Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΑΖΑΚΗΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΑΖΑΚΗΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Oμολογούν επίσημα ότι συνωμότησαν εναντίον μας κι εμείς αδιαφορούμε, γράφει ο Δημήτρης Kαζάκης



Μέχρι την έκθεση του Ανεξάρτητου Γραφείου Αξιολόγησης του ΔΝΤ, όλοι μιλούσαν για λάθη. Κανένα λάθος δεν έγινε. Η έκθεση αποδεικνύει ότι πρόκειται για συνωμοσία. Παραβιάστηκαν ακόμη και οι προβλεπόμενες διαδικασίες του ΔΝΤ προκειμένου όχι μόνο να διασωθούν οι μεγάλες τράπεζες της ευρωζώνης και το ευρώ, αλλά να φορτωθεί το κόστος αυτής της διάσωσης στον Έλληνα εργαζόμενο και συνταξιούχο.
Διαβάστε περισσότερα »

Oμολογούν τη συνωμοσία για να σπρώξουν τον κόσμο στην πολιτική αποχή, Γράφει Ο Δημήτρης Kαζάκης



Μην τολμήσει κανείς και αμφισβητήσει τις προθέσεις και τους σκοπούς των μεγάλων δανειστών και εταίρων μας, γιατί αμέσως θα τον κατηγορήσουν για συνωμοσιολογία. Σε μια εποχή που ακόμη και στα πανεπιστήμια σε μαθαίνουν ότι το μόνο που οφείλει να σε ενδιαφέρει είναι η ερμηνεία και η εφαρμογή της κυρίαρχης πολιτικής, οποιαδήποτε προσπάθεια να διακρίνεις ασυμφιλίωτα συμφέροντα πίσω από τις εξελίξεις σε κατατάσσει αμέσως στην κατηγορία των conspiracy theorists, δηλαδή των θεωρητικών της συνωμοσίας.

Έστω κι αν η κατανόηση των βαθύτερων συμφερόντων και της αναμέτρησης τους συνιστούσε ανέκαθεν και εξακολουθεί να συνιστά την αφετηρία της αληθινής επιστήμης της κοινωνίας.

Προφανώς η παγκόσμια οικονομία και πολιτική αποτελείται από μια πολιτισμένη ελίτ που εξ ορισμού θέλει το καλό όλων μας, αλλά δυστυχώς δεν το πετυχαίνει πάντα γιατί κάνει λάθη και αστοχίες. Οτιδήποτε ξεφεύγει από αυτή την παντελώς ανόητη και παιδαριώδη άποψη ανήκει στη σφαίρα της συνωμοσιολογίας. Από κει και πέρα αναλαμβάνει η νοημοσύνη επιπέδου φρεντουτσίνο, κουκουρούκου, ή πόκεμον, η οποία καλλιεργείται με σύστημα από σχολεία, πανεπιστήμια και ΜΜΕ.

Το δυστύχημα βέβαια είναι ότι μέρα τη μέρα αποκαλύπτεται η ευκολία με την οποία μας είπαν ψέματα όλοι αυτοί που αποφάσισαν για εμάς χωρίς εμάς. Μας ξεγέλασαν για να επιβάλουν τα χειρότερα. Όχι για το συμφέρον μας, αλλά για το συμφέρον τους. Θυσίασαν εν ψυχρώ έναν ολόκληρο λαό για να διασωθεί το τραπεζικό καρτέλ της ευρωζώνης και το νόμισμά του. Για να μην κινδυνεύσουν οι αγορές!

Η έκθεση του Ανεξάρτητου Γραφείου Αξιολόγησης (Independent Evaluation Office - I.O.E.) του ΔΝΤ είναι η πιο πρόσφατη απόδειξη. Τι λέει εν ολίγοις η συγκεκριμένη έκθεση; Το εξής πολύ απλό. Η ηγεσία του ΔΝΤ και της ΕΕ συνωμότησαν προκειμένου αφενός να διασωθούν οι μεγάλες τράπεζες, οι αγορές και το ευρώ και αφετέρου να φορτώσουν το κόστος αυτής της διάσωσης στην Ελλάδα και τους Έλληνες.
Τα υποτιθέμενα "λάθη" του ΔΝΤ με τους πολλαπλασιαστές και τα υπόλοιπα δεν ήταν λάθη. Η έκθεση του I.O.E. αναφέρει ότι οι εκτιμήσεις αυτές στήθηκαν από άγνωστες πηγές και άγνωστους μηχανισμούς, εκτός των προβλεπομένων διαδικασιών του ίδιου του ΔΝΤ. Ποιά δικαιοσύνη στον κόσμο δεν θα θεωρούσε την πρακτική αυτή ως απόδειξη συνωμοσίας; Μόνο η δική μας και του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου!

Μια τόσο ωμή και ξεκάθαρη επίσημη ομολογία εξαπάτησης και συνωμοσίας σε βάρος της Ελλάδας, δεν έχει υπάρξει μέχρι σήμερα. Τι απάντησαν σ' αυτήν οι αξιωματούχοι των δανειστών; Α, αυτά ήταν γνωστά εξαρχής στους Έλληνες και ήταν κοινός μας στόχος η παραμονή της Ελλάδας στο ευρώ. Αυτά δήλωσε εν ολίγοις η Λαγκάρντ κι ο Γιουνγκέρ.

Κι αυτά που μας έλεγαν περί διάσωσης της Ελλάδας γιατί τα δάνεια τα χρειαζόμαστε ώστε να πληρώσουμε μισθούς και συντάξεις; Σήμερα μετά από 6 χρόνια μνημονίων και 40% μείωσης μισθών και συντάξεων, το δημόσιο χρέος έχει εκτοξευθεί στο 180% του ΑΕΠ. Σήμερα η Ελλάδα έχει τις ίδιες προοπτικές ανάπτυξης με την Υεμένη, την Γουανδελούπη, τη Λιβερία, τη Γουινέα-Μπισάου, κοκ. Η οικονομία της χώρας μας έχει καταλήξει στον πάτο της τροφικής αλυσίδας των παγκόσμιων αγορών. Από κοντά και η κοινωνία μας.

Εν τω μεταξύ η κυβέρνηση σε συνεννόηση με την αντιπολίτευση ετοιμάζονται για ένα νέο γύρο μνημονιακών μέτρων από τον Σεπτέμβρη. Και για να μην ενοχληθούν στη δουλειά τους, σπρώχνουν με σύστημα την πλειοψηφία του κόσμου στην πιο απόλυτη απελπισία. "Όλοι ίδιοι είναι!", συνηθίζουν να λένε του Κουτρούλη για να τον σπρώξουν στην πολιτική αποχή ώστε η νομιμοποίηση της συνωμοσίας να συνεχιστεί με την μικρότερη δυνατή συμμετοχή του εκλογικού σώματος.

Όταν ο κόσμος μπούχτισε με τους δοσίλογους της δικομματικής εναλλαγής ΠΑΣΟΚ-ΝΔ, το καθεστώς ετοίμασε τη διαδοχή του Τσίπρα. Αντιμνημονιακά φούμαρα μακριά από την ταμπακέρα, δηλαδή το νόμισμα και την ΕΕ. Από το 2012 ο Μαρινάκης και η παρέα του έδιναν βιβλία στον Τσίπρα για να μορφωθεί. Με τον Τσίπρα κάηκε και το χαρτί της αριστεράς. Το καθεστώς δεν έχει να πουλήσει άλλες φρούδες ελπίδες στον κοσμάκη.

Και τι κάνει; Αφενός, με προκλητικό κυνισμό ομολογεί τη συνωμοσία και αφετέρου βάζει όλους τους επαναστάτες του πληκτρολογίου να καλούν τον κόσμο σε πολιτική αποχή. Πώς αλλιώς το καθεστώς κατοχής μπορεί να καταφέρει το τελειωτικό πλήγμα στη χώρα και το λαό; Μόνο αν ο κόσμος πειστεί ότι δεν γίνεται τίποτε και κλειστεί στο καβούκι του. Και σ' αυτό οι θιασώτες της πολιτικής αποχής αποδεικνύονται σήμερα οι καλύτεροι πράκτορες του καθεστώτος. Καλύτεροι κι απ' τους πιο ακραιφνείς θιασώτες της κατοχής.

Διαβάστε περισσότερα »

Tο ΔNT παραδέχτηκε ότι τα μνημόνια επιβλήθηκαν για να διασωθεί το ευρώ κι όχι η Ελλάδα, γράφει ο Δημήτρης Kαζάκης

 

Όταν δημοσιεύτηκε η έκθεση του Ανεξάρτητου Γραφείου Αξιολόγησης (Independent Evaluation Office - I.O.E.) του ΔΝΤ, όσοι έχουν λερώσει τη φωλιά τους όλα αυτά τα χρόνια και έχουν βάψει τα χέρια τους με το αίμα των ελλήνων πολιτών υποστηρίζοντας τα μνημόνια ως αναγκαστικό μονόδρομο, σιώπησαν. Μίλησαν μόνο για ομολογία λαθών εκ μέρους του ΔΝΤ κι αυτό ήταν όλο.

Η αλήθεια είναι τελείως διαφορετική. Η έκθεση αυτή ομολογεί ανοιχτά αυτό που είναι γνωστό σ' όλους με εξαίρεση τον μέσο Έλληνα πολίτη. Ομολογεί ότι η ηγεσία του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, επί Στρος Καν - του φίλου μας, αν θυμάστε - και Λαγκάρντ, παραπλάνησε το διοικητικό συμβούλιο, προχώρησε σε μια σειρά από ολέθρια εσφαλμένες εκτιμήσεις για την Ελλάδα, θεώρησε ως βασικό σκοπό τη διάσωση όχι της Ελλάδας, αλλά του ευρώ, αγνόησε τα προειδοποιητικά σημάδια της επικείμενης κρίσης, και έθεσε ως πρώτη προτεραιότητα τη διάσωση του τραπεζικού καρτέλ της ευρωζώνης.

Κι όλα αυτά παραβιάζοντας βάναυσα τις καταστατικές προβλέψεις του ΔΝΤ. Φέρνοντας το Διοικητικό Συμβούλιο του ΔΝΤ προ τετελεσμένων, ώστε να μην μπορεί να αντιδράσει στα σχέδια της ηγεσίας, τα οποία εκπορεύονταν από Ουάσινγκτον και Βρυξέλλες. Πολλές από τις περίφημες εκτιμήσεις του ΔΝΤ για τη βιωσιμότητα του χρέους, του ευρώ και του τραπεζικού συστήματος της ευρωζώνης, ετοιμάστηκαν εκτός των προβλεπόμενων διαδικασιών του Οργανισμού. "Πολλά έγγραφα ετοιμάστηκαν εκτός των προβλεπόμενων καναλιών, ενώ η έγγραφη τεκμηρίωση σχετικά με ορισμένα ευαίσθητα θέματα δεν στάθηκε δυνατό να εντοπιστεί," αναφέρει χαρακτηριστικά η έκθεση του ΙΕΟ.

Με άλλα λόγια έχει στηθεί ολόκληρη μηχανή προκειμένου να φορτωθεί στους Έλληνες πολίτες το κόστος διάσωσης του ευρώ και των μεγάλων τραπεζών του ευρωσυστήματος. Κι όλα αυτά γιατί; Διότι έπρεπε να αντιμετωπιστεί η πιθανότητα "μετάδοσης της κρίσης" στις αγορές και στην οικονομία του ευρώ. Αυτή είναι η επίσημη δικαιολογία.

Αν αυτό ισχύει, τότε γιατί το κόστος το φορτώθηκε αποκλειστικά ο Έλληνας πολίτης; "Αν η πρόληψη της διεθνούς μετάδοσης ήταν ένα βασικό μέλημα, το κόστος της πρόληψής της θα πρέπει να έχει αναληφθεί - τουλάχιστον εν μέρει - από τη διεθνή κοινότητα μιας κι αυτή ήταν η κυρίως επωφελούμενη", αναφέρει η έκθεση του ΙΟΕ.

Αντί γι' αυτό τι έγινε; Το κόστος των διασώσεων φορτώθηκε στους απλούς Έλληνες πολίτες και ποτέ δεν αναγνωρίστηκε ότι το πραγματικό κίνητρο της πολιτικής της ΕΕ-ΔΝΤ-Τρόικα ήταν να προστατεύσει τη νομισματική ένωση. Αντίθετα, οι Έλληνες κατηγορήθηκαν επίμονα και επανειλημμένα για τις αποτυχίες που προέκυψαν από αυτή την ίδια την πολιτική.

Ακόμη και τώρα η κ. Λαγκάρντ προκειμένου να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα δήλωσε τα εξής εξωφρενικά: «Η Ελλάδα, ωστόσο, ήταν μοναδική: ενώ οι αρχικοί οικονομικοί στόχοι αποδείχθηκαν υπερβολικά φιλόδοξοι, το πρόγραμμα βασανίζεται από επαναλαμβανόμενες πολιτικές κρίσεις, οπισθοδρομήσεις από κατεστημένα συμφέροντα, και σοβαρά προβλήματα εφαρμογής που οδήγησε σε μια πολύ βαθύτερη από την αναμενόμενη συρρίκνωση της παραγωγής», είπε.

Με άλλα λόγια, η φιλοσοφία του προγράμματος είναι ορθή, αλλά φταίνε αυτοί οι καταραμένοι Έλληνες που έριχναν τη μια κυβέρνηση δοσίλογων μετά την άλλη και τα "κατεστημένα συμφέροντα". Προς θεού όχι αυτά που χρηματίζουν πολιτικούς σαν την κ. Λαγκάρντ και για τα οποία διώκεται στη Γαλλία η εν λόγω κυρία. Πρόκειται για τα "κατεστημένα συμφέροντα" του μεροκαματιάρη, του συνταξιούχου, του ελευθεροεπαγγελματία και γενικά όποιου θεωρεί αδιαφιλονίκητο το δικαίωμα στη μόνιμη και σταθερή απασχόληση με αμοιβές αξιοπρεπούς διαβίωσης στην πατρίδα του.

Βέβαια, όλοι αυτοί έκαναν τη δουλειά τους. Η Ελλάδα όμως δεν είχε κυβερνήσεις και πολιτικούς να την προστατεύσουν; Δεν είχε θεσμούς με συντεταγμένες εξουσίες για να προστατέψουν τους Έλληνες πολίτες; Σαφώς και δεν είχε. Ούτε έχει σήμερα. Οι κυβερνήσεις στην Ελλάδα και οι συνταγματικοί θεσμοί εδώ και πολλά χρόνια είναι μια εικονική πραγματικότητα για να μην αντιληφθεί ο μέσος Έλληνας πολίτης το γεγονός ότι κατοικεί σε μια παντελώς ανοχύρωτη χώρα. Τόσο ανοχύρωτη όπου μπορεί να συμβεί το χειρότερο, η μεγαλύτερη τραγωδία χωρίς κανένας επίσημος θεσμός να αντιδράσει στο ελάχιστο. Ο δοσιλογισμός και η εξαγορά είναι ο μοναδικός θεσμός που σέβονται άπαντες οι κρατούντες.

Στο κεφάλαιο της έκθεσης του ΙΕΟ με τίτλο «Συστημικοί Κίνδυνοι και οι Συνέπειες της Ζώνης του Ευρώ στην Ελλάδα», και συγκεκριμένα στην παράγραφο 28, ομολογείται κάτι που δεν θα απασχολήσει κανένα ΜΜΕ που υποστηρίζει την παραμονή στην ευρωζώνη:

«Υποβαθμίστηκαν οι επιπτώσεις της ένταξης της Ελλάδας στο ευρώ, κατά τη διάρκεια της προ της επιτήρησης της κρίσης. Οι επιπτώσεις από την ξαφνική διακοπή ενισχύθηκαν από:

Την απουσία μιας κεντρικής τράπεζας να παρέχει ως κυρίαρχος δανειστής των-τελευταίων- υποστήριξη στο δικό τους νόμισμα.

Την επικράτηση της τραπεζικής χρηματοδότησης, και

Τον φαύλο κύκλο ανατροφοδότησης μεταξύ τραπεζών και κρατών.

Ειδικότερα, …..η έλλειψη ευελιξίας των συναλλαγματικών ισοτιμιών, έκανε κάθε μεμονωμένο μέλος της ζώνης του ευρώ να καθίσταται ευάλωτο σε κρίσεις κρατικού χρέους που είχαν τη δυνατότητα να εξαπλωθούν σε ολόκληρο το τραπεζικό σύστημα και την πραγματική οικονομία . Αυτός ο φαύλος κύκλος μεταξύ του τραπεζικού και κρατικού κινδύνου δεν αναγνωρίστηκαν επαρκώς από την επιτήρηση πριν από την κρίση εκ μέρους του ΔΝΤ, αλλά ούτε και οι αδυναμίες στην αρχιτεκτονική της ζώνης του ευρώ έφεραν στο φως.»

Τι σημαίνουν όλα αυτά; Αφενός, το γεγονός ότι η ένταξη της Ελλάδας στο ευρώ αποτελεί το υπόβαθρο της σημερινής της χρεοκοπίας. Αφετέρου, χωρίς κεντρική τράπεζα δική της, χωρίς δικό της νόμισμα και υπό το καθεστώς του ευρώ, δεν μπορεί να ελπίζει μια χώρα με τα χάλια της Ελλάδας, ότι θα δει προκοπή.

Φυσικά, υπάρχουν κι αυτοί που πουλάνε φύκια για μεταξωτές κορδέλες. Καλούν σε αλλαγή της αρχιτεκτονικής της ευρωζώνης και της ΕΕ προς το δημοκρατικότερο. Πρόκειται για παραμύθια. Η Ελλάδα χρειάζεται επειγόντως να αποκτήσει τη δική της κεντρική τράπεζα, υπό δημόσιο και κοινωνικό έλεγχο, να εφαρμόσει πολιτική προστατευτισμού υπέρ του έλληνα εργαζόμενου και παραγωγού, αλλά και να αποκτήσει εθνικό νόμισμα προκειμένου να χρηματοδοτήσει χωρίς δάνεια το εισόδημα των Ελλήνων. Αν δεν γίνει αυτό, δεν υπάρχουν παρά μόνο τα χειρότερα για την πατρίδα και τη συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων.

Δημοσιεύτηκε στο kontranews, 7/8/2016.

Ο Δημήτρης Καζάκης είναι γγ του Ε.ΠΑ.Μ.


Διαβάστε περισσότερα »

Δ.Καζάκης (Ε.ΠΑ.Μ.) στο radio1d.gr: «Με το άρθρο 50, να αποχωρήσουμε από την Ε.Ε.» (ΗΧΗΤΙΚΟ)


«Να επικαλεστούμε το άρθρο 50 της ιδρυτικής συνθήκης της Ευρωπαϊκής Ένωσης και να αποχωρήσουμε», τόνισε ο Γ.Γ. του Ε.ΠΑ.Μ. Δημήτρης Καζάκης, μιλώντας στο radio1d.gr και την εκπομπή «Οι Απέναντι» με τους Ανδρέα Σταματόπουλο και Σάκη Αποστολάκη.

Ο κ.Καζάκης αναφέρθηκε και στο ενδεχόμενο Brexit, λέγοντας ότι υπάρχει πιθανότητα να συμβεί και σημαντικό ρόλο θα παίξει μια ενδεχόμενη δημόσια τοποθέτηση της Βασίλισσας Ελισάβετ υπέρ της παραμονής της Αγγλίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Ένα αντίθετο αποτέλεσμα δεν αποκλείεται να δημιουργήσει και θέμα βασιλικού θεσμού.

Σχετικά με την όποια προτίμηση του Ελληνικού λαού υπέρ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του Ευρώ, ο κ.Καζάκης είπε ότι «αυτό συμβαίνει για δύο λόγους : Πρώτον γιατί στην Ελλάδα δεν υπάρχει ελεύθερη και ολοκληρωμένη πληροφόρηση, αλλά αντίθετα υπάρχει μια εκστρατεία φόβου σχετικά με το ενδεχόμενο εξόδου της χώρας από το Ευρώ και την Ε.Ε. και δεύτερον διότι είναι αναξιόπιστες και διαπλεκόμενες οι δημοσκοπήσεις που κάνουν οι Ελληνικές εταιρείες και δεν δείχνουν την πραγματικότητα».

Όσον αφορά την ανάπτυξη, ο Γ.Γ. του Ε.ΠΑ.Μ. είπε ότι «είναι κουβέντες καφενείου να λέμε ότι μετά την αξιολόγηση θα έρθει ανάπτυξη, με τα χρήματα που θα δώσουν τα funds για την αγορά κόκκινων δανείων, καθώς πουθενά στον κόσμο τέτοιες κινήσεις δεν ωφέλησαν».

Ως λύση στο Ελληνικό πρόβλημα, ο κ.Καζάκης πρότεινε τη διαγραφή του χρέους, την οποία ο κ. Τσίπρας ούτε καν προσπάθησε να συζητήσει. Μάλιστα, αυτή η πρόταση είναι επίκαιρη καθώς και η πρόσφατη έκθεση βιωσιμότητας του Δ.Ν.Τ. αναφέρει πως το χρέος δεν θα καταστεί βιώσιμο ακόμα και αν καταφέρει η Ελλάδα να πετύχει όλους τους δημοσιονομικούς της στόχους. Το ΔΝΤ έχει ήδη προτείνει «διαγραφή του χρέους χωρίς όρους και προϋποθέσεις», αλλά οι Ευρωπαίοι και ο Τσίπρας κάνουν ότι δεν ακούν, σημείωσε ο κ. Καζάκης. Βιώσιμο, δηλαδή εξυπηρετήσιμο, γίνεται ένα χρέος, όταν μπορεί η χώρα να παράγει εισόδημα με το οποίο αφού πληρώσει τις εσωτερικές της ανάγκες, θα πληρώνει και τα δάνειά της... με δικά της χρήματα, όχι με δανεικά.

Τέλος, ο κ.Καζάκης τόνισε πως το ΕΠΑΜ είναι ανοιχτό σε συνεργασίες και υπάρχει ένας διάλογος με αντιμνημονιακές δυνάμεις όπως η Λαϊκή Ενότητα.




πηγή : radio1d.gr
Διαβάστε περισσότερα »

Ο Δ.Καζάκης μαζί με τον νομικό Γ. Γκινοσάτη στην ΕΡΤopen 106.7 FM στις 6 Ιουν 2016 (VIDEO)

 

Ο οικονομολόγος και Γενικός Γραμματέας του Ε.ΠΑ.Μ. Δημήτρης Καζάκης, στην εκπομπή «Πολιτικοί Διάλογοι» της ΕΡΤopen 106.7 FM, με τον νομικό, μέλος της Επιτροπής Νομικής Αλληλεγγύης (Ε.Ν.Α.) του Ε.ΠΑ.Μ. Γιάννη Γκινοσάτη, την Δευτέρα 6 Ιουνίου 2016.

Διαβάστε περισσότερα »

ΔΗΜΟΣΚΟΠΗΣΗ EΦIAΛTHΣ ΓΙΑ ΤΗΝ Ε.Ε.: ΤΙ πραγματικά πιστεύουν οι Έλληνες και οι Ευρωπαίοι για την ΕΕ;





Μια δημοσκοπική έρευνα γνώμης, η οποία δεν πρόκειται να συζητηθεί στα ΜΜΕ.

Του Δημήτρη Καζάκη*


Προφανώς όλοι έχετε ακούσει τις περίφημες δημοσκοπήσεις των εγχώριων διαπλεκόμενων εταιρειών να μας λένε ότι οι Έλληνες είναι υπέρ του ευρώ και της ΕΕ με συντριπτικά ποσοστά. Κάθε φορά που δημοσιεύεται μια τέτοια δημοσκόπηση, γίνεται πρώτο θέμα στα γνωστά μέσα μαζικής εξαχρείωσης για να μας πείσουν ότι η συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων πάσχει από μια ιδιάζουσα μορφή οξύτατου σαδομαζοχισμού.
Δείτε όμως ποια είναι τα πιο πρόσφατα αποτελέσματα μιας άλλης έρευνας, την οποία είναι σίγουρο ότι δεν θα την κάνουν θέμα τα διαπλεκόμενα κανάλια και ΜΜΕ. Πρόκειται για την έρευνα της Pew Research Center που εδρεύει στην Ουάσινγκτον και δημοσιεύθηκε χθες Τρίτη 7/6. Η έρευνα αυτή αφορούσε σε πάνω από 10.000 άτομα σ' όλη την Ευρώπη και έδειξε ότι οι ψηφοφόροι από την Ιταλία και την Πολωνία έως την Ελλάδα και τη Σουηδία έχουν χάσει την πίστη τους στην ΕΕ.

Ας δούμε επιγραμματικά τα ευρήματα. Οι απόψεις υπέρ της ΕΕ έχουν πάρει την κάτω βόλτα σ' όλες τις χώρες μέλη. Η πιο εντυπωσιακή πτώση παρατηρείται στην Γαλλία από 69% υπέρ το 2004 στο 38% υπέρ το 2016. Ακόμη πιο εντυπωσιακή είναι η πτώση στην Ελλάδα όπου όσοι δηλώνουν υπέρ της ΕΕ, ή "μένουμε Ευρώπη", σύμφωνα με το γνωστό σύνθημα, βρίσκεται μόλις στο 27%!

Οι Ευρωπαίοι επίσης αποδοκιμάζουν έντονα τον τρόπο που η Ευρωπαϊκή Ένωση χειρίζεται τα ζητήματα της οικονομίας. Φυσικά πρώτοι είναι οι Έλληνες, οι οποίοι αποδοκιμάζουν τον τρόπο χειρισμού της οικονομίας από την ΕΕ κατά 92%. Ακολουθεί η Ιταλία όπου η αποδοκιμασία φτάνει στο 68%, η Γαλλία με 66%, η Ισπανία με 65% και η Σουηδία με 59% να αποδοκιμάζει την ΕΕ για τον τρόπο χειρισμού της οικονομίας.

Κι όπως είναι φυσικό οι Ευρωπαίοι ανησυχούν ιδιαίτερα για την πορεία "ενοποίησης" της ΕΕ. Είναι πραγματικά εντυπωσιακό το εύρημα που δείχνει ότι η πλειοψηφία των Ευρωπαίων είναι ενάντια στην περισσότερη "ενοποίηση" της ΕΕ. Ενώ αντίθετα οι περισσότεροι θέλουν μια αντίστροφη πορεία. Να μεταφερθούν περισσότερες εξουσίες στις εθνικές κυβερνήσεις.

Οι Έλληνες είναι εκείνοι που κατά 68% θέλουν περισσότερες εξουσίες στις εθνικές κυβερνήσεις. Με άλλα λόγια οι Έλληνες δεν χάβουν πια το γνωστό παραμύθι ότι καλύτερα να μας κυβερνούν οι Γερμανοί και οι Ευρωπαίοι γραφειοκράτες γιατί οι εθνικές κυβερνήσεις είναι "διεφθαρμένες". Διαπίστωσαν στο πετσί τους ότι πολύ περισσότερο διεφθαρμένοι, αγύρτες και αρπακτικά είναι οι Ευρωπαίοι της ΕΕ. Πολύ χειρότεροι ακόμη και από τη διεφθαρμένη εθνική κυβέρνηση.

Στο πνεύμα αυτό ακολουθούν οι Βρετανοί με 65%, οι Σουηδοί με 47%, κοκ. Τα δεδομένα αυτά προϊδεάζουν ότι η επιχειρούμενη "ενοποίηση" έως το 2025, που θέλουν Βρυξέλλες και Βερολίνο με δημιουργία μιας ενιαίας υπερκυβέρνησης της ΕΕ για όλες τις χώρες, θα συναντήσει τέτοιες αντιστάσεις από τους λαούς, που είναι σίγουρο ότι θα δοκιμαστεί η ίδια η συνοχή και η ύπαρξη της ΕΕ.








* ο Δημήτρης Καζάκης είναι γ.γ. του Ε.ΠΑ.Μ.

Διαβάστε περισσότερα »

Αξίζει να δείτε: Παγκόσμια Διακυβέρνηση VS Εθνική Κυριαρχία (VIDEO)


Μια εμπεριστατωμένη ανάλυση του Δημήτρη Καζάκη για την πορεία και τα σχέδια εγκαθίδρυσης μιας Παγκόσμιας Διακυβέρνησης και σε αντίποδα αυτής την αναγκαιότητα της Εθνικής Κυριαρχίας, σε ένα βίντεο 20 λεπτών. 


Διαβάστε περισσότερα »

Η Ελλάδα μετατράπηκε σε πολεμική εφεδρεία του Ισραήλ.


Στις 2 του μηνός ψηφίσθηκε από τη Βουλή με τη γνωστή πλέον τακτική ψεκάστε, σκουπίστε, τελειώσατε, η διεθνής σύμβαση με τίτλο "Κύρωση της Συμφωνίας μεταξύ της Κυβέρνησης της Ελληνικής Δημοκρατίας και της Κυβέρνησης του Κράτους του Ισραήλ σχετικά με το Καθεστώς των Δυνάμεών τους." Η Συμφωνία αυτή είχε υπογραφεί στο Τελ Αβίβ στις 19 Ιουλίου 2015 από τον Π. Καμμένο και τον Ισραηλινό ομόλογό του.

Η συμφωνία αυτή δεν αφορά στην "στρατιωτική συνεργασία" της Ελλάδας με το Ισραήλ, αλλά το Καθεστώς των Δυνάμεων τους (Status of Forces Agreement, SOFA). Τι είναι αυτή η συμφωνία; Σύμφωνα με τις ΗΠΑ, η οποία είναι η πρώτη χώρα παγκόσμια που εφάρμοσε τις συμφωνίες αυτές μετά τον 2ο παγκόσμιο πόλεμο, "SOFA είναι πολυμερείς ή διμερείς συμφωνίες που θεσπίζουν σε γενικές γραμμές το πλαίσιο βάσει του οποίου λειτουργεί το στρατιωτικό προσωπικό των ΗΠΑ σε μια ξένη χώρα και πώς η εσωτερική νομοθεσία της ξένης δικαιοδοσίας ισχύει για το προσωπικό των ΗΠΑ στη χώρα αυτή." (R. Chuck Mason, Status of Forces Agreement (SOFA): What Is It, and How Has It Been Utilized? Congressional Research Service, 15 Μαρτίου 2012)

Μια τέτοια συμφωνία έχει ως στόχο να αποσαφηνίσει τους όρους υπό τους οποίους το ξένο στρατιωτικό προσωπικό επιτρέπεται να λειτουργεί υπό συνθήκες μόνιμης εγκατάστασης σε ξένη χώρα. Συνήθως, τα καθαρά στρατιωτικά επιχειρησιακά θέματα, όπως οι θέσεις των βάσεων και η πρόσβαση σε εγκαταστάσεις καλύπτονται από χωριστές συμφωνίες. Η SOFA ασχολείται περισσότερο με τη δικαιοδοσία που σχετίζεται με τη μόνιμη εγκατάσταση στρατιωτικού προσωπικού και εγκαταστάσεων στη χώρα υποδοχής.

Γι' αυτό και η SOFA δεν πρέπει να συγχέεται με τη Συμφωνία Δυνάμεων Επίσκεψης (VFA). Μια VFA καλύπτει συνήθως τις δυνάμεις που επισκέπτονται προσωρινά μια ξένη επικράτεια, ενώ η SOFA καλύπτει συνήθως τις δυνάμεις που εγκαθίστανται μόνιμα στη χώρα υποδοχής, καθώς και τις δυνάμεις επίσκεψης.

Η Ελλάδα έχει υπογράψει SOFA με τις ΗΠΑ, η οποία συνοδεύει την ύπαρξη μόνιμων στρατιωτικών βάσεων στην επικράτεια της χώρας. Τώρα υπέγραψε και με το Ισραήλ. Αξίζει να σημειώσουμε ότι τέτοια συμφωνία το Ισραήλ δεν έχει υπογράψει με καμιά άλλη χώρα του κόσμου. Είναι η πρώτη και την υπέγραψε με την Ελλάδα της αριστεράς και της προόδου!

Έτσι η Ελλάδα είναι η πρώτη χώρα του κόσμου που αποδέχεται επίσημα τη μόνιμη εγκατάσταση στρατιωτικών δυνάμεων του Ισραήλ στο έδαφός της υπό καθεστώς ανάλογο μ' εκείνο που έχει υπογράψει με τις ΗΠΑ. Δηλαδή υπό καθεστώς ετεροδικίας. Έτσι, π.χ., ενώ καθορίζεται ότι το Κράτος Υποδοχής (Ελλάδα) έχει "το δικαίωμα να ασκεί κατά προτεραιότητα ποινική δικαιοδοσία", συμπληρώνει τα εξής: "Οι αρχές του Κράτους Υποδοχής [Ελλάδα] το οποίο έχει κατά προτεραιότητα το δικαίωμα, εξετάζουν ευμενώς αίτημα από τις αρχές του Κράτους Αποστολής [Ισραήλ] για αποποίηση του δικαιώματός τους αυτού σε περιπτώσεις που το Κράτος Αποστολής φρονεί ότι η αποποίηση αυτή έχει ιδιάζουσα σημασία."

Κι όπως είναι τυπικό σε μια τέτοια συμφωνία προβλέπεται το εξής: "Το Κράτος Αποστολής και το προσωπικό του δεν θα υπόκεινται στη δικαιοδοσία των δικαστηρίων του Κράτους Υποδοχής για οποιεσδήποτε αγωγές κατατίθενται και αφορούν ζημίες που προκλήθηκαν κατά τη διάρκεια ή ως αποτέλεσμα της εκτέλεσης των Στρατιωτικών Δραστηριοτήτων."

Η SOFA λοιπόν είναι ότι πιο κοντινό υπάρχει σε καθεστώς στρατιωτικής κατοχής, όπου το καθεστώς ετεροδικίας είναι δεδομένο για τις δυνάμεις του κατακτητή. Επινοήθηκε από τις ΗΠΑ μετά το 2ο παγκόσμιο πόλεμο προκειμένου να διατηρήσουν στρατιωτικές δυνάμεις σε χώρες, χωρίς να κατηγορηθούν ως δύναμη που ασκεί επίσημα κατοχή.

Επίσης, η SOFA υπογράφεται ως προοίμιο ευρύτερης στρατιωτικής συμφωνίας που ξεπερνά την όποια στρατιωτική συνεργασία ανάμεσα σε ανεξάρτητα κράτη. Η μόνιμη εγκατάσταση στρατιωτικών δυνάμεων έχει να κάνει με την μετατροπή της εδαφικής επικράτειας του Κράτους Υποδοχής σε επιχειρησιακό ορμητήριο του Κράτους Αποστολής. Και γίνεται με μόνο ένα βασικό σκοπό, την δραστική επέκταση των επιχειρησιακών δυνατοτήτων του Κράτους που αποκτά το δικαίωμα μόνιμης εγκατάστασης των δυνάμεών του σε ξένη επικράτεια.

Τι συνέβη λοιπόν με την Κύρωση της Συμφωνίας Δυνάμεων της Ελλάδας με το Ισραήλ; Κάτι εξαιρετικά απλό. Η Ελλάδα μετατράπηκε επίσημα σε στρατιωτικό ορμητήριο των δυνάμεων του Ισραήλ. Ήδη τόσο στην Κρήτη, όσο και στην Πελοπόννησο δυνάμεις του Ισραήλ έχουν αρχίσει να εγκαθίστανται μόνιμα. Κι επομένως η Ελλάδα μετέτρεψε επίσημα την επικράτειά της σε στόχο των αντιπάλων του Ισραήλ.

Το Ισραήλ ζήτησε για πρώτη φορά μια ανάλογη συμφωνία για μόνιμη εγκατάσταση στρατιωτικών δυνάμεων σε ελληνικό έδαφος το 1967. Παραμονές του πολέμου των 6 ημερών εναντίον της Αιγύπτου. Είχε ζητήσει τότε μόνιμη εγκατάσταση κυρίως δυνάμεων της πολεμικής του αεροπορίας στην Κρήτη. Η χούντα τότε, για τους δικούς της λόγους, αρνήθηκε για λόγους "εθνικού συμφέροντος", όπως ισχυρίστηκε ο τότε δικτάτορας Παπαδόπουλος.

Από τότε καμιά κυβέρνηση της Ελλάδας δεν αποδέχθηκε κάτι παρόμοιο. Όλες φοβόντουσαν τον ρόλο του Ισραήλ στην ευρύτερη περιοχή και την πιθανή εμπλοκή της χώρας στους πολεμικούς τυχοδιωκτισμούς του. Οι κυβερνήσεις κατοχής επί μνημονίων προλείαναν το έδαφος για μια τέτοια εμπλοκή της Ελλάδας ήδη από την εποχή Μπεγλίτη στο υπουργείο άμυνας. Αξίζει να θυμηθούμε ότι δεξί χέρι του Μπεγλίτη τότε ήταν ο κ. Τόσκας, στέλεχος σήμερα των κυβερνήσεων Τσιπροκαμμένου.

Ο Σαμαράς έκλεισε την καταρχήν συμφωνία με το Ισραήλ υπό την αιγίδα του αμερικανικού λόμπι του Ισραήλ και ο Καμμένος ανέλαβε να το διεκπεραιώσει. Μάλιστα επί Καμμένου το υπούργειο άμυνας έχει μετατραπεί σε παραμάγαζο του σιωνιστικού λόμπι. Λύνουν και δένουν οι άνθρωποι της American Israel Public Affairs Committee. Μάλιστα, φέτος στην ετήσια συνάντηση αυτού του λόμπι στην Ουάσινγκτον έτρεξε να παραβρεθεί κι ο κ. Καμμένος για να δηλώσει με την παρουσία του ότι είναι κάτι περισσότερο από "δικός τους" άνθρωπος.

Σε άλλες εποχές αυτό θα αρκούσε για να κατατάξει τον κ. Καμμένο στην κατηγορία του πράκτορα ξένης δύναμης, αλλά όχι στη σημερινή Ελλάδα της μνημονιακής κατοχής. Τέτοια κατάντια.

Η συμφωνία αυτή εντάσσεται στη ριζική μεταβολή του χαρακτήρα των ενόπλων δυνάμεων στην Ελλάδα της μνημονιακής κατοχής. Η εθνική άμυνα της χώρας όχι μόνο έχει υπονομευθεί όσο ποτέ άλλοτε σε ειρηνική περίοδο, αλλά ουσιαστικά καταλύεται. Οι ένοπλες δυνάμεις δεν έχουν πια σκοπό την άμυνα, αλλά την μετατροπή τους σε εφεδρική δύναμη επέμβασης στο εσωτερικό και στο εξωτερικό της Ελλάδας για την αντιμετώπιση της Ρωσίας και των "ασύμμετρων απειλών". Αποκλειστικά στα πλαίσια των πρωτοβουλιών ασφαλείας του ΝΑΤΟ και του Ισραήλ.

Η συμφωνία αυτή για μόνιμη εγκατάσταση δυνάμεων του Ισραήλ στην Ελλάδα εντάσσεται στην προσπάθεια του ΝΑΤΟ να ενοποιηθούν οι "αμυντικοί χώροι" των χωρών της ευρύτερης περιοχής. Από τις Βαλτικές και την Ουκρανία έως το Ισραήλ. Με τις διάφορες ένοπλες δυνάμεις υπό άμεση ενιαία διοίκηση και επιχειρησιακή ετοιμότητα.

Το δράμα είναι ότι κανένα από τα κόμματα της Βουλής δεν ανέδειξε το όλο ζήτημα. Κανένα δεν ανέδειξε τον αποικιακό χαρακτήρα της συμφωνίας. Η ΧΑ κατήγγειλε τη συμφωνία απλά γιατί είναι με το Ισραήλ, αλλά "κατά πλειοψηφία" αποδέχτηκε την εν λόγω Κύρωση. Ενώ το ΚΚΕ ακολούθησε τη γνωστή του τακτική. Πέταξε την μπάλα στην εξέδρα μιλώντας γενικά για συμφωνία υπέρ της αστικής τάξης!

"Στρατιωτική διπλωματία σημαίνει να χρησιμοποιείς τις Ένοπλες Δυνάμεις της χώρας, για να προωθήσεις τα οικονομικά συμφέροντα μιας συγκεκριμένης τάξης, της άρχουσας τάξης. Για να το πω πολύ απλά –ας μην ενοχλήσω κανέναν, δεν πρόκειται για κατοίκους αστικών πόλεων- της αστικής τάξης των χωρών. Δεν έχουν να ωφεληθούν τίποτα." Αυτά βρήκε να πει η κ. Κανέλλη κι έτσι έθαψε τον ιδιαίτερο χαρακτήρα της SOFA και το καθεστώς αποικιακής ετεροδικίας που προβλέπει. Μετά απ' αυτό το ΚΚΕ αποχώρησε για να μην χρειαστεί να την υπερψηφίσει.

Όποιος νομίζει, μετά απ' όλα αυτά, ότι υπάρχουν διαφορές ουσίας ανάμεσα στα πολιτικά κόμματα της Βουλής, ειδικά όταν κρίνονται τόσο κορυφαία ζητήματα για την εθνική κυριαρχία και την άμυνα της χώρας, τότε τι να πω; Είναι άξιος της τύχης του. Όμως, εμείς τι φταίμε;

Διαβάστε περισσότερα »

Μπορεί να γίνει βιώσιμο το δημόσιο χρέος της Ελλάδας;

 

Του Δημήτρη Καζάκη, γγ Ε.ΠΑ.Μ.

   

Η κυβέρνηση και οι Ευρωπαίοι θέλουν να μας πείσουν ότι το ζήτημα του δημόσιου χρέους θα αντιμετωπιστεί άμεσα. Εφόσον βέβαια είμαστε καλά παιδιά και κάνουμε ότι μας λένε. Οι δηλώσεις τους προσωπικά μου θυμίζουν το "ετελείωσεν!" που επαναλάμβανε με ιδιαίτερο στόμφο ο βο(υ)λευτής Καλοχαιρέτας του παλιού καλού ελληνικού κινηματογράφου.
Φυσικά όλοι τους αποσιώπησαν την έκθεση βιωσιμότητας του χρέους που εξέδωσε το ΔΝΤ στις 23 Μαΐου, μία μέρα πριν το τελευταίο Eurogroup. Ο λόγος απλός. Η έκθεση υπογράμμιζε ότι το δημόσιο χρέος της Ελλάδας όχι μόνο δεν είναι βιώσιμο, αλλά δεν μπορεί να γίνει ούτε κι αν επιτευχθούν οι δημοσιονομικοί στόχοι των πρωτογενών πλεονασμάτων και των ιδιωτικοποιήσεων που έχουν τεθεί από τους Ευρωπαίους. Η Ελλάδα ακόμη κι αν πετύχει τους στόχους, ακόμη κι αν πετύχει την προβλεπόμενη άνοδο του ΑΕΠ, δεν πρόκειται να ρίξει το δημόσιο χρέος κάτω από το 140% του ΑΕΠ το 2060.

Το ΔΝΤ εκτιμά ότι χωρίς μια "άνευ όρων" (unconditional) διαγραφή σημαντικού μέρους του χρέους, δεν υπάρχει καμιά ουσιαστικά περίπτωση το δημόσιο χρέος να γίνει βιώσιμο. Τα πράγματα όμως είναι πολύ χειρότερα απ' ότι τα εκτιμά το ΔΝΤ.

