Από το χρυσοφόρο Παγγαίο, στο χρηματιστήριο της Αμφίπολης

Αυτό που έδωσε «αέρα» στα όνειρα του Φιλίππου Β’ και αποτέλεσε την προωθητική δύναμη στην εκστρατεία του Μ. Αλεξάνδρου στην Ανατολή, ήταν η παραγωγή πλούτου από την χρυσοφόρο γη του Παγγαίου. Ουσιαστικά το χρυσάφι που παράχθηκε από τα χρυσορυχεία του Παγγαίου «επενδύθηκε» για να πραγματοποιηθεί η εκστρατεία και το αποτέλεσμα ήταν αυτή η επένδυση να γυρίσει πίσω στο πολλαπλάσιο, τόσο ως χρυσάφι, όσο και ως παρουσία του ελληνισμού σε ένα ευρύ γεωπολιτικό χώρο στον οποίο ακόμη και σήμερα έχουμε συμφέροντα…

Ακριβώς επάνω από την πόλη των Φιλίππων, εκτείνεται μια ορεινή περιοχή στην οποία βρίσκονται τα «Άσυλα του Φιλίππου», είναι τα περίφημα χρυσορυχεία που άνοιξαν από τον Φίλιππο τον Β’ και «έδωσαν» το περίφημο χρυσάφι της εκστρατείας στην Ανατολή. Εκεί λοιπόν υπάρχει ένα χωριό που κάηκε από τους Βουλγάρους στη διάρκεια της τρίτης βουλγαρικής κατοχής στην Ανατολική Μακεδονία, 1941 – 1945, όπου το όνομα του είναι Κόκκαλα και ονομάστηκε έτσι, γιατί σύμφωνα με την τοπική παράδοση βρέθηκαν σε στοές χρυσορυχείων τα οστά – λιγότερα ένδοξα από αυτά του τάφου της Αμφίπολης – των σκλάβων που δούλευαν μέσα στη γη για να βγάλουν το χρυσάφι… δεμένα ακόμη με τις σιδερένιες αλυσίδες!

Δεν πιστεύω να έχει κανείς την εντύπωση ότι στην αρχαιότητα βγαίνανε βόλτα στο Παγγαίο, οι αρχαίοι ημών πρόγονοι και αντί για πέτρες κλωτσούσαν χρυσάφι… η εξόρυξή του προϋπόθετε σκληρή δουλειά και μετά καμίνευση για να καθαρίσουν το μετάλλευμα. Χωρίς κόπο δεν θα μπορούσαν, ούτε να αποκτήσουν το πολύτιμο μέταλλο, ούτε να κάνουν όνειρα!

Παρακολουθώ στενά, την εξέλιξη, όχι μόνο της ανασκαφής, αλλά και το πώς κινείται η τοπική και η ελληνική κοινωνία γύρω από το θέμα της αναζήτησης του μεγάλου στρατηλάτη. Όταν υπάρχουν καλές ειδήσεις ανεβαίνει το ηθικό και φουντώνουν οι προσδοκίες, όταν δεν υπάρχουν, ξεφουσκώνει το ενδιαφέρον και πέφτει το ηθικό, αντίστοιχα ανεβοκατεβαίνει και η αξία της γης, γιατί δεν υπάρχει και τίποτα άλλο στην περιοχή που να δημιουργεί προστιθέμενη αξία, βλέπετε η αρχαιοκαπηλία που γνώρισε ημέρες μεγάλης δόξας στην περιοχή της Αμφίπολης, δεν επέτρεψε να αναπτυχθούν σοβαρές επενδύσεις στην περιοχή, αφού ήταν μια πολύ επικερδής ενασχόληση.

Η χρηματιστηριακή λογική που τείνει να επικαλύψει τα πάντα, απέχει πάρα πολύ από το να αποτελέσει την ιδανική βάση για μια σοβαρή και βιώσιμη ανάπτυξη, η οποία δεν θα έρθει με κανένα τραίνο, αλλά με σοβαρή και σκληρή δουλειά. Γι’ αυτό όσοι βιάζονται να μιλήσουν για το θέμα «ανάπτυξη» ας κοιτάξουν πίσω στην ιστορία για να βγάλουν τα σωστά συμπεράσματα!

Θεόδωρος Αν. Σπανέλης

Σημ. Η φωτογραφία είναι από εσωτερικό ενός χρυσορυχείου στην περιοχή «ΑΣΥΛΑ ΤΟΥ ΦΙΛΙΠΠΟΥ»

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Εγγραφείτε για να λαμβάνετε τις σημαντικότερες ειδήσεις της ημέρας