Η σελίδα λειτουργεί σαν αποθηκευτική και ενημερωτική μηχανή αναζήτησης χρήσιμων πληροφοριών!

Οι σεισμοί στό Αρκαλοχώρι ΔΕΝ ΘΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΝ



Αλλοίμονο σε εμάς τους Χανιώτες (με τα …Κολυμπάρια)

Μήπως δεν υπάρχει Θεός;

Μήπως δεν θα λογάριαζε τα όσα βλάσφημα διαπράττει ο εκεί Μητροπολίτης και οι άνθρωποι της περιοχής;

-Δεύτεροι γάμοι ιερέων.

-Ιεροί ναοί εμβολιαστικά κέντρα.

-Θάψιμο Ιερών ναών κάτω από τα χώματα…

Και δεν κουνιέται φύλλο…



Μετανοήστε, τουλάχιστον να σώσετε τις ψυχές σας. Είστε και οι κάτοικοι της περιοχής υπεύθυνοι, για όλα αυτά τα βλάσφημα που επιτρέψατε να συμβούν.

Χρήστος Βλαμάκης – Ορθοπραξία
tasthyras.wordpress.com
odysseiatv.blogspot.com
Διαβάστε περισσότερα »

Τουρκία: Μετά την απόπειρα πραξικοπήματος το 2016 οι μισθοί των πρακτόρων αυξήθηκαν 72%



Τα έξοδα προσωπικού στον τουρκικό οργανισμό πληροφοριών – MİT αυξήθηκαν κατά 72 τοις εκατό, όπως σημειώνει τούρκικο δημοσίευμα.

«Τα έξοδα προσωπικού στη MIT αυξήθηκαν κατά 72 % σε σύγκριση με το 2016, όταν έγινε η προδοτική απόπειρα πραξικοπήματος στις 15 Ιουλίου. Οι δαπάνες προσωπικού πληροφοριών, που ήταν 768 εκατομμύρια 877 χιλιάδες λίρες το 2016, αυξήθηκαν σε 1 δισεκατομμύριο 319 εκατομμύρια 781 χιλιάδες λίρες το 2020», σημειώνει η Sözcü.

Ο λόγος της αύξησης είναι η νέα πολιτική απασχόλησης, η πρόσληψη μεγάλου αριθμού ηλεκτρονικών και γλωσσομαθών και οι δαπάνες που γίνονται για τοπικά δίκτυα πληροφοριών σε χώρες όπου βρίσκονται φυγάδες μέλη του FETÖ.





Το νέο κτήριο της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών στην Άγκυρα, εγκαινιάστηκε στις 6 Ιανουαρίου 2020.

Σύμφωνα με πηγές πληροφοριών, ο Χακάν Φιντάν εξελίχθηκε από υφυπουργός σε πρόεδρος το 2018, ενώ βρίσκεται στο τιμόνι των μυστικών υπηρεσιών εδώ και 11 χρόνια.

Ο Φιντάν έκανε μια ριζική αλλαγή στην απασχόληση του προσωπικού μετά τις 15 Ιουλίου 2016.

Ενώ οι ειδικοί πληροφοριών του FETÖ που είχαν διεισδύσει στο ίδρυμα, υποψήφιοι αξιωματικοί από το Υπουργείο Εξωτερικών με απόσπαση, το προσωρινό προσωπικό του Στρατού και Αστυνομίας απολύθηκαν, πολλοί μηχανικοί υπολογιστών, ηλεκτρονικών, επικοινωνιών και γλωσσομαθείς προσλήφθηκαν με τη νέα πολιτική απασχόλησης.

Σημαντική αύξηση παρατηρήθηκε, σύμφωνα με το δημοσίευμα, και στα μυστικά κονδύλια της τουρκικής υπηρεσίας πληροφοριών.

The Hellenic Information Team
Διαβάστε περισσότερα »

Το YouTube απαγορεύει ΟΛΑ τα βίντεο κατά του ιού, ενισχύοντας την εκστρατεία λογοκρισίας της εποχής Covid



Το YouTube θα απαγορεύσει κάθε «επιβλαβές περιεχόμενο εμβολίων» από την πλατφόρμα του, συμπεριλαμβανομένων των ισχυρισμών ότι τα εμβόλια είναι αναποτελεσματικά στη μείωση της μετάδοσης ασθενειών. Η απαγόρευση έρχεται μετά από έναν χρόνο κλιμακούμενης λογοκρισίας από την εταιρεία που ανήκει στην Google.

«Βλέπουμε σταθερά ψευδείς ισχυρισμούς για τα εμβόλια του κορωνοϊού να μεταδίδονται σε παραπληροφόρηση σχετικά με τα εμβόλια γενικά, και τώρα είμαστε σε ένα σημείο όπου είναι πιο σημαντικό από ποτέ να επεκτείνουμε τη δουλειά που ξεκινήσαμε με τον Covid-19 σε άλλα εμβόλια». ανέφερε το YouTube σε ανάρτηση ιστολογίου την Τετάρτη.

Οι νέοι κανόνες απαγορεύουν περιεχόμενο που ισχυρίζεται ότι τα εμβόλια «προκαλούν χρόνιες παρενέργειες», ότι «δεν μειώνουν τη μετάδοση ή τη συστολή της ασθένειας» και ότι περιέχουν μη καταχωρισμένα συστατικά όπως τα εμβρυϊκά κύτταρα. Οι κανόνες ισχύουν για όλα τα εγκεκριμένα και χορηγούμενα εμβόλια, και όχι μόνο για εμβόλια Covid-19.

Με την πρώτη ματιά, οι κανόνες είναι ανοικτοί σε ερμηνείες. Οι συντονιστές του YouTube θα πρέπει να αποφασίσουν, για παράδειγμα, εάν το περιεχόμενο που συζητά τις παρενέργειες ξεφεύγει από τις «σπάνιες παρενέργειες που αναγνωρίζονται από τις υγειονομικές αρχές». Ομοίως, πολλαπλές μελέτες και δεδομένα του πραγματικού κόσμου έχουν υποδείξει ότι τα εμβόλια Covid-19 είναι λιγότερο αποτελεσματικά στην πρόληψη μετάδοσης και μόλυνσης από ό, τι πιστεύαμε προηγουμένως, και ορισμένοι υποδηλώνουν ότι αυτή η αποτελεσματικότητα μειώνεται με την πάροδο του χρόνου.

Και, ενώ το YouTube απαγορεύει ρητά τους ισχυρισμούς ότι τα εμβόλια περιέχουν εμβρυϊκό ιστό ή εμβρυϊκές κυτταρικές σειρές, τα πλάνα για διάφορες ασθένειες - συμπεριλαμβανομένης της ηπατίτιδας Α, της ερυθράς και της ανεμοβλογιάς - κατασκευάζονται στην πραγματικότητα με τη χρήση κυτταρικών σειρών που έχουν αρχίσει σε αποβαλλόμενο εμβρυϊκό ιστό, αλλά οι μεμονωμένες δόσεις δεν περιέχουν κανένα από αυτόν τον ιστό.

Το περιεχόμενο που παραβιάζει αυτούς τους νέους κανόνες θα λάβει μια σειρά "προειδοποιήσεων" από το YouTube, με τρεις προειδοποιήσεις να έχουν ως αποτέλεσμα τον τερματισμό του παραβατικού καναλιού.

Η νέα πολιτική προσθέτει στην υπάρχουσα «Πολιτική ιατρικής παραπληροφόρησης Covid-19» του YouTube , η οποία καθορίζει ένα ευρύ φάσμα απαγορευμένων θεμάτων σχετικά με τον κορονοϊό. Αυτά περιλαμβάνουν βίντεο "ενθαρρυντικά για οικιακές θεραπείες", περιεχόμενο που ισχυρίζεται "ότι οι μάσκες δεν παίζουν ρόλο στην πρόληψη της συστολής ή μετάδοσης του Covid-19" και περιεχόμενο "που συνιστά τη χρήση ιβερμεκτίνης ή υδροξυχλωροκίνης για την πρόληψη του Covid-19".

Τα δύο τελευταία θέματα είναι αμφιλεγόμενα, καθώς δεν υπάρχει επιστημονική συναίνεση ότι οι μάσκες εμποδίζουν τη μετάδοση του ιού και η Ιβερμεκτίνη έχει δείξει κάποια υπόσχεση σε μελέτες ως θεραπεία για τον Covid-19.

Ωστόσο, το YouTube δήλωσε την Τετάρτη ότι πάνω από 130.000 βίντεο έχουν αφαιρεθεί από πέρυσι για παράβαση αυτής της πολιτικής.

Νωρίτερα αυτήν την εβδομάδα, τα γερμανικά κανάλια της RT (RT DE και Der Fehlende Part) διαγράφηκαν οριστικά από το YouTube. Η εταιρεία διέκοψε τα κανάλια μετά την αναφορά στην RT DE για υποτιθέμενη «ιατρική παραπληροφόρηση» σε τέσσερα βίντεο. Μεταξύ αυτών των υποθέσεων υποτιθέμενης «παραπληροφόρησης» ήταν μια συνέντευξη με τον Γερμανό επιδημιολόγο Friedrich Puerner, ο οποίος ήταν επικριτικός για τις μεθόδους της κυβέρνησής του για την καταπολέμηση της πανδημίας. Ωστόσο, ήταν υπέρ του εμβολιασμού και δεν αμφέβαλε ποτέ για την πανδημία Covid-19. Από τις 21 Σεπτεμβρίου, το RT DE δεν είχε πλέον τη δυνατότητα να ανεβάζει βίντεο ή να πραγματοποιεί ζωντανές ροές στο κανάλι του στο YouTube. Το περιεχόμενο του RT DE, αν και όχι τα επισημασμένα βίντεο, μοιράστηκε μέσω ενός άλλου καναλιού, του DFP (επίσης ανήκει στην RT στη Γερμανία). Αυτό, όπως ισχυρίστηκε το YouTube, ήταν παραβίαση της προειδοποίησης που εκδόθηκε στο RT DE και η πλατφόρμα που ανήκει στην Google διέκοψε και τα δύο κανάλια.

Ο εκπρόσωπος Τύπου του Ρώσου Προέδρου Βλαντιμίρ Πούτιν, Ντμίτρι Πεσκόφ, δήλωσε στους δημοσιογράφους την Τετάρτη ότι η απαγόρευση ισοδυναμεί με «υπόθεση λογοκρισίας και παρεμπόδισης της διάδοσης πληροφοριών από τα ΜΜΕ» και θα διερευνηθεί από τις ρωσικές ρυθμιστικές αρχές, προσθέτοντας «πρέπει να είναι μηδενική ανοχή για τέτοιες παραβιάσεις του νόμου ».

rt.com
Corfiatiko.blogspot.com

Διαβάστε περισσότερα »

Φλερτάροντας με τον Αρμαγεδδόνα: Έρχεται χρεοκοπία 28 τρισ. δολαρίων των ΗΠΑ;


Η μεγαλύτερη αμερικανική τράπεζα προετοιμάζεται για τη χρεοκοπία των ΗΠΑ, όπως παραδέχθηκε ο CEO της JP Morgan, Jamie Dimon. Μοιάζει αδιανόητο, όμως το σενάριο της χρεοκοπίας της μεγαλύτερης οικονομίας του πλανήτη είναι όχι μόνο πολύ πραγματικό, αλλά και πολύ κοντινό. Η ίδια η υπουργός Οικονομικών των ΗΠΑ, Τζάνετ Γέλεν, προειδοποιήσει ότι εάν δεν επιτευχθεί μία συμφωνία για το όριο χρέους το πολύ σε τρεις εβδομάδες από σήμερα, έως τις 18 Οκτωβρίου, τότε το αμερικανικό κράτος πολύ σύντομα θα ξεμείνει από χρήματα. Θα ακολουθήσει το default ενός κράτους που έχει χρέη 28 τρισ. δολαρίων.

Η JP Morgan έχει αρχίσει ήδη να καταρτίζει σενάρια για το πώς θα επηρεάσει ένα default των ΗΠΑ τις αγορές, τους δείκτες κεφαλαιακής επάρκειας, τα συμβόλαια των πελατών της και την πιστοληπτική ικανότητα της χώρας, προκειμένου να προετοιμαστεί όσο μπορεί, αποκάλυψε ο Dimon σε συνέντευξή του στο Reuters.

Πώς βρέθηκαν, όμως, οι ΗΠΑ στο χείλος του γκρεμού; Τα μεσάνυκτα της Πέμπτης, 30 Σεπτεμβρίου, λήγει το οικονομικό έτος για την ομοσπονδιακή κυβέρνηση και μαζί του, η διορία που έχει το Κογκρέσο για να περάσει ένα μέτρο για να συνεχιστεί η χρηματοδότηση του κράτους. Κανείς δεν γνωρίζει ακριβώς πότε θα τελειώσουν τα χρήματα των ΗΠΑ, όμως σύμφωνα με την Τζάνετ Γέλεν, εάν δεν έχει εγκριθεί η αύξηση ή η αναστολή του ορίου χρέους (δηλαδή το ποσό το οποίο μπορεί να δανειστεί το υπουργείο Οικονομικών) έως τις 18 Οκτωβρίου, θα ακολουθήσει η χρεοκοπία των ΗΠΑ.

Είναι ένα πολιτικό θρίλερ που έχει παιχτεί και άλλες φορές στην Ουάσιγκτον, όπως το 2011 και το 2013.

Ουσιαστικά, πρόκειται για το λεγόμενο «game of chicken», όπου τα δύο κόμματα αρνούνται να υποχωρήσουν έως το παρά πέντε, ποντάροντας ότι η άλλη πλευρά θα κάνει πίσω πρώτη.

Πάγια θέση των Δημοκρατικών είναι ότι οι Ρεπουμπλικάνοι θα πρέπει και αυτοί να ψηφίσουν στο ζήτημα του ορίου χρέους και του κρατικού shutdown, όπως είχαν κάνει και εκείνοι όταν το όριο χρέους αυξήθηκε, επί της προεδρίας του Ντόναλντ Τραμπ.

Όμως οι Ρεπουμπλικάνοι επιμένουν ότι η αντιμετώπιση του ορίου χρέους θα πρέπει να ενταχθεί στο νομοσχέδιο για το ύψους 3,5 τρισ. δολαρίων πακέτο για τις υποδομές, το οποίο οι Δημοκρατικοί σκοπεύουν να περάσουν με διαδικασίες fast-track, δηλαδή χωρίς να απαιτείται η ψήφος του άλλου κόμματος.

Όπως έχει συμβεί και άλλες φορές, το πιθανότερο είναι ότι κάποια συμφωνία θα επιτευχθεί στο παρά πέντε της χρεοκοπίας, και ενδεχομένως αφότου οι ΗΠΑ θα έχουν οδηγηθεί στο government shutdown, δηλαδή στο «κλείσιμο» κομματιών του ομοσπονδιακού κράτους, όπου χιλιάδες δημόσιοι υπάλληλοι θα πρέπει να πάνε στα σπίτια τους.

Πάντως, οι προειδοποιήσεις της Τζάνετ Γέλεν δεν αφήνουν καμία αμφιβολία για τις τεράστιες επιπτώσεις που θα είχε ένα αμερικανικό default.

«Είναι αναγκαίο το Κογκρέσο να αντιμετωπίσει το θέμα του ορίου χρέους. Διαφορετικά, η εκτίμησή μας είναι ότι το υπουργείο Οικονομικών θα έχει εξαντλήσει όλα τα έκτακτα μέτρα του έως τις 18 Οκτωβρίου. Σε αυτό το σημείο, περιμένουμε ότι το υπουργείο θα έχει απομείνει με πολύ περιορισμένους πόρους, οι οποίοι θα εξαντληθούν γρήγορα. Η Αμερική θα χρεοκοπήσει για πρώτη φορά στην ιστορία της», τόνισε η Γέλεν.

«Η πλήρης εμπιστοσύνη και το αξιόχρεο των ΗΠΑ θα υπονομευτούν και η χώρα μας πιθανότατα θα αντιμετωπίσει μία χρηματοοικονομική κρίση και οικονομική ύφεση ως αποτέλεσμα», πρόσθεσε.

Ασφαλώς, μία αμερικανική χρεοκοπία θα βυθίσει τις αγορές στο χάος και θα ταρακουνήσει και την παγκόσμια οικονομία. «Θα ήταν οικονομικός Αρμαγεδδών», δήλωνε προ ημερών στο CNN ο Μαρκ Ζάντι, επικεφαλής οικονομολόγος της Moody’s Analytics. «Είναι εντελώς τρελό ακόμα και να μας περνά από το μυαλό να μην πληρώσουμε τα χρέη μας εγκαίρως».

Υπενθυμίζεται ότι το 2011, ένα αντίστοιχο θρίλερ με το όριο χρέους οδήγησε την Standard & Poor’s να υποβαθμίσει το αξιόχρεο των ΗΠΑ.

moneyreview.gr
Διαβάστε περισσότερα »

Ρωσία: Συνελήφθη για εσχάτη προδοσία ο διευθύνων σύμβουλος μεγάλης εταιρείας διαδικτυακής ασφάλειας


Στη Ρωσία οι Αρχές συνέλαβαν τον Ιλιά Σατσκόφ, διευθύνοντα σύμβουλο της κορυφαίας ρωσικής εταιρείας διαδικτυακής ασφάλειας Group IB, ως ύποπτο για εσχάτη προδοσία, ο οποίος με απόφαση του δικαστηρίου της Μόσχας τέθηκε υπό κράτηση για διάστημα δύο μηνών.

Ο ίδιος ο Σατσκόφ, που συνελήφθη με την κατηγορία ότι παρέδωσε πληροφορίες σε ξένες μυστικές υπηρεσίες, αρνείται την κατηγορία, όπως μετέδωσε σήμερα το πρακτορείο TASS επικαλούμενο πηγή ασφαλείας.

Ρώσοι αστυνομικοί πραγματοποίησαν σήμερα έρευνα στα γραφεία της Group IB στη Μόσχα ανακοίνωσε η εταιρεία, η οποία ωστόσο δεν ανταποκρίθηκε αμέσως στο αίτημα να σχολιάσει την σύλληψη του διευθύνοντος συμβούλου της.

Η εταιρεία Group IB είναι μία από τις πιο γνωστές εταιρείες διαδικτυακής ασφάλειας στον κυβερνοχώρο της Ρωσίας. Ασχολείται με την διερεύνηση εγκλημάτων στους τομείς υψηλής τεχνολογίας και διαδικτυακής απάτης, διαθέτει διεθνές πελατολόγιο που περιλαμβάνει τράπεζες, εταιρείες ενέργειας, εταιρείες τηλεπικοινωνιών, την Interpol, την Europol και τον Οργανισμό για την Ασφάλεια και Συνεργασία στην Ευρώπη (ΟΑΣΕ).

Με τον δικηγόρο του Σατσκόφ δεν κατέστη δυνατόν να υπάρξει επικοινωνία για να σχολιάσει την σύλληψη του και δεν κατέστησ άμεσα σαφές σε τι αφορούσαν οι κατηγορίες εναντίον του.

Η εσχάτη προδοσία τιμωρείται με φυλάκιση έως και 20 ετών. Οι λεπτομέρειες τέτοιων υποθέσεων σπάνια έρχονται στο φως καθ’ ολοκληρίαν πλήρως λόγω του απόρρητου χαρακτήρα τους.

Ο όμιλος ΙΒ ανέφερε σε ανακοίνωσή του ότι οι έρευνες στα γραφεία του είχαν αρχίσει το πρωί της Τρίτης, ενώ οι υπάλληλοι των αρχών επιβολής του νόμου αποχώρησαν το ίδιο βράδυ. Είπε επίσης ότι δεν είχε καμία ενημέρωση σχετικά με το λόγο για τον οποίο διενεργήθηκαν οι έρευνες.

Το τηλεοπτικό κανάλι RTVI επικαλούμενο πηγή από τις διωκτικές αρχές μετέδωσε ότι ο Σατσκόφ συνελήφθη χθες Τρίτη. Δημοσιογράφος του RTVI ανέφερε επίσης ότι άνδρες έσερναν πράγματα από τα γραφεία της Group IB σε ένα φορτηγάκι που ήταν σταθμευμένο έξω από τα γραφεία.

Η Group IB δήλωσε ότι όλες οι υπηρεσίες εξακολουθούσαν να λειτουργούν κανονικά και ότι η ασφάλεια των δεδομένων των πελατών διασφαλίζεται από τη γεωγραφικά κατανεμημένη υποδομή της εταιρείας.

Η εταιρεία ανακοίνωσε ότι εργάζεται για να αποσαφηνίσει την κατάσταση.

Την θέση του διευθύνοντος συμβούλου της εταιρείας Group-IB θα αναλάβει σύντομα ο συνιδρυτής της εταιρείας Ντμίτρι Βολκόφ, ο οποίος αυτή την στιγμή έχει καθήκοντα τεχνικού διευθυντή, αναφέρεται σε ανακοίνωση της εταιρείας.

Παράλληλα στην ανακοίνωση της, αναφέρεται ότι «οι συνεργάτες της είναι πεπεισμένοι για την αθωότητα του διευθύνοντος συμβούλου τους και την εντιμότητα του ως επιχειρηματίας. Το γραφείο τύπου της Group-IB δεν σχολιάζει τις κατηγορίες που απαγγέλθηκαν εναντίον του όπως και την ποινική του δίωξη, λόγω των εν εξελίξει διαδικαστικών ενεργειών».

Αρκετοί Ρώσοι επιστήμονες, στρατιώτες και αξιωματούχοι έχουν κατηγορηθεί για προδοσία τα τελευταία χρόνια, αφού κατηγορήθηκαν ότι παρέδωσαν ευαίσθητο υλικό σε ξένες χώρες.

Το Κρεμλίνο με αφορμή την σύλληψη του Σατσκόφ, δήλωσε ότι δεν γνωρίζει αν η Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Ασφαλείας ενημέρωσε τον πρόεδρο Πούτιν για την σύλληψη του Σατσκόφ, επισημαίνοντας ωστόσο ότι καθημερινά τον ενημερώνει για ζητήματα της. Ο εκπρόσωπος του Κρεμλίνου Ντμίτρι Πεσκόφ, αναφερόμενος στην σύλληψη του Σατσκόφ, είπε ότι το Κρεμλίνο δεν αμφιβάλλει ότι μετά την σύλληψη του Σατσκόφ και άλλες εταιρείες από τον τομέα της Πληροφορίας της τεχνολογίας (IT) θα φοβούνται να συνεργάζονται με ξένους και ρωσικούς κρατικούς οργανισμούς.

Ο ηλικίας 35 ετών Σατσκόφ ίδρυσε την εταιρεία το 2003.

Σύμφωνα με το περιοδικό Forbes, ο Σατσκόφ βρίσκεται στον κατάλογο των πιο πετυχημένων στον κόσμο τριαντάρηδων επιχειρηματιών. Ο ίδιος είναι υφηγητής στην έδρα πληροφοριακής ασφάλειας του Κρατικού Τεχνολογικού Πανεπιστημίου της Μόσχας Μπάουμαν, και είναι μέλος των επιτροπών εμπειρογνωμόνων της Κρατικής Δούμας και του ρωσικού υπουργείου Εξωτερικών.

Διαβάστε περισσότερα »

ΟΗΕ: ΑΠΕΙΛΗ ΓΙΑ ΤΑ ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ Η ΤΕΧΝΗΤΗ ΝΟΗΜΟΣΥΝΗ





Τα Ηνωμένα Έθνη επιδιώκουν προσωρινή απαγόρευση τεχνολογιών τεχνητής νοημοσύνης, όπως αναγνώριση προσώπου και αυτοματοποιημένα συστήματα λήψης αποφάσεων για τη δημιουργία εγγυήσεων, προκειμένου να αποφευχθεί η κατάχρηση νέων τεχνολογιών.

Τα Ηνωμένα Έθνη (ΟΗΕ) προειδοποιούν ότι οι τεχνολογίες τεχνητής νοημοσύνης όπως η αναγνώριση προσώπου μπορούν να αποτελέσουν τεράστια απειλή για τα ανθρώπινα δικαιώματα. Ο ΟΗΕ ζήτησε να επιβληθούν αυστηροί περιορισμοί κατά των τεχνολογιών τεχνητής νοημοσύνης που έχουν τη δυνατότητα να αποτελέσουν αρνητική και καταστροφική απειλή για τα ανθρώπινα δικαιώματα.

Σύμφωνα με τον ΟΗΕ, διεξάγεται ενδελεχής έρευνα για τον εντοπισμό των κινδύνων που δημιουργούνται λόγω της υιοθέτησης τεχνολογιών τεχνητής νοημοσύνης που σχετίζονται με την ελευθερία κυκλοφορίας της έκφρασης και το δικαίωμα στην ιδιωτική ζωή.

Η Michelle Bachelet, Ύπατη Αρμοστής των Ηνωμένων Εθνών για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα, δήλωσε: «Οι τεχνολογίες τεχνητής νοημοσύνης μπορεί να έχουν αρνητικές, ακόμη και καταστροφικές συνέπειες εάν χρησιμοποιηθούν χωρίς επαρκή σημασία για το πώς επηρεάζουν τα ανθρώπινα δικαιώματα των ανθρώπων».

Η ακατάλληλη εφαρμογή των τεχνολογιών τεχνητής νοημοσύνης έχει οδηγήσει σε άδικη άρνηση πρόσβασης στους ανθρώπους σε παροχές κοινωνικής ασφάλισης και έχει προκαλέσει χάος στο κοινό, με αθώους ανθρώπους να συλλαμβάνονται για ελαττωματικά συστήματα αναγνώρισης προσώπου. Πρέπει να εφαρμοστούν οι κατάλληλες εγγυήσεις για να αποφευχθεί η κατάχρηση νέων τεχνολογιών, δήλωσε η Bachelet.

Ο ΟΗΕ αποδέχεται τις δυνατότητες της τεχνητής νοημοσύνης για να κάνει τη ζωή των ανθρώπων ευκολότερη, αλλά εγείρει ανησυχίες σχετικά με τις αυτοματοποιημένες τεχνολογίες λήψης αποφάσεων. Οι δηλώσεις του ΟΗΕ ήρθαν αμέσως μετά τη δημοσίευση έκθεσης σχετικά με τις επιπτώσεις των τεχνολογιών τεχνητής νοημοσύνης στο δικαίωμα των ανθρώπων στην ιδιωτικότητα, την ελευθερία, την εκπαίδευση και την υγεία.

«Η πολυπλοκότητα του περιβάλλοντος δεδομένων, οι αλγόριθμοι και τα μοντέλα που βασίζονται στην ανάπτυξη και τη λειτουργία των συστημάτων τεχνητής νοημοσύνης, καθώς και η σκόπιμη ιδιωτικότητα των κυβερνητικών και ιδιωτικών παραγόντων, είναι παράγοντες που υπονομεύουν τους ουσιαστικούς τρόπους για το κοινό να κατανοήσει τις επιπτώσεις των συστημάτων τεχνητής νοημοσύνης στον άνθρωπο δικαιώματα και κοινωνία», ανέφερε η έκθεση του ΟΗΕ.

Ένας αξιωματούχος για τα ανθρώπινα δικαιώματα στο κράτος δικαίου και δημοκρατίας, ο Tim Engelhardt, επεσήμανε επίσης τη σοβαρότητα του ζητήματος λέγοντας ότι η κατάσταση επιδεινώθηκε την τελευταία δεκαετία, καθώς ορισμένες χώρες δεν εξετάζουν τη δημόσια ασφάλεια πριν υιοθετήσουν νέες τεχνολογίες τεχνητής νοημοσύνης.

igata.gr
Διαβάστε περισσότερα »

Πολύτιμος παράγοντας ισορροπίας ο φόβος του εχθρού



Ο κόσμος γύρω μας είναι πολύπλοκος και αινιγματικός και συχνά είναι δύσκολο να τον κατανοήσουμε και ακόμα δυσκολότερο να τον χειριστούμε. Οι ψυχολογικές και φιλοσοφικές θεωρίες της αντίληψης επισημαίνουν συχνά ότι για να διαχειριστεί το πολύπλοκο αυτό σύστημα, ο ανθρώπινος νους αναπτύσσει διάφορους ταξινομητικούς μηχανισμούς, οι οποίοι στηρίζονται σε πλήθος αυθαιρέτων προϋποθέσεων. Μεταξύ αυτών είναι ο “φόβος του εχθρού”.

Οι ταξινομητικοί αυτοί μηχανισμοί είναι αναγκαίοι για να μπορέσουμε να λειτουργήσουμε στο πλαίσιο του πολύπλοκου αυτού συστήματος. Η χρήση εξωτερικών οντοτήτων είναι ένας τέτοιος μηχανισμός που μας παρέχει τη δυνατότητα να προβούμε σε συγκρίσεις και αντιπαραβολές. Ο “φόβος του εχθρού” (οι Λατίνοι τον αποκαλούσαν metus hostilis) είναι χωρίς καμία αμφιβολία ένας τέτοιος μηχανισμός, που μπορεί να οδηγήσει στη συγκρότηση συμμαχιών ανάμεσα σε άτομα, ή ομάδες που προηγουμένως δεν είχαν καμία σχέση μεταξύ τους και δεν συνεργάζονταν.

Ο “φόβος του εχθρού” προάγει με αυτόν τον τρόπο την εσωτερική ενότητα της κοινωνίας. Υπάρχουν πλήθος παραδειγμάτων στην ιστορία, τα οποία δύνανται να χρησιμοποιηθούν προς επίρρωση της παραπάνω άποψης. Στην Ελλάδα, τα προηγούμενα χρόνια, οι λεγόμενες αντιμνημονιακές πολιτικές δυνάμεις συναθροίστηκαν ¨περιστασιακά με βάση την αντίληψή τους περί υπάρξεως “εξωτερικού εχθρού”, παρότι πολιτικά και ιδεολογικά δεν είχαν καμία σχέση μεταξύ τους.
Από τον Θουκυδίδη στον Σαλλούστιο

Ο “φόβος του εχθρού” υπήρξε κεντρικό θέμα της ιστοριογραφίας και του πολιτικού σκέπτεσθαι των Ρωμαίων, ειδικά στα γραπτά των Σαλλούστιου, Πλούταρχου και Πολύβιου, αλλά και άλλων πολλών. Στο πλαίσιο της ιστορίας της πολιτικής σκέψης, η πατρότητα αυτής της έννοιας αποδίδεται στον Σαλλούστιο, ο οποίος αποδίδει την αρχή της κοινωνικής και πολιτικής πτώσης της Ρώμης στην καταστροφή της Καρχηδόνας και συνεπώς στο ότι απουσίασε “ο φόβος του εχθρού”.

Γράφει ο Σαλλούστιος (“Ο πόλεμος με τον Ιουγούρθα”): «Όσο για το έθος των (λαϊκών) κομμάτων και των (συγκλητικών) φατριών, με όλες τις άσχημες επιπτώσεις του, πρωτοφανερώθηκε στη Ρώμη, λίγα χρόνια πριν από τα γεγονότα που περιγράφουμε, ως αποτέλεσμα της ειρήνης και της υπεραφθονίας των αγαθών που οι άνθρωποι θεωρούν πρωταρχικής αξίας. Γιατί πριν από την καταστροφή της Καρχηδόνας ο λαός και η ρωμαϊκή σύγκλητος κυβερνούσαν από κοινού το κράτος ήρεμα και με σωφροσύνη. Και οι πολίτες δεν συναγωνίζονταν μεταξύ τους για δόξα και επικράτηση.

»Ο φόβος των εχθρών συγκρατούσε την Πολιτεία και την προσανατόλιζε προς τις σωστές δραστηριότητες. Όταν, όμως, ο νους των ανθρώπων απελευθερώθηκε από αυτόν το φόβο, τότε ενέσκηψαν η ακολασία και η αλαζονεία, δηλαδή τα παρεπόμενα της ευημερίας. Και έτσι αυτή η ειρήνη, που εύχονταν να την αποκτήσουν τις εποχές της δοκιμασίας, αποδείχτηκε μετά την απόκτησή της, τραχύτερη και πικρότερη και από αυτήν ακόμα τη δοκιμασία».
Θα πρέπει εδώ να σημειώσουμε ότι η μελέτη “του φόβου του εχθρού” και του συνεπαγόμενου εξ αυτού αρνητικού συνασπισμού, είναι γνωστό ότι ξεκινά από την σκέψη του Θουκυδίδη. Αυτός θεωρεί ότι ακριβώς ο φόβος ήταν η αιτία του Πελοποννησιακού Πολέμου. Δεν είναι τόσο γνωστό, ίσως, ότι η έννοια του αρνητικού συνασπισμού συναντάται και στον Αριστοτέλη (στα Πολιτικά), ο οποίος υποστηρίζει ότι αυτό που διακρίνει τον πολιτικό συνασπισμό (την πόλιν) από άλλες δευτερεύουσες μορφές συλλογικότητας είναι η αυτάρκεια του.

Όμως, η αυτάρκεια, ως γνωστόν, αφορά πρωταρχικά στην άμυνα και στην ασφάλεια και δευτερευόντως στα οικονομικά αγαθά και στις υπόλοιπες συναφείς υπηρεσίες. Ο άνθρωπος είναι το μόνο ζώο στη Φύση, το οποίο δεν μπορεί μόνο του να εξασφαλίσει την αυτάρκεια με αυτή την έννοια. Δεδομένου ότι δεν είναι προικισμένος με τα κατάλληλα μέσα για να επιβιώσει μόνος του, χρειάζεται συμμάχους για την εξασφάλιση της ασφάλειας του.

Αυτό υποστηρίζει ο Αριστοτέλης όταν συμβουλεύει τους ηγεμόνες να έχουν κάποιους κινδύνους πρόχειρους για να κρατούν τους πολίτες σε επαγρύπνηση και σε εγρήγορση. Μετά τους Ρωμαίους πολιτικούς στοχαστές, τη σκυτάλη παίρνουν ο Μακιαβέλι, ο Χομπς, ο Σμιτ, ο Κονδύλης και άλλοι σπουδαίοι. Ο φόβος έναντι των άλλων, κατά κοινή ομολογία, αποτελεί το κύριο από τα αρνητικά αισθήματα (φθόνος, άγχος, αγωνία).
Η απειλή των άλλων

Για τον λόγο αυτό έχει αναγνωριστεί ως σημαντική παράμετρος από σειρά πολιτικών στοχαστών, στη συγκρότηση της πολιτικής και κοινωνικής τάξης. Είναι το αναμφισβήτητο πρωτείο της αυτοσυντήρησης που καθιστά τον φόβο (για την απειλή των άλλων) ζωτικής σημασίας για τη συγκρότηση συμμαχιών. Ο φόβος λοιπόν, αυτό το τόσο οικείο αίσθημα που σχεδόν δεν χρειάζεται ορισμό για να αναγνωριστεί, αποτελεί παρόλα αυτά και εν τοις πράγμασι πεδίο συστηματικής μελέτης για την ουσιαστική κατανόησή του.

Στην πολιτική επιστήμη, αλλά και στην ιστορία, η λέξη φόβος, ενώ χρησιμοποιείται πολύ συχνά δεν εξηγείται ποτέ με την απαραίτητη επάρκεια. Ίσως μόνο ο Χομπς επιχειρεί συστηματική επεξήγηση του φόβου, ορίζοντάς τον ως «αποστροφή, σε συνδυασμό με την αναμονή μιας βλάβης που θα προκληθεί από το αντικείμενό της». Από εδώ απορρέουν δύο συμπεριφορές: μια άμεση (αντίδραση στην ξαφνική θέα και το σύριγμα ενός φιδιού που θα βρεθεί τυχαία στο δρόμο μας) και μια δεύτερη που απαιτεί μεγαλύτερο χρόνο αντίδρασης (ανησυχία την παραμονή μιας πιθανής εισβολής). Αυτά που μαθαίνουμε από επίφοβες καταστάσεις μπορεί να είναι πολλαπλά. Να υποστούμε φόβο γενικά για τα φίδια (πρώτη περίπτωση), ή με βάση την εκδήλωση του φόβου την κατάλληλη στιγμή να λάβουμε τα σωστά μέτρα άμυνας για την επιβίωσή μας (δεύτερη περίπτωση).
Οι συνέπειες που αναφέρονται στη δεύτερη περίπτωση, διαδραματίζουν κρίσιμο ρόλο στο σχηματισμό πολιτικών σχηματισμών με βάση τη διάκριση “φίλος-εχθρός”. Η διάκριση αυτή, ως εμπειρικό ανθρωπολογικό δεδομένο και κατά τούτο θεμελιακός μηχανισμός της αυτοσυντήρησης, περιλαμβάνει την ειδική πολιτική αντίθεση “φίλος-εχθρός”, δίκην ακρότατης πύκνωσής της, στο απώτατο όριο μιας κατά τα λοιπά συνεχούς κλίμακας. Στη ρίζα της, ήτοι στην καθαρή ενόρμηση αυτοσυντήρησης και στο απώτατο άκρο της, δηλαδή στο Πολιτικόν, ως βαθμίδα του δημοσίου βίου συγκροτημένη εν είδει οργανωμένης αξίωσης βουλητικής κατίσχυσης.

Γράφει ο Κώστας Μελάς
slpress
Διαβάστε περισσότερα »

Τί διδάσκει το επεισόδιο με το Nautical Geo – Η “Γαλάζια Πατρίδα” είναι εδώ



Η συστηματική παρεμπόδιση του επιστημονικού σκάφους Nautical Geo από τουρκικό πολεμικό σκάφος 10 μίλα ανατολικά της Κρήτης και εντός της οριοθετημένης (με την Αίγυπτο) ελληνικής ΑΟΖ δεν είναι τίποτα περισσότερο από την έμπρακτη επιβολή του δόγματοςτ της “Γαλάζιας Πατρίδας”. Όπως είναι γνωστό, η Άγκυρα ισχυρίζεται (κόντρα στο διεθνές δίκαιο) ότι τα νησιά διαθέτουν μόνο χωρικά ύδατα έξι μιλίων, όχι υφαλοκρηπίδα και ΑΟΖ.

Με βάση την αυθαίρετη αυτή θέση υπέγραψε το τουρκολυβικό μνημόνιο και κινείται κατά τρόπο που να δηλώνει στην πράξη ότι η εκτός ελληνικών χωρικών υδάτων θαλάσσια έκταση είναι τουρκική υφαλοκρηπίδα-ΑΟΖ. Αφού, λοιπόν, το Nautical Geo εξήλθε των ελληνικών χωρικών υδάτων ανατολικά της Κρήτης όφειλε να λάβει άδεια από την Άγκυρα για τη διεξαγωγή επιστημονικών ερευνών.

Με την ίδια ακριβώς “λογική” το Oruc Reis πραγματοποίησε το καλοκαίρι του 2020 συστηματικές σεισμικές έρευνες για τον εντοπισμό κοιτασμάτων έξω από τα χωρικά ύδατα του Κατελλορίζου και νοτιότερα. Με την ίδια “λογική” έχουν προαναγγελθεί αντίστοιχες σεισμικές έρευνες ανατολικά και νοτιοανατολικά της Κρήτης. Το γεγονός ότι μέχρι τώρα δεν έχουν πραγματοποιηθεί δεν σημαίνει ότι δεν θα πραγματοποιηθούν προσεχώς. η Άγκυρα, άλλωστε, έχει δείξει ότι χρησιμοποιεί τη μέθοδο του “σαλαμιού”. Κάθε φορά κάνει ένα βήμα, ώστε να εθίζει το διεθνές σύστημα στην αυθαιρεσία της.

Η Αθήνα μπορεί να απάντησε με διάβημα, αλλά είναι ηλίου φαεινότερο ότι στα μάτια των Τούρκων τέτοιου είδους διαβήματα δεν είναι τίποτα περισσότερο από απόδειξη αδυναμίας. Πριν ένα χρόνο, η Άγκυρα τεστάρισε με το Oruc Reis την ελληνική αντίδραση. Όταν διαπίστωσε πως αυτή παρέμεινε στο διπλωματικό πλαίσιο, με την κινητοποίηση του στόλου να γίνεται κυρίως για λόγους εντυπώσεων, ήταν δεδομένο πως κάποια στιγμή θα έκανε το επόμενο βήμα.

Την είχε διευκολύνει, άλλωστε, η τότε κυβερνητική δήλωση ότι η Ελλάδα θα υπερασπίσει στρατιωτικά τα χωρικά της ύδατα! Κατ’ αντιδιαστολή, είχε σταλεί το μήνυμα πως έξω από τα έξι μίλια οι Τούρκοι μπορούν να κάνουν ό,τι θέλουν, γνωρίζοντας ότι δεν θα τους εμποδίσει το ελληνικό Ναυτικό. Κι αν δεν τα έκαναν νωρίτερα, αυτό οφείλεται στις σκοπιμότητες της πολιτικής του Ερντογάν έναντι της ΕΕ κι όχι στην Αθήνα.

Nautical Geo και “Γαλάζια Πατρίδα”

Το δόγμα της “Γαλάζιας Πατρίδας” επιδιώκει τη μετατροπή της Τουρκίας σε δεσπόζουσα δύναμη στην Ανατολική Μεσόγειο σε βάρος των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Ελλάδας. Ο σφετερισμός των πιθανολογούμενων μεγάλων κοιτασμάτων φυσικού αερίου στη θαλάσσια αυτή περιοχή είναι μία πτυχή αυτής της τουρκικής στρατηγικής. Η άλλη πτυχή είναι γεωπολιτική, η Τουρκία επιδιώκει να εξορίσει την Ελλάδα από την Ανατολική Μεσόγειο.

Η αλήθεια είναι ότι για δεκαετίες η Ελλάδα απουσίαζε από την Ανατολική Μεσόγειο. Είχε αυτοεγκλωβισθεί στρατηγικά και επιχειρησιακά στο Αιγαίο, επειδή εκεί δεχόταν τότε την τουρκική επεκτατική πίεση. Το Καστελλόριζο ήταν ένα γεωγραφικά ακραίο μικρό νησιώτικο σύμπλεγμα. Στην Αθήνα το αντιλαμβάνονταν σαν μία νησιώτικη “απόφυση” του Αιγαίου στην Ανατολική Μεσόγειο, χωρίς να του αποδίδουν την κρίσιμη στρατηγική σημασία που έχει.
Μετά την τουρκική εισβολή στην Κύπρο το 1974, στην Αθήνα είχε κυριαρχήσει το δόγμα “η Κύπρος είναι μακριά”. Πίσω από αυτό κρυβόταν το μικροελλαδική θεώρηση ότι “η Κύπρος είναι βαρίδι για την Ελλάδα”! Κάπως έτσι, η Ελλάδα είχε ουσιαστικά αποσυρθεί από την Ανατολική Μεσόγειο, όπου έτσι κι αλλιώς η παρουσία της ήταν υποτυπώδης. Αυτό το δόγμα-υπεκφυγή είχε εμποτίσει γενιές Ελλαδιτών πολιτικών και διπλωματών, με αποτέλεσμα να κυριαρχήσει για δεκαετίες η μονοδιάστατη αντίληψη για την εθνική ασφάλεια που συρρίκνωνε το ελληνικό ενδιαφέρον αποκλειστικά στο Αιγαίο.

Δόγμα Ενιαίου Αμυντικού Χώρου

Η στρατηγική αυτή αναδίπλωση είχε βολέψει την Άγκυρα. Της είχε αφήσει ελεύθερο το πεδίο στην Ανατολική Μεσόγειο. Μία προσπάθεια να αντιστραφεί η διάχυτη αυτή αντίληψη είχε γίνει μετά το 1993 από την κυβέρνηση Ανδρέα Παπανδρέου με το δόγμα του Ενιαίου Αμυντικού Χώρου με σκοπό την αμυντική κάλυψη της ελεύθερης Κύπρου. Στο πλαίσιο αυτό εντασσόταν και η προμήθεια του ρωσικού αντιαεροπορικού συστήματος S-300. Τότε, η Ελλάδα είχε αρχίσει να εδραιώνει μια αεροναυτική παρουσία στην Ανατολική Μεσόγειο.

Ας σημειωθεί ότι την ίδια εκείνη περίοδο (1993-96) ο υπουργός Άμυνας Αρσένης είχε πραγματοποιήσει ανοίγματα προς Ισραήλ, Αίγυπτο και Συρία, στο πλαίσιο μίας πρωτοπόρας για εκείνη την εποχή στρατιωτικής διπλωματίας. Ήταν μία γεωπολιτικά ισορροπημένη πολιτική, συνέχεια των προνομιακών σχέσεων που είχε επιχειρήσει να διαμορφώσει με αραβικές χώρες ο Ανδρέας Παπανδρέου από τη δεκαετία του 1970, με βάση το δόγμα για τις τρεις διαστάσεις της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής (ευρωπαϊκή, βαλκανική και μεσογειακή).

Οι καιροί, ωστόσο, δεν ευνοούσαν εκείνα τα διπλωματικά ανοίγματα να ριζώσουν και να αναπτυχθούν, δεδομένου ότι στη δεκαετία του 1990 το Ισραήλ διατηρούσε προνομιακές σχέσεις με την κεμαλική Τουρκία. Αλλά και η Αίγυπτος τηρούσε ισορροπίες, αποφεύγοντας οτιδήποτε θα ενοχλούσε την Άγκυρα. Αλλά και ο χρόνος δεν ήταν αρκετός, με αποτέλεσμα εκείνα τα ανοίγματα να μετατραπούν σε παρένθεση.
Επανεγκλωβισμός και επιστροφή

Η διαδοχή του Ανδρέα Παπανδρέου από τον Σημίτη στην πράξη αφυδάτωσε και σταδιακά ακύρωσε και το δόγμα του Ενιαίου Αμυντικού Χώρου και τη στρατιωτική διπλωματία του Αρσένη. Καθοριστικό ρόλο στο πολιτικό-ψυχολογικό επίπεδο έπαιξε και η κρίση στα Ίμια (αρχές 1996), η οποία επανεγκλώβισε την Ελλάδα στο Αιγαίο. Όταν, μάλιστα, λόγω και των ασφυκτικών πιέσεων της Δύσης (και του Ισραήλ) οι S-300, αντί να εγκατασταθούν στην Κύπρο, αποθηκεύτηκαν στην Κρήτη, ο Ενιαίος Αμυντικός Χώρος εκφυλίστηκε επιχειρησιακά.


Η επιστροφή στην Ανατολική Μεσόγειο άρχισε να πραγματοποιείται πολύ αργότερα και μάλιστα με πρωτοβουλία των Ισραηλινών, λόγω του ρήγματος που είχε προκληθεί στις σχέσεις τους με την Τουρκία του Ερντογάν. Έτσι προέκυψαν οι τριγωνικές συνεργασίες Ελλάδα-Κύπρος-Ισραήλ και Ελλάδα-Κύπρος-Αίγυπτος και τελευταία η συνεργασία Ελλάδα-Κύπρος-Ιορδανία. Και τα τρία αυτά γεωπολιτικά τρίγωνα, που σταδιακά τείνουν να αποκτήσουν στρατηγικού χαρακτήρα εμβέλεια, διευκολύνθηκαν από την εχθρότητα του καθεστώτος Ερντογάν με το Ισραήλ και με το καθεστώς Σίσι στην Αίγυπτο. Δεν θα είχαν, ωστόσο, ευδοκιμήσει εάν δεν είχε μεσολαβήσει το αμερικανοτουρκικό ρήγμα.
Στην Ανατολική Μεσόγειο έχει διαμορφωθεί ένα γεωστρατηγικό πλέγμα, το οποίο αποκλείει και απομονώνει την Τουρκία, παρότι αυτό για ευνόητους λόγους δεν δηλώνεται δημοσίως. Αυτός είναι ο λόγος που ο Ερντογάν επιχειρεί με επιμονή να αλλάξει τα διπλωματικά δεδομένα, πραγματοποιώντας ανοίγματα κυρίως προς το Κάιρο και τις μοναρχίες του Κόλπου, αλλά και προς την Ουάσινγκτον. Όλα δείχνουν, μάλιστα, πως οι εξελίξεις στο Αφγανιστάν διευκολύνουν την τουρκική διπλωματία.
Η συνάντηση Μητσοτάκη-Ερντογάν

Ποιο είναι, λοιπόν, το συμπέρασμα; Προφανώς, το διπλωματικό εργαλείο είναι απολύτως αναγκαίο, αλλά όχι ικανό από μόνο του για να ανασχέσει τον τουρκικό επεκτατισμό. Τα γεγονότα είναι πεισματάρικα και μας το υπενθυμίζουν κραυγαλέα κάθε τόσο. Μπορεί να περάσαμε ένα σχετικά ήσυχο καλοκαίρι, συγκρίνοντάς το με το περσινό, αλλά η τουρκική πίεση επανέρχεται και ασκείται σε πολλαπλά επίπεδα, ακόμα και με την εισβολή τουρκικών αλιευτικών στα ελληνικά χωρικά ύδατα στο Αιγαίο.

Ο Μητσοτάκης και η κυβέρνησή του οφείλουν επιτέλους να αποδείξουν ότι είναι πραγματιστές κι όχι ιδεοληπτικοί, βλέποντας κατάματα αυτό που διδάσκουν τα γεγονότα. Η χρονική μετάθεση για λίγο του προβλήματος δεν είναι λύση. Οι ελληνοτουρκικές επαφές έχει αποδειχθεί ότι ούτε καν τη θερμοκρασία δεν είναι ικανές να κρατήσουν χαμηλά για πολύ χρόνο.

Ο Ερντογάν προανήγγειλε συνάντηση με τον Μητσοτάκη στο περιθώριο της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ, η Αθήνα διέψευσε ότι έχει προγραμματισθεί, αλλά μην έχετε αμφιβολία ότι η συνάντηση θα γίνει. Από τις πρόσφατες τουρκικές προκλήσεις, μάλιστα, επιβεβαιώνεται πως η Άγκυρα παραμένει πιστή στην πάγια τακτική της να δημιουργεί συνθήκες πίεσης της Ελλάδας πριν από κάθε συνάντηση υψηλού επιπέδου, ώστε κατά τη διάρκεια της συνάντησης η τουρκική πλευρά να έχει πολιτικά-ψυχολογικά το πάνω χέρι.

Επειδή, λοιπόν, το έργο το έχουμε ξαναδεί και μάλιστα επανειλημμένως, είναι καιρός πλέον η Αθήνα να σταματήσει τον στρουθοκαμηλισμό της και να χαράξει κόκκινες γραμμές. Διαφορετικά, η Άγκυρα θα ξέρει ότι μπορεί να προωθεί περισσότερο ή λιγότερο την επεκτατική ατζέντα της σε βάρος των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων, χωρίς να πληρώνει το παραμικρό κόστος. Και ας μην έχουμε αμφιβολία ότι οι ΗΠΑ και οι Ευρωπαίοι εταίροι μας θα αρχίσουν να προσαρμόζονται στην τουρκική ατζέντα, περιορίζοντας την αντίδρασή τους σε ολοένα και πιο χλιαρές δηλώσεις.

slpress
Διαβάστε περισσότερα »

ΗΠΑ: Η Υπηρεσία Ιχθύων και Άγριας Πανίδας θα κηρύξει την εξαφάνιση 23 ειδών

 


Η Υπηρεσία Ιχθύων και Άγριας Πανίδας των ΗΠΑ θα κηρύξει σήμερα την εξαφάνιση ενός είδους δρυοκολάπτη (Ivory-billed Woodpecker) και 22 ακόμη ειδών πτηνών, ψαριών και άλλων, σύμφωνα με αμερικανικά μέσα ενημέρωσης.

Οι κυβερνητικοί επιστήμονες εξήντλησαν τις προσπάθειες για να βρεθούν αυτά τα 23 είδη και προειδοποίησαν ότι η κλιματική αλλαγή, περισσότερο από άλλους πιεστικούς παράγοντες, θα μπορούσε να επιτείνει την εξαφάνιση ειδών, όπως αυτή, μετέδωσε το Associated Press.

"Καθένα από αυτά τα 23 είδη αντιπροσωπεύει μια μόνιμη απώλεια στην φυσική κληρονομιά του έθνους μας και στην παγκόσμια βιοποικιλότητα", δήλωσε στους New York Times η Μπρίτζετ Φάχεϊ, η οποία επιβλέπει την ταξινόμηση των ειδών στην Υπηρεσία Ιχθύων και Άγριας Πανίδας των ΗΠΑ.

"Πρόκειται για μια αφυπνιστική υπενθύμιση του γεγονότος ότι η εξαφάνιση (ειδών) αποτελεί συνέπεια της προκαλούμενης από τον άνθρωπο περιβαλλοντικής αλλαγής", σημείωσε.

Σε αυτά που θα χαρακτηρισθούν ως εξαφανισμένα περιλαμβάνονται 11 είδη πουλιών, 8 μυδιών του γλυκού νερού, 2 ψαριών, ένα είδος νυχτερίδας και ένα είδος φυτού, σύμφωνα με τους Times.

Η Υπηρεσία Ιχθύων και Άγριας Πανίδας δεν έχει μέχρι στιγμής ανταποκριθεί σε αίτημα για σχολιασμό που έγινε εκτός ωραρίου λειτουργίας.

Πηγές: ΑΠΕ-ΜΠΕ, Reuters
Διαβάστε περισσότερα »

Η Ουγγαρία υπέγραψε 15ετή συμφωνία με τη Ρωσία για προμήθεια φυσικού αερίου

 

Οι αντιδράσεις των Αμερικανών σε θέματα ενέργειας που σχετίζονται με τη Ρωσία είναι επιλεκτικές. Δεν εξηγείται διαφορετικά το ότι αδιαφόρησαν για την μεγάλη συμφωνία μεταξύ Ουγγαρίας και Ρωσίας, η οποία καθιστά την Ευρώπη ακόμη πιο εξαρτημένη από το φυσικό αέριο της Ρωσίας.
Η κρίση του φυσικού αερίου που έχει ως αποτέλεσμα την εκτίναξη της τιμής του σε πρωτοφανή ύψη, έχει αναγκάσει τις Ευρωπαϊκές χώρες να αναζητήσουν τρόπους κάλυψης των αναγκών τους προς όφελος των πολιτών τους.

Η Γερμανία, που πάντα βρίσκεται ένα βήμα μπροστά από όλους, φρόντισε να ολοκληρώσει την κατασκευή του υποθαλάσσιου αγωγού Nord Stream II και να προμηθεύεται φυσικό αέριο απευθείας από τη Ρωσία, παρά τις έντονες και απαράδεκτες κατά την άποψή μας, αντιδράσεις των Αμερικανών.

Η Ουγγαρία, υπέγραψε συμφωνία με την Gazprom για σχετικά σταθερή τιμή στο φυσικό αέριο, εξασφαλίζοντας τις ανάγκες της για 15 χρόνια.

Η Gazprom καλύπτει το 48% των αναγκών της Ευρώπης σε φυσικό αέριο, με τις παραδόσεις φυσικού αερίου στην Ευρώπη να είναι αυξημένες κατά 23% τους πρώτους 7 μήνες του 2021. Την ίδια περίοδο, η Νορβηγία αύξησε τις παραδόσεις φυσικού αερίου προς την Ευρώπη κατά το 24%.

«Στην Ουγγαρία, η προμήθεια ενέργειας αποτελεί θέμα ασφαλείας και κυριαρχίας. Δεν αποτελεί ούτε οικονομικό, ούτε πολιτικό θέμα» δήλωσε ο αρμόδιος Υπουργός της χώρας Péter Szijjártó, προσθέτοντας πως δεν βλέπει εναλλακτική λύση εκτός από την προμήθεια φυσικού αερίου από τη Ρωσία.

Το συμβόλαιο θα τεθεί σε εφαρμογή από την 1η Οκτωβρίου και αφορά την αγορά 4,5 δισεκατομμυρίων κυβικών μέτρων φυσικού αερίου ετησίως. Η προμήθεια του προϊόντος από τη Ρωσία στην Ουγγαρία θα γίνει μέσω δύο αγωγών: τα 3,5 δισ. κυβικά μέτρα μέσω του αγωγού από τη Σερβία και το 1 δισ. κυβικά μέτρα από την Αυστρία. Καμία ποσότητα από αυτό το φυσικό αέριο δεν θα φτάνει στην Ουγγαρία μέσω Ουκρανίας. Όμως, οι αγωγοί που μεταφέρουν φυσικό αέριο από τη Ρωσία σε άλλες Ευρωπαϊκές χώρες μέσω Ουκρανίας και Ουγγαρίας, θα συνεχίσουν να λειτουργούν κανονικά.

Τα ακριβή οικονομικά μεγέθη της συμφωνίας δεν έγιναν γνωστά, αλλά η κυβέρνηση της Ουγγαρίας υποστηρίζει πως είναι πιο συμφέροντα από ότι η παλιά συμφωνία του 1995.

Δυστυχώς, η ελίτ που κυβερνά την Ελλάδα, δεν αντιλαμβάνεται ότι θα πρέπει να γίνει άμεση αξιοποίηση / εκμετάλλευση των κοιτασμάτων φυσικού αερίου και πετρελαίου που βρίσκονται εντός της Ελληνικής επικράτειας (ΑΟΖ). Η Ελλάδα έχει ακόμη μια μοναδική ευκαιρία να αποπληρώσει τα χρέη της μέσω του φυσικού αερίου που υπάρχει στο υπέδαφός της και να αποκτήσει χρήματα για ανάπτυξη προς όφελος του Ελληνικού λαού. Θα το αντιληφθούν επιτέλους όσοι κυβερνάνε αυτή τη χώρα ή θα συνεχίσουν να λαμβάνουν τους παχυλούς κυβερνητικούς μισθούς εις υγείαν των κορόιδων;

cosmostatus.blogspot.com
Διαβάστε περισσότερα »

Κλείνει η ελληνική υπηρεσία του Euronews;


Πληροφορίες αναφέρουν ότι έχει ληφθεί απόφαση για αναστολή της λειτουργίας του ελληνικού τμήματος του Euronews και ως καταληκτική ημερομηνία δίνουν την 15η Δεκεμβρίου. Τότε, λένε,..το Euronews θα πάψει να μιλάει τη γλώσσα μας στις ειδήσεις του, κλείνοντας το ελληνικό του τμήμα.
Μία διαφορετική τηλεοπτική φωνή δεν αποκλείεται να χαθεί. Η δικαιολογία είναι η γνωστή και συνήθης: περικοπές. Περικοπές σε όλη την Ευρώπη. Πληροφορίες θέλουν να καταργείται και το κυπριακό τμήμα.
Αλλη μία ελληνόφωνη υπηρεσία ειδήσεων οδεύει προς κατάργηση; Η ΕΣΗΕΑ θα αντιδράσει εντόνως μαθαίνουμε. Ας ελπίσουμε πως θα αλλάξουν οι αποφάσεις και δεν θα προχωρήσουν τα σχέδια για λουκέτο.
Σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, το Euronews βολιδοσκοπεί την τουρκική αγορά για να ενδυναμώσει περισσότερο το εκεί τμήμα του.

Οπως αναφέρει το @tetRadio eνημερώθηκαν ήδη οι ευρωβουλευτές για το ζήτημα (και ο κ. Μεϊμαράκης), ενημερώθηκε επίσης και ο κυβερνητικός εκπρόσωπος κ. Οικονόμου ώστε να πιέσουν να μην κλείσει το ελληνικό Euronews.


Διαβάστε περισσότερα »

Θωρακισμένη χρεοκοπία...




Σε αυτή τη χώρα κανένας σοβαρός άνθρωπος δεν διαφωνεί πως η Ελλάδα είναι υπερχρεωμένη. Εχει το υψηλότερο χρέος στην ευρωζώνη που δεν πρόκειται να μειωθεί και δεν φαίνεται πως γίνεται κάτι για να μειωθεί.

Μετά την έξοδο από τα μνημόνια το 2018 και αφότου ήρθε η πανδημία που ανάγκασε τα ευρωπαϊκά όργανα να... αναστείλουν τους σκληρούς δημοσιονομικούς κανόνες και να αποδεχτούν ελλείμματα, η σημερινή κυβέρνηση κοιμάται σε «ροζ συννεφάκια». Καμαρώνει που δανείζεται με πολύ χαμηλά επιτόκια, αλλά ξεχνάει ότι αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι το ελληνικό χρέος κατά 75% διακρατείται από τους ευρωπαϊκούς θεσμούς, δηλαδή βρίσκεται εκτός αγορών εν υπνώσει.

Αν δεν έχουμε κηρυχτεί επισήμως σε κατάσταση χρεοκοπίας αυτό οφείλεται σε τεχνικού τύπου διευθετήσεις και όχι στην ουσία των πραγμάτων. Αν ήμασταν όμως σοβαροί ως χώρα και πολιτική ηγεσία, θα έπρεπε να συμπεριφερόμαστε ως χρεοκοπημένοι μήπως και αλλάξουμε κάπως το μέλλον μας. Τέτοιες σκέψεις δεν φαίνεται πως υπάρχουν στο μέγαρο Μαξίμου.

Χθες ανακοινώθηκε η ελληνογαλλική αμυντική συμφωνία. Αν πάρουμε όχι μόνο τις τρεις, αλλά τέσσερις φρεγάτες θα πληρώσουμε περί τα 5 δισ. ευρώ. Αν προσθέσουμε και τα 18 Rafale, αξίας 2,38 δισ. ευρώ, που έχουμε παραγγείλει ξεπερνάμε τα 7 δισ. ευρώ σε παραγγελίες οπλικών συστημάτων προς τη Γαλλία. Και είναι βέβαιο πως θα πλησιάσουμε τα 9 δισ. ευρώ με τα 6 επιπλέον Rafale που θα πάρουμε και τις κορβέτες που διαπραγματευόμαστε.

Σε όλα αυτά μπορούν να προστεθούν: η αναβάθμιση των F-16 σε F-16 Viper, κόστους 1,2 δισ. ευρώ, και η πιθανή αγορά από τις ΗΠΑ 20 αεροσκαφών F-35 (μία μοίρα), κόστους 2,62 δισ. ευρώ. Με λίγα λόγια, για εξοπλισμούς η χρεοκοπημένη Ελλάδα θα ξοδέψει πάνω από 13 δισ.

Ολα αυτά, όπως μας λένε, για την αντιμετώπιση της τουρκικής απειλής, η οποία είναι υπαρκτή, αλλά στοιχίζει πολύ. Και αν θωρακιζόμαστε απέναντι στη γείτονα, στην πραγματικότητα υποδουλωνόμαστε οικονομικά και με συμφωνίες στους εκάστοτε συμμάχους που έρχονται να μας προσφέρουν βοήθεια με το αζημίωτο.

Τι αξία έχει, όμως, αυτό το κυνήγι της επίπλαστης ανεξαρτησίας την οποία υποτίθεται ότι διασφαλίζουμε απέναντι σε αυτόν που την επιβουλεύεται, αλλά την ίδια ώρα ο λαός είναι χρεοκοπημένος, υποχείριο των επιδιώξεων και οικονομικά υπόδουλος σε κάποιους από τους ισχυρούς του πλανήτη;...

efsyn.gr
Διαβάστε περισσότερα »

Αναλώσιμοι γιατροί και αναντικατάστατοι αστυνομικοί...




Πόσος χρόνος χρειάζεται για να εκπαιδεύσεις έναν γιατρό και πόσο χρόνο χρειάζεσαι για να εκπαιδεύσεις αντίστοιχα έναν αστυνομικό; Το απλό αυτό ερώτημα θα μπορούσε κανείς να απευθύνει στον κύριο Σκέρτσο, που με υπερβολική άνεση μας εξήγησε από...τηλεοράσεως ότι η κυβέρνηση δεν προχωρά σε υποχρεωτικό εμβολιασμό στα σώματα ασφαλείας, καθώς είναι δύσκολο, όπως μας εξήγησε, να βγάλεις σε αναστολή έναν αστυνομικό, μια και “δεν είναι εύκολο να εκπαιδεύσεις κάποιον για να πάρει τη θέση του”. Αντιθέτως, είναι πάρα πολύ εύκολο για τον υπουργό Επικρατείας να βγάλει σε αναστολή έναν νοσοκομειακό γιατρό, που για την κυβέρνηση δεν δείχνει να είναι τόσο απαραίτητος όσο ένας αστυνομικός στη διαχείριση της πανδημίας.


Και κάπως έτσι, και με κάτι τέτοια φωτεινά μυαλά να διαχειρίζονται τις τύχες μας, πάμε να συναντήσουμε το τέταρτο κύμα της πανδημίας. Απροστάτευτοι κατ’ εξακολούθηση. Με την κυβέρνηση να μην τολμά να υψώσει το ανάστημά της στο προσωπικό της ΕΛ.ΑΣ. και των Ενόπλων Δυνάμεων, επιλέγοντας να δείχνει την πυγμή της στους εργαζόμενους του ΕΣΥ, το οποίο έτσι κι αλλιώς είναι καταδικασμένο σε μαρασμό και αφανισμό για χάρη των ιδιωτικών συμφερόντων.


Αναλώσιμοι γιατροί και αναντικατάστατοι αστυνομικοί είναι το δόγμα των κυβερνόντων, που επιλέγουν με ποιους θα πάνε και θα πάμε όλοι μαζί στο επόμενο στάδιο της πανδημίας και ποιους θ’ αφήσουν στο περιθώριο γιατί λεφτά για την Υγεία δεν υπάρχουν ώστε να καλυφθούν τα κενά στα νοσοκομεία. Και λεφτά δεν υπάρχουν γιατί πρόλαβε ο κύριος Χρυσοχοΐδης και τα έκανε περιπολικά, παπάκια και ειδικούς φρουρούς που εκπαιδεύτηκαν σε τρεις μήνες. Αλλά αυτό μην το πείτε στον κύριο Σκέρτσο και του κάψετε το σενάριο που με άνεση ανέβασε χθες στην τηλεόραση…


Πέτρος Κατσάκος


Η ΑΥΓΗ
Διαβάστε περισσότερα »

Der Spiegel: Τούρκος ένοπλος παρακρατικός συνελήφθη στη Γερμανία




Την Παρασκευή, στις 17 Σεπτεμβρίου η γερμανική αστυνομία πραγματοποίησε έφοδο σε ξενοδοχείο στο Ντίσελντορφ όπου συνέλαβε Τούρκο υπήκοο, 40 ετών, στην κατοχή του οποίου βρέθηκε ένα αεροβόλο πιστόλι με μεγάλη ποσότητα πυρομαχικών, καθώς και λίστα με ονόματα οπαδών του κινήματος Γκιουλέν, σύμφωνα με άρθρο που ανήρτησε στην ιστοσελίδα του το ειδησεογραφικό πρακτορείο Der Spiegel.

Οι γερμανικές αρχές έκαναν πολύωρες έρευνες στο ξενοδοχείο niu Tab στο Oberlik. Οι δρόμοι περιμετρικά του ξενοδοχείου είχαν αποκλειστεί και οι 550 ένοικοι αναγκάστηκαν να εκκενώσουν το ξενοδοχείο εξαιτίας της επιχείρησης της αστυνομίας.

Η λίστα με τα ονόματα των γκιουλενιστών που κατασχέθηκε συμπεριλάμβανε συμπληρωματικές πληροφορίες για κάθε άτομο. Οι άνθρωποι, τα ονόματα των οποίων βρίσκονταν στη λίστα, είναι πιθανόν να είχαν προειδοποιηθεί το περασμένο σαββατοκύριακο από τις γερμανικές αρχές, σύμφωνα με το ειδησεογραφικό πρακτορείο Der Spiegel.

Η τουρκική κυβέρνηση κατηγορεί το κίνημα Γκιουλέν για την οργάνωση μιας αποτυχημένης απόπειρας πραξικοπήματος στις 15 Ιουλίου του έτους 2016 χαρακτηρίζοντας αυτό ως «τρομοκρατική οργάνωση», αν και το κίνημα αρνείται κατηγορηματικά τη συμμετοχή του στην απόπειρα πραξικοπήματος ή σε οποιαδήποτε τρομοκρατική δραστηριότητα.

Οι ερευνητές εξετάζουν τώρα το ερώτημα, εάν αυτή η λίστα αποτελούσε στόχο για προγραμματισμένες επιθέσεις ή για κατασκοπευτικές επιχειρήσεις. Επίσης, οι ερευνητές ανησυχούν για τα πυρομαχικά επειδή δεν ταίριαζαν στο αεροβόλο που βρέθηκε πάνω στον ύποπτο.

Οι ερευνητές ελπίζουν να μάθουν περισσότερα από τα μηνύματα του υπόπτου. Επιπλέον, πρόκειται να ξεκινήσει οικονομική έρευνα.

Ο εισαγγελέας του Ντίσελντορφ, ανακοίνωσε την Πέμπτη, ότι το γραφείο του ήδη ανακρίνει τον ύποπτο άνδρα για εγκληματική δραστηριότητα και για παραβίαση του νόμου περί όπλων.

Τον Ιούνιο, μέσω ενός φιλοκυβερνητικού λογαριασμού, ονόματι Jitemkurt, σε μέσον κοινωνικής δικτύωσης δημοσιεύτηκε μια λίστα με Τούρκους δημοσιογράφους που ζούνε στην Ευρώπη και στην Β. Αμερική τους οποίους σκοπεύουν να δολοφονήσουν.

Ο λογαριασμός δημοσίευσε τα ονόματα 21 δημοσιογράφων που διαμένουν σε διάφορες χώρες με απειλές για τη ζωή τους. Το όνομα του λογαριασμού στο μέσον κοινωνικής δικτύωσης αναφέρεται σε μια ομάδα η οποία συνδέεται με την περιβόητη μονάδα πληροφοριών της χωροφυλακής JITEM.

Αργότερα, έκανε την εμφάνισή της άλλη μια λίστα δολοφονιών που περιείχε τα ονόματα 55 επικριτών της τουρκικής κυβέρνησης, οι οποίοι ζουν στην εξορία. Μέσα στη νέα λίστα, εκτός από δημοσιογράφους, συμπεριλαμβάνονται πολιτικοί και καλλιτέχνες.

Ο Τούρκος πρόεδρος, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, στοχοποιεί τους οπαδούς του κινήματος Γκιουλέν, μια θρησκευτική ομάδα που εμπνέεται από τον Τούρκο κληρικό Φετουλάχ Γκιουλέν, από τις 17-25 Δεκεμβρίου του 2013 όταν γίνονταν οι έρευνες για τη διαφθορά στις οποίες εμπλέκονταν ο τότε Πρωθυπουργός Ερντογάν, μέλη από την οικογένειά του και τον κλειστό του κύκλο.

Απορρίπτοντας τις εν λόγω έρευνες ως πραξικόπημα των γκιουλενιστών και ως συνωμοσία εναντίον της κυβέρνησής του, ο Ερντογάν χαρακτήρισε το κίνημα ως τρομοκρατική οργάνωση και άρχισε να στοχοποιεί τα μέλη του. Φυλάκισε χιλιάδες ανθρώπους, συμπεριλαμβανομένων εισαγγελέων, δικαστών και αξιωματικών της αστυνομίας που συμμετείχαν στην έρευνα, καθώς και δημοσιογράφους που έκαναν σχετικά ρεπορτάζ.

Ο Ερντογάν εντατικοποίησε τις ενέργειές του για την καταστολή του κινήματος μετά την απόπειρα πραξικοπήματος το 2016.

Προκειμένου να αποφύγουν το διωγμό, χιλιάδες οπαδοί του Γκιουλέν έχουν εγκαταλείψει την Τουρκία και έχουν καταφύγει σε ευρωπαϊκές και λοιπές χώρες.

Εδώ και χρόνια, η Τουρκία έχει επανειλημμένως παροτρύνει τις γερμανικές αρχές να λάβουν μέτρα κατά των οπαδών του Γκιουλέν οι οποίοι έχουν αιτηθεί άσυλο στη χώρα.

Μετάφραση: Γιάννης Λιναρδάτος

turkishminute.com
infognomonpolitics.gr
Διαβάστε περισσότερα »

ΒΙΌΣΦΑΙΡΑ



Όταν οι επιστήμονες ξεκίνησαν το έργο Biosphere 2 το 1991 δεν μπορούσαν να καταλάβουν γιατί τα δέντρα έπεσαν πριν ωριμάσουν.Αργότερα διαπίστωσαν ότι υπέφεραν από αδυναμία που προκλήθηκε από την έλλειψη στρες του ξύλου, που συνήθως δημιουργείται ως απάντηση στους ανέμους σε φυσικές συνθήκες.Το έργο Biosphere 2 ξεκίνησε το 1984 από τον δισεκατομμυριούχο φιλάνθρωπο Ed Bass και τον οικολόγο συστημάτων John P. Allen. Είχαν συναντηθεί τη δεκαετία του 1970 στο Synergia Ranch, μια αντικουλτουρική κοινότητα με επικεφαλής τον Allen, ο οποίος υποστήριξε την ιδέα του Buckminster Fuller για το «Διαστημόπλοιο Γη» και διερεύνησε την ιδέα των βιοσφαιρών ως καταφύγιο από καταστροφές όπως ο πυρηνικός πόλεμος.Φωτογραφία,DrStarbuck/Flickr

Γεωδίφης
Διαβάστε περισσότερα »

LNG – Ισχυρή η ζήτηση στην Ασία παρά την άνοδο της τιμής του


Ισχυρή παραμένει η ζήτηση υγροποιημένου φυσικού αερίου (LNG) στην Ασία και ειδικότερα στην Κίνα, παρά την άνοδο της τιμής του κατά 10% την προηγούμενη εβδομάδα.

Η Ασία (Ιαπωνία, Κίνα, Νότιος Κορέα, Ινδία, Ταιβάν, κ.λ.π.) καλύπτει πάνω από το 70% των παγκοσμίων εισαγωγών LNG, με την Κίνα να περνά μπροστά ως ο μεγαλύτερος εισαγωγέας LNG με 51,898 εκατ. τόνους το οκτάμηνο Ιανουαρίου-Αυγούστου αφήνοντας στη δεύτερη θέση την Ιαπωνία με 51,378 εκατ. τόνους, σύμφωνα με το splash247.com.

Τα φορτία του Νοεμβρίου στην Ασία είχαν τιμή 26,50 δολ ανά mmBtu, σύμφωνα με το Reuters, ενώ ο ναυλομεσιτικός οίκος Clarksons αναφέρει ότι στην Κίνα η Unipec αναζητά 11 φορτία LNG για παράδοση αυτό το χειμώνα. Επιπλέον η Cameron LNG στις ΗΠΑ ανακοίνωσε στο μέσον της εβδομάδας ότι η μονάδα εξαγωγής της Λουϊζιάνα που έκλεισε για συντήρηση αναμένεται να επιστρέψει σύντομα στις εξαγωγές προσθέτοντας φορτία στην πλευρά της προσφοράς. Οι ναύλοι στα LNG Carrier για ταξίδια Αυστραλίας-Ιαπωνίας, ακολουθούν ανοδική ρότα καις την spot αγορά κυμαίνονται από 53.500 δολ έως 89.300 δολ την ημέρα, ανάλογα το καύσιμο που χρησιμοποιεί το πλοίο.

Πηγη: ot.gr

Διαβάστε περισσότερα »

Η USAID επταπλασιάζει την επιχορήγησή της στη Βόρεια Μακεδονία



«Μετά την επίλυση της επί δεκαετίες διαφωνίας για το όνομα με την Ελλάδα, η USAID παρέχει στη Βόρεια Μακεδονία, μια σημαντική ευκαιρία για την παγίωση των κερδών της αναπτυξιακής βοήθειας,διερευνώντας ευκαιρίες για στενότερη συνεργασία με τους πολίτες της Βόρειας Μακεδονίας για κοινούς στόχους, συμπεριλαμβανομένης της προόδου προς μεγαλύτερη ευρωατλαντική ολοκλήρωση», γράφει στην ιστοσελίδα της το γραφείο της USAID στα Σκόπια.

Στη σημερινή σύνοδο, η κυβέρνηση εξέτασε και υιοθέτησε τις πληροφορίες σχετικά με την ανάγκη σύναψης νέου εναρμονισμένου κειμένου της συμφωνίας εταιρικής σχέσης επιχορήγησης μεταξύ της Βόρειας Μακεδονίας και των Ηνωμένων Πολιτειών και εξουσιοδότησε τον υπουργό Οικονομικών, Φατμίρ Μπεσίμι, να υπογράψει τη συμφωνία με τη νέα τροπολογία σύμφωνα με την οποία η USAID αυξάνει τη συνολική προγραμματισμένη συνεισφορά 8.258.792 $ σε 56.610.000 $.

Αυτά τα κεφάλαια θα διατεθούν από την USAID τα επόμενα 4-5 χρόνια για έργα ενίσχυσης της οικονομικής ανταγωνιστικότητας, για αύξηση της συμβολής των νέων στην κοινωνία και για έργα και προγράμματα για τη μείωση της διαφθοράς, σύμφωνα με την κυβερνητική υπηρεσία Τύπου.

The Hellenic Information Team
Διαβάστε περισσότερα »

Χάκερ από τη Νέα Μάκρη «χτύπησε» τη NASA


Μια αδυναμία έδωσε στον «KidBoy Relos» την δυνατότητα απομακρυσμένης πρόσβασης σε εξυπηρετητή του Goddard Space Flight center της NASA.

Οι κωδικοί που άντλησε απομακρυσμένα έδιναν πρόσβαση στο Γραφείο Καινοτομιών και Επικοινωνίας του διαστημικού κέντρου Goddard. σε υποσύνδεσμο της ιστοσελίδας που αναφερόταν σε βραβεία Spin-off εταιρειών.

Για την επίτευξη της απομακρυσμένης πρόσβασης χρησιμοποίησε όπως μας ενημερώνει τον κωδικό χρήστη με στοιχεία User: bnewhall (ο κωδικός είναι στην διάθεση της συντακτικής ομάδας και έχει επιβεβαιωθεί).

Η συντακτική ομάδα του techwar.gr διαπίστωσε ότι η συγκεκριμένη αδυναμία είχε εντοπιστεί και από Άραβες hackers και είχε αναρτηθεί στο διαδίκτυο μερικές ημέρες πριν.

Σύμφωνα με δηλώσεις του 39χρονου «KidBoy Rellos» που έχει καταγωγή από την Κρανιά και κάτοικος της Νέας Μάκρης όπως επιθυμεί να τονίσουμε, «αν και νεοεμφανιζόμενος στον κόσμο του hacking έχω στοχοποιήσει site υψηλής επισκεψιμότητας και θα κοινοποιήσω αδυναμίες που προκαλούν διαρροή δεδομένων και όχι απλά XSS».

Η ιστοσελίδα που δέχτηκε την επίθεση είναι αυτή την στιγμή εκτός λειτουργίας.

Μπορεί η αδυναμία που εντόπισε ο Έλληνας hacker να μην είναι εξαιρετικά δύσκολη στην ανεύρεσή της, αποδεικνύει για άλλη μια φορά όμως ότι ακόμα και οι ιστοσελίδες οργανισμών και κυβερνητικών υπηρεσιών υψίστης ασφάλειας σε όλο τον κόσμο δεν διαθέτουν τα κατάλληλα αντίμετρα αντιμετώπισης εναντίον ακόμα και απλών μεθόδων που χρησιμοποιούν hackers.

news.marathonpress.gr

Διαβάστε περισσότερα »

Ανάπτυξη με… ξεπούλημα






Η χώρα υποχρεώνεται να πληρώνει πανάκριβα το ρεύμα, προκειμένου η Γερμανία να μας γεμίσει με τις ανεμογεννήτριές της

Η κούρσα των ιδιωτικοποιήσεων στην Ελλάδα έχει συμπεριλάβει αδιακρίτως και επιχειρήσεις κοινής ωφέλειας, παρότι οι υπηρεσίες τους, όπως είναι γνωστό, εκλαμβάνονται ανέκαθεν ως μη αγοραίες.

Μεταξύ άλλων πρόκειται για την εθνική ασφάλεια, τη δημόσια υγεία και Παιδεία, τη Δικαιοσύνη, τα λιμάνια και τα αεροδρόμια. Πρόκειται, βέβαια και για την παροχή ηλεκτρικού ρεύματος που είναι υπαρξιακής σημασίας για την ευημερία των κατοίκων, καθώς και για το σύνολο της οικονομικής δραστηριότητας και της αναπτυξιακής διαδικασίας μιας χώρας. Ακριβώς λόγω της ιδιαιτερότητάς τους, το κριτήριο του οικονομικού αποτελέσματος της λειτουργίας των επιχειρήσεων κοινής ωφέλειας, δηλαδή το κέρδος, περνά σε δεύτερη μοίρα, ενώ θεωρούνται κανονικά και γίνονται ανεκτά τυχόν ελλείμματά τους, τα οποία καλύπτονται από το κράτος.

Οι αποκρατικοποιήσεις επιχειρήσεων κοινής ωφέλειας αποτέλεσαν μονόδρομο κατά την περίοδο μετάβασης των σοσιαλιστικών οικονομιών στον καπιταλισμό. Ωστόσο, υπό την επίδραση ενός ανεξέλεγκτου νεοφιλελευθερισμού σε συνδυασμό και με την παγκοσμιοποίηση, καταγράφηκαν ιδιωτικοποιήσεις επιχειρήσεων κοινής ωφέλειας και στην περίπτωση των οικονομιών της Δύσης. Τα μέχρι σήμερα αποτελέσματα αυτής της μορφής αποκρατικοποιήσεων, παρά τις δυσκολίες ομαδοποίησής τους και σε πείσμα των κινδύνων γενίκευσής τους, εμφανίζουν τα ακόλουθα χαρακτηριστικά:
Από τις σχετικές έρευνες δεν ήταν δυνατή η εξαγωγή ενός αδιαφιλονίκητου αποτελέσματος, που να επαληθεύει την αυθαίρετη υπόθεση, η οποία στηρίζει τις άκριτες αποφάσεις ιδιωτικοποιήσεων. Οτι, δηλαδή, η διοίκηση/διαχείριση μιας επιχείρησης αποδίδει υψηλότερο οικονομικό αποτέλεσμα όταν είναι ιδιωτική από ό,τι όταν είναι δημόσια. Αντιθέτως, από τις έρευνες προκύπτει ότι το οικονομικό αποτέλεσμα μιας επιχείρησης είναι συνάρτηση πολυάριθμων παραγόντων, που καθιστούν δύσκολη -αν όχι αδύνατη- τη σύγκριση δημόσιων και ιδιωτικών επιχειρήσεων. Οπωσδήποτε, όμως, ο αποφασιστικός παράγοντας και στις δύο περιπτώσεις είναι αυτός της διοίκησης/διαχείρισής τους. Που σημαίνει ότι, εκ προοιμίου, είναι αστήρικτο το επιχείρημα ότι η διοίκηση/οργάνωση μιας επιχείρησης είναι πιο αποτελεσματική όταν είναι ιδιωτική και λιγότερο όταν είναι δημόσια. Και, βέβαια, το παραπάνω πόρισμα δικαιολογεί τα αποτελέσματα των ερευνών που αδυνατούν να εμπεδώσουν την υπεροχή της μιας επί της άλλης, καθώς σε πολλές περιπτώσεις τα αποτελέσματα των δημόσιων επιχειρήσεων υπερτερούν των ιδιωτικών και τανάπαλιν.
Tο κέρδος επιδιώκεται κατ’ αρχάς και από τις δύο μορφές επιχειρήσεων. Όμως, οι δημόσιες είναι αναπόφευκτο να λειτουργούν σε ορισμένες περιπτώσεις χωρίς κέρδος ή ακόμη και με ελλείμματα, αν, π.χ., ορισμένες κατηγορίες του πληθυσμού αδυνατούν να πληρώσουν το κόστος του ηλεκτρικού ρεύματος και η έλλειψή του δεν γίνεται αποδεκτή σε ευνομούμενη και προηγμένη οικονομία.
Παρότι οι σχετικές έρευνες γύρω από τις αποκρατικοποιήσεις αντιμετωπίζουν, συχνά, ανυπέρβλητες δυσκολίες για την εξαγωγή ξεκάθαρων συμπερασμάτων, μπόρεσαν ωστόσο να φωτίσουν κάποιες πλευρές τους, όπως ότι οι αποκρατικοποιήσεις:
δεν ενισχύουν, όπως ευρέως πιστεύεται, την οικονομική ανάπτυξη/μεγέθυνση,
ευνοούν τους μετόχους, αλλά όχι τους καταναλωτές, οι οποίοι επιβαρύνονται συχνά υπέρμετρα,
αποδυναμώνουν το Δημόσιο, που αδυνατεί να υποστηρίξει αποτελεσματικά τις πληθυσμιακές ομάδες που έχουν ανάγκη στήριξης,
εκθέτουν σε θανάσιμο κίνδυνο τη χώρα, που, σε περίπτωση πολεμικής σύρραξης, στερείται εθνικά αεροδρόμια, λιμάνια, τηλεπικοινωνίες κ.λπ.,
ακόμη και στην απευκταία περίπτωση που κρίνεται αναγκαία η ιδιωτικοποίηση επιχειρήσεων κοινής ωφέλειας, απαγορεύεται διά ροπάλου η απώλεια του ελέγχου τους από το κράτος, συνεπεία εκχώρησης ποσοστού μετοχών ανώτερου του 49%.

Στην Ελλάδα, ο πυρετός των αποκρατικοποιήσεων, που αναμφίβολα πια αφανίζει την εθνική μας υπόσταση, καθώς αδίστακτα καταπατά ακόμη και τους οριακούς κανόνες ασφαλείας τους, εμφανίζει επιπλέον ιδιαίτερα χαρακτηριστικά. Πρόκειται για την πλήρη ισοπέδωση της πατρίδας μας στις προσβλητικές και συνάμα απάνθρωπες επιταγές της Ε.Ε., απέναντι στις οποίες υπάρχει υποταγή χωρίς αντίδραση (βεβαίως, οι απαιτήσεις αυτές έχουν περιληφθεί στα εγκληματικού περιεχομένου Μνημόνια, όμως κάποτε και οι σκλάβοι επαναστατούν). Να σημειωθεί ότι αυτά συμβαίνουν παρότι η περιθωριοποίηση της Ε.Ε. στο παγκόσμιο γίγνεσθαι ακολουθεί επιταχυνόμενους ρυθμούς, παρότι το ποσοστό του καπιταλισμού υποχωρεί στο πλαίσιο των μέτρων και πολιτικών που ήδη υιοθετούνται στις ΗΠΑ, και παρότι η παρακμή της Δύσης αποτυπώθηκε πρόσφατα και μάλιστα με τελεσίδικο τρόπο, στο Αφγανιστάν. Αυτή η παρακμή κορυφώθηκε στην 76η Σύνοδο των Η.Ε. μέσα από την τοποθέτηση του Κινέζου ηγέτη, που κονιορτοποίησε τη Δύση, ανοίγοντας διάπλατα πια την οδό της παγκόσμιας κυριαρχίας της Ασίας.

Απίστευτο κι όμως αληθινό! Η κυβέρνηση, με συνοπτικές διαδικασίες, ξεπούλησε το 66% της ΔΕΗ για 750.000.000 ευρώ (ή, άλλως, «αργύρια») και εμφανίζεται ιδιαιτέρως ικανοποιημένη με το τίμημα που επέτυχε, καθώς και πεπεισμένη ότι έτσι διανοίγεται η λεωφόρος της ανάπτυξης. Στην πραγματικότητα, όμως, είναι δύσκολο -αν όχι αδύνατον- να επιλεγούν τα κατάλληλα λόγια για να χαρακτηρίσουν αυτή την, προς το παρόν, τελευταία πράξη ξεπουλήματος της δημόσιας περιουσίας μας που αφορά τη ΔΕΗ. Το ξεπούλημα άγγιξε πια τις σάρκες του έθνους, που εμφανίζεται απογυμνωμένο και κακόμοιρο.

Οι αναμενόμενες δραματικές συνέπειες που θα έχει και αυτό το ξεπούλημα, στον βαθμό της ήδη καταποντισμένης ευημερίας του λαού, είναι διαφανείς και δεν χρειάζονται εκτενή ανάλυση. Θα είναι αναπόφευκτη η άνοδος της τιμής του ηλεκτρικού ρεύματος, που ταχύτατα θα επεκταθεί στο γενικό επίπεδο των τιμών. Θα ενταθούν οι πολύπλευρες πιέσεις που ήδη εγκαθίδρυσαν τον στασιμοπληθωρισμό στην Ελλάδα. Να υπενθυμίσω ότι πρόκειται για κατάσταση στην οποία η άνοδος των τιμών δεν οδηγεί σε αύξηση της παραγωγής, αλλά ούτε και της απασχόλησης. Παράλληλα, η οικονομία δεν διαθέτει στη φαρέτρα της μέτρα αντιμετώπισής του, καθώς αυτά που επιδιώκουν μείωση της ύφεσης ενισχύουν ταυτόχρονα και τον πληθωρισμό, και τανάπαλιν.

Να έρθω και στην ατυχέστατη κυβερνητική απόφαση σχετικά με την παύση παραγωγής λιγνίτη, που προετοίμασε το ξεπούλημα της ΔΕΗ, παρότι η γενική δικαιολογία ήταν η ανάγκη εκμοντερνισμού και, συνεπώς, στροφής της οικονομίας μας προς την πράσινη ανάπτυξη. Ομως, δεν περιέπεσαν στην αντίληψή μου άλλες χώρες, και μάλιστα πολύ πλουσιότερες της δικής μας, που να έσπευσαν να καταργήσουν φθηνές πηγές ενέργειας αμέσως και τώρα. Αντιθέτως, αυτές οι άλλες χώρες, συμπεριλαμβανομένης της Γερμανίας, υποσχέθηκαν απλώς να καταργήσουν τέτοιες πηγές ενέργειας «αργότερα». Η Ελλάδα, ωστόσο, αφού καταστράφηκε με τα Μνημόνια, κυρίως μέσω των γερμανικών εμπνεύσεων, των εμμονικών δογματισμών, αλλά και της εξυπηρέτησης ίδιων γερμανικών συμφερόντων, που καταπάτησαν τα ανθρώπινα δικαιώματα, υποχρεώνεται τώρα να πληρώνει αστρονομικές τιμές για το ηλεκτρικό ρεύμα, προκειμένου η Γερμανία να μας γεμίσει με τις ανεμογεννήτριές της κι έτσι να αναζωογονήσει την αντιμέτωπη με σοβαρά προβλήματα βιομηχανία της.

Το ανελέητο ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας μας επιχειρείται να συνδεθεί με την αναπτυξιακή προσπάθεια της χώρας μας. Ομως, πώς να υποστηριχθεί μιας τέτοιας έκτασης παράνοια, αφού αυτά τα δύο στοιχεία εξελίσσονται προς διαμετρικά αντίθετες κατευθύνσεις; Πράγματι, περιττεύουν όποιες επεξηγήσεις, δεδομένου ότι το ξεπούλημα του πλούτου μιας χώρας όχι απλώς αδυνατεί να συνδράμει στην αναπτυξιακή της προσπάθεια, αλλά και την εξουδετερώνει. Είναι γνωστό και στους πρωτοετείς φοιτητές Οικονομικών ότι η οικονομική ανάπτυξη διευρύνει την παραγωγική βάση της οικονομίας, ενώ, αντιθέτως, το ξεπούλημα του πλούτου, προϊόν του μόχθου προηγούμενων γενεών, την εκμηδενίζει.

Ωστόσο, κάποιοι επιμένουν να ομιλούν για ανάπτυξη! Την αναμένουν, στις επάλξεις, συγχέοντας ωστόσο με απαράδεκτο τρόπο ανάπτυξη με ανάκαμψη. Και τι είδους ανάπτυξη θα είναι αυτή σε μια Ελλάδα που δεν έχει έδαφος πια κάτω από τα πόδια της και που συνεχώς και σταθερά φτωχοποιείται, ξεπουλώντας το ένα μετά το άλλο τα εθνικά της «ασημικά»; Όμως, στο σημείο αυτό επιβάλλεται καθένας από εμάς να διερωτηθεί σε ποιον ανήκουν αυτά τα «ασημικά» και, συνεπώς, ποιος έχει δικαίωμα εκποίησής τους.

newsbreak
Διαβάστε περισσότερα »

Τιμώρησαν σπουδαστές της Σχολής Λιμενοφυλάκων επειδή τραγούδησαν το… «Μακεδονία ξακουστή»



«Η σχολή έχει τους δικούς της κανονισμούς και λειτουργεί σύμφωνα με αυτούς», ήταν η δικαιολογία των υπευθύνων

Τις επώδυνες για τη χώρα ημέρες που υπογραφόταν η Συμφωνία των Πρεσπών θυμίζει η απόφαση της διοίκησης της Σχολής Δοκίμων Λιμενοφυλάκων να τιμωρήσει μια ολόκληρη τάξη σπουδαστών της, επειδή είχε το… θράσος να τραγουδήσει το «Μακεδονία ξακουστή», το οποίο χαρακτηρίστηκε… εθνικιστικό εμβατήριο!

Η απόφαση να τιμωρηθούν αυτοί που θα κληθούν να φυλάξουν τα θαλάσσια σύνορα της πατρίδας μας, επειδή απέδειξαν ότι διαθέτουν εθνικό φρόνημα, είναι πανομοιότυπη με τις πρακτικές της εποχής ΣΥΡΙΖΑ, με χαρακτηριστική την περίπτωση του νεαρού αλεξιπτωτιστή Εμμανουήλ Μπούχλη, που είχε τιμωρηθεί επειδή είχε τολμήσει να το τραγουδήσει κατά τη διάρκεια πτώσης με αλεξίπτωτο.

Όπως και τότε είχαν χρησιμοποιηθεί αλλότριες δικαιολογίες για να δικαιολογηθεί η ποινή του -περί ασφάλειας-, έτσι και τώρα οι υπεύθυνοι κρύβονται πίσω από αναμενόμενες δικαιολογίες περί «κανονισμών της σχολής» για να δικαιολογήσουν τη συγκεκριμένη απόφαση. «Η σχολή έχει τους δικούς της κανονισμούς και λειτουργεί σύμφωνα με αυτούς», ήταν η απάντηση που δόθηκε από το Γραφείο Τύπου του Υπουργείου Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής και αρχηγείου Λιμενικού Σώματος – Ελληνικής Ακτοφυλακής στη «δημοκρατία», η οποία είναι σαφές ότι καλύπτει απόλυτα τη συγκεκριμένη απόφαση.

Αναρωτιέται φυσικά κανείς εάν νυν υπουργοί, λαλίστατοι επί ΣΥΡΙΖΑ για το δικαίωμα των Ελλήνων να τραγουδούν το «Μακεδονία ξακουστή», σαν τον κ. Κικίλια, που τότε δήλωνε πως «στη στρατιωτική παρέλαση θα τραγουδάμε όλοι οι πολίτες το “Μακεδονία ξακουστή”», θα βρουν να πουν κάτι αυτή τη φορά και να υπερασπιστούν το δικαίωμα των μελλοντικών φρουρών του Αιγαίου να τραγουδάνε το συγκεκριμένο εμβατήριο.
Σκόπιμη, ενδεχομένως, η απαγόρευση του εμβατηρίου

Ίσως βέβαια στην κυβέρνηση να έχουν λόγο που έχουν «απαγορεύσει» ειδικά στο Λιμενικό το «Μακεδονία ξακουστή». Διότι το 2019 ήταν -παρά την απαγόρευση- τα «βατράχια» του Λιμενικού Σώματος που παρέλασαν στο κέντρο της Αθήνας τραγουδώντας το «Μακεδονία ξακουστή», γεμίζοντας συγκίνηση τους παρισταμένους και στέλνοντας σαφές μήνυμα για το πού κατατάσσουν τη Συμφωνία των Πρεσπών οι Έλληνες.

Ίσως θέλουν να αποφύγουν παρόμοια περιστατικά στο μέλλον και φροντίζουν από τώρα το επίπεδο της… σχολής.



Διαβάστε περισσότερα »

Η Γκάμπια κοροϊδεύει την ΕΕ: αρνείται να δεχτεί πίσω απελαθέντες πολίτες της


Η Γκάμπια αρνείται να πάρει πίσω χιλιάδες πολίτες της που ζουν στη Γερμανία και στην Ευρωπαϊκή Ένωση, για τους οποίους υπάρχουν εντολές απέλασης, εμποδίζοντας τον επαναπατρισμό τους στη χώρα της Δυτικής Αφρικής.

Από το 2019 η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι ανίκανη να απελάσει 6.000 από τους 16.000 πολίτες της Γκάμπια, αναφέρεται σε δημοσίευμα της Welt.

Η Γκάμπια, όπου το 95% του πληθυσμού είναι μουσουλμάνοι, ισχυρίζεται ότι δεν μπορεί να πάρει πίσω τους πολίτες της που διαμένουν παράνομα στην Ευρώπη επειδή «δεν μπορούν να επανενταχθούν στην κοινωνία» και αν επαναπατριστούν θα υπάρξει κοινωνική αναταραχή!

Έτσι, η κυβέρνηση της Γκάμπιας αρνείται να συμμορφωθεί με το Διεθνές Δίκαιο, το οποίο υποχρεώνει τις χώρες να πάρουν πίσω τους απελαθέντες υπηκόους τους!

Αν επιστρέψουν θα υπάρξει «κοινωνική αναταραχή» στην Γκάμπια, ισχυρίστηκε εκπρόσωπος της κυβέρνησης της Γκάμπιας και πρόσθεσε ότι «προσπαθούμε να εδραιώσουμε την ειρήνη, τη σταθερότητα και τη δημοκρατία στη χώρα μας».

Υπάρχουν διάφοροι λόγοι για τους οποίους ο Πρόεδρος Adama Barrow δεν θέλει να επιστρέψουν οι πολίτες της χώρας του που βρίσκονται στην Ευρώπη. Ο πρώτος είναι οι εκλογές του Δεκεμβρίου. Στην Γκάμπια των 2.000.000 ανθρώπων, υπάρχει η αίσθηση ότι η αποχώρηση αυτών των νέων ανδρών προς την Ευρώπη, βοήθησε στην εξάλειψη του εγκλήματος και της βίας στη Γκάμπια! Εάν επιστρέψουν αυτοί οι νεαροί, πιστεύεται ότι θα επιστρέψουν το έγκλημα και η βία στη χώρα! Έτσι, είναι προτιμότερο για χώρες όπως η Γκάμπια να φορτώνει τα ταραχοποιά της στοιχεία στην Ευρώπη!

Δεδομένης της εξάρτησης της Γκάμπια από τα εμβάσματα από τη Γερμανία και την Ευρωπαϊκή Ένωση, τα οποία αποτελούν το 21% του συνολικού ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος (ΑΕΠ) της χώρας, η οικονομία πιθανότατα θα παρουσίαζε απότομη ύφεση. Έτσι, δεν δίνεται άδεια για τους επαναπατρισμούς των απελαθέντων.

Σύμφωνα με τα στοιχεία του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου (ΔΝΤ), οι πολίτες της Γκάμπια που ζουν στο εξωτερικό και υπολογίζονται σε 118.000 άτομα, έστειλαν συνολικά στη χώρα 495 εκατομμύρια ευρώ μέσα στο 2020.

Κάποιοι υποστηρίζουν πως εξαιτίας του Covid-19 και του υποτυπώδους συστήματος υγείας στη Γκάμπια, δεν θα πρέπει να επαναπατριστούν οι απελαθέντες από την Ευρώπη, καθώς το σύστημα υγείας της χώρας θα κατέρρεε!

Γερμανία και Αυστρία ανησυχούν πως το παράδειγμα της Γκάμπια ίσως ακολουθήσουν και άλλες Αφρικανικές χώρες, σημειώνοντας ότι έχουν καταγραφεί αρνήσεις επαναπατρισμού και από την Γουινέα, την Ερυθραία και της Σιέρα Λεόνε.

Το μόνο βέβαιο είναι πως η Ευρώπη είναι ανήμπορη να αντιδράσει στις βουλές των Αφρικανών. Από τη μια εισέρχονται παράνομα στην Ευρώπη, ως εισβολείς, τα ταραχοποιά στοιχεία σύμφωνα με τις χώρες τους και από την άλλη καθίσταται αδύνατη η απέλασή τους. Μια λύση θα ήταν η διακοπή της μεταφοράς εμβασμάτων από την Ευρώπη προς τις Αφρικανικές χώρες. Αν σταματήσει η ροή χρήματος, θα αναγκαστούν οι χώρες να πάρουν πίσω τους υπηκόους τους που εισήλθαν παράνομα στην Ευρώπη και να μην τους φορτώνουν στην Ευρώπη για να γλυτώσουν οι ίδιες, εφόσον πρόκειται για κακοποιά στοιχεία.

Αναπαραγωγή του άρθρου μπορεί να γίνει μόνο με ευδιάκριτη αναφορά στην πηγή CosmoStatus και χρήση live link

Διαβάστε περισσότερα »

Στους δρόμους εκατοντάδες Ολλανδοί - Λένε «όχι» στα πιστοποιητικά εμβολιασμού στην εστίαση


Σε όλη την Ευρώπη, οι πολίτες αντιστέκονται στην προσπάθεια επιβολής της λεγόμενης νέας κανονικότητας.

Τεράστιες διαδηλώσεις λαμβάνουν χώρα σε Γαλλία, Γερμανία, Ιταλία, Αγγλία, τώρα και στην Ολλανδία ενάντια στον υποχρεωτικό εμβολιασμό, στα πιστοποιητικά εμβολιασμού, στις μάσκες και σε όλα τα δυστοπικά μέτρα που επί δυο σχεδόν χρόνια προωθούν οι κυβερνήσεις σε αγαστή συνεργασία με τα media και τις μεγάλες φαρμακευτικές.

Στην Ολλανδία εκατοντάδες πολίτες βγήκαν σήμερα στους δρόμους της Χάγης για να διαδηλώσουν την αντίθεσή τους στο «πιστοποιητικό εμβολιασμού» που θα τους επιτρέπει την είσοδο σε καφετέριες, μπαρ και άλλους κλειστούς χώρους.

Συγκεκριμένα, η κυβέρνηση του Μαρκ Ρούτε κατέστησε υποχρεωτικό τον εμβολιασμό κατά της νόσου Covid για την είσοδο των πολιτών σε εστιατόρια, μπαρ, θέατρα ή άλλους κλειστούς χώρους.

Πάνω από το 40% των ιδιοκτητών μπαρ και εστιατορίων δεν σκοπεύει να ζητάει από τους πελάτες του το πιστοποιητικό εμβολιασμού, είπε η Ολλανδική Ένωση της Βιομηχανίας Φιλοξενίας, επικαλούμενη μια έρευνα μεταξύ των μελών της.

«Δεν είναι μόνο το ότι είναι αδύνατο να επιβληθεί, όμως θα ζημιώσει οικονομικά έναν κλάδο που μόλις άρχισε να ανακάμπτει", τονίζεται στην ανακοίνωση της Ένωσης».

Το ρήγμα στις Ευρωπαϊκές κοινωνίες είναι βαθύ και η εκτίμηση είναι ότι θα βαθύνει κι άλλο καθώς ένα κομμάτι που αντιστοιχεί στο 25 με 40% των ανθρώπων τίθενται κατά του μεγάλου πειράματος κοινωνικής μηχανικής που εξελίσσεται. Στην χώρα μας συμβαίνει ακριβώς το ίδιο.

Αν δε σε αυτό το κομμάτι προσθέσουμε κι εκείνους που έχουν μεν εμβολιαστεί αλλά το έκαναν καταναγκαστικά προκειμένου να μη μείνουν άνεργοι τότε το ποσοστό όσων αντιδρούν ανεβαίνει κι άλλο.

Η θεωρία της στατιστικής εξηγεί ότι όταν κάποια άποψη φτάσει να κερδίσει το 25%, δηλαδή το 1/4 του γενικού πληθυσμού τότε μπορεί να γίνει πλειοψηφική.

Αυτό ακριβώς τρέμει η κυβέρνηση του κ. Μητσοτάκης καθώς γνωρίζει ότι η μεγάλη πλειοψηφία των λεγόμενων αντιεμβολιαστών προέρχονται από τα δεξιά της και αν αυτοί της γυρίσουν εκλογικά την πλάτη -πράγμα που είναι σχεδόν βέβαιο- τότε τα πράγματα, όποτε κι αν γίνουν εκλογές, θα είναι δύσκολα για το κόμμα της ΝΔ. Για την ώρα η κυβέρνηση καταφέρνει να κρύβει - όσο αυτό είναι δυνατόν- την μεγάλη δυσαρέσκεια χρησιμοποιώντας ωμή βία στις διαδηλώσεις των αντιεβολιαστών.

pronews.gr
Διαβάστε περισσότερα »

Οι ΗΠΑ εξέδωσαν στη Ρωσία, χάκερ που είχε καταδικαστεί για απάτες στον κυβερνοχώρο



Οι Ηνωμένες Πολιτείες εξέδωσαν στη Ρωσία έναν Ρώσο υπήκοο που είχε καταδικαστεί σε εννέα χρόνια κάθειρξης για εγκλήματα στον κυβερνοχώρο, μετέδωσε σήμερα το πρακτορείο ειδήσεων RIA επικαλούμενο το ρωσικό υπουργείο Εσωτερικών.

Ο Αλεξέι Μπουρκόφ φυλακίστηκε τον Ιούνιο του 2020 επειδή είχε δημιουργήσει δύο ιστότοπους μέσω των οποίων γινόντουσαν απάτες με τραπεζικές κάρτες πληρωμών, παραβιάσεις υπολογιστών και άλλα εγκλήματα, ανέφερε το υπουργείο Δικαιοσύνης των ΗΠΑ όταν καταδικάστηκε.

Ο Μπουρκόφ το 2015 είχε συλληφθεί στο Ισράηλ και εν συνεχεία με απόφαση του Ανώτατου δικαστηρίου του Ισραήλ εκδόθηκε το 2019 στις Ηνωμένες Πολιτείες. Πέρυσι δικαστήρια της πολιτείας Βιρτζίνια τον καταδίκασε σε ποινή φυλάκισης εννέα ετών.

Ωστόσο πρόσφατα η αμερικανική πλευρά αποφάσισε να απελάσει τον Μπουρκόφ . «Σήμερα μόλις έφθασε στη Μόσχα από την Νέα Υόρκη συνελήφθη από Ρώσους αστυνομικούς» δήλωσε η επίσημος εκπρόσωπος του ρωσικού υπουργείου Εσωτερικών Ιρίνα Βόλκ.

zougla.gr
Διαβάστε περισσότερα »

Θα είμαι ο τελευταίος Βραζιλιάνος που θα εμβολιαστεί»: Ο ηγέτης Ζ.Μπολσονάρο απορρίπτει τα υγειονομικά διαβατήρια


Χωρίς να φοράει μάσκα ο Ζ.Μπολσονάρο απέρριψε κάθε μορφής υποχρεωτικού εμβολιασμού - Πήγε ανεμβολίαστος στην ΓΣ του ΟΗΕ

Ο πρόεδρος της Βραζιλίας, Ζαΐρ Μπολσονάρο και η περίπου 50μελής αποστολή που εκπροσώπησε την Βραζιλία στην Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ επέστρεψε στην χώρα της Νοτίου Αμερικής.

Μια αποστολή η οποία δέχθηκε έντονη κριτική από τα ΜΜΕ γιατί ο πρόεδρος Ζ.Μπολσονάρο είναι ανεμβολίαστος και τάχθηκε κατά του υποχρεωτικού εμβολιασμού και κάθε μορφής υγειονομικού διαβατηρίου.

Πρόκειται για έναν πρόεδρο ο οποίος κυκλοφορούσε κανονικά χωρίς μάσκα στη Νέα Υόρκη και εθεάθη να τρώει πίτσα έξω αρνούμενος θα πειθαρχήσει στα μέτρα κοινωνικού Απαρτχάιντ που έχουν επιβάλει οι κυβερνήσεις πολλών χωρών.

Ο Μπολοσονάρο επέστρεψε πλέον στην Βραζιλία και ετοιμάζεται να ασκήσει εκ νέου τα καθήκοντα του.

Κατά την επιστροφή του υποβλήθηκε σε τεστ, το οποίο ήταν αρνητικό, ενώ όλα τα μέλη της αποστολής τέθηκαν σε απομόνωση και υποβλήθηκαν σε εξετάσεις, εξαιτίας της στενής επαφής τους με τον υπουργό Υγείας Μαρσέλου Κεϊρόγκα, ο οποίος βρέθηκε θετικός στον Covid-19, παρότι ο Κεϊρόγκα διαβεβαίωσε πως φόραγε συνεχώς μάσκα.

Ο Βραζιλιάνος πρόεδρος έχει δηλώσει πολλές φορές ότι θα είναι «ο τελευταίος Βραζιλιάνος» που θα λάβει δόση εμβολίου. Και γιατί άλλωστε να το κάνει; Αφού ο ίδιος είχε νοσήσει στο παρελθόν από κορωνοϊό, το πέρασε ελαφριά και πλέον έχει αντισώματα τα οποία τον προστατεύουν.

Κατά τη διάρκεια της παρουσίας του στην ΓΣ του ΟΗΕ ο Ζ.Μπολσονάρο είπε τα εξής: «Στηρίζουμε τον εμβολιασμό, αλλά η κυβέρνησή μας είναι κατά του υγειονομικού διαβατηρίου ή κάθε μορφής υποχρεωτικού εμβολιασμού».

«Από την αρχή της πανδημίας, είμαστε υπέρ της ανεξαρτησίας των γιατρών που αναζητούν μια προληπτική θεραπεία. Ήμουν ένας από τους πρώτους που δοκίμασα μια προληπτική θεραπεία» για την Covid-19.

Με βάση τα στοιχεία που παρουσίασε, έχουν χορηγηθεί περισσότερες από 260 εκατομμύρια δόσεις εμβολίων και «πάνω από 140 εκατομμύρια Βραζιλιάνοι» έχουν κάνει τουλάχιστον μία δόση, δηλαδή «σχεδόν το 90% των ενηλίκων».

Δηλαδή, χωρίς καμία υποχρέωση, κανένα μέτρο πίεσης, η Βραζιλία κατάφερε να εμβολιάσει το 90% του ενήλικου πληθυσμού (σύμφωνα με τα λεγόμενα του)! Ένα απίστευτο ποσοστό για μια χώρα που έχει δεχθεί έντονη κριτική από τα συστημικά ΜΜΕ. Ο Βραζιλιάνος πρόεδρος ήταν ξεκάθαρος «όσοι το επιθυμούν, θα έχουν εμβολιαστεί».

Την ίδια ώρα έναν ακόμα λόγο για να ασκήσει κριτική στην Βραζιλία βρήκε ο συστημικός Τύπος, καθώς και τέταρτο μέλος της αποστολής της βρέθηκε θετικό στον Covid-19, ο λόγος για τον Πέδρο Γκιμαράες, τον διευθύνοντα σύμβουλο της βραζιλιάνικης δημόσιας τράπεζας Caixa Econômica Federal, ο οποίος όμως είναι πλήρως εμβολιασμένος.

Ο ίδιος τόνισε πως είναι ασυμπτωματικός αλλά έχει τεθεί σε απομόνωση από την Τετάρτη, όταν επέστρεψε στην πατρίδα του από τη Νέα Υόρκη.

pronews.gr
Διαβάστε περισσότερα »

Έλληνες και Κέλτες



Ο Έλληνας Πυθέας ήταν ο πρώτος θαλασσοπόρος της Iστορίας, λέει σε νέο βιβλίο Bρετανός ιστορικός. Ξεκίνησε τον 4ο αιώνα π.X. από τη Mασσαλία για τον ευρωπαϊκό βορρά. Kαι δεν βρήκε βαρβάρους, αλλά κασσίτερο, ήλεκτρο και χρυσό.Στο παλιό λιμάνι της Μασσαλίας, μία χάλκινη πλάκα γράφει: «Εδώ γύρω στο 600 π.X. Έλληνες ναυτικοί αποβιβάστηκαν προερχόμενοι από τη Φώκαια, ελληνική πόλη της Μικράς Ασίας. Ίδρυσαν τη Μασσαλία από την οποία μεταλαμπαδεύτηκε στη Δύση ο πολιτισμός».

Υπάρχει ένα πρόσωπο που υπονοείται πίσω από τις λέξεις αυτές. Λέγεται Πυθέας και το άγαλμά του βρίσκεται σε μία εσοχή της πρόσοψης του Χρηματιστηρίου Αξιών της πόλης, μαζί με εκείνο του Ευθυμένη.H παρουσία τους εκεί έχει έναν ειδικό συμβολισμό. Οι δύο Έλληνες θαλασσοπόροι από τη Μασσαλία βοήθησαν το άνοιγμα του εμπορίου σε μια πόλη που κάποτε ήλεγχε μεγάλο μέρος της μεσογειακής οικονομίας. Και ο μεν Ευθυμένης ταξίδεψε προς Νότον. Έφθασε στη Σενεγάλη, πιθανόν και στην Γκάνα.
Ο Πυθέας όμως τράβηξε προς Βορράν, να βρει τους τόπους που ήταν σκεπασμένοι με τον πέπλο του μύθου, τόπους βαρβαρικούς όπου οι άνθρωποι «δεν μιλούσαν ελληνικά αλλά συνεννοούνταν με θορύβους που έμοιαζαν με κραυγές ζώων».
Ο Άγγλος ιστορικός Μπάρι Κάνλιφ ανέλαβε να χαρτογραφήσει ξανά το μυθικό εκείνο ταξίδι.
Καθηγητής στην έδρα Ευρωπαϊκής Αρχαιολογίας της Οξφόρδης από το 1972, συγγραφέας δεκάδων βιβλίων, μονογραφιών, άρθρων, με ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τον κελτικό πολιτισμό, κυκλοφόρησε πρόσφατα (Εκδόσεις Penguin) το βιβλίο «Το συναρπαστικό ταξίδι του Πυθέα του Έλληνα», με υπότιτλο «Ο άνθρωπος που ανακάλυψε τη Βρετανία».
Βέβαια το ταξίδι του δεν είναι άγνωστο. Ο Πυθέας είχε γράψει, γύρω στο 320 π.X., «Περί Ωκεανού», βιβλίο το οποίο δεν σώζεται, αναφέρεται όμως σε αρκετές πηγές μέσω των οποίων σώζονται και αυτούσια αποσπάσματα. Αρκετοί μεταγενέστεροι του Πυθέα γεωγράφοι και ιστορικοί, όπως ο.. Στράβωνας και ο Πολύβιος, αμφισβήτησαν τα γραπτά του Πυθέα και τα μεταχειρίστηκαν ως μυθεύματα – «Πυθέου πλάσματα» τα αποκαλούσαν.
Άλλοι όμως τα υποστήριξαν – παράδειγμα ο Ίππαρχος, ο Ερατοσθένης, ο Κοσμάς ο Ινδικοπλεύστης. Και σήμερα θεωρείται πια βέβαιο ότι το ταξίδι έγινε, και ο Πυθέας θα πρέπει να πάρει τη θέση του δίπλα στον Κάπτεν Κουκ και τον Κολόμβο.
Ο Πυθέας υπήρξε πράγματι, σύμφωνα και με νεώτερα ευρήματα, ο πρώτος άνθρωπος τού τότε γνωστού κόσμου που έφθασε στη Βρετανία, στις χώρες των Κελτών και των Γαλατών, τρεις αιώνες νωρίτερα από τις λεγεώνες του Ιούλιου Καίσαρα. Και ο Κάνλιφ ανασυνέθεσε το ταξίδι χρησιμοποιώντας όλες τις γραπτές πηγές αλλά και τα ευρήματα της αρχαιολογίας, για να πει τι ακριβώς συνάντησε στον δρόμο του.
Ταυτόχρονα ανασυνθέτει το ιστορικό πλαίσιο μιας περιόδου από το 600 έως το 100 π.X., τους ανταγωνισμούς ανάμεσα σε Ετρούσκους, Έλληνες, Καρθαγένιους και Ρωμαίους και αναδεικνύει την αξία του εμπορίου, ως κινήτρου του ταξιδιού αυτού, όπως συνέβη και με τους θαλασσοπόρους του 15ου αιώνα.
Αναδεικνύει τη σημασία του κασσίτερου, του ήλεκτρου και του χρυσού, στην οικονομία της εποχής.
Ο κόσμος του Πυθέα ήταν ο μεσογειακός κόσμος που είχε όριο τις Άλπεις και τις Ηράκλειες Στήλες στο Γιβραλτάρ, ήταν όμως και ένας κόσμος που είχε ανάγκη την υπέρβαση των ορίων του. «Ήταν ένας κόσμος αλλαγών, ανάπτυξης οριζόντων, επαφών σε μεγάλες αποστάσεις, ανταλλαγής αγαθών και επέκτασης των γνώσεων», λέει. «H Μεσόγειος ήταν μέρος ενός γρήγορα αυξανόμενου παγκόσμιου συστήματος που περιελάμβανε όλη την Ευρώπη και τη Βόρεια Αφρική, χαρακτηριζόταν δε από διογκούμενη αλληλεξάρτηση».



Ο Πυθέας πέρασε τις Ηράκλειες Στήλες, ανέβηκε τις ισπανικές ακτές, τις γαλλικές, είδε από ποιες ακριβώς περιοχές του άγνωστου Βορρά, της Μάγχης και της Βαλτικής, έφθανε έως τον Νότο ο κασσίτερος και το κεχριμπάρι. Και έφθασε μέχρι και την περίφημη Θούλη (πιθανολογείται ότι είναι η Ισλανδία), όπου δεν υπήρχε ακριβώς «ούτε γη ούτε θάλασσα ούτε αέρας», παρά μόνον ένα είδος «θαλασσίου πνεύμονος». Άντε μετά να τον πιστέψει ο Στράβωνας. Αλλά ο Πυθέας μιλούσε για τους πάγους.
Ο Μπάρι Κάνλιφ, ήδη με τον τίτλο και τον υπότιτλο, παίζει με το θανατηφόρο όπλο της λεπτής ειρωνείας. Είναι σαν να μας προτείνει μια σειρά ανακαλύψεων: Οι Έλληνες (ο «Pytheas the Greek») ανακάλυψε τους Κέλτες κάνοντας τον περίπλου της Ιβηρικής. Οι απόγονοι των λαών αυτών ανακάλυψαν την Αμερική. Και όλοι ετούτοι μαζί, ανακάλυψαν αργότερα έναν απόγονο του Πυθέα, ναυτικό κι αυτόν, τον «Zorba the Greek». Τα πάντα είναι θέμα οπτικής γωνίας, μας λέει εντέλει. Όλα εξαρτώνται από το ποιος είναι κέντρο του κόσμου και ποιος φολκλόρ.
Γιατί ο ανομολόγητος στόχος του διακεκριμένου οξφορδιανού, στο απόγειο της καριέρας του, τόσο σε αυτό το βιβλίο του όσο και στο αμέσως προηγούμενό του, το «Facing the Ocean», είναι ένας: να αποδείξει τη θεωρία που σε διαλέξεις του έχει διατυπώσει περί «καθιερωμένης ψευδο-ιστορίας», σύμφωνα με την οποία οι Κέλτες πήραν τα φώτα του πολιτισμού από τη Μεσόγειο. Να πει, με άλλα λόγια, ότι παρά τα όσα συκοφαντικά λέγονται, το χαρακτηριστικό των λαών αυτών δεν ήταν η κατανάλωση… βελανιδιών.
Φυσικά, για να εδραιώσει τις θέσεις του, πρέπει υποχρεωτικά να συνταξιδέψει με τον Πυθέα. Διότι το δικό του θεωρητικό ταξίδι έχει αναπόφευκτη αφετηρία τις μεσογειακές γραπτές πηγές, μια και οι Κέλτες τότε δεν είχαν ακόμη γραπτή γλώσσα.
Δικαιούται, ωστόσο, να υποστηρίξει ότι αυτό ήταν ένα από τα ελάχιστα σημεία υστέρησης των Κελτών, καθώς οι πληθυσμοί της Γαλατίας, της Γαλικίας, της Κορνουάλης ή της Βρετάνης, οι «κοινωνίες του Ατλαντικού», όπως τις αποκαλεί, είχαν καινοτομήσει με άλλους τρόπους: «Ήταν πιο μπροστά στη ναυσιπλοΐα, στη ναυπηγική και στις γνώσεις για τις εποχές και την αστρονομία».
Σαν ελληνική «μόδα»
Οι Αρχαίοι Έλληνες ήταν οι πρώτοι που μίλησαν για τους «Κελτούς», από τον 6ο αιώνα π.X. Στους επόμενους αιώνες, οι δύο πολιτισμοί, ο ελληνικός και ο γαλατικός, έμελλε να συναντηθούν.
Ο Πίτερ Μπέρεσφορντ Έλις, διακεκριμένος μελετητής του κελτικού πολιτισμού, στην πρώτη σχετική μελέτη που δημοσιεύεται -μόλις κυκλοφόρησε- στα ελληνικά («Έλληνες και Κέλτες», Εκδ. Θεμέλιο, Σελ. 292, τιμή: 19,70 ευρώ ), περιγράφει πώς το διαρκές κελτικό μεταναστευτικό ρεύμα οδηγήθηκε μέχρι τη Νοτιοανατολική Ευρώπη αλλά και την Ουκρανία!
Και καταγράφει την πορεία των Κελτών της Ανατολής μέχρι τη σταδιακή τους αφομοίωση και εξαφάνιση.
thesecretrealtruth.blogspot.com
Διαβάστε περισσότερα »

ΑΦΗΣΑΝ ΤΗΝ ΕΝΩΣΗ ΔΙΚΑΣΤΩΝ ΚΑΙ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΩΝ ΕΚΤΟΣ ΤΗΣ ΝΟΜΟΠΑΡΑΣΚΕΥΑΣΤΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΑΛΛΑΓΕΣ ΣΤΟΝ ΚΠολΔ



ΝΟΜΟΠΑΡΑΣΚΕΥΑΣΤΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΑΛΛΑΓΕΣ ΣΤΟΝ ΚΠολΔ !!!

ΠΑΡΟΤΙ Η ΕΝΩΣΗ ΕΙΧΕ ΑΙΤΗΘΕΙ ΕΠΙΣΗΜΩΣ ΤΗΝ ΕΝΤΑΞΗ ΤΗΣ
Γιατί άραγε το Υπουργείο Δικαιοσύνης συστηματικά απέκλεισε όλες τις Δικαστικές Ενώσεις από όλες τις νομοπαρασκευαστικές επιτροπές και νομοθετικές διαδικασίες για τις αλλαγές στην Δικαιοσύνη ;;; Μάντεψε...

Ένωση Δικαστών: Παρατηρήσεις στις τροποποιήσεις του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας

Παρατηρήσεις επί του νομοσχεδίου «Ταχεία πολιτική δίκη, προσαρμογή των διατάξεων της πολιτικής δικονομίας για την ψηφιοποίηση της πολιτικής δικαιοσύνης και άλλες τροποποιήσεις στον Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας»

Η Ένωση Δικαστών και Εισαγγελέων από την πρώτη στιγμή που έγινε γνωστή η πρόθεση του Υπουργείου Δικαιοσύνης για τροποποίηση του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας, αιτήθηκε επίσημα τη συμμετοχή της στη νομοπαρασκευαστική επιτροπή, προκειμένου να συνεισφέρει στην επιστημονική συζήτηση, ώστε να αξιοποιήσει ο νομοθέτης την συλλογική πείρα του Δικαστικού Σώματος με σκοπό την αρτιότερη νομοθέτηση. Δυστυχώς το Υπουργείο αρνήθηκε να συμπεριλάβει την Ένωσή μας στην νομοπαρασκευαστική επιτροπή, όπως συστηματικά απέκλεισε όλες τις Δικαστικές Ενώσεις από όλες τις νομοπαρασκευαστικές επιτροπές και νομοθετικές διαδικασίες που σχετίζονται με τροποποίηση νομοθετημάτων που επηρεάζουν την επαγγελματική και υπηρεσιακή ζωή δικαστών και εισαγγελέων (νέος νόμος για ΕΣΔΙ, νέος Κώδικας Οργανισμού Δικαστηρίων κ.α.). Αποτέλεσμα αυτής της στάσης είναι η Ένωση να ενημερωθεί επίσημα για το περιεχόμενο του προωθούμενο νομοσχεδίου κατά τη θέση του σε διαβούλευση στα τέλη Αυγούστου, με συντομότατη ημερομηνία εκπνοής της διαβούλευσης την 02.09.2021. Είναι σαφές ότι η στάση αυτή δεν διευκολύνει καθόλου την ανάπτυξη επιστημονικού διαλόγου και διαμορφώνει ασφυκτικές χρονικά συνθήκες, προκειμένου οι προτάσεις μας για την αναμόρφωση του ΚΠολΔ να έχουν την αναγκαία πληρότητα. Ακολούθως παρακάτω εκτίθεται ο σχολιασμός και η θέση μας επί των πιο δραστικών κατά τη γνώμη μας αλλαγών του Κώδικα και ιδίως εκείνων στις οποίες είναι αναγκαίες νομοτεχνικές βελτιώσεις ή και η πλήρης απόσυρσή τους.

20Α: Πιλοτική δίκη στον ΑΠ

Ως προς τον νέο θεσμό της πιλοτικής δίκης: Η ενοποίηση της νομολογίας και η ταχύτερη επίλυση των διαφορών αποτελεί διαχρονικό στόχο του νομοθέτη. Με το νέο θεσμό της πιλοτικής δίκης ο νομοθέτης φιλοδοξεί να αντιμετωπίσει το φαινόμενο του πολυκερματισμού της νομολογίας, σε «ζητήματα γενικότερου ενδιαφέροντος που έχουν συνέπειες για ευρύτερο κύκλο προσώπων». Ανεξάρτητα από το γεγονός ότι στο ελληνικό σύστημα η νομολογία ακόμα και των Ανωτάτων Δικαστηρίων δεν αποτελεί πηγή δικαίου, ο στόχος της ενότητας της νομολογίας είναι σημαντικός, θεωρούμε όμως ότι η διάταξη του άρθρου 20Α, όπως περιλαμβάνεται στο νομοσχέδιο εμφανίζεται προβληματική τόσο στο επίπεδο της συμβατότητας με το διάχυτο και παρεμπίπτοντα έλεγχο της συνταγματικότητας των νόμων, όσο και με τη νομοτεχνική του συνοχή. Ειδικότερα:

Η πρόβλεψη ότι μπορεί να εισαχθεί στην Ολομέλεια του ΑΠ οποιοδήποτε ένδικο βοήθημα ή μέσο, δίνει τη δυνατότητα σε πολύ πρώιμο στάδιο να ασχοληθεί το Ανώτατο Ακυρωτικό με ζητήματα γενικότερου ενδιαφέροντος, πριν ακόμα δηλαδή προλάβουν να αποκτήσουν την ιδιότητά τους ως γενικότερου ενδιαφέροντος. Η διέλευση ενός νομικού ζητήματος τουλάχιστον από τον πρώτο βαθμό δικαιοδοσίας πυροδοτεί τον επιστημονικό διάλογο, ο οποίος πάντα αναπτύσσεται κατά την επεξεργασία περισσότερων από μία υποθέσεων που αντιμετωπίζουν το ίδιο ζήτημα. Η απώλεια του σταδίου αυτού, είναι βέβαιο ότι θα φτωχύνει τη νομική συζήτηση που εκκινά από τις αποφάσεις του πρώτου βαθμού, αποτελεί κομμάτι του νομικού μας πολιτισμού και έχει λειτουργήσει δικαιοπαραγωγικά για δεκαετίες. Ταυτόχρονα θα επιφορτίσει το Ανώτατο Ακυρωτικό με εκατοντάδες αβάσιμα αιτήματα, πρώιμης παρέμβασης, δημιουργώντας νέο πεδίο δικαιοδοτικής κρίσης, ήτοι αυτό της Τριμελούς Επιτροπής η οποία θα πρέπει αιτιολογημένα να απαντά για τις προϋποθέσεις που καθιστούν ή όχι κάθε ζήτημα γενικότερου ενδιαφέροντος που έχει συνέπειες για ευρύτερο κύκλο προσώπων.
Ζήτημα δημιουργείται για το αν στα «ζητήματα γενικότερου ενδιαφέροντος» εντάσσονται και τα θέματα συνταγματικότητας των νόμων. Εδώ, κατά τη γνώμη μας, υπάρχει προφανής αντίφαση μεταξύ της πιλοτικής δίκης για ζήτημα συνταγματικότητας και του διάχυτου και παρεμπίπτοντος ελέγχου συνταγματικότητας, καθώς η πιλοτική δίκη με τον τρόπο αυτό διαμορφώνει στην ουσία εκ πλαγίου Συνταγματικό Δικαστήριο, το οποίο όμως δεν υφίσταται στο δικό μας σύστημα και αντίκειται στις διατάξεις των άρθρων 87 παρ.2 και 93 παρ.4 του Συντάγματος. Είναι βέβαιο ότι σκοπός του νομοσχεδίου είναι να περιλάβει στο εύρος των ζητημάτων που θα απασχολούν την πιλοτική δίκη και τα ζητήματα συνταγματικότητας (ή κυρίως αυτά), πλην όμως η ρητή αναφορά της Ανάλυσης Συνεπειών Ρύθμισης ως προς τη διατήρηση του διάχυτου και παρεμπίπτοντος ελέγχου συνταγματικότητας καθίσταται, ως προς αυτό, αντιφατική. Έχουμε τη γνώμη ότι η ύπαρξη μειοψηφίας στην Ολομέλεια του ΑΠ και η μετατόπιση της θέσης της Ολομέλειας στο παρελθόν για σημαντικά ζητήματα αποτελούν πλούτο του συστήματός μας, τον οποίο θα υπονομεύσει η πιλοτική δίκη, εφόσον δυσχεράνει τη δυνατότητα του ΑΠ να αναθεωρεί προηγούμενη θέση του σε πιλοτική δίκη. Η υπάρχουσα πρόβλεψη του άρθρου 563 ΚΠολΔ για ενασχόληση της Ολομέλειας του ΑΠ με ζητήματα συνταγματικότητας ή γενικότερου ενδιαφέροντος ή για την ενότητα της νομολογίας, είναι πληρέστερη και απολύτως πιο συμβατή με το σύστημά μας, αφού με τη διαδικασία αυτή επιλύονται ώριμα επιστημονικά ζητήματα, κατά την κρίση του Ανώτατου Ακυρωτικού.
Στο καθαρά νομοτεχνικό σκέλος θεωρούμε ότι η διάταξη θα πρέπει να αποσυρθεί, γιατί θα δημιουργήσει σημαντικά προβλήματα λόγω και των τεχνικών αστοχιών που ήδη παρατηρούνται: η πρόβλεψη ότι η πράξη της Επιτροπής δημοσιεύεται σε δύο (2) ημερήσιες εφημερίδες των Αθηνών και η δημοσίευση συνεπάγεται την αναστολή εκδίκασης των εκκρεμών υποθέσεων στις οποίες τίθεται το ίδιο ζήτημα με απόφαση των δικαστηρίων της ουσίας είναι ελλιπής. Με τον τρόπο αυτό δεν θα είναι δυνατό να ενημερωθούν άμεσα οι δικαστικοί σχηματισμοί και η αναφερόμενη στην διάταξη αναστολή των εκκρεμών υποθέσεων θα τίθεται απολύτως στη διακριτική ευχέρεια των διαδίκων. Επιπλέον, δεν προβλέπεται αν η αναστολή γίνεται αυτοδικαίως (π.χ. με πράξη του Προϊσταμένου) ή μετά από συζήτηση της υπόθεσης κατ΄ αναλογία με τα άρθρα 249 και 250 ΚΠολΔ. Καμία πρόβλεψη δεν υπάρχει για το αν η αναστολή καταλαμβάνει και τις περιπτώσεις που η αγωγή πάσχει αοριστίας. Επιπλέον, ζήτημα γεννάται για την τύχη της δίκης, σε περίπτωση αντικειμενικής ή επικουρικής σώρευσης αγωγών, όταν το προς επίλυση ζήτημα αφορά μία από τις νομικές βάσεις. Ουδεμία πρόβλεψη υπάρχει στη διάταξη ως προς το στάδιο που καταλαμβάνει η αναστολή των υποθέσεων. Το αν ως εκκρεμείς νοούνται και οι ήδη συζητηθείσες ή όχι, παραμένει ερώτημα. Η δε πρόβλεψη της δυνατότητας παρέμβασης στη δίκη μπορεί να δημιουργήσει χαοτική κατάσταση παραστάσεων ενώπιον της Ολομέλειας του ΑΠ. Ακόμη, η δυνατότητα παρέμβασης στη δίκη ενώπιον της πλήρους Ολομέλειας κάθε διαδίκου σε εκκρεμή δίκη, στην οποία τίθεται το ίδιο ζήτημα, για να προβάλει τους ισχυρισμούς του, γεννά ζητήματα ως προς την επέκταση της δεσμευτικότητας επί του επιλυθέντος ζητήματος για εκείνον που παρεμβαίνει. Η δεσμευτικότητα που περιγράφεται στην παράγραφο 5 του νέου άρθρου 20Α δεν μπορεί να καταλαμβάνει τη δίκη ενός παρεμβαίνοντα, ενώ δεν έχουν μετάσχει οι αντίδικοί του.
Θεωρούμε ότι λόγω της σοβαρότατης απόκλισης της διάταξης από τις επιλογές του συνταγματικού νομοθέτη, καθώς και των λοιπών αστοχιών της, θα πρέπει να αποσυρθεί πλήρως.

179 ΚΠολΔ

Μερικός συμψηφισμός εξόδων και στην περίπτωση της εύλογης αμφιβολίας για την έκβαση της δίκης. Η διάταξη κινείται στη σωστή κατεύθυνση, καθώς δίνει διέξοδο στο Δικαστήριο, όταν η υπόθεση εκ της φύσεώς της δημιούργησε στον διάδικο που ηττήθηκε εύλογα την πεποίθηση ότι είχε δικαίωμα δικαστικής προστασίας, χωρίς το ζήτημα να είναι καθαρά νομικό. Με τον τρόπο αυτό δίδεται η δυνατότητα στο δικαστήριο να μετριάσει τις οικονομικές συνέπειες της ήττας ενός διαδίκου που δεν κινητοποίησε καταχρηστικά τον μηχανισμό απονομής δικαιοσύνης, καθώς η τελική του ήττα δεν ήταν εξαρχής προφανής.

237 ΚΠολΔ

Η διάταξη του άρθρου 237 ΚΠολΔ, με τη μέχρι σήμερα μορφή της, είναι εκείνη που περιγράφει τη νέα τακτική διαδικασία, όπως εισήχθη με τον ν. 4335/2015. Η νέα τακτική διαδικασία, παρά τις δογματικές δυσχέρειες που δημιούργησε τόσο στο χώρο των επιδόσεων, όσο και λόγω του καταρχήν αποκλεισμού του εμμάρτυρου μέσου από την αποδεικτική διαδικασία, πέτυχε σε γενικές γραμμές τον στόχο της επιτάχυνσης στην έκδοση των δικαστικών αποφάσεων, μειώνοντας σημαντικά το μέσο χρόνο δημοσίευσης γεγονός που καταγράφεται σωστά στην Ανάλυση Συνεπειών Ρύθμισης του νομοσχεδίου. Σημαντική ως προς αυτό κρίνεται η πρόβλεψη του τελευταίου εδαφίου του άρθρου 237 παρ.4, σύμφωνα με το οποίο δεν είναι δυνατή η χορήγηση αναβολής, η οποία ορθώς διατηρείται και στο υπό κρίση νομοσχέδιο.

Ενώ όμως η επί πενταετία εφαρμογή του ν. 4335/2015, οδήγησε στην σταδιακή επίλυση ζητημάτων που προέκυψαν τα πρώτα χρόνια εφαρμογής, με την προτεινόμενη διάταξη ο νομοθέτης επεμβαίνει αδικαιολόγητα σε τμήματα του νόμου που προβλημάτισαν ελάχιστα την πράξη, περιπλέκοντας ουσιαστικά τη διαδικασία και θεσπίζοντας ρυθμίσεις ιδίως στην αποδεικτική διαδικασία που θα οδηγήσουν σε σημαντική καθυστέρηση στην έκδοση των αποφάσεων. Ειδικότερα:

Αλλαγή του τρόπου υπολογισμού του χρόνου υποβολής προτάσεων. Αντί της αφετηρίας του χρόνου κατάθεσης, ως ίσχυε, πλέον αφετηρία γίνεται ο χρόνος παρέλευσης της προθεσμίας επίδοσης του άρθρου 215 ΚΠολΔ, το οποίο δεν τροποποιείται. Για διάδικο γνωστής διαμονής, η προθεσμία επίδοσης της αγωγής παραμένει 30 ημέρες από την παρέλευση της οποίας εκκινά ο χρόνος 90 ημερών για την υποβολή προτάσεων, εκτός αν ο ίδιος ή ομόδικός του είναι αγνώστου διαμονής ή κάτοικος αλλοδαπής, οπότε η προθεσμία παρατείνεται σε 120 ημέρες μετά τη λήξη της 60μερης προθεσμίας του 215παρ.2 ΚΠολΔ. Θεωρούμε ότι η διάταξη, παρόλο που έχει στόχο να δώσει περισσότερο χρόνο προετοιμασίας στον εναγόμενο, δημιουργεί μια νέα αφετηρία υπολογισμού, ήτοι την εκπνοή των προθεσμιών επίδοσης, που διαφέρει από εκείνη του υπολογισμού του χρόνου κατάθεσης προτάσεων επί της προσεπίκλησης, παρεμπίπτουσας αγωγής κλπ, που εκκινά από την κατάθεση της αγωγής και διαφέρει και από τον χρόνο υπολογισμού της μετά από κήρυξη αναρμοδιότητας ή απαράδεκτης συζήτησης, που εκκινά από την κατάθεση της κλήσης. Αυτή η πολλαπλότητα στα αφετηριακά γεγονότα των ενδίκων βοηθημάτων προβλέπεται να δημιουργήσει πολυπλοκότητα και δυσχέρειες στην εφαρμογή τόσο για τους νομικούς παραστάτες, όσο και για τις γραμματείες των Δικαστηρίων. Ειδικά το γεγονός ότι θα πρέπει για τον υπολογισμό της ημερομηνίας κατάθεσης προτάσεων να υπολογίζεται αν η τελευταία ημέρα της προθεσμίας επίδοσης είναι εξαιρετέα, θα καταστήσει ακόμα πιο δυσχερή τη διαχείριση των δικογραφιών για γραμματείες και δικηγόρους, πολλαπλασιάζοντας τον κίνδυνο σφάλματος.
Στο πρώτο εδάφιο του προτεινόμενου άρθρου 237 ΚΠολΔ ρητά ορίζεται ότι σε περίπτωση έλλειψης των πληρεξούσιων εγγράφων εφαρμόζεται η διάταξη του άρθρου 227 ΚΠολΔ. Με τον τρόπο αυτό θεωρούμε ότι ο νομοθέτης ρητά λαμβάνει θέση στη διχοστασία που είχε επικρατήσει στην νομολογία, ως προς το αν η συγκεκριμένη έλλειψη συνιστά τυπική παράλειψη που μπορεί να αναπληρωθεί μετά από κλήση του δικαστηρίου προς συμπλήρωση ή είναι αναγκαία η έκδοση μη οριστικής απόφασης κατ΄ άρθρο 105 ΚΠολΔ, υπέρ της λύσης που υπηρετεί την οικονομία της δίκης. Ως προς τις προβλεπόμενες συνέπειες, όμως, από την παρά την κλήση κατ΄ άρθρο 227 ΚΠολΔ έλλειψη της πληρεξουσιότητας, στην εύλογη προσπάθειά του να αποκλείσει τη δυνατότητα προσφυγής στην αναβολή της συζήτησης κατ΄ άρθρο 105 ΚΠολΔ, αστοχεί νοηματικά στην πρόβλεψη ότι το δικαστήριο θα πρέπει να εκδώσει οριστική απόφαση, σε περίπτωση μη προσκομιδής των πληρεξουσίων, καθώς λαμβάνει μόνο υπόψιν την μη προσκομιδή είτε από την πλευρά του ενάγοντος, είτε από την πλευρά του εναγομένου, ενώ υφίσταται και η περίπτωση της εκατέρωθεν μη προσκομιδής, που οδηγεί στη ματαίωση. Ορθότερο είναι να τροποποιηθεί από το «εκδίδει οριστική απόφαση» στο ορθό «εκδίδει απόφαση θεωρώντας την έλλειψη οριστικά μη συμπληρωθείσα».
Σημειώνεται ότι σε αντίθεση με τη ρητή πρόβλεψη που γίνεται στο νέο άρθρο 237 παρ.1 ως προς την έγγραφη πληρεξουσιότητα και την δυνατότητα προσφυγής στο άρθρο 227 ΚΠολΔ, δεν περιλαμβάνεται αντίστοιχη πρόβλεψη ως προς την προσκομιδή του αποδεικτικού επίδοσης της αγωγής, που πρέπει να προσκομίζεται με τις προτάσεις, και του δικαστικού ενσήμου, το οποίο πρέπει να προσκομίζεται μέχρι τη συζήτηση. Είναι ενδεχόμενο αυτή η διαφοροποίηση, αν υιοθετηθεί, να οδηγήσει στην κρίση ότι οι συγκεκριμένες ελλείψεις δεν συνιστούν τυπική παράλειψη, δυνάμενη να συμπληρωθεί κατά το άρθρο 227 ΚΠολΔ, με αποτέλεσμα η μη προσκομιδή, κατά τον χρόνο που ορίζεται (κατάθεση προτάσεων και συζήτηση αντίστοιχα), να επιφέρει αυτόματα τις δυσμενείς για το διάδικο συνέπειες, που μπορεί να οδηγήσουν στην απόρριψη της αγωγής ως ανυπόστατης (έλλειψη επίδοσης) ή ουσία αβάσιμης (έλλειψη δικαστικού ενσήμου), ανάγοντας μια τυπική παράλειψη και μια εισπρακτική διαδικασία σε διαδικαστικές προϋποθέσεις της πολιτικής δίκης. Τα παραπάνω, ενόψει και της πρόσφατης διεύρυνσης της επιβολής τέλους δικαστικού ενσήμου και στις αναγνωριστικές αγωγές αρμοδιότητας Πολυμελούς Πρωτοδικείου, θα οδηγήσουν σε σοβαρή επιβάρυνση της δικαστικής προστασίας των διαδίκων. Ως εκ τούτου θα πρέπει και ως προς το αποδεικτικό επίδοσης και το δικαστικό ένσημο, να προβλεφθεί αντίστοιχη δυνατότητα αξιοποίησης του άρθρου 227 ΚΠολΔ.
Στο άρθρο 237παρ.3 ορίζεται η διαδικασία που θα ακολουθηθεί μετά από έκδοση παραπεμπτικής λόγω αναρμοδιότητας απόφασης ή απόφασης που κηρύσσει τη συζήτηση της αγωγής απαράδεκτη και στη συνέχεια η διαδικασία μετά από αναστολή των άρθρων 249 και 250 ΚΠολΔ: α) Στην πρώτη περίπτωση προκρίθηκε η τήρηση εκ νέου των προθεσμιών της τακτικής διαδικασίας για την κατάθεση προτάσεων (90 ημέρες και 120 αντίστοιχα ανάλογα με το είδος διαδίκου), όμως εδώ ως αφετήριο γεγονός ορίζεται η κατάθεση και όχι η επίδοση της κλήσης προς συζήτηση. Φαίνεται παράλληλα να παραμένει αρρύθμιστο το ζήτημα του χρόνου επίδοσης της κλήσης, ώστε να ενημερωθεί ο καθ΄ ου ότι εκκίνησε η προθεσμία του για υποβολή προτάσεων. Ορθότερο θα ήταν εν προκειμένω να ορίζεται, προς αποφυγή παρερμηνειών, ότι οι προθεσμίες της κλήσης συμπίπτουν με εκείνες του άρθρου 215 παρ.2 και ότι είτε η επίδοσή της είτε η παρέλευση της προθεσμίας τους, κατ΄ αναλογία με την παράγραφο 1 του ίδιου άρθρου, εκκινούν την προθεσμία υποβολής προτάσεων. β)Στην περίπτωση της επαναφοράς, μετά από απόφαση που έχει αναστείλει κατά το άρθρο 249 ή 250 ΚΠολΔ, προκρίθηκε ότι δεν είναι αναγκαία η τήρηση εκ νέου των προθεσμιών του άρθρου 237 παρ.1, αλλά ότι είναι δυνατή (και όχι υποχρεωτική) η κατάθεση συμπληρωματικών προτάσεων. Πλην όμως η πρόβλεψη για υποβολή προτάσεων κατά τη συζήτηση προϋποθέτει ότι με την κλήση προς επαναφορά της συζήτησης προσκομίζεται και η πολιτική ή ποινική απόφαση για την έκδοση της οποίας είχε ανασταλεί η συζήτηση, άλλως είτε το περιεχόμενό τους θα γίνεται γνωστό στους διαδίκους με την κατάθεση των συμπληρωματικών προτάσεων, δημιουργώντας αδυναμία σχολιασμού και αξιολόγηση, αφού δεν προβλέπεται στάδιο αντίκρουσης επί αυτών, είτε θα πρέπει να ρυθμιστεί ότι με την κλήση προσκομίζεται υποχρεωτικά και η εκδοθείσα απόφαση, ώστε οι συμπληρωματικές προτάσεις να αφορούν στην απόφαση αυτή.
Με την παράγραφο 5 του νέου άρθρου 237 ΚΠολΔ ο νομοθέτης παίρνει θέση υπέρ της μερικής επαναφοράς του άλλοτε άρθρου 269 ΚΠολΔ (σύστημα συγκεντρώσεως), που καταργήθηκε με το ν.4335/2015. Έτσι διαμορφώνεται δυνατότητα προβολής οψιγενών ή παρά χρήμα αποδεικνυόμενων ισχυρισμών, με προσθήκη επί των προτάσεων 20 ημέρες πριν τη συζήτηση και αντίκρουση επί της προσθήκης 10 ημέρες πριν τη συζήτηση. Η διαδικασία αυτή αφορά και τις περιπτώσεις των άρθρων 249 και 250 ΚΠολΔ. Είναι σαφές και προκύπτει και από την Ανάλυση Συνεπειών Ρύθμισης ότι η διάταξη εισάγεται για να καλύψει την - δικαιολογημένη λόγω υποστελέχωσης και σημαντικού φόρτου - λειτουργική αδυναμία που προέκυψε στο Πρωτοδικείο Αθηνών για προσδιορισμό του χρόνου συζήτησης της αγωγής σε χρόνο που να προσεγγίζει το χρόνο κλεισίματος του φακέλου. Για την περίπτωση αυτή, που έχει περάσει σημαντικό διάστημα και υπάρχουν νέες συνθήκες και νέοι ισχυρισμοί, η διάταξη μπορεί να προσφέρει στους διαδίκους ευκαιρία νέου σταδίου δικαστικής ακρόασης. Αντίθετα, σε όλες τις άλλες περιπτώσεις, που οι χρόνοι κλεισίματος του φακέλου και προσδιορισμού δικασίμου δεν αποκλίνουν σημαντικά, το νέο δικονομικό στάδιο που δημιουργείται είναι πιθανό να γίνει αντικείμενο κατάχρησης, με την προβολή ισχυρισμών που δεν εμπίπτουν στους περιορισμούς του νόμου. Ταυτόχρονα, η πρόβλεψη δικονομικού σταδίου 10 ημέρες πριν τη συζήτηση, συρρικνώνει κατά πολύ τη δυνατότητα του Δικαστηρίου για ενημέρωση για τη δικογραφία πριν τη συζήτηση, ιδίως συνδυαζόμενη με τα οριζόμενα στην παράγραφο 8 του άρθρου 237 ΚΠολΔ και στα οριζόμενα στο άρθρο 254 ΚΠολΔ.
Στην παράγραφο 7 άρθρου 237 ΚΠολΔ, η διάταξη αστοχεί όταν ορίζει ότι «μετά τη συζήτηση εκδίδεται η οριστική απόφαση», καθώς ο ορισμός αυτός δεν περιλαμβάνει μία σειρά άλλων αποφάσεων (π.χ. την έκδοση απόφασης περί ματαίωσης ή της κήρυξης της συζήτησης απαράδεκτης).
Τα οριζόμενα στην παράγραφο 8 του άρθρου 237 ΚΠολΔ, σε συνδυασμό με την τροποποίηση του άρθρου 254 ΚΠολΔ και την πρόβλεψη του άρθρου 307 ΚΠολΔ, θεωρούμε ότι αποτελούν τις διατάξεις που συνδυαστικά θα επιφέρουν τη μεγαλύτερη καθυστέρηση στην απονομή της Δικαιοσύνης. Ο νομοθέτης με τις προτεινόμενες διατάξεις, διαπιστώνοντας ότι η πρόβλεψη της σημερινής παραγράφου 6 του άρθρου 237 ΚΠολΔ για την κλήση μαρτύρων ή διαδίκων με διάταξη του Δικαστηρίου, παρέμεινε ανεφάρμοστη και προκρίθηκε η χρήση του άρθρου 254 ΚΠολΔ για επανάληψη της συζήτησης, καταργεί τη δυνατότητα χρήσης του 254 ΚΠολΔ για εξέταση των διαδίκων, διενέργεια πραγματογνωμοσύνης και αυτοψία και μεταφέρει αυτή τη δυνατότητα μόνο στα πλαίσια διάταξης του Δικαστηρίου κατ΄ άρθρο 237παρ.8 ΚΠολΔ. Ρητά ορίζει ότι από τη διάταξη του Δικαστηρίου ως την εξέταση διαδίκων ή μαρτύρων μεσολαβεί διάστημα τουλάχιστον 15 ημερών, ενώ η διενέργεια πραγματογνωμοσύνης ή αυτοψίας γίνεται μέσα σε 60 ημέρες. Μετά δε από την εξέταση των μαρτύρων ή την κατάθεση της πραγματογνωμοσύνης, προβλέπεται δυνατότητα αξιολόγησης των αποδείξεων από τους διαδίκους εντός προθεσμίας 8 ημερών. Σημειώνεται ότι ενώ ρητά ορίζεται ότι με την ολοκλήρωση της διαδικασίας εξέτασης των μαρτύρων ή των διαδίκων ή την κατάθεση της έκθεσης αυτοψίας ή της έκθεσης πραγματογνωμοσύνης θεωρείται συντελεσμένη και η επανάληψη της συζήτησης, ουδέν διαλαμβάνεται για την περίπτωση που για οιονδήποτε λόγο αυτές δεν καταστούν εφικτές (π.χ. μη εμφάνιση μαρτύρων, καθυστέρηση στην διενέργεια της πραγματογνωμοσύνης κλπ). Επιπλέον, εσφαλμένα η προθεσμία των 8 ημερών ως προς την αυτοψία και την πραγματογνωμοσύνη αφετηριάζεται από τη διενέργειά τους και όχι από την κατάθεσή τους στη Γραμματεία του Δικαστηρίου. Είναι προφανές ότι όλη αυτή η διαδικασία, που ακολουθεί τη συζήτηση της υπόθεσης, συρρικνώνει ακόμα και στην ιδανική του εκδοχή σημαντικά, αλλά σίγουρα στη ρεαλιστική του εφαρμογή απόλυτα, το χρόνο που το άρθρο 307 ΚΠολΔ ορίζει ως χρόνο αφαίρεσης της δικογραφίας ήτοι τους οκτώ μήνες. Με τη διάταξη αυτή που θα πρέπει να αναθεωρηθεί πλήρως, ο δικαστικός λειτουργός θα είναι όμηρος των γραφειοκρατικών καθυστερήσεων, αλλά και των ολιγωριών των διαδίκων, που θα προσμετρώνται ως χρόνος της δικής του καθυστέρησης στην έκδοση της απόφασης. Επιπλέον, η υποχρέωση έκδοσης διάταξης αντί της δυνατότητας έκδοσης εν μέρει οριστικής απόφασης με επανάληψη της συζήτησης για το σκέλος που χρήζει περαιτέρω απόδειξης, εγκλωβίζει ώριμες υποθέσεις λόγω της αποδεικτικής διαδικασίας που αφορά μόνο ένα σκέλος, ενώ μέχρι σήμερα η έκδοση απόφασης για το οριστικό μέρος δεν εμποδιζόταν, ώστε να συνεχιστεί η δίκη με επανάληψη κατ΄ άρθρο 254 ΚΠολΔ, μόνο για το υπόλοιπο.
Στην παράγραφο 9 του άρθρου 237 σημειώνεται ότι μετά την τροποποίηση της παρ. 8 και την πρόβλεψη ότι με τη διάταξη θα διατάσσεται και η διενέργεια αυτοψίας ή πραγματογνωμοσύνης απαιτείται να δίδεται η δυνατότητα στους διαδίκους κατά την οκταήμερη προθεσμία όχι μόνο να προβαίνουν σε αξιολόγηση των αποδείξεων, αλλά και σε κατάθεση αποδεικτικών μέσων για την αντίκρουσή τους. Σε διαφορετική περίπτωση ο διάδικος στερείται τη δυνατότητα να αντικρούσει την έκθεση πραγματογνωμοσύνης, προσκομίζοντας τεχνική έκθεση, σύμφωνα με το άρθρο 392 παρ.3 ΚΠολΔ.
Με το άρθρο 238 ΚΠολΔ παραμένει ως είχε η διαδικασία κατάθεσης και επίδοσης παρεμβάσεων, προσεπικλήσεων, ανακοινώσεων δίκης και ανταγωγών, προστίθεται δε και η περίπτωση των παρεμπιπτουσών αγωγών, που συναγόταν ερμηνευτικά. Παραμένει ως αφετηρία ο χρόνος κατάθεσης της αγωγής για την κατάθεση προτάσεων, που ως προς τους γνωστής διαμονής διαδίκους είναι 120 ημέρες και ως προς τους κατοίκους εξωτερικού ή αγνώστου διαμονής 180 ημέρες από την κατάθεση της αγωγής. Προβληματισμός δημιουργείται αφενός ως προς τον τρόπο ενημέρωσης των διαδίκων αυτών για την ύπαρξη εκκρεμούς δίκης, καθώς η προθεσμία τους για υποβολή προτάσεων εκκινά πριν ακόμα εκκινήσει η προθεσμία για προτάσεις των κυρίων διαδίκων, παρόλο που είναι για το λόγο αυτό μεγαλύτερη. Επίσης, δεν προβλέπεται αντίστοιχη διάταξη με εκείνη της 237 παρ.5, για προβολή και οψιγενών ή παραχρήμα αποδεικνυόμενων ισχυρισμών, με αποτέλεσμα να αφαιρείται από τους διαδίκους αυτούς ένα διαδικαστικό στάδιο που έχουν οι κύριοι διάδικοι, γεγονός που αντίκειται στην αρχή της ισότητας των διαδίκων.
254 ΚΠολΔ

Η κατάργηση της δυνατότητας επανάληψης της συζήτησης για διενέργεια πραγματογνωμοσύνης, αυτοψίας και εξέτασης διαδίκων, τόσο στην τακτική διαδικασία, όσο και στις ειδικές διαδικασίες, είναι εσφαλμένη κατά τα ανωτέρω εκτιθέμενα στις παρατηρήσεις του άρθρου 237 ΚΠολΔ και κατωτέρω υπό το άρθρο 591 ΚΠολΔ. Με την τροποποίηση αυτή καταργείται και η δυνατότητα του Δικαστηρίου να εκδώσει εν μέρει οριστική απόφαση, επιλύοντας κατά ένα μέρος τη διαφορά, και να αναβάλει για το υπόλοιπο μέρος, διατάσσοντας π.χ. πραγματογνωμοσύνη ή αυτοψία. Προτείνουμε να διατηρηθεί η υπάρχουσα ρύθμιση που έδωσε επιτυχώς δικονομική διέξοδο στην αδυναμία του νομοθέτη του ν.4335/2015 να εκτιμήσει ρεαλιστικά τις συνθήκες απονομής του δικαιοδοτικού έργου, χωρίς να επηρεαστεί η ποιότητα της αποδεικτικής διαδικασίας.

307 ΚΠολΔ

Η νέα μορφή της διάταξης του 307 ΚΠολΔ, πάσχει τόσο από νομοτεχνική όσο και από ουσιαστική άποψη. Η πρόβλεψη για την αφαίρεση των δικογραφιών από τον δικαστή εφόσον παρέλθει διάστημα οκτώ μηνών από τη συζήτηση – που ήδη υπήρχε στην 307 ΚΠολΔ ως ισχύει - νομοτεχνικά δεν έχει καμία θέση στον Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας, είναι προφανώς αντικείμενο της επιθεώρησης των δικαστικών λειτουργών και ως εκ τούτου αφορά μόνο τον Κώδικα Οργανισμού Δικαστηρίων και Κατάστασης των Δικαστικών Λειτουργών. Ο δε καθορισμός συγκεκριμένων χρονικών ορίων για τον προσδιορισμό του εύλογου χρόνου έκδοσης απόφασης ή της εκκίνησης της διαδικασίας αφαίρεσης δικογραφίας, κινείται σε εντελώς εσφαλμένη λογική, που προσβάλλει ευθέως τη δικαστική ανεξαρτησία, αποτυγχάνοντας να συγκεράσει τους λοιπούς παράγοντες που συνθέτουν τη διάρκεια έκδοσης μίας δικαστικής απόφασης. Το κριτήριο σαφούς χρονικού προσδιορισμού μπορεί να αποτελεί μια εύκολη σταθερά για τον νομοθέτη, όμως ποσοτικοποιεί πλήρως ένα μέγεθος καθαρά ποιοτικό, χωρίς να συνεκτιμά τα στοιχεία της δυσκολίας ή της προηγούμενης υπερχρέωσης του δικάζοντος δικαστή. Ως εκ τούτου, το χρονικό κριτήριο, εφόσον δεν συνδυάζεται με άλλα στοιχεία, οδηγεί σε εσφαλμένη και άδικη μεταχείριση ανόμοιων καταστάσεων, αφού αντιμετωπίζει με τον ίδιο τρόπο κάθε υπόθεση, ανεξάρτητα από τον αριθμό και το είδος των υποθέσεων που χειρίστηκε ο δικαστικός λειτουργός, με αποτέλεσμα να δημιουργεί μία επικίνδυνη διελκυστίνδα μεταξύ του κινδύνου αφαίρεσης της δικογραφίας και πειθαρχικού ελέγχου και της αφιέρωσης στη δικογραφία του αναγκαίου χρόνου που της αναλογεί. Ταυτόχρονα οφείλουμε να επισημάνουμε ότι ενόψει των ρυθμίσεων του προτεινόμενου άρθρου 237, ως άνωθι εκτίθεται στις παρατηρήσεις του ως άνω άρθρου, το διάστημα των οκτώ μηνών είναι ψευδεπίγραφο, καθώς σημαντικό του τμήμα μπορεί να καταναλωθεί λόγω της διαδικασίας του άρθρου 237παρ.8 και 9 περί εξέτασης μαρτύρων και διαδίκων και διενέργειας αυτοψίας ή πραγματογνωμοσύνης μετά τη συζήτηση, που αποτελούν μονόδρομο μετά την επιχειρούμενη τροποποίηση του άρθρου 254 ΚΠολΔ. Η Ένωση Δικαστών είχε και στο παρελθόν προτείνει αρμοδίως τη θέσπιση ελάχιστου αριθμού κατ΄ έτος δημοσιευμένων αποφάσεων (150 στον πρώτο βαθμό και 50 στο Εφετείο), η υπέρβαση του αριθμού των οποίων θα αποτελεί αντένδειξη για την αφαίρεση δικογραφιών ή την κίνηση πειθαρχικών διώξεων. Είναι σαφές ότι αυτά τα κατώτατα όρια θα λειτουργούν μόνο ως τεκμήρια ότι η όποια καθυστέρηση προκύψει στην έκδοση απόφασης δεν σχετίζεται με ραθυμία ή ανικανότητα του δικαστικού λειτουργού, αλλά με παράγοντες για τους οποίους οι ίδιοι δεν έχουν ευθύνη ή τον έλεγχο. Ενόψει της πίεσης για ταχύτερη απονομή της Δικαιοσύνης, δεν θα πρέπει να κάμπτεται η ανάγκη να υπάρχει ο απαραίτητος χρόνος για επεξεργασία των υποθέσεων, ούτε να δοκιμάζονται τα όρια και οι φυσικές αντοχές των δικαστικών λειτουργών.

Άστοχη και περίπλοκη παρουσιάζεται και η διαδικασία που περιγράφεται στο νέο άρθρο 307 του νομοσχεδίου, καθώς αφενός αναφέρεται ότι με την παρέλευση οκταμήνου ο δικαστής πρέπει να επιστρέψει αμέσως τη δικογραφία, άλλως του αφαιρείται με Πράξη της Προέδρου του Τριμελούς Συμβουλίου Διοίκησης, ενώ μετά την αφαίρεση ακολουθεί έρευνα από τον Πρόεδρο του Τριμελούς Συμβουλίου Επιθεώρησης, ως προς το αν ήταν δικαιολογημένη η καθυστέρηση ή όχι, ο οποίος μπορεί να χορηγήσει στο δικαστή προθεσμία δύο μηνών για τη δημοσίευση αυτών των αποφάσεων. Πλην όμως, όπως εκτίθεται στη διάταξη, ο δικαστής οφείλει να έχει ήδη παραδώσει τις δικογραφίες, πριν κριθεί το ζήτημα της παροχής περαιτέρω προθεσμίας, με αποτέλεσμα, στις περιπτώσεις που παρέχεται η περαιτέρω προθεσμία, οι δικογραφίες να έχουν ήδη αφαιρεθεί. Κατά τη γνώμη μας, παρά την επί της ουσίας αντίθεσή μας στη διάταξη τόσο ως έχει, όσο και όπως βαίνει προς τροποποίηση, η υπάρχουσα ρύθμιση είναι τεχνικά αρτιότερη.

Τέλος, ενόψει των νέων ρυθμίσεων του άρθρου 237 παρ.8 και 9 ΚΠολΔ, καθώς και των ρυθμίσεων που παραπέμπουν σε αυτά, θα πρέπει να προσδιορισθεί με σαφήνεια ότι ως χρόνος συζήτησης μίας υπόθεσης, εκ του οποίου θα εκκινά και η ως άνω οκτάμηνη προθεσμία, θα πρέπει να θεωρηθεί - σε περίπτωση έκδοσης διάταξης του Δικαστηρίου για περαιτέρω αποδείξεις κατ’ αρθ. 237 παρ.8 - ο χρόνος της κατάθεσης ή της παρέλευσης της προθεσμίας κατάθεσης προσθήκης του 237 παρ.9 του νομοσχεδίου.

421 ΚΠολΔ

Με το άρθρο 21 του ΣχΝ γίνεται αντικατάσταση του άρθρου 421 ΚΠολΔ, που προβλέπει τα όργανα λήψης των ενόρκων βεβαιώσεων που προορίζονται για δικαστική χρήση και για πρώτη φορά καθιερώνεται στον ΚΠολΔ η δυνατότητα λήψης τους ενώπιον δικηγόρου, παράλληλα με τη δυνατότητα που υπάρχει μέχρι τώρα να δίνεται ενώπιον ειρηνοδίκη ή συμβολαιογράφου. Η ρύθμιση αυτή, με την οποία γίνεται διεύρυνση των οργάνων λήψης των ενόρκων βεβαιώσεων, είναι καταρχήν θετική. Ωστόσο γίνεται εν μέρει δεκτό το σχετικό αίτημα της ΕΝΔΕ που υποβλήθηκε στον κ. Υπουργό Δικαιοσύνης (αριθμ. πρωτοκ. 42/9.2.2021) κατόπιν λήψης σχετικής απόφασης του Δ.Σ. Το πλήρες αίτημα της Ένωσής μας ήταν « α) Να καθιερωθεί η δυνατότητα λήψης των ενόρκων βεβαιώσεων ενώπιον δικηγόρου και παράλληλα να καταργηθεί η σχετική αρμοδιότητα των Ειρηνοδικών με ανάλογη τροποποίηση του άρθρου 421 ΚΠολΔ),β) να διερευνηθεί η δυνατότητα λήψης ενόρκων βεβαιώσεων από τους Δικηγορικούς Συλλόγους της Χώρας, ως ΝΠΔΔ» σύμφωνα με την από 12.1.2020 μελέτη της Επιτροπής Ειρηνοδικών η οποία επισυνάφθηκε στην αίτηση της Ένωσης. Με βάση τα ανωτέρω δεδομένα η προτεινόμενη διάταξη κινείται προς τη θετική κατεύθυνση, πλην όμως ζητούμε να γίνει πλήρως δεκτή η ως ανω με αρ. πρωτ. 42/9.2.2021 πρότασή μας για κατάργηση της παράλληλης αρμοδιότητας του Ειρηνοδίκη, για τους λόγους που αναλύονται στην εκεί συνημμένη από 12.1.2020 Μελέτη της Επιτροπής Ειρηνοδικών.

468-469 ΚΠολΔ

Με τα άρθρα 24 και 25 του ΣχΝ αντικαθίστανται τα άρθρα 468 και 469 ΚΠολΔ και μεταβάλλεται ο τρόπος άσκησης και συζήτησης της αγωγής στις υποθέσεις των μικροδιαφορών. Σύμφωνα με την Ανάλυση Συνεπειών Ρύθμισης οι προτεινόμενες τροποποιήσεις των άρθρων 468-469 ΚΠολΔ αποτελούν ρυθμιστική απόκλιση της νέας τακτικής διαδικασίας του ν. 4335/2015 (Α’ 87). Διαπιστώθηκε ότι στις υποθέσεις που εκδικάζονται σύμφωνα με τις ειδικές διατάξεις των μικροδιαφορών, η διαδικασία μέχρι την έκδοση απόφασης καθυστερεί σημαντικά στα μεγάλα ειρηνοδικεία της χώρας ή συμβαδίζει χρονικά σε σχέση με την τακτική διαδικασία. Για τον λόγο αυτό επιλέχθηκαν ορισμένες ρυθμίσεις της τακτικής διαδικασίας που δοκιμάστηκαν επιτυχώς στην πράξη (π.χ. ταχύτατος προσδιορισμός δικασίμου, δραστικός περιορισμός του φαινομένου της ματαίωσης της συζήτησης, μη αναβολή της υπόθεσης, κλήση των διαδίκων από το πινάκιο, δυσμενείς συνέπειες ερημοδικίας). Υιοθετούνται όμως και άλλες ρυθμίσεις, όπως από τη διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων (π.χ. λήψη ενόρκων βεβαιώσεων δίχως κλήση του αντιδίκου), ενώ ο ειρηνοδίκης λαμβάνει υπόψη του και αποδεικτικά μέσα που δεν πληρούν τους όρους του νόμου, κατ’ απόκλιση των δικών της τακτικής διαδικασίας και των ειδικών διαδικασιών. Με τα νέα άρθρα 468 και 469 ΚΠολΔ, η διαδικασία εξελίσσεται, με βάση την αγωγή, την απάντηση του εναγόμενου με απλό έγγραφο υπόμνημα και τους περιεχόμενους σε αυτές ισχυρισμούς των διαδίκων και τα αποδεικτικά μέσα που υποβάλουν, ενώ η παράστασή τους στο ακροατήριο περιορίζεται στη δυνητική παροχή διασαφήσεων για όλα τα ουσιώδη πραγματικά περιστατικά της υπόθεσης. Επίσης εφαρμόζεται και στην προκειμένη διαδικασία το τεκμήριο ομολογίας το άρθρου 271 παρ. 3 καθώς και το άρθρο 272παρ. 1 ΚπολΔ επί ερημοδικίας των διαδίκων.

Η προτεινόμενη τροποποίηση ακολουθεί τις τρείς (3) σταθερές που διέπουν, διαχρονικά, το Δίκαιο των μικροδιαφορών στην χώρα μας: Απλοποίηση της τακτικής διαδικασίας, δυνατότητα αυτοπρόσωπης παράστασης του διαδίκου και προαιρετικότητα των προτάσεων. Επιπλέον, εισάγονται και καινοτόμες ρυθμίσεις που αφενός προσιδιάζουν στην φύση των μικροδιαφορών και αφετέρου θα συνεισφέρουν στην ουσιαστική επιτάχυνσή τους, όπως η λήψη ένορκης βεβαίωσης χωρίς κλήση του αντιδίκου και η εφαρμογή τεκμηρίου ομολογίας, αντίστοιχα. Επίσης, διασώζεται η προφορικότητα με τη δυνατότητα του Ειρηνοδίκη να εξετάσει επί της έδρας το διάδικο ή τον ενόρκως βεβαιώσαντα.

Ελλιπής εμφανίζεται στο άρθρο 469 ΚΠολΔ η πρόβλεψη για τη διαδικασία απόδειξης, όταν η υπόθεση χρήζει περαιτέρω εξέτασης μαρτύρων, ή διενέργειας αυτοψίας ή πραγματογνωμοσύνης, καθώς σε συνδυασμό με την επιχειρούμενη τροποποίηση του άρθρου 254, είναι αναγκαία σχετική παραπομπή στη διάταξη του άρθρου 237παρ.8 ΚΠολΔ.

Σε γενικές γραμμές, θεωρούμε ότι η προτεινόμενη τροποποίηση κινείται στην σωστή κατεύθυνση, η δε πρόβλεψη στην ανάλυση συνεπειών ρύθμισης για τη δυνατότητα χρήσης ηλεκτρονικής πλατφόρμας για τη διαδικασία των μικροδιαφορών, η οποία θα ενταχθεί στο ήδη υπάρχον Ολοκληρωμένο Σύστημα Διαχείρισης Δικαστικών Υποθέσεων Πολιτικής και Ποινικής Δικαιοσύνης (ΟΣΔΔΥ-ΠΠ), θεωρούμε ότι θα πρέπει να ενεργοποιηθεί τάχιστα, προκειμένου να απεμπλακούν και οι Γραμματείες των Ειρηνοδικείων από την παρακολούθηση του φακέλου της δικογραφίας.

524 ΚΠολΔ

Τροποποιείται η παρ.1 ως προς την αναφορά στο άρθρο 237. Σύμφωνα με την Ανάλυση Συνεπειών Ρύθμισης, η παραπομπή στην παρ. 8 γίνεται προκειμένου, μετά την προτεινόμενη τροποποίηση των παρ.1 και 3 του άρθρου 524 ΚΠολΔ, να μπορεί το εφετείο, όταν ασκείται έφεση από τον διάδικο που δικάσθηκε ερήμην ή και για την απόδειξη της βασιμότητας λόγων έφεσης , να διατάξει πραγματογνωμοσύνη. Σύμφωνα με την παρ. 8 του άρθρου 237 , η διάταξη αυτοψίας ή πραγματογνωμοσύνης ή η εξέταση των μαρτύρων γίνεται με Διάταξη του Δικαστή που έχει χρεωθεί την υπόθεση, με την οποία διατάσσεται η επανάληψη της συζήτησης, σε χρόνο όχι συντομότερο των 15 ημερών, η προθεσμία για την κατάθεση της πραγματογνωμοσύνης δεν μπορεί να είναι μεγαλύτερη από 60 ημέρες, ενώ με την ολοκλήρωση της διαδικασίας εξέτασης των μαρτύρων ή των διαδίκων ή την κατάθεση της έκθεσης αυτοψίας ή της έκθεσης πραγματογνωμοσύνης θεωρείται συντελεσμένη και η επανάληψη της συζήτησης. Όμως στο άρθρο 524 παρ.1 δεν γίνεται παραπομπή και στην παρ. 9 του άρθρου 237 που προβλέπει τη δυνατότητα των διαδίκων να προβούν σε αξιολόγηση των αποδείξεων αυτών. Πρέπει επομένως να υπάρξει προσθήκη στην παρ.1 ώστε να γίνεται παραπομπή και στην παρ. 9 του άρθρου 237, ενώ περαιτέρω, όπως ήδη εκτέθηκε ανωτέρω, πρέπει να προβλεφθεί η δικονομική δυνατότητα των διαδίκων όχι μόνο να προβαίνουν σε αξιολόγηση των αποδείξεων αυτών, αλλά και σε κατάθεση αποδεικτικών μέσων για την αντίκρουσή τους (π.χ. τεχνική έκθεση προς αντίκρουση της έκθεσης πραγματογνωμοσύνης).

Επισημαίνεται ότι μετά την προτεινόμενη τροποποίηση του άρθρου 254 ΚΠολΔ καταργείται η δυνατότητα και του δευτεροβάθμιου δικαστηρίου να εκδώσει απόφαση, με την οποία, αφού κάνει δεκτή την έφεση ως τυπικά και ουσιαστικά βάσιμη και εξαφανίσει την εκκαλουμένη, επιλύει τελεσίδικα τη διαφορά κατά ένα μέρος και διατάσσει την επανάληψη της συζήτησης προκειμένου για παράδειγμα να διεξαχθεί πραγματογνωμοσύνη για να κριθεί η βασιμότητα ενός μόνο κονδυλίου της αγωγής.

591 ΚΠολΔ

Στο πεδίο των ειδικών διαδικασιών επιχειρούνται οι εξής τροποποιήσεις: Στην περίπτωση στ) του άρθρου 591, ορίζεται ότι η προσθήκη στις προτάσεις κατατίθεται πέντε εργάσιμες από τη συζήτηση στις 12.00 μ.μ., αντί τριών που ίσχυε ως σήμερα. Η διεύρυνση της προθεσμίας κατά δύο εργάσιμες ημέρες δεν αναμένεται να προσφέρει σημαντικά στη διαδικασία, ούτε και να προβληματίσει. Σε σωστή κατεύθυνση κινείται η διάταξη της παραγράφου 2 του άρθρου, που δίνει τη δυνατότητα στους διαδίκους, με κοινή τους δήλωση, να μην παραστούν στη συζήτηση κατ΄ εφαρμογή του άρθρου 242 ΚΠολΔ. Εξαίρεση αποτελούν οι γαμικές διαφορές.

Εντελώς εσφαλμένη θεωρούμε την εισαγωγή της διαδικασίας διάταξης αυτοψίας και πραγματογνωμοσύνης με ανάλογη εφαρμογή του άρθρου 237παρ.8 ΚΠολΔ, όπως άνωθι προεκτέθηκε. Η αδυναμία προσφυγής στη χρήση του άρθρου 254 ΚΠολΔ για να διαταχθούν οι ως άνω αποδείξεις θα οδηγήσει και στην περίπτωση των ειδικών διαδικασιών σε αδιέξοδο τον δικαστή που δικάζει, καθώς λόγω της διενέργειας της πραγματογνωμοσύνης και της αυτοψίας θα είναι όμηρος των γραφειοκρατικών καθυστερήσεων, αλλά και των ολιγωριών των διαδίκων, που θα προσμετρώνται ως χρόνος της δικής του καθυστέρησης στην έκδοση της απόφασης. Πρέπει και σε αυτή την περίπτωση να αναθεωρηθεί η διάταξη του άρθρου 591 ΚΠολΔ, σε συνδυασμό με τη διατήρηση του περιεχομένου του άρθρου 254 ΚΠολΔ στη σημερινή του μορφή.

683 ΚΠολΔ

Η παράγραφος 3 που όριζε πως «Τα ειρηνοδικεία είναι αποκλειστικά αρμόδια και για τη συναινετική εγγραφή ή άρση προσημείωσης υποθήκης» τροποποιείται ως εξής : «Τα ειρηνοδικεία είναι αρμόδια και για την εγγραφή ή άρση προσημείωσης υποθήκης».

Σύμφωνα με την Ανάλυση Συνεπειών Ρύθμισης , «με την νέα ρύθμιση της παρ. 3 του άρθρου 683 ορίζεται ότι όλες οι υποθέσεις προσημειώσεων (συναινετικές και κατ’ αντιδικία) εκδικάζονται κατ’ αρχήν από το ειρηνοδικείο, χωρίς όμως να αποκλείεται η επιβολή του εν λόγω ασφαλιστικού μέτρου και από το δικαστήριο της κύριας δίκης». Ωστόσο από τη νέα διατύπωση της διάταξης δεν προκύπτει πως τα ειρηνοδικεία θα είναι αποκλειστικά αρμόδια για όλες τις υποθέσεις προσημειώσεων (συναινετικές και κατ’ αντιδικία), συντρεχούσης της αρμοδιότητας του δικαστηρίου της κύριας δίκης (αρθ 682 παρ.2 ΚΠολΔ). Όπως είναι διατυπωμένη η διάταξη, οι προσημειώσεις, συναινετικές και κατ’ αντιδικία, υπάγονται στην αρμοδιότητα είτε του ειρηνοδικείου είτε του μονομελούς πρωτοδικείου.

Με την παράγραφο 5 ορίζεται πως όταν το δικαστήριο που δικάζει αίτηση ασφαλιστικών μέτρων δεν είναι αρμόδιο, καθ’ ύλην ή κατά τόπο, απορρίπτει την αίτηση. Μέχρι τώρα η υπόθεση παραπεμπόταν στο αρμόδιο δικαστήριο, στο οποίο επανερχόταν με κλήση. Με τη νέα ρύθμιση παύει, με την έκδοση της απορριπτικής απόφασης, η ισχύς της τυχόν χορηγηθείσας προσωρινής διαταγής, με αποτέλεσμα να πρέπει να ζητηθεί εκ νέου από το αρμόδιο δικαστήριο, με ό,τι αυτό μπορεί να συνεπάγεται (καθυστέρηση, περαιτέρω έξοδα για τη συζήτηση της προσωρινής διαταγής, έλλειψη προστασίας στο ενδιάμεσο χρονικό διάστημα του διαδίκου υπέρ του οποίου είχε χορηγηθεί η προσωρινή διαταγή).

686 ΚΠολΔ

Τροποποιείται η παρ. 6 και καταργείται εκ νέου η δυνατότητα άσκησης ανταίτησης προφορικά κατά τη συζήτηση της κύριας αίτησης. Σύμφωνα με την Ανάλυση Συνεπειών Ρύθμισης η τροποποίηση γίνεται για λόγους ασφάλειας της διαδικασίας και ορθής διεξαγωγής της δίκης. Ωστόσο, στη διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων, όπου προέχει η ανάγκη της άμεσης ρύθμισης μίας επείγουσας κατάστασης ή της αποτροπής ενός επικείμενου κινδύνου, απαιτείται απλή και ταχεία διαδικασία, χωρίς περιορισμούς στην προφορικότητα της συζήτησης. Μετά τις τροποποιήσεις του ΚΠολΔ με τον Ν. 4335/2015 και την κατάργηση της δυνατότητας άσκησης ανταγωγής με τις προτάσεις ή και προφορικά (όταν η υποβολή προτάσεων δεν ήταν υποχρεωτική) υπήρξε αμφισβήτηση στη νομολογία για τη δυνατότητα άσκησης ανταίτησης προφορικά κατά τη συζήτηση της κύριας αίτησης στη διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων. Η διχογνωμία αυτή επιλύθηκε με το άρθρο 23 του Ν 4509/2017, με το οποίο ορίσθηκε ρητώς ότι η ανταίτηση μπορεί να ασκηθεί και προφορικά. Θεωρούμε ότι η επέκταση της τυπικότητας της διαδικασίας και στη διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων και η κατάργηση της δυνατότητας προφορικής ανταίτησης είναι αντίθετη με την αρχή της οικονομίας της δίκης και της δικαστικής ενέργειας και θα οδηγεί συχνά στην αναβολή της εκδίκασης της κύριας αίτησης, προκειμένου αυτή να συνεκδικασθεί με την ανταίτηση, που θα κατατίθεται έως τη συζήτηση της κύριας αίτησης.

Στην παράγραφο 7 ρυθμίζονται ο συνέπειες της ερημοδικίας, σύμφωνα με το ανακριτικό σύστημα που διέπει τη δίκη των ασφαλιστικών μέτρων, και ορίζεται πως «αν κατά τη συζήτηση της αίτησης ή της ανταίτησης στο ακροατήριο δεν εμφανισθεί κάποιος διάδικος ή εμφανισθεί και δεν λάβει νόμιμα μέρος στη συζήτηση, η διαδικασία προχωρά σαν να ήταν παρόντες όλοι οι διάδικοι». Σημειώνεται ότι η αρχή αυτή κάμπτεται στην περίπτωση του άρθρου 734, κατά την οποία αν ασκηθεί έφεση σε δίκη ασφαλιστικών μέτρων νομής ή κατοχής και ο εκκαλών είναι ερήμην, η έφεση απορρίπτεται. Θεωρούμε πως η εξέταση όλων των λόγων που τυχόν εμπεριέχονται σε μία αίτηση λήψης ασφαλιστικών μέτρων, στην οποία παρίσταται μόνο ο καθ’ ου η αίτηση, και η οποία συνήθως θα απορρίπτεται λόγω έλλειψης αποδεικτικών στοιχείων, δεν εξυπηρετεί την επιτάχυνση στην απονομή της δικαιοσύνης, που όλα τα νομοσχέδια για την αλλαγή του ΚΠολΔ επιδιώκουν.

690 ΚΠολΔ

Με τη δεύτερη παράγραφο προβλέπεται η συμμετοχή γραμματέα στη σύνθεση του δικαστηρίου και η τήρηση πρακτικών σε όλες τις υποθέσεις ασφαλιστικών μέτρων. Η ρύθμιση είναι προς τη θετική κατεύθυνση, καθώς η καταγραφή των καταθέσεων των μαρτύρων στη δίκη των ασφαλιστικών μέτρων ασφαλώς μπορεί να συνδράμει το έργο του δικαστή όχι μόνο στο στάδιο της προσωρινής δικαστικής προστασίας αλλά και κατά την εκδίκαση της κύριας αγωγής, καθόσον άλλωστε στην τακτική διαδικασία έχει περιορισθεί σημαντικά η προφορικότητα και η αμεσότητα της διαδικασίας. Ωστόσο ο χρόνος που απαιτείται για την απομαγνητοφώνηση των τηρούμενων πρακτικών θα περιορίσει ακόμα περισσότερο τον ούτως ή άλλως ελάχιστο χρόνο που διαθέτει ο δικαστής για την έκδοση ορισμένων αποφάσεων σε υποθέσεις εκτέλεσης, όπου οι προθεσμίες είναι ιδιαίτερα ανελαστικές και η απόφαση πρέπει να δημοσιευθεί εντός λίγων ημερών.

724 ΚΠολΔ

Ορίζεται ρητά ότι για την εγγραφή προσημείωσης υποθήκης ή την επιβολή συντηρητικής κατάσχεσης απαιτείται οριστική καταψηφιστική απόφαση (έστω και αν δεν έχει κηρυχθεί προσωρινά εκτελεστή). Θεωρούμε ορθότερη την άποψη σύμφωνα με την οποία η οριστική απόφαση που εκδίδεται με πλήρη απόδειξη για την ασφαλιστέα απαίτηση και παρέχει περισσότερα εχέγγυα ορθής κρίσης σε σχέση με την απόφαση ασφαλιστικών μέτρων, που εκδίδεται με απλή πιθανολόγηση της ασφαλιστέας απαίτησης, μπορεί να αποτελεί τίτλο για την εγγραφή προσημείωσης υποθήκης και την επιβολή συντηρητικής κατάσχεσης, ακόμη και αν δεν είναι καταψηφιστική, αλλά αναγνωριστική απλώς της ασφαλιστέας απαίτησης.

732Α ΚΠολΔ

Θεσπίζεται η υποχρέωση άσκησης αγωγής για την κύρια υπόθεση σε κάθε περίπτωση προσωρινής ρύθμισης της κατάστασης, κατ’ αρθ 731 και 732 ΚΠολΔ. Τα επιχειρήματα υπέρ της τροποποίησης εκτίθενται στην Ανάλυση Συνεπειών Ρύθμισης. Ωστόσο, πρέπει να σημειωθεί ότι σε ορισμένες περιπτώσεις η διαφορά επιλύεται στα πλαίσια των ασφαλιστικών μέτρων, με αποτέλεσμα η υποχρέωση άσκησης αγωγής να επιφέρει περιττή επιβάρυνση των πινακίων και των διαδίκων. Άλλωστε δεν υφίσταται όμοια υποχρέωση στις υποθέσεις ασφαλιστικών μέτρων νομής ή κατοχής (αρθ. 734 ΚΠολΔ), ούτε στις διαφορές επί προσωπικών σχέσεων συζύγου – τέκνων (αρθ. 735 ΚΠολΔ).

Άρθρα 936-938 ΚΠολΔ

Α) Ένδικα μέσα.

Με τις ισχύουσες ρυθμίσεις, στην περίπτωση εκτέλεσης που στηρίζεται σε δικαστική απόφαση ή διαταγή πληρωμής, κατά της απόφασης που εκδίδεται επί της ανακοπής επιτρέπεται η άσκηση μόνο έφεσης, ενώ στις λοιπές περιπτώσεις των εκτελεστών τίτλων του άρθρου 904 παράγραφος 2, κατά της απόφασης που εκδίδεται επί της ανακοπής επιτρέπεται η άσκηση όλων των ένδικων μέσων πλην της ανακοπής ερημοδικίας.

Με την προτεινόμενη ρύθμιση επανέρχονται όλα τα ένδικα μέσα (πλην της ανακοπής ερημοδικίας) ανεξαρτήτως εκτελεστού τίτλου, στον οποίο στηρίζεται η αναγκαστική εκτέλεση. Σύμφωνα με την αιτιολογική έκθεση «η κατάργηση της αίτησης αναίρεσης, όταν εκτελεστός τίτλος είναι δικαστική απόφαση ή διαταγή πληρωμής, στέρησε την ερμηνεία του αστικού δικονομικού δικαίου, σε θεμελιώδες ένδικο βοήθημα, από την ιδιαίτερα κρίσιμη νομολογία του Αρείου Πάγου, μέσω της οποίας επιτυγχάνεται ασφάλεια δικαίου. Για τον λόγο αυτό επαναφέρεται η δυνατότητα άσκησης έφεσης και αναίρεσης, ανεξάρτητα από τον εκτελεστό τίτλο, στον οποίο στηρίζεται η αναγκαστική εκτέλεση». Όμως, η νέα ρύθμιση δημιουργεί υπερβολική και αναιτιολόγητη καθυστέρηση στην εκτελεστική διαδικασία, ιδίως στις περιπτώσεις που ο εκτελούμενος δικαστικός τίτλος προέρχεται από δικαστική απόφαση, οπότε και έχει ήδη προηγηθεί διαγνωστική δίκη, πολλές φορές μετά από άσκηση τακτικών και εκτάκτων ενδίκων μέσων.

Β) Αναστολή εκτέλεσης.

Με εξαίρεση την κατάσχεση ακινήτων στην έμμεση εκτέλεση και στα υποκείμενα σε φθορά κινητά, επαναφέρεται η δυνατότητα αναστολής εκτέλεσης στις άλλες περιπτώσεις. Στην έμμεση εκτέλεση σε ακίνητα η δυνατότητα αναστολής παραμένει μόνο από το δικαστήριο του ενδίκου μέσου, όπως προέβλεπε και ο Ν. 4335/2015.

Μετά την κατάργηση του άρθρου 938 ΚΠολΔ με τον Ν. 4335/2015, μέρος της νομολογίας, θεωρώντας πως η παράλειψη ρύθμισης της αναστολής της έμμεσης εκτέλεσης ή της κατάσχεσης στα χέρια τρίτου, σε περίπτωση άσκησης ανακοπής που εκκρεμούσε σε πρώτο βαθμό, οφειλόταν σε ‘ακούσιο’ νομοθετικό κενό, δεχόταν πως με βάση την τήρηση της αρχής δικαστικής προστασίας σε κάθε στάδιο (αρθ. 20 του Συντ/τος) μπορούσε και επί έμμεσης εκτέλεσης καθώς και σε περίπτωση κατάσχεσης εις χείρας τρίτου να ζητηθεί η αναστολή εκτέλεσης είτε με ανάλογη εφαρμογή του άρθρου 937 παρ1 γ ΚΠολΔ, είτε με ανάλογη εφαρμογή των άρθρων 731-732 ΚΠολΔ, ως προσωρινή ρύθμιση κατάστασης. Βέβαια, με βάση τις διατάξεις του άρθρου 933 παρ. 2 και 6 ΚΠολΔ, λαμβάνεται μέριμνα, ώστε η ανακοπή να συζητείται εγκαίρως και η απόφαση του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου να εκδίδεται πριν από τη διενέργεια του πλειστηριασμού. Ωστόσο η πραγματικότητα, όπως διαμορφώθηκε κυρίως στο Πρωτοδικείο Αθηνών, απέδειξε ότι δεν είναι πάντα δυνατή η τήρηση των ως άνω προθεσμιών, με αποτέλεσμα να παρέχεται στον καθού η εκτέλεση, που επισπεύδεται πλειστηριασμός στην ακίνητη περιουσία του, το ένδικο βοήθημα του άρθρου 933 ΚΠολΔ, χωρίς όμως να του παρέχεται ουσιαστική δικαστική προστασία.

Άρθρο 950 ΚΠολΔ

Με την προτεινόμενη ρύθμιση γίνεται προσαρμογή στις διατάξεις του Ν. 4800/2021 «Μεταρρυθμίσεις αναφορικά με τις σχέσεις γονέων και τέκνων, άλλα ζητήματα οικογενειακού δικαίου και λοιπές επείγουσες διατάξεις», προκειμένου να μην υπάρχουν αντιφάσεις μεταξύ ΑΚ και ΚΠολΔ. Η μεταρρύθμιση της παρ. 2 του άρθρου 950 ΚΠολΔ έγινε έτσι ώστε η απειλή των ποινών της χρηματικής ποινής και της προσωρινής κράτησης να διατάσσεται και αυτεπαγγέλτως, ενώ παρέχεται πλέον η δυνατότητα επιβολής των ως άνω ποινών για κάθε ξεχωριστή παράβαση. Όμως η πρόβλεψη του τελευταίου εδαφίου της παραγράφου 2 περί του ότι στην περίπτωση παρεμπόδισης του δικαιώματος της προσωπικής επικοινωνίας του γονέα με το τέκνο, ο δικαστικός επιμελητής βεβαιώνει με έκθεσή του την πράξη της παρεμπόδισης, είναι άστοχη, αφού ο δικαστικός επιμελητής δεν μπορεί να έχει τέτοια εξουσία (βεβαίωσης της παράβασης), ενόψει του ότι αυτό μπορεί να γίνει μόνο με δικαστική απόφαση στα πλαίσια του άρθρου 947 ΚΠολΔ. Μάλλον το σχετικό εδάφιο θα πρέπει να παραλειφθεί ή να αντικατασταθεί η λέξη «βεβαιώνει» με τη λέξη «διαπιστώνει».

Άρθρο 959 ΚΠολΔ

Στην παρ. 4 του άρθρου 959 αντικαθίσταται το δεύτερο εδάφιο και προστίθεται τρίτο εδάφιο, στην παρ. 5 προστίθεται νέο πέμπτο εδάφιο και τροποποιούνται το πρώτο και το έκτο εδάφιο με προσθήκη αντίστοιχων ρυθμίσεων για την από κοινού πλειοδοσία, στην παρ. 6 η λέξη «πλειστηριασμού» αντικαθίσταται με τις λέξεις «πλειστηριασμών ΗΛ.ΣΥ.ΠΛΕΙΣ), στο πρώτο εδάφιο της παρ. 8 η ώρα «14:00» αντικαθίσταται με «12:00» και η ώρα «18:00» αντικαθίσταται με «16:00», το δεύτερο εδάφιο της ίδιας παραγράφου τροποποιείται αντιστοίχως.

Η κατάργηση της δυνατότητας πλειοδοσίας από περισσότερους υποψήφιους πλειοδότες από τον ν. 4512/2018 οφείλεται στην αδυναμία ταυτόχρονης συμμετοχής στην ηλεκτρονική πλατφόρμα περισσότερων πλειοδοτών, η οποία δεν μπορούσε να πραγματοποιηθεί για τεχνικούς λόγους. Με την τροποποίηση της παρ. 4 λύνεται το ανωτέρω πρόβλημα, αφού προβλέπεται η εκδήλωση ενδιαφέροντος από περισσότερους πλειοδότες, μέσω ειδικού πληρεξουσίου, το οποίο θα πρέπει να δηλώνει όποιος πλειοδότης θα εκπροσωπήσει τους λοιπούς, σύμφωνα με την παρ. 5 της διάταξης. Οι περισσότεροι πλειοδότες ενέχονται εις ολόκληρον για την καταβολή του πλειστηριάσματος, ανεξάρτητα από τη μεταξύ τους κατανομή και σχέση.

Άρθρο 966 ΚΠολΔ

Το σχέδιο νόμου προβλέπει ότι δεν θα απαιτείται απόφαση δικαστηρίου προκειμένου να μειωθεί η τιμή πρώτης προσφοράς μετά από δύο άγονους πλειστηριασμούς. Συγκεκριμένα, εφόσον υπάρξουν δύο άγονοι πλειστηριασμοί, ο τρίτος βγαίνει με τιμή πρώτης προσφοράς ίση με το 80% της αρχικώς ορισθείσας τιμής και ο τέταρτος, αν χρειασθεί, με τιμή πρώτης προσφοράς ίση προς το 65% της αρχικώς ορισθείσας. Όλα τα ανωτέρω θα γίνονται αυτόματα, χωρίς να απαιτείται απόφαση Δικαστηρίου. Όπως αναφέρεται στην αιτιολογική έκθεση, η διάταξη αντιμετωπίζει το φαινόμενο της έλλειψης πλειοδοτών, που οφείλεται συχνά στην υψηλή τιμή πρώτης προσφοράς του πλειστηριαζόμενου κινητού ή ακινήτου και «συμβάλλει στην αποσυμφόρηση των δικαστηρίων, τα οποία με βάση το προηγούμενο καθεστώς θα έπρεπε να διατάξουν αυτά τα ίδια τη μείωση της τιμής πρώτης προσφοράς, λαμβάνοντας υπόψη τις κρατούσες συνθήκες αγοράς. Επομένως εισάγεται ένα αντικειμενικό κριτήριο προσαρμογής της τιμής πρώτης προσφοράς στις συνθήκες αγοράς». Μπορεί η δυνατότητα αυτόματης μείωσης της τιμής πρώτης προσφοράς, χωρίς την προσφυγή σε δικαστική κρίση να συμβάλει στη μερική αποσυμφόρηση των δικαστηρίων και να προστατεύει τον δανειστή, πλην όμως δεν παρέχεται στον οφειλέτη απαιτούμενη προστασία, προκειμένου να προσβάλει τις τιμές μετά τον αρχικό πλειστηριασμό ενώπιον δικαστηρίου, ιδίως στις περιπτώσεις που στο ενδιάμεσο χρονικό διάστημα έχει επέλθει κάποια αλλαγή ως προς την αξία του ακινήτου.

Άρθρο 972 ΚΠολΔ

Με την ανωτέρω τροποποίηση προβλέπεται για πρώτη φορά η υποχρεωτική υπογραφή της αναγγελίας από δικηγόρο. Ναι μεν η αναγγελία αποτελεί εξωδικαστική πράξη, που συνεπάγεται σοβαρές έννομες συνέπειες για τα υποκείμενα της αναγκαστικής εκτέλεσης, αλλά και για τους δανειστές και αποτελεί την πρώτη διαδικαστική πράξη της διαδικασίας της κατάταξης και η υπογραφή της από δικηγόρο αυξάνει τα εχέγγυα της ορθότητας της διαδικασίας, πλην όμως ίσως επιβαρύνει (η υποχρεωτική υπογραφή της από δικηγόρο) τον δανειστή με περαιτέρω διαδικαστικά έξοδα.

Μεταβατικές διατάξεις

«α) Το τέταρτο και πέμπτο εδάφιο της παρ. 1 του άρθρου 933, όπως προστίθενται με το άρθρο 60 του παρόντος νόμου και το τρίτο εδάφιο της παρ. 2 του άρθρου 936 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας, όπως προστίθεται με το άρθρο 61 του παρόντος νόμου, εφαρμόζονται για όσες ανακοπές ασκηθούν μετά από την έναρξη ισχύος του παρόντος νόμου.

β) Το άρθρο 937 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας, όπως τροποποιείται με το άρθρο 62 του παρόντος νόμου, εφαρμόζεται για τις αποφάσεις που θα δημοσιευθούν μετά από την έναρξη ισχύος του παρόντος νόμου.

γ) Το άρθρο 938 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας, όπως προστίθεται με το άρθρο 63 του παρόντος νόμου, εφαρμόζεται όταν η επίδοση της επιταγής προς εκτέλεση διενεργείται μετά από την έναρξη ισχύος του παρόντος νόμου.

δ) Η παρ. 2 του άρθρου 950 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας, όπως τροποποιείται με το άρθρο 64 του παρόντος νόμου, εφαρμόζεται και για τις εκκρεμείς αγωγές.

ε) Η περ. ε΄ της παρ. 2 του άρθρου 954 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας, όπως τροποποιείται με το άρθρο 66 του παρόντος νόμου και η περ. γ΄ της παρ. 3 του άρθρου 953 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας, όπως τροποποιείται με το άρθρο 65 του παρόντος νόμου εφαρμόζονται σε όσες κατασχέσεις κινητών επιβληθούν, μετά από την έναρξη ισχύος του παρόντος νόμου.

στ) Οι παρ. 4, 5 και 8 του άρθρου 959, η παρ. 2 του άρθρου 962, το τρίτο και έκτο εδάφιο της παρ. 1 του άρθρου 965, το πρώτο εδάφιο της παρ. 4 του άρθρου 965, η παρ. 1 του άρθρου 966, η περ. α’ της παρ. 1 του άρθρου 972, οι παρ. 1 και 3 του άρθρου 973, η παρ. 1 του άρθρου 997, η παρ. 1 του άρθρου 1004, το άρθρο 1009 και το δεύτερο εδάφιο του άρθρου 1018 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας, όπως τροποποιούνται με τις διατάξεις του παρόντος νόμου, εφαρμόζονται για όσους πλειστηριασμούς προσδιοριστούν μετά από την έναρξη ισχύος του παρόντος νόμου.

ζ) Η παρ. 6 του άρθρου 973, όπως τροποποιείται με το άρθρο 72 του παρόντος νόμου, εφαρμόζεται και στις εκκρεμείς ανακοπές.

η) Το δεύτερο εδάφιο της περ. 1 του άρθρου 975, το πρώτο, τρίτο και πέμπτο εδάφιο της περ. 3, η περ. 4, το τελευταίο εδάφιο της παρ. 3 του άρθρου 977, η παρ. 2 του άρθρου 977Α του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας, όπως τροποποιούνται με τις διατάξεις του παρόντος νόμου, εφαρμόζονται, όταν ο πίνακας κατάταξης αφορά σε πλειστηριασμό, που διενεργήθηκε μετά από την έναρξη ισχύος του παρόντος νόμου.

θ) το δεύτερο εδάφιο της παρ. 1 του άρθρου 979 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας, όπως προστίθεται με το άρθρο 76 του παρόντος νόμου, καθώς και το δεύτερο και τρίτο εδάφιο της παρ. 2 του άρθρου 985 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας, όπως προστίθενται με το άρθρο 77 του παρόντος νόμου υπό τον όρο ότι υπάρχουν οι υποδομές για την ηλεκτρονική υποβολή, εφαρμόζονται από την έναρξη ισχύος του παρόντος νόμου.

ι) Το τελευταίο εδάφιο του άρθρου 986 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας, όπως προστίθεται με το άρθρο 78 του παρόντος νόμου, εφαρμόζεται σε όσες ανακοπές ασκηθούν μετά την έναρξη ισχύος του παρόντος νόμου και σε όσες ανακοπές εκκρεμούν και έχουν εισαχθεί κατά την ειδική διαδικασία των περιουσιακών διαφορών.

ια) Οι παρ. 1, 2 και 4 του άρθρου 995 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας, όπως τροποποιούνται με το άρθρο 80 του παρόντος νόμου, εφαρμόζονται για επιδόσεις που πρόκειται να γίνουν μετά από την έναρξη ισχύος του παρόντος νόμου.»

Ακατανόητη η επιλογή του νομοθέτη να προβλέψει διαφορετικούς χρόνους έναρξης ισχύος σε πολλές διατάξεις που τροποποιούνται, η οποία αναπόδραστα δημιουργεί παράλληλα δικονομικά πλαίσια, δυσκολία στην εφαρμογή τους και κίνδυνο ανασφάλειας δικαίου.

Ηλεκτρονική υπογραφή, ηλεκτρονική κατάθεση κλπ

Προς αποφυγή άσκοπων επαναλήψεων, θεωρούμε ότι οι διατάξεις που βρίσκονται διάσπαρτες εντός του νομοσχεδίου και σχετίζονται με την δυνατότητα αξιοποίησης στην πολιτική δίκη των ηλεκτρονικών και ψηφιακών μέσων (π.χ. κατάθεση με ηλεκτρονική υπογραφή, επίδοση δικογράφων με ηλεκτρονική υπογραφή, ηλεκτρονική κατάθεση προτάσεων κλπ), κινούνται στην ορθή κατεύθυνση και ελπίζουμε σύντομα να ανοίξει ο δρόμος να καταστούν και πραγματικά εφαρμόσιμες, ώστε να παύσουν να αποτελούν μόνιμο ευχολόγιο.

Πρόταση ΕΝΔΕ για νομοθετικό περιορισμό στον αριθμό εναγόντων – αιτούντων ανά δικόγραφο.

Η Ένωση Δικαστών και Εισαγγελέων με αφορμή τις τροποποιήσεις στον ΚΠολΔ, επαναφέρει εκ νέου το αίτημα που επανειλημμένα θέτει σε όλους του Υπουργούς Δικαιοσύνης από το 2018 και εντεύθεν για νομοθετικό πλαφόν στον αριθμό των αιτούντων – εναγόντων ανά δικόγραφο, κατά τα ισχύοντα στον Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας. Η ρύθμιση αυτή, της οποίας ο φυσικός χώρος από συστηματική άποψη είναι ο Κώδικας Πολιτικής Δικονομίας, θα ενισχύσει την ταχύτητα στην απονομή της Δικαιοσύνης, καθώς θα αποτρέψει το φαινόμενο των υπερ-πολυπρόσωπων δικών, με εκατοντάδες διαδίκους, που σε πολλές περιπτώσεις οδηγεί σε χαοτικό αποτέλεσμα και σημαντική δυσχέρεια διαχείρισης τόσο του αποδεικτικού υλικού, όσο και του μεγέθους της ίδιας της απόφασης. Θεωρούμε ότι η θέσπιση του πλαφόν αυτού (ενδεικτικά προτείνεται ο αριθμός των 50 εναγόντων/αιτούντων ανά δικόγραφο) θα αφομοιώσει δημιουργικά την επιτυχημένη εμπειρία που αποκομίσθηκε από τη θέσπιση της αντίστοιχης ρύθμισης στη διοικητική δίκη.

lawspot.gr
Διαβάστε περισσότερα »