Προσπαθούν να μας πείσουν ότι η βιωσιμότητα του δημοσίου χρέους εξαρτάται από τη δημιουργία πρωτογενών πλεονασμάτων στον κρατικό προϋπολογισμό. Δεν υπάρχει μεγαλύτερη ανοησία από αυτό το δόγμα.

Το κράτος δεν δημιουργεί δικό του εισόδημα, αλλά αναδιανέμει το εισόδημα της κοινωνίας διαμέσου του κρατικού προϋπολογισμού. Κυρίως διαμέσου των φόρων. Επομένως η δημιουργία πρωτογενούς πλεονάσματος, σημαίνει αφαίρεση εισοδήματος από την κοινωνία υπέρ του κράτους προκειμένου να εξυπηρετηθεί το χρέος.

Αυτή η αφαίρεση, αφαίμαξη εισοδήματος από την κοινωνία αναγκαστικά γίνεται διαμέσου των φόρων και της οριζόντιας περικοπής κοινωνικά αναγκαίων δαπανών του κράτους. Το ερώτημα λοιπόν είναι απλό. Πόσο εισόδημα περισσεύει από την κοινωνία προκειμένου να μετατραπεί σε πρωτογενές πλεόνασμα - έστω και κατ' ελάχιστο - για να εξυπηρετηθεί το χρέος;

Αποταμίευση των νοικοκυριών ως % του διαθέσιμου εισοδήματος των νοικοκυριών, 2000 - 2015

2000
2001
2002
2003
2004
2005
2006
2007
2008
2009
2010
2011
2012
2013
2014
2015*
Ελλάδα
-1.43
-1.80
-2.01
0.93
1.15
-2.86
-0.05
-1.23
-3.84
-1.13
-6.90
-8.86
-10.91
-15.65
-17.28
-18.02
Ζώνη Ευρώ
7.77
8.56
8.99
9.00
8.76
7.89
7.17
6.89
7.01
8.21
6.75
6.24
5.71
6.03
6.02
6.00
Ευρωπαϊκή Ένωση
6.46
7.32
7.08
6.85
6.05
5.28
4.52
4.06
4.52
6.87
5.77
4.91
4.73
4.65
3.84
3.57
Πηγή: ΟΟΣΑ, * Εκτίμηση

Ο Πίνακας που παραθέτουμε δείχνει το % των καθαρών αποταμιεύσεων (δηλαδή του περισσεύματος) επί του διαθέσιμου εισοδήματος των νοικοκυριών στην Ελλάδα σε σύγκριση με τον μέσο όρο της Ζώνης του Ευρώ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το συμπέρασμα είναι εξαιρετικά απλό. Όχι μόνο δεν περισσεύει τίποτε από το εισόδημα των νοικοκυριών στην Ελλάδα, αλλά αντίθετα ο οικογενειακός προϋπολογισμός παρουσιάζει ένα διαρκώς διευρυνόμενο έλλειμμα.

Με άλλα λόγια το μέσο νοικοκυριό στην Ελλάδα από την εποχή της λεηλασίας του χρηματιστηρίου επί Σημίτη αδυνατεί να βάλει στην άκρη κάποιο μέρος του εισοδήματός του. Το γεγονός αυτό τροφοδότησε τον ιδιωτικό δανεισμό των νοικοκυριών όλα τα προηγούμενα χρόνια.

Με τα μνημόνια η κατάσταση ξέφυγε από κάθε έλεγχο. Το κυνήγι των πρωτογενών πλεονασμάτων με φοροεπιδρομές και οριζόντιες περικοπές μετέφερε το έλλειμμα του κρατικού προϋπολογισμού στον προϋπολογισμό του νοικοκυριού. Κι έτσι το 2015 έφτασε το μέσο νοικοκυριό στην Ελλάδα να χρειάζεται 18% επιπλέον εισόδημα ετήσια για να αντεπεξέλθει στις βασικές υποχρεώσεις του.

Η εκτίναξη αυτή του ελλείμματος του οικογενειακού προϋπολογισμού συντέλεσε και συντελεί αποφασιστικά στην καθίζηση της ελληνικής οικονομίας. Όσο το έλλειμμα αυτό θα υπάρχει και θα διευρύνεται η οικονομία θα συνεχίσει να καταρρέει. Και εγγύηση γι' αυτό είναι το κυνήγι των πρωτογενών πλεονασμάτων του κρατικού προϋπολογισμού.

Για να πετύχουν πρωτογενή πλεονάσματα έστω και εικονικά, θα επιβάλλουν διαρκώς πρόσθετες φορολογίες και περικοπές πρωτίστως σε κοινωνικές δαπάνες. Κι έτσι θα αφαιρούν όλο και περισσότερο εισόδημα από το νοικοκυριό. Το έλλειμμα στον οικογενειακό προϋπολογισμό θα διευρύνεται και η οικονομία μαζί με την κοινωνία θα συνεχίσει να καταρρέει με όλο και πιο γοργούς ρυθμούς. Φαύλος κύκλος.

Να γιατί καμιά ρύθμιση - ούτε καν η μερική "άνευ όρων" διαγραφή του - δεν μπορεί να μετατρέψει το δημόσιο χρέος σε βιώσιμο. Ούτε να γλυτώσει τη χώρα από τη δύνη της χρεωκοπίας και το φαύλο κύκλο της κατάρρευσης. Δεν περισσεύει καθόλου εισόδημα από τα νοικοκυριά για να εξυπηρετηθεί το δημόσιο χρέος έστω και στο ελάχιστο.


Η λύση είναι απλή. Σβήσιμο ολόκληρου του χρέους και πολιτικές άμεσης πραγματικής ενίσχυσης του οικογενειακού εισοδήματος, ώστε να καλυφθεί το έλλειμμα και να αυξηθεί η πραγματική αγοραστική δύναμη του νοικοκυριού για να πάρει μπρος η οικονομία. Διαφορετικά μην περιμένετε τίποτε άλλο εκτός από τα χειρότερα. Τα πολύ χειρότερα.

Δημοσιεύτηκε στην kontranews, 5/6/2016


ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΑΖΑΚΗΣ
Διαβάστε περισσότερα »

Ας επιτρέψουμε στους αληθινούς ηγέτες που έχουμε ανάγκη να αναδειχθούν στην πράξη!


... Δεν είναι ο ηγέτης που γεννά την ανάγκη, ή τον λαό, αλλά αντίθετα η ανάγκη κι ο λαός είναι που γεννούν τον ηγέτη...

του Δημήτρη Καζάκη

Είναι αλήθεια ότι χωρίς ηγέτες, ηγετικές φυσιογνωμίες που γεννιούνται μέσα από τις ίδιες τις περιστάσεις και συμπυκνώνουν με τα προσόντα και τη δράση τους τις καλύτερες προσδοκίες και τα αιτήματα του λαού, ποτέ δεν κινήθηκε μπροστά η ιστορία. Ειδικά όταν η κατάσταση ήταν τόσο κρίσιμη, όσο η σημερινή.

Τα άναρχα μπουλούκια και οι κάθε λογής σημαιοφόροι του εξισωτισμού και της ισοπέδωσης, που θέλουν να κατεβάσουν τους πάντες στο επίπεδο τους, ήταν σε ολόκληρη την ιστορία η άλλη όψη του σκοταδισμού, της μαύρης αντίδρασης και του φασισμού. Το 1901, oΓάλλος επαναστάτης Γκουστάβ Ερβέ απέκτησε μεγάλη φήμη, δημιουργώντας μια εικόνα της τρίχρωμης φυτεμένης σε ένα σωρό από κοπριά. "Κάτω οι πατρίδες, κάτω η οργάνωση και οι αρχηγοί της," ούρλιαζε έως ότου βρήκε την αληθινή καταξίωση των ιδεών του στον εθνικοσοσιαλισμό του Μουσολίνι και του Χίτλερ. Ιστορικό μνημείο για να θυμίζει σ' όλους τι κρύβεται στ' αλήθεια πίσω από τις υστερικές κραυγές περί "αμεσοδημοκρατίας" χωρίς οργάνωση και ηγεσία.

Όμως, όσοι περιμένουν τον ηγέτη για να ξεκουνηθούν θα πρέπει να έχουν υπόψη τους ότι ποτέ κανένας αληθινός ηγέτης δεν εμφανίστηκε στο προσκήνιο της ιστορίας, πριν ο ίδιος ο λαός να είναι έτοιμος να τον αναγνωρίσει και να εκφραστεί συλλογικά απ' αυτόν. Δεν είναι ο ηγέτης που γεννά την ανάγκη, ή τον λαό, αλλά αντίθετα η ανάγκη κι ο λαός είναι που γεννούν τον ηγέτη.

Έτσι συνέβαινε πάντα στην ιστορία από αρχαιοτάτων χρόνων. Δεν υπάρχει ούτε μια εξαίρεση σ' αυτόν τον κανόνα. Σε κάθε διαφορετική περίπτωση ο ηγέτης δεν είναι παρά δικτάτορας, τύραννος, βιτρίνα άνομων συμφερόντων, ή προϊόν των μηχανισμών χειραγώγησης.

Είχε απόλυτα δίκιο ο άγγλος πολιτικός φιλόσοφος John Morley όταν σημείωνε: "Ο ηγέτης σε μια κρίσιμη στιγμή φαίνεται να είναι η τελευταία σύμπτωση σε μια σειρά από συμπτώσεις. Κάτοχος δεξιοτήτων, ταλέντου, ευφυΐας, θέλησης, οράματος, ικανός να δημιουργήσει, ή να ελέγξει καταστάσεις έκτακτης ανάγκης, ή να κάνει επαναστάσεις τόσο στους μηχανισμούς, όσο και τα εμπορεύματα της ζωής.... Η στρατιωτική ιστορία δείχνει σε εκατοντάδες περιπτώσεις ότι κάποια περίεργη στροφή της τύχης, ή της ευκαιρίας, του ανέμου και των καιρικών συνθηκών, απρόβλεπτων και μη, σε μια δεδομένη ημέρα κρίνουν τη μάχη, ή την εκστρατεία. Οι μεγαλύτεροι στρατηγοί είναι οι πρώτοι που κατέχουν τα τυφλά ρίσκα του παιχνιδιού τους, τους κινδύνους όταν οι άντρες παίζουν με τα σιδερένια ζάρια του πολέμου. Τελευταία σύμπτωση ή πρώτη, ο ηγέτης, ο αρχηγός, ο στοχαστής, ο εφευρέτης, ο συντελεστής κατακρήμνισης εμφανίζεται τυχαία. Σαν κομήτης και όχι σαν ένα μεγάλο σταθερό αστέρι, το τυχαίο μιας ιδιόμορφης προσωπικότητας που συμπίπτει με την ευκαιρία ή τη ζήτηση." (John Morley, Notes on Politics and History, London: Macmillan, 1914, 39).

Δεν χρειάζεται λοιπόν κανένας να ανησυχεί για το αν υπάρχει ή δεν υπάρχει ηγέτης. Όταν η ευκαιρία, ή η ζήτηση το απαιτήσει, αυτός θα εμφανιστεί στο προσκήνιο για τον δουν και να τον αναγνωρίσουν όλοι όσοι τον έχουν ανάγκη. Το μόνο που χρειάζεται είναι μια οργανωμένη δύναμη ικανή να λειτουργεί ως πρόσφορο πεδίο ανάδειξης μέσα στην ίδια την κοινωνία όλων όσοι έχουν τα κότσια, τις ικανότητες, το ταλέντο, την ευφυΐα, τη θέληση, την αφοσίωση, το όραμα για να ηγηθούν του λαού όταν αυτός θα το έχει αληθινά ανάγκη. Όλα τα άλλα θα τα αναλάβει η πορεία των γεγονότων και των συμπτώσεων.

Και πώς ο λαός θα αναγνωρίσει τον ηγέτη που χρειάζεται; Πώς θα αναγνωρίσει τα προσόντα και τη δυνατότητα του να τον ενώσει στην κρίσιμη στιγμή; Μόνο όταν ο ίδιος ο λαός αρχίζει και κινείται. Μόνο όταν οι μάζες δεν δειλιάζουν μπροστά στο αναπόφευκτο του πολέμου, της εξέγερσης, ή της ανατροπής ενός ολόκληρου καθεστώτος. Όποιος απλά περιμένει είναι σίγουρο ότι θα τον προσπεράσουν. Όποιος αναμένει τον αρχηγό για να ακολουθήσει κινδυνευει να πέσει θύμα απατεώνων. Όποιος απλά παρατηρεί την κατάσταση είναι σίγουρο ότι δεν θα δει απολύτως τίποτε.

Άλλωστε ο Ζαν Ζακ Ρουσσώ σε μια απ’ τις επιστολές του στην Ιουλία το απέδιδε πολύ εύστοχα: «Νομίζω πως είναι ανοησία να θέλουν να μελετήσουν την κοινωνία σαν απλοί θεατές. Όποιος θέλει να κοιτάζει μονάχα, αυτός δεν βλέπει τίποτα. Γιατί, αφού δε χρησιμεύει στα γεγονότα και είναι δυσάρεστος στις απολαύσεις, δε γίνεται πουθενά δεκτός. Μόνο στο μέτρο που παίρνουμε και εμείς οι ίδιοι μέρος στη δράση βλέπουμε και τη δράση των άλλων. Στο σχολείο της κοινωνίας, όπως και στο σχολείο του έρωτα, πρέπει να αρχίσει κανείς κάνοντας πρακτικά εκείνο που θέλει να μάθει.»(Julie ou La nouvelle Heloise: Lettres de deux amants habitants dune petite ville au pied des Alpes / recueillies et publ. par Jean-Jacques Rousseau. Seconde Partie, Lettre XVII a Julie).

Όσοι αναζητούν ηγέτη για να κινηθεί ο λαός, μοιάζουν μ' εκείνους τους ανέραστους που ξέρουν μόνο να μιλούν για έρωτα, χωρίς να είναι σε θέση να τον νιώσουν στην πράξη. Το ίδιο ακριβώς μ' εκείνους τους ανοργασμικούς που καταριούνται τις μεγάλες προσωπικότητες που γεννά η συγκυρία, γιατί ξέρουν ότι ποτέ, μα ποτέ, δεν πρόκειται να τις φτάσουν στο ελάχιστο. Είναι αυτό που λέει πολύ εύστοχα ο Ρουσώ: Αυτός που "δε χρησιμεύει στα γεγονότα και είναι δυσάρεστος στις απολαύσεις, δε γίνεται πουθενά δεκτός." Είναι απλά ένα μηδενικό, το οποίο ξέρει μόνο να σιχτιρίζει εκείνους που δεν είναι μηδενικά.


Διαβάστε περισσότερα »

Εγγραφείτε για να λαμβάνετε τις σημαντικότερες ειδήσεις της ημέρας