να είναι απλώς ένα ακόμη σύμπτωμα ενός γρήγορου και αποτελεσματικού γνωστικού μηχανισμού αντίληψης των χαρακτηριστικών των άλλων» έγραψαν οι συγγραφείς της μελέτης Nicholas O. Rule και Nalini Ambadye.

Σε έρευνα που διενεργήθηκε στον Καναδά το 2011 σε φοιτητές πανεπιστημίων δόθηκαν φωτογραφίες ανδρών μοντέλων με σπορ ή με επαγγελματικό ντύσιμο. Στη συνέχεια απάντησαν σε ερωτήσεις για τη σταδιοδρομία των ανθρώπων στη φωτογραφία. Η πλειοψηφία των συμμετεχόντων στην έρευνα απάντησε ότι οι καλοντυμένοι αναμένεται να κερδίζουν περισσότερα χρήματα και να προαχθούν πιο γρήγορα επαγγελματικά.

Μπορείτε να αλλάξετε τη γλώσσα του σώματός σας για να ενισχύσετε την εμπιστοσύνη των άλλων στο πρόσωπό σας, τονίζεται στο άρθρο, στο οποίο σημειώνεται όποιος χαμογελά περισσότερο, σκύβει προς τα εμπρός, κοιτά τους ανθρώπους στα μάτια και μιμείται τη γλώσσα του σώματος του άλλου ατόμου ενδυναμώνει την εμπιστοσύνη προς το πρόσωπό του.



~ ΑΠΕ-ΜΠΕ

Πηγή: kathimerini.gr
Διαβάστε περισσότερα »

Εγγραφείτε στο Ενημερωτικό Δελτίο μας